3138 resultaten.
- Evenwicht -
netgedicht
3.6 met 54 stemmen
564 evenwicht,
toegangspoort van het onmogelijke,
ervaring van schoonheid in liefde om ons heen
jullie tempels zijn duizendmaal gebroken,
staren door alle transformatie heen
muziek en creativiteit pakken
het ongelofelijke verstandelijke levensgeschenk,
zijn nauwlettend strenge leermeesters,
dankbaar en onverschillig in hun wijze doen
evenwicht…
You are
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Je hebt me gebroken,
je zoekt het maar uit.
Ik blijf niet meer hopen,
voor mij is het over en uit.
Je wilt het nog goedmaken, na dit wat je hebt gedaan,
maar mij laat je ondertussen alleen achter, je laat me gewoon staan.
Je doet me verdriet, dat je zelf niet ziet.
Ik kan het wel aan, maar ik laat je los, ik laat je alleen verder gaan.…
Het blikje en de tegel.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.113 Een tegel los, een schoen die haakte,
dat blikje achterom,
was wel zo vreeslijk dom,
nu ligt ze met gebroken botten,
omhoog te kijken in haar hoge bed
en achterom kijken,
dat doet ze voorlopig niet,
al was ’t enkel en alleen maar net:
omdat hoogmoed voor de val komt
en weemoed daar niet aan mee doet!…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…
Kerstmuis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.278 De muis was zijn Vleer vergeten
dus donderde 70 meter omlaag
Niet dat hij het nu graag wilde
hij sprong genoodzaakt in een domme vlaag
En beneden aangekomen
was er geen moer meer aan te doen
Alles kapot en gebroken
dood, hij had het niet moeten doen
Zijn kinderen vieren geen kerstfeest
vinden het ongepast
Pappie was verscheiden
alle feestelijkheden…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 Natuurlijk mis ik jou, je was de zon
je was de maan, tot zelfs de sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels…
Voorgoed
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.319 , het voelde
alsof deze zachte lenteregen
jouw afscheidsrede heeft geschreven
ik vraag me af of jouw lippen
die mij zo vaak hebben beroerd
mijn naam nog kunnen spellen
of ben ik al vergeten in die massa
waarvan je denkt dat die al jouw wensen voedt
nu ik weet dat ik je hand
op mijn schouder zal moeten missen
schreit mijn gebroken…
door
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
850 gezicht in reliëf naakt
hiëroglief koel dood teken
vlinder zingt vleugel gebroken
laat later staat kraanwater vaarwel
wij komen aan, en
slopen die hel
afval afvallig bastaard aanraken
raak vaak klaas aast
gierige gier stokken stook deze wereld dood
gasmasker ook!
wij kijken
muziek zingt mensen kerken erkennen
rood…
Vertellen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
841 Zwijgende scherven, diepe gezichten en dwalende ogen
die verliezen wat ze kennen,
wat gebroken, kapot of verloren niet meer verandert
onder een deken van moedeloze as en vuiligheid.
Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog
bestaat.…
Een zieke ziel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
689 Als beschimmeld zaad
in het dorre land geplant
groeit uit tot vrucht
van droefenis
een nagel
door elke hand
De schedel
met dorens
als horens
op het hoofd
verdoofd vervliegen
haar woorden
in een storm
van smart
Twee zielen
voor eeuwig
verbonden
in een
bloedend hart
Zij werpt knielend
een laatste blik
naar ogen gebroken…
De Eenzaamheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.614 Laat mij eenzaam zijn in 't leven
Eenzaam met mijn smart;
En als vreugde u mag omzweven
Zij alleen de rust gegeven
Aan 't gebroken hart.…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Haar getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 waar waren de gebroken tijden?
Ik zoek, naar niks; alles is voorbij,
geen lief, geen ledematen meer..
slechts over is zelfbeheersing
door liefde voor de relativiteit van het bestaan,
onze liefde,
dat wat verloren ging.
Ik hing zo aan jou...
maar ik houd teveel van mezelf
teveel tussen wantrouwen en vertrouwen.…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Uit het gebroken dood gaan
worden we weer heel geboren !…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 . -
en na jarenlang te zijn gescheiden
jaren die het geluk niet konden geven
is toen eindelijk met die tijd gebroken :
eenmaal gezeten aan m’n zijde
werd ontroerd het glas geheven
heb ik keer op keer haar naam gesproken ..…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
vaya
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Vaarwel,
prinses
van mijn gebroken dromen
het ga je goed
geniet zo lang het kan
van je illusie:
de droom van vrijheid
en de vlucht vooruit
op eigen vleugels.
Geluk,
het weze je gegund
de prijs die ik betaal
en die je niet wil kennen
geeft er je recht op.…
Een druppel ben ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 Mijn val wordt gebroken
door een grassprietje.
Ik verdwijn in de grond,
met druppels zoals ik.
Samen zoeken we verder.
We kabbelen. We stromen.
Naar de Clerf en de Our.
Naar de Moezel en de Rijn.
De Noordzee geeft druppels,
aan de Atlantische Oceaan.
Eindelijk ga ik naar huis.
Daar zal ik herboren worden.
Eeuwig verdampen.…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Het gesloten boek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Het bleken jouw komma’s
na elke gebroken zin
die de punt deed vrezen.
Een sterk verhaal
gebundeld met emoties
dat was jouw invalshoek
Gevoelens dragen
binnen de vier muren
in jouw gesloten boek.
Zonder enig inleiding
met bevlogen woorden
eindig je met een pleidooi.…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…
Nihilisme, toegepast...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Nihilisme zal me altijd vreemd zijn
want ik zat, zit en zal boordevol
gedachten, gedichten, ideeen blijven
dat zie je niet direct aan mijn buitenkant
wel als ik praat, teveel, te lang, te druk
maar niet meer aan mijn interieur
daarvoor kies ik nu het primaire
met af en toe een secondair boeket
met als basis een gelijmde gebroken vaas…
Foto in de pas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
746 gezicht naar je toe
en ditmaal zonder glas
je ziet het gewicht
onder mijn ogen
weliswaar gezakt
maar ik ben
geenszins levensmoe
ik betrap mezelf
op een lichte lach
althans zo neem ik het waar
het maakt, denk ik,
van naderend licht gewag
zij zegt, ik wil ook
uw oren zien,
de wet schrijft dit voor
het ijs is gebroken…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 ik heb je
vingers gevouwen
met het gebed
in je handen nog
warm van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij…
Appel en slang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 bloeien in
lente en zomers geluk
bij het oogsten
in speelse hoogmoed
verboden vruchten geplukt
het was paradijselijk
met de appel en slang
zij maakten ons niet bang
onaantastbaar in samen
voelden wij ons vrij
hadden lak aan ja nee en amen
het herfstte in pressie
stormde heftig in spel
de tegenwind maakte ons fel
wij zijn gebroken…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Zo hard ik kan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 ik schreeuw naar de hemel, dat ik je zo ongelofelijk mis
jouw handjes in de mijne. je guitige lach
ik schreeuw naar de hemel, in de hoop dat jij mij horen kan
wetend dat ik jou nooit vergeten zal
ik schreeuw naar de hemel, daar mijn hart gebroken is
sinds dat ene moment, dat ik jou moest laten gaan
nog altijd schreeuw ik, elke dag opnieuw
onhoorbaar…