6196 resultaten.
verzen liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 hij zaait hoop in haar hart
dat niet meer kon slaan
dan enkel voor zichzelf
de kilte van een dag
als een deken om haar heen
zacht bewegen nu haar handen
op zoek naar meer van hem
laat hij haar betijen met
een zweem van liefde
een spoor van genegenheid
op elke wang wel iets
verkussen zij het verleden
om te delen in het hier
kom bij…
in wijzers van route
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
612 leven geleefd
in stilte de rol vervuld
die werd toebedeeld
niet het leven tot een farce gemaakt
maar geploeterd zonder roem na te jagen
als een god op dreef in kleuren
van mensen in het mooiste rood
bij lange na was hij geen held
maar zocht altijd waarheid en recht
hij proefde vele dingen
en zo wees zijn weg zichzelf…
ONZEGBAAR
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 De herfst, in goud gevat
laat zich van zijn
mooiste kant zien
De bomen barsten uit
in kleuren waarvan
dichters de woorden
ongeschreven laten
de taal zichzelf
nog uit moet vinden
om te beschrijven
schilders hun palet
mengen in dromen
Ogen drinken gretig
dompelen in
een bad vol goud
het hart…
De schoot is uitgedroogd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
833 soms draag ik
leven van handen
die niet geven
waarvan de borsten
zijn verschrompeld en
de schoot is uitgedroogd
nog ongeboren
zijn talenten die blind
zichzelf niet herkennen
waarvan de kern bevroren
is in middelmatigheid
van winters alle dag
maar leven kent geen tijd
jouw handen dragen die gaven
geven ons de eeuwigheid…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.006 In een kamer vól met mensen,
zit ze daar zo heel alleen,
in gedachten diep verzonken,
oogt ze eenzaam, verlaten,
in zichzelf gekeerd.
Allen zijn ze daar voor haar,
ze heeft het alleen niet door,
en wie hier voor wie komt, is
niet duidelijk.…
stella polaris
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.763 deze nacht neemt zichzelf tot vrouw
wekt de doden
uit de valkuilen van het niets
ik sta aan de reling van een eindeloze brug
wuif naar het nageslacht
ongelukkig maar toch sierlijk
val ik eindelijk
en klinkt trompetgeschal
ik neem met list en kompas
mijn vaste positie in
in de buurt van poolster en grote beer
ziende leef ik verder…
Meisje
gedicht
3.4 met 50 stemmen
44.730 Keert zich een paar keer voor de spiegel
heen en weer
zoals een vogel voor een andere vogel doet
bekijkt zichzelf als voor het eerst
schikt en herschikt aan schouder, kraag,
likt aan haar lipstick, tuit,
fluit als een vogel, rekt zich van graagte
strekt haar nek,
lokroept in zich, giechelt, vliegt.
--------------------------
uit: 'Zoals…
Vergeten
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
783 Ze vergeet
’t heet dement
alles
ze leeft bij
de dag
telkens weer
ze wordt opstandig
soms
en dat komt
omdat ze
af en toe
heel eventjes
zich herinnert
dat ’t ooit
anders was
ze dementeert,
vegeteert op
zichzelf
geagiteerd
reageert ze maar
soms lichten haar
ogen op, alleen
worden die
lichtpuntjes
steeds minder.…
Druppelmaker
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 De waterwachter weet wat water wist
en wijst zichzelf terecht tendens condens
miniatuur parels
dalen
ver
halen
dompelen zich onder
in het mompelende water.…
Opgraven
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
737 met lege handen graaf ik
kuilen in mijn achterland
tracht mij bloot te leggen
waar ik ben gestrand
een vrouw met eigen denken
innerlijke kracht
die zichzelf verpandde
met alles in haar macht
gedreven door hormonen
en wat er werd verwacht
wroet met gezouten vingers
in haar vertrapte hoop
vergleden zandkastelen
waaruit mijn ik weg…
Bewondering
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.721 zij
die in taal
wordt herboren
kan mijn
bewondering
ervaren
zij baart
zichzelf
door
metaforen
die nog steeds
weeën verklaren
die Bewunderung
Sie,
welche in Sprache
neugeboren wird
kann meine
Bewunderung
erfahren
sie gebärt
sich selbst
durch
Metaphern
welche noch immer
Wehen erklären…
Nooit meer stilte.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
859 Amper bewust van zichzelf.
Duizenden gedachten,
Vliegen door haar hoofd.
Daar waar het voorheen zo veilig was,
Is nu een plek van onheil.
Ze durft er niet meer te zijn.
Ze durft niet meer te zijn.
Duizenden gedachten,
Vliegen door haar hoofd.
Stilte.
Nooit meer stilte.…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
Verdieping
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.752 Waarom wachten met geprevel
tot het sloffe sterfbed naakt
wij zijn priesters in de nevel
die betekenis bewaakt
klanken aan de oppervlakte
van ons tijdelijk bestaan
zeggen wie zichzelf verlakte
eer hij murmelend moest gaan
geef mij reden voor verdieping
van de woorden uit mijn mond
ik wil varen als een Viking
door de groeve in mijn grond…
Patsboem!
