Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

verzen liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
hij zaait hoop in haar hart dat niet meer kon slaan dan enkel voor zichzelf de kilte van een dag als een deken om haar heen zacht bewegen nu haar handen op zoek naar meer van hem laat hij haar betijen met een zweem van liefde een spoor van genegenheid op elke wang wel iets verkussen zij het verleden om te delen in het hier kom bij…

in wijzers van route

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 612
leven geleefd in stilte de rol vervuld die werd toebedeeld niet het leven tot een farce gemaakt maar geploeterd zonder roem na te jagen als een god op dreef in kleuren van mensen in het mooiste rood bij lange na was hij geen held maar zocht altijd waarheid en recht hij proefde vele dingen en zo wees zijn weg zichzelf…
klaes25 februari 2007Lees meer >

ONZEGBAAR

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
De herfst, in goud gevat laat zich van zijn mooiste kant zien De bomen barsten uit in kleuren waarvan dichters de woorden ongeschreven laten de taal zichzelf nog uit moet vinden om te beschrijven schilders hun palet mengen in dromen Ogen drinken gretig dompelen in een bad vol goud het hart…

De schoot is uitgedroogd

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 833
soms draag ik leven van handen die niet geven waarvan de borsten zijn verschrompeld en de schoot is uitgedroogd nog ongeboren zijn talenten die blind zichzelf niet herkennen waarvan de kern bevroren is in middelmatigheid van winters alle dag maar leven kent geen tijd jouw handen dragen die gaven geven ons de eeuwigheid…
wil melker4 januari 2008Lees meer >

als het uur slaat

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 993
zo zal het zijn en nooit anders dat men van een dichter niet wil horen hoe het verlangen zichzelf neerschrijft in wisselwoorden vreemd aan rust zijn handen liggen stil, nog wachtend op vlagen doodslag, met de vuist omhoog averechts, alsof het in iets geloven het duister zou oproepen zo zal het zijn dat het raam steeds gesloten…

Alleen

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.006
In een kamer vól met mensen, zit ze daar zo heel alleen, in gedachten diep verzonken, oogt ze eenzaam, verlaten, in zichzelf gekeerd. Allen zijn ze daar voor haar, ze heeft het alleen niet door, en wie hier voor wie komt, is niet duidelijk.…

stella polaris

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.763
deze nacht neemt zichzelf tot vrouw wekt de doden uit de valkuilen van het niets ik sta aan de reling van een eindeloze brug wuif naar het nageslacht ongelukkig maar toch sierlijk val ik eindelijk en klinkt trompetgeschal ik neem met list en kompas mijn vaste positie in in de buurt van poolster en grote beer ziende leef ik verder…

Meisje

gedicht
3.4 met 50 stemmen aantal keer bekeken 44.730
Keert zich een paar keer voor de spiegel heen en weer zoals een vogel voor een andere vogel doet bekijkt zichzelf als voor het eerst schikt en herschikt aan schouder, kraag, likt aan haar lipstick, tuit, fluit als een vogel, rekt zich van graagte strekt haar nek, lokroept in zich, giechelt, vliegt. -------------------------- uit: 'Zoals…

Vergeten

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 783
Ze vergeet ’t heet dement alles ze leeft bij de dag telkens weer ze wordt opstandig soms en dat komt omdat ze af en toe heel eventjes zich herinnert dat ’t ooit anders was ze dementeert, vegeteert op zichzelf geagiteerd reageert ze maar soms lichten haar ogen op, alleen worden die lichtpuntjes steeds minder.…
an terlouw4 oktober 2006Lees meer >

Druppelmaker

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
De waterwachter weet wat water wist en wijst zichzelf terecht tendens condens miniatuur parels dalen ver halen dompelen zich onder in het mompelende water.…

Opgraven

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 737
met lege handen graaf ik kuilen in mijn achterland tracht mij bloot te leggen waar ik ben gestrand een vrouw met eigen denken innerlijke kracht die zichzelf verpandde met alles in haar macht gedreven door hormonen en wat er werd verwacht wroet met gezouten vingers in haar vertrapte hoop vergleden zandkastelen waaruit mijn ik weg…
Ludy Bührs3 november 2008Lees meer >

Bewondering

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.721
zij die in taal wordt herboren kan mijn bewondering ervaren zij baart zichzelf door metaforen die nog steeds weeën verklaren die Bewunderung Sie, welche in Sprache neugeboren wird kann meine Bewunderung erfahren sie gebärt sich selbst durch Metaphern welche noch immer Wehen erklären…

Nooit meer stilte.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Amper bewust van zichzelf. Duizenden gedachten, Vliegen door haar hoofd. Daar waar het voorheen zo veilig was, Is nu een plek van onheil. Ze durft er niet meer te zijn. Ze durft niet meer te zijn. Duizenden gedachten, Vliegen door haar hoofd. Stilte. Nooit meer stilte.…
Esther21 september 2009Lees meer >

Braamstruik

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 17.177
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen waarmee de bijen tot de bloesems praten? En 't sprakeloze, wankele evenwicht waarmee de vlinders op haar blind gezicht zich even nederlaten? ------------------------------------------------ uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…

Verdieping

hartenkreet
4.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.752
Waarom wachten met geprevel tot het sloffe sterfbed naakt wij zijn priesters in de nevel die betekenis bewaakt klanken aan de oppervlakte van ons tijdelijk bestaan zeggen wie zichzelf verlakte eer hij murmelend moest gaan geef mij reden voor verdieping van de woorden uit mijn mond ik wil varen als een Viking door de groeve in mijn grond…

Patsboem!

