6431 resultaten.
Zen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.308 Zen is populair geworden
Een doel op zich, een metafoor
Voor iets van hele hoge orde
Van big succes en great comfort
‘t is alles wat je kunt bereiken
De beste weg naar écht geluk
Slechts enkel naar jezelf kijken
En je dag kan niet meer stuk
Ik zou het zeker eens proberen
Dat leven in het hier en nu
Begin maar vast met mediteren
En wees…
Heerlijke Tijd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.388 Hier nauw aansluitend,
Daar wijd uitlopend.
Soms ondersteunend,
Altijd verwarmend.
Zacht bedekkend,
Teder verbergend.
Terwijl subtiel verbloemend,
Samengesteld uit elastische rekbaarheid,
Complementair,
Maar absoluut naakt zonder.…
De voortekenen
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.743 Zij wijst ze en roept ze met helle
Bekoringsstem: "Zij voorspellen
Geluk!"
Maar ik zie verder: van het bergenjuk
Komt een donkere stip neersnellen,
Een zwarte vogel voegt zich er bij.…
Verliefd
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.431 Je zult het vast wel herkennen.
Je durft het niet goed te bekennen
maar één ding is zeker, je bent helemaal weg van hem.
Je vindt alles leuk aan hem,
zijn ogen, zijn lach en z'n stem.
Je gaat slapen, en word wakker met hem in je hoofd.
Vriendinnen zeggen dat hij je ook leuk vindt,
maar dit niet iets wat jij gelooft.
Maar die gedachte…
verdwijnen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.400 Ik wil verdwijnen
Verdwijnen naar een plek waar het rustig is
Vol met geluk bovendien
Naar een plek waar geen verschil is
Waar iedereen er hetzelfde uit zal zien
Ik wil verdwijnen
Zonder dat iemand het merkt
Zonder dat iemand me mist
Zonder dat iemand me zich herinnert
Alsof ik nooit heb bestaan
Ik wil verdwijnen
En alles hier vergeten…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Zondagslicht
gedicht
2.1 met 48 stemmen
28.002 Enen crème gesausd uur
zonder spat of gal;
zondag: een geglaceerde
pudding. In mij
sluimert geluier,
gelach met de pet af,
lichtlinnen gespin.
Onder ons goed
gezind natafelend.
Aan dit fiberfill moment
ben ik gehecht,
het is een familiestuk.
--------------------------------------
uit: 'Ochtendrood en co.', 2002.…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 ik wil iets groots
dat opzien baart voor
één keer in mijn leven
een nieuwe stad ontwerpen
of tien miljoen gaan erven
sneller reizen dan het licht
in de rode gloed
van mars gaan baden of
de ringen van saturnus halen
zonder franje iets unieks
niet om historie te gaan schrijven
maar om even heel bekend te blijven
de voorspelling is…
De glazen op een rij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
740 ze had gedekt
voor twee
borden en bestek
de glazen op een rij
een waterkan erbij
vroeg mij
de wijn te openen
naar de keuken
mee te lopen om de
schalen te gaan halen
waar is de gast
vroeg ik voorzichtig
zij keek wat schichtig
fluisterde ga jij maar
op de bank de kranten doen
hij was er al
ze zwaaide aaide
door zijn haar blij…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Regen, kou en duisternis.
Een enkel licht, een ritseling.
Voorzichtig fluiten van een vogel,
toch is er stilte.
Betonnen warmte,
massieve geborgenheid.
Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.
Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 je voelde weer iets in je stromen
een klein blauw water stroompje
-waar overheen een antieke brug-
je was toen even intens gelukkig,
greep zelfs even naar het geheim,
dat van het leven voordat je weer
onderuit zakte in je zwarte stoel..
en hulpeloos spartelde en dat dan
maar een naam probeerde te geven,
namelijk in een zwevend gedicht,…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 Hier wordt de vreugde bevestigd: weiden
stappen in een cavalerie van drogend hooi
en juichend zet ik mijn kinderen als jonge
ruiters in het zadel van mijn hals.
Een blije nederzetting is dit huis
en waar de zon aan overuren doet,
heeft men zich dagen verslapen.
Ik leer er begrijpen hoe verdraagzaam
het schaap met zijn zomerlip blaat.
De…
Verrassing
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.370 ogen van liefde stralen je lachend tegemoet
handen van tederheid door je haren kroelen
warme armen om je heen je gelukkig doen voelen
dan is de jonge dag al mooi voor hij begint
alle zorgen, alle plannen, verdwijnen als de wind
niets is belangrijk, nee… niets meer van belang
het enige wat telt, is het nu en warme tranen op elke wang
dat geluk…
gelukzalige eenzaamheid
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
841 dromen
herinneringen
een beeld voor mijn gezicht
gedachtes
flarden
alles aan het licht
beloftes die mij zijn beloofd
waarin ik vroeger heb geloofd
ruzies
situaties
gesprekken in mijn hoofd
filosofische gedachtes die mij hebben verblijd
gelukzalige eenzaamheid…
Heerlijk rustig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.253 Ik baad in geluk
en ik maak me niet druk
als die joggers; wat is toch hun streven?
