2461 resultaten.
Voetafdruk
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.234 vluchtigheid ontmoeten dan
zwaaien we misschien wel
naar elkaar en terug, al
moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet leren
kennen, wat mensen scheidt is
gezaaid door onbekendheid en
angstige gedachten om samen
door die ene poort te gaan, die
alleen door moed opengaat, één
universele habijt om te slaan om
niet in het bloed van eeuwen…
De Koepel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
899 Nu
Streed eeuwen door rampen
Vocht jezelf naar 't gewelf omhoog
Uitzicht. Architectuur
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Vanwege vlinders
Toscaanse heuvels
Waken fier
Florences kunst. Cultuur
Subliem Gods wonder. Opgesteld
Adembenemende
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Art in 't Uffizi
In 't voorbij
Gaan de dagen.…
SMOORVERLIEFD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
894 Oh liefde, oh liefde, groots en fijn
ik kan hierom wel eeuwen juichen
Ik ben verliefd en wil bij haar zijn
en haar van mijn liefde overtuigen
O geliefde, o geliefde lief en mooi
iedere dag moet ik aan jou denken
De vele kushandjes die ik jou gooi
zijn de kusjes die ik je ga schenken
O liefste, o liefste met lipjes zacht
dag en nacht…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Het is een eigen vondst
Agamemnons gouden masker
waarin ik Ensor zie
gij erkent hem niet als nazaat
van uw vergane macht
waar leeuwen brullen mijn gelijk
reeds eeuwen later na uw sterven
ontstond hij in het nieuwe land
waar men hun taal verdeelde
zwakker dan uw stenen poort
doch o zo schoon van stem
zij overtreft nu Klytaimnestra
zo…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Het ligt begraven in de oude eeuwen,
herken de gebreken van onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de…
Lila aster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Voor je iets zei,
hoorde ik jou,
mijn lief,
het woord van eeuwen
uitademen
en je adem raakte even
mijn nekvel,
zo zwoel en licht,
zo fris en loom.
Ik dacht:
ik neem je in mijn armen,
ik kus je, ik streel je.
Ik wist:
jij bent verdwenen
en toch aanwezig.
Op het tafeltje
een lila aster.
Jij vulde heel de ruimte.…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 Geen vertragingen
geen aangepast dienstrooster
niets uitgevallen
geen sneeuw, dooi of blaadjes op de rails
Maar in Apeldoorn
wel 2 minuten stilstaan
om de gevallen oorlogsdoden
uit de 20ste en huidige 21ste eeuw
Aan het treintafeltje met koffie en koek
werk ik aan de wereldpremiere
van de muzikale vertolking BOMBARDE
over het Bombardement…
Taj Mahal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 Een hemelse woonplaats in vier symmetrische
Tuinen geschapen, door de zeventiende eeuwse
Mongolheerser Shah Jahan voor zijn vrouw
Mumtaz Mahal, die in de Taj Mahal haar eeuwige
Slaap mocht slapen.…
Johan Cruijff
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
686 Wat Hazes reeds zong
jij bent dé Nederlandse Leeuw
zoals jou was er geen
de enige echte nu en van de vorige eeuw
Heel Nederland heeft van Cruijff genoten
hij heeft het voetbal glans gegeven
hij heeft het voetbal bepaald
en hij heeft zoveel meer gegeven in zijn leven
Sociaal gezien was hij steeds alert
voor topsporters en kansloze jeugd…
Waar in 't bronsgroen eikenhout..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
598 In de appendix van ons drassig stukje grond
daar lopen heel wat dikgebuikte bazen rond
wier levens innig met elkander zijn verstrengeld
omdat er altijd wel een vettig worstje bengelt
dat in de toekomst lust en geldgewin belooft
het is een roomse clan met niemand aan het hoofd
een oude-jongens netwerk dat al eeuwen zindert
dat niet door wetten…
Ballade van de zee
gedicht
4.1 met 565 stemmen
10.601 Men eet er de wereld, al eeuwen lang.
Spoelen de lijken aan, vangt men ze op
en wordt stil. Een minuut lang spreekt God.
Daarna blazen monden het fort weer dicht,
voor de poort ligt een oorlogsschip.
De doden in zee, ook zij worden een lied.
Het zingt niet, het huilt.…
1890
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.688 Laat d' ouderwetse dichter nog zijn lier
Besnaren om het zonlicht te bezingen;
Ons, jongren, wenken hoger, beter dingen
Dan 't eeuwen reeds banale hemelvier.
D' elektro-lampen, met de kracht van vier-
Miljoenen kaarsen kunnen mededingen,
Zou 'k menen, naar de lof der stervelingen,
Die bidden uit 't elektrisch-kerkbrevier.…
Met jouw mysterieuze glimlach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Met jouw mysterieuze glimlach
verover jij al vele eeuwen menig
mannenhart. Blik jij op een nieuwe
wereld. Vanuit de donkere middeleeuwen
geef jij aan de renaissance jouw
eigen sensuele start.
Met jouw mysterieuze glimlach
claim jij iets van een eigen
vrouwelijke identiteit.…
Holland.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.400 O, niet de eerste,
Want ik weet wel: met ogen die beminden,
U eeuwen lang der mensen ziel bezag,
Maar toch gevoel ik me onder de allerteerste
Van al Uw Liefde' en, sinds 'k U zó mocht vinden,
Denk ik: heil hem, die daarvan zingen mag.…
Aan alle de KAPITEINEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 O dierbare Offeren de Vrijheid opgedragen,
In wie een fier gestarnt de krijgslust had verspreid,
Die, zelver nooit versaagd, door wijze moedigheid
De stoutsten voor u deed versagen:
Men kan aan ieder Held geen stoflijk pronkbeeld wagen,
Maar zo de gunst mijn pen door vleikunst niet verleid,
Zal mond nog eeuw uwe eer, wordt 't marmer u…
Winternacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.164 Slechts de toren, trouwe wachter,
't hoofd met eeuwen reeds bevracht,
houdt nog daar, in nacht en stilte,
over hut en hoeve wacht.