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
717 Liefdessluimering ontwaakt
Haar diep verdrongen verlangen
Naar toen
Zichzelf herkennen in nu
Eenzelfde wereld
En
Ontwaakt wakker
Hoort zij dierbaar geschater
Voelt even herleven
Die gouden liefdesgloed
Over haar sidderende lijf
Hoog - en dan weg
Mogen liefdes gouden uren
Die haar zijn vergeten
Wakker opnieuw herleven.…
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 En de dagen gingen niet zomaar,
wat in zichzelf gekeerd, zagen zij 'het' op afstand
aan de achtergebleven horizon
waar de maan
bevlogen, fluisterend stil met bekoring
de zon in het oog sprong
en de tijd haar ondankbaar scheen,
niet langer vanzelfsprekend,
maar vol van gloed
niet zomaar..…
Gedenksteen
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.064 Als de doden zichzelf
konden herdenken,
hoeveel minuten
zouden zij zich gunnen,
is om de doden
te herdenken
de duur van de dood
toereikend?
--------------------------
uit: 'Wasdom' (2011)…
saillant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 ach
het bouwsel werkt op
eigen kracht
bijeengegaard in stapelingen
lijkt een muur slechts op zichzelf
van boven lichter
dan -daar laag, waar
water optrekt tot onaangenaam
te donker
en het dak voelt saai, rechttoe rechtaan
de schoorsteen schoort slechts damp
maar daar
in de lichtkring van een lamp
toch nog
een detail…
gekooid en gekluisterd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 gekooid en
gekluisterd
lamgeslagen
vlagen van
gedachten
serviel
en murw
die geen
uitweg weten
gebeten honden
vleugellammen
die zich
minzaam lieten
knechten
en nu vechten
voor hun
vrijheid en
niet weten hoe
zichzelf te
ontsluiten
buiten in de
strakke lucht
kijkt een koppel
vogels
licht meewarig
met gespreide
vleugels…
Narcistische zelfzucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 zij dansen op hakken
de hoge lach
van leven in plezier
haren opgestoken
lichtjes aangeschoten
de kopjes nog fier
uitdagend en
ondeugend charmant
om aandacht vragend
maar er worden vanavond
geen rozen geplukt
in narcistische zelfzucht
de heren zijn het oogsten voorbij
zien enkel zichzelf
als prins aan het eind van de rij…
terpentijnboom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 hij staat op zichzelf
de terpentijnboom
ik moet
naar hem kijken
iets verderop vind
ik altijd jou en het
ondoorgrondelijke graf dat
beschutting zou bieden
een rusteloze plek waar ik
jou en onze verscholen
verhalen steeds
opnieuw zoeken wil
het gaat hier
over alles
hier komt alles
samen met jou
ik schrob tot
je naam helder…
Vurige gedichten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
871 Onmogelijk om zichzelf te herhalen,
of om een identieke fotograaf te vinden.
Gedichten ontstaan als brandend hout.
Vaak uit vurige gedachten.
Soms uit bijna niets.
Zo lijkt het.…
Flamenco Melancólico (Copla de arte mayor)
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
673 Ze denkt niet aan morgen, de heersende hand
die haar naar zijn pijpen laat dansen, verbant
gedachtes aan hem om zichzelf te bewaren.…
afstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 in haar hoofd
woedt het
strijdtoneel
in de
gevechtsopstelling
langs de frontlijn
zoekt ze
dekking in het
zelfgegraven
loopgraaf dat
met de tijd dieper
en langer wordt
boven het
oorlogsvuur in
de zuigende
modder hoort ze
alleen zichzelf
huilen ze
slaat niet door
ze observeert
signaleert
de heroïsche
meesteres…
levenscirkel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 en in de laatste avonden
pleegt het oog zichzelf te verraden;
Het zalven, loochenen en het plooien
de wenselijkheden van de onafwendbare aftakeling
de blik definitief naar de geboortegrond in gene zijde vertrokken
en wij mild smalend het wrak te zien van de laatste uren
de herinneringen slechts afgemeten aan de laatste exploten…
Na het afscheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 In dat licht was het niet nodig naar hem
te reiken, hij kwam uit zichzelf.
Hoezeer het doorgebroken oude licht
mijn hart omsloot en warmde.
In het witte schijnsel werd zijn nabijheid
kalm en kloppend uitvergroot.…
weerslag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 daar is het licht
dat steen voor steen de straat beklimt
water beschijnt en druppel na druppel
verdwijnt het zicht op de put
elk hoofd weerspiegelt
als een gerimpelde Narcissus
voordat zij steels verdrinken in zichzelf
en sleets gezichten omranden
daar verliezen wapperende bladeren
hun kleuren in handen
die het venster bestieren…
De ochtenddauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
438 Zo verzorgt de natuur zichzelf.
Wij hoeven daar niks aan te doen
dan alleen een beetje op te passen
Om het zo te behouden uit fatsoen.…
Kleurige noten
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
473 er werden kleurige
noten gekraakt
op een dansant ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
meer ruimte gaf
aan een te
snel groeiende
verschroeiende
fan gekte uit de
tijd dat deze
binding alles opving
van het puberen
tot en met de nieuwe
generatie die zichzelf
in de spiegel kon
feliciteren met wat
het heden aan inhoud…