In Blaricum zie ik veel kasten
van huizen van steenrijke gasten.
Er maaien veel mannen
gazons. Zeer gespannen
gaan deze gebukt onder lasten.
Ze kijken als koper veel zuurder
dan menig eenvoudige huurder.…
"Ik mag er zijn"
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.337 Een warme gloed
trekt door mijn lijf
als ik aan jou denk
en m'n gevoel beschrijf.
Het ècht verklaren
dat kan ik niet.
Ik weet alleen
dat ik weer geniet
van de kleine dingen
in het leven.
Samen dingen doen
en liefde geven.
Weer dagelijks voelen
dat ik er mag zijn,
presentjes delen
soms maar heel klein
maar…
Maakbaar geluk 1
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
581 Ik leer mezelf kennen door
te luisteren naar gevoelens,
pas mijn levenstijl aan en
woon nu in m’n ziel, waar
ik mijzelf ben, me thuis voel,
het beste in mij oproept
Geluk is slechts een gevoel,
voel ik me gelukkig, ben ik het,
altijd gelukkig kan niet,
aanhoudend verdriet blokkeer ik
door rationeel relativeren
dat een bodem legt…
Bepaald - niet stuurloos
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.869 omdat roerloos leven beslist
geen vaststaand gegeven is
kan ik vrijelijk laveren
op de baren in een ruwe zee
hoewel getijden slaafs verkeren
met de verdraaid gedistingeerde
volkomen kaal geblazen maan
ben als de dood voor lieverlee
dus als miljarden sterren morgen
of een dag of week erna
ook maar even gunstig staan
ervaar ik ongeremd…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
Rondom de bult van Usquert
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
517 en draait het leven als een retrograde
telkens weer haar rondjes
handgeknepen remmen - terwijl
ik vroeger hard het terugtrappen
moest hanteren -
laten het vuistenwit over de
rode klinkers galopperen
de winnaar is in zijn geboortevreugd
gewiegd in euro’s en wat bloemen
en zal gekust door de rondemiss
zijn vreugd als een tijdelijk
geluk…
De thee
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
499 Ze draagt de thee op de veranda
Daar zitten ze dan. Het verleden
zit tussen hen in. Ze ademen de
zachte ochtendlucht.
Haar smalle hand schenkt hem de thee.
Samen zitten ze daar. Hij kijkt naar haar
en ziet nog altijd haar schoonheid
die hij aanbad…rust straalt ze uit.
Van het verleden hebben ze geen
spijt. Samen zijn ze volwassen
geworden…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 hield
en onaanraakbaar als zij was
strooide zij wijds haar witte zilver
als een koningin zo licht
die er haar grootsheid had bezield
En ik zag meer dan zilverranden
van de Melkweg - de handen
van de oorsprong en ook iets
nog van een antwoord dat ik vond
in haar verdronken zee van vragen
die zij zo licht had gedragen
en ik noemde het - geluk…
Alleen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.332 Helemaal alleen tussen het groen
Ik stijg maar op
Weg van hier
Op zoek naar vertier
Ze is er niet meer
Ik ben alleen
Elke dag nog het verdriet
Denkende aan de dag dat ze mij verliet
Ik stijg maar eens op
Op weg naar wat geluk
Hetgeen ik wel verdien
Nu ik haar nooit meer zal zien…
Baken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
773 Elke zee is veilig
Elke haven is een thuis
De reis is vol vertrouwen
Zelfs breekbaar gaat niet stuk
Wanneer je elkanders baken bent
En elkaar om beurten volgt
Zoveel meer zul je behouden
Op golven van geluk…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
Droom
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.070 Onze liefde was verloren
In een droom
Kon ik je nog maar even omarmen
Als in een droom
Ik heb gebeden voor geluk
En hoopte dat het niet te laat zou zijn
Stil als de wind
Wil ik zijn in je omarming
Koesterend mijn verlangen
Omarmend mijn liefde voor jou
Verlang ik terug naar die droom…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Over het bospad
de absolute stilte
van de verwachting.
Als hemel daar is,
dan blijkt-ie ook hier te zijn,
want hoop doet leven.
Soms is de hemel
voelbaar in hele wereld,
als er geen wolken.
Als er een handje
in het voorbijgaan mij streelt
en glimlacht naar ons.
Apotheose,
vergoddelijking voel ik
in mij en ieder.
Tot stof weergekeerd…
De hoop is niet verloren.
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
3.022 Ik wens dan ook dat iedereen
het geluk zal kennen
en dat er geen onheil
op hun weg is te bekennen.…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 De bergvallei met zoveel schoons in het verschiet
nabij verlaten wenst men niet. Het lommerloof
dat meer geduld heeft dan men menslijk kan horen
grond met een groots verleden uit het ooit geboren
en dan van bewoners dat handgebaar vertrek valt zwaar.
Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om…
Een belofte zo ijzig mooi koud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Knisperend spreken de splinters van tintelend geluk
waar de glinsters na rijp beraad wit zijn aangeslagen
verkiest de woeste adem van het leven geen stil zijn
maar kan het de gekoesterde hoop goed verbloemen.
Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen,
In alles wat er versplinterend toe doet in het leven.…