En, wen alles rondom sluimert,
van het leven onbewust,
galmt de sombre toon der klokke,
stem des Tijds, die nimmer rust.…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Hij hoorde ’t, en, van kille schrik bevangen,
Rukt hij zich ’t haar, door de eeuwen wit gebleekt,
Uit hoofd en baard, ontvleest de volle wangen
En jammert luid, daar hij tot Eva spreekt:
„Ziet gij de Heer daar ginds aan ’t vloekhout hangen?
Ik heb door u Hem voor die dood gekweekt!”…
Madrigaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
550 Tussen rolschaatsers, joggende yuppies
Wielerende fietsers en uitgelaten honden
Tipte stipt bij altijd dezelfde bossages
Onveranderlijk een man zijn linkerhand
Tegen het vizier van zijn rijhoed
Bladval spatte op onder de hoefslag
En dan waren ze elkaar gepasseerd
Magistraal dravend in een madrigaal
Als geesten uit een voorbije eeuw…
De Heilige Geest (pinksteren)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Hij zweefde over ‘t water
nog voor de dag begon
’t kwam toen eeuwen later
als troostend Pinksterbron
’t Mocht mensen inspireren
in Woorden opgeschreven
opdat wij mogen leren
hoe wij toch moeten leven
Als harten open gaan
zal Hij Zijn werk beginnen
’t doet ons dan verstaan
hoe Jezus te beminnen
’t Zal een dreiging vormen
voor wie de…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.
Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.
Hier heerst nog rust respect en genegenheid.
Mijn verlangen gaat uit naar de lente,
met al zijn geuren, gezang en kleuren,
terwijl de winter hier voorbij glijdt.…
Middelburg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 wist u dat Middelburg
ten tijde van de VOC
de Heren Zeventien
en Rembrandt
in de Gouden Eeuw
naast Amsterdam
een prominente
'Koopmanskamer' had
en was het u bekend
dat Middelburg niet
aan een meer
maar aan de armen
van de Schelde lag
als handelsstad
en net als Vlissingen
voor al die schepen
naar de Oost
een…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 Een nieuwe pandemie woelt
de pijnaders bloot, er lekken
zure vruchten door de schijn
gebaard uit onkreukbaarheid
van ieders schoot, zoektocht
naar een andere strategie of
medicijn die met alle wetten
breekt of zijn we dat al eeuwen
kwijt? Verzacht dat de innerlijke pijn?…
Edele dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
617 ontkennen
Hun wereld is geen
Aarde van de mensen
En negeert de
Econoodkreet
Van het klimaat
Een pinguïn, net zo edel
Als een leeuw of koningspaard
Zwemt tweeduizend mijlen
Van Zuidpool naar Nieuw-Zeeland
Weet zich van de sneeuw
En het ijs der grootste IJslandgletsjer
De Breidamerkurjökull
Hoegenaamd geen kwaad
Deze door de eeuwen…
Donald uit Noland
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
441 tuinen, de kebons,
zoals hij vroeger zei
Onder het genot van een
senseootje vertelde hij
ten langen leste
mij zijn biostory,
gezeten in een luie
stoel in de wintertuin
onder het foliage
van een palaverboom
In een vorig leven
op deze groene aardkloot
diende hij als mandoer
In Noland bij toeans,
een eilandrijk
dat eeuwen…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het grote Romeinse rijk
voert vol woedende trots
zijn vele oorlogen
om met weids vertoon
te zegevieren
waarbij verwonnen vijanden
als slaven worden rondgeleid
de wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger…
HELENDE ZUCHT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
405 Smalle Ee en De Veenhoop
spreken op fluistertoon
innig tot elkaar
baren gezamenlijk
een jonge maar sterke zucht
die wijdte en verte zoekt
over bloeiende velden waait
in het dorp Oudega geeft hij
de kerk -reeds vele eeuwen oud
met een ietwat scheve
toch stevige toren-
een opbeurende zoen
vol jeugdige levensmoed
de wind belandt tevreden…
De Notre-Dame van Parijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 De Notre-Dame is best wel oud: al zal ze heel misschien
Parijs nog eens begraven, dat haar geboorte heeft gezien;
maar na eeuwen zal de Tijd zoals een wolf dreigt bij een stier
toch haar zware lijf terug doen deinzen, elke stalen spier
en pees verdraaien, met een stompe tand helaas gaan knauwen
aan de oude stenen botten en er tergend traag op kauwen…
HONDERD JAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De woeste kunstenaar wordt weggejaagd
door beambten, maar gebruikt toverkracht:
alle burgers zijn met een eeuw slaap geplaagd.
Kleinzoon schilder Tijn kent de geheime macht,
ontvangt Ollie en Tom Poes: nieuwe raad blaakt:
de stad Doezel is weer tot leven gebracht.…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.
Hier stond ik aan het roer, hier, waar wij aan de dijk zijn gezet.
De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten,
geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.…
De eenvoud
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 De eenvoud wint, in taal die eeuwen duurt,
Geen wilde sprongen, doch een trage gang,
Die 't zieleleven in ons allen stuurt,
En zingt gestaag zijn onverstoorb're zang.
Het gewone gedicht, het blijft het best,
Een toevluchtsoord, een schone, vaste rust.…