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 717
Liefdessluimering ontwaakt Haar diep verdrongen verlangen Naar toen Zichzelf herkennen in nu Eenzelfde wereld En Ontwaakt wakker Hoort zij dierbaar geschater Voelt even herleven Die gouden liefdesgloed Over haar sidderende lijf Hoog - en dan weg Mogen liefdes gouden uren Die haar zijn vergeten Wakker opnieuw herleven.…

Opkomende zonsverduistering

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 536
En de dagen gingen niet zomaar, wat in zichzelf gekeerd, zagen zij 'het' op afstand aan de achtergebleven horizon waar de maan bevlogen, fluisterend stil met bekoring de zon in het oog sprong en de tijd haar ondankbaar scheen, niet langer vanzelfsprekend, maar vol van gloed niet zomaar..…

Gedenksteen

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 12.064
Als de doden zichzelf konden herdenken, hoeveel minuten zouden zij zich gunnen, is om de doden te herdenken de duur van de dood toereikend? -------------------------- uit: 'Wasdom' (2011)…
Hagar Peeters12 augustus 2026Lees meer >

saillant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
ach het bouwsel werkt op eigen kracht bijeengegaard in stapelingen lijkt een muur slechts op zichzelf van boven lichter dan -daar laag, waar water optrekt tot onaangenaam te donker en het dak voelt saai, rechttoe rechtaan de schoorsteen schoort slechts damp maar daar in de lichtkring van een lamp toch nog een detail…
switi lobi1 oktober 2013Lees meer >

gekooid en gekluisterd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
gekooid en gekluisterd lamgeslagen vlagen van gedachten serviel en murw die geen uitweg weten gebeten honden vleugellammen die zich minzaam lieten knechten en nu vechten voor hun vrijheid en niet weten hoe zichzelf te ontsluiten buiten in de strakke lucht kijkt een koppel vogels licht meewarig met gespreide vleugels…

Narcistische zelfzucht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
zij dansen op hakken de hoge lach van leven in plezier haren opgestoken lichtjes aangeschoten de kopjes nog fier uitdagend en ondeugend charmant om aandacht vragend maar er worden vanavond geen rozen geplukt in narcistische zelfzucht de heren zijn het oogsten voorbij zien enkel zichzelf als prins aan het eind van de rij…
wil melker1 augustus 2014Lees meer >

terpentijnboom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
hij staat op zichzelf de terpentijnboom ik moet naar hem kijken iets verderop vind ik altijd jou en het ondoorgrondelijke graf dat beschutting zou bieden een rusteloze plek waar ik jou en onze verscholen verhalen steeds opnieuw zoeken wil het gaat hier over alles hier komt alles samen met jou ik schrob tot je naam helder…
J.Bakx20 januari 2016Lees meer >

Vurige gedichten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 871
Onmogelijk om zichzelf te herhalen, of om een identieke fotograaf te vinden. Gedichten ontstaan als brandend hout. Vaak uit vurige gedachten. Soms uit bijna niets. Zo lijkt het.…

Flamenco Melancólico (Copla de arte mayor)

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 673
Ze denkt niet aan morgen, de heersende hand die haar naar zijn pijpen laat dansen, verbant gedachtes aan hem om zichzelf te bewaren.…

afstand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
in haar hoofd woedt het strijdtoneel in de gevechtsopstelling langs de frontlijn zoekt ze dekking in het zelfgegraven loopgraaf dat met de tijd dieper en langer wordt boven het oorlogsvuur in de zuigende modder hoort ze alleen zichzelf huilen ze slaat niet door ze observeert signaleert de heroïsche meesteres…

levenscirkel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
en in de laatste avonden pleegt het oog zichzelf te verraden; Het zalven, loochenen en het plooien de wenselijkheden van de onafwendbare aftakeling de blik definitief naar de geboortegrond in gene zijde vertrokken en wij mild smalend het wrak te zien van de laatste uren de herinneringen slechts afgemeten aan de laatste exploten…

Na het afscheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
In dat licht was het niet nodig naar hem te reiken, hij kwam uit zichzelf. Hoezeer het doorgebroken oude licht mijn hart omsloot en warmde. In het witte schijnsel werd zijn nabijheid kalm en kloppend uitvergroot.…
Ludy Bührs4 november 2017Lees meer >

weerslag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
daar is het licht dat steen voor steen de straat beklimt water beschijnt en druppel na druppel verdwijnt het zicht op de put elk hoofd weerspiegelt als een gerimpelde Narcissus voordat zij steels verdrinken in zichzelf en sleets gezichten omranden daar verliezen wapperende bladeren hun kleuren in handen die het venster bestieren…

De ochtenddauw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Zo verzorgt de natuur zichzelf. Wij hoeven daar niks aan te doen dan alleen een beetje op te passen Om het zo te behouden uit fatsoen.…

Kleurige noten

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 473
er werden kleurige noten gekraakt op een dansant ritme waarbij handen het vuur dat van binnen loeide meer ruimte gaf aan een te snel groeiende verschroeiende fan gekte uit de tijd dat deze binding alles opving van het puberen tot en met de nieuwe generatie die zichzelf in de spiegel kon feliciteren met wat het heden aan inhoud…
wil melker7 februari 2025Lees meer >