3533 resultaten.
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Sonnet nog twee uur in Calais
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 wij slenterden door een verloren dag
Calais teleurstellend opengesteld
het had iets bijzonders is er verteld
de havenmond was evenzo van slag
vooraf over doorgetrapte paden
dwars door het groen en gele koolzaadland
waar de zee zwaaide met blauw vaste hand
zo volmaakt dat er niets bleef te raden
bleek dan toch nog een onvolmaakte dag
met…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 buiten sterft het windgeruis met de bladeren mee
is dit het juiste pad,
zullen hier onze voetsporen beklijven?…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Wanneer ik ben vastgelopen op mijn pad.
Dan wil ik weten wat de wijzen wisten.
Weer verlang ik naar dat stille meer.
Daar ga ik zitten op een houten bankje.
Het water stroomt er als mijn eigen leven.
Onzichtbaar blijft de geheime levensbron.
En toch, wat troebel is maken bronnen helder,
terwijl ik stil geniet in de late avondzon.…
Al mijn dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 we liepen samen
praatten honderd uit
maar alle stappen
die we namen brachten
ons niet echt vooruit
nog keken wij
naar een verdwijnpunt
in wat nevelig wit
droegen argumenten aan
consensus hebben we gemist
de woorden stokten
hun vloed nam af
ons aanvankelijk
enthousiasme koos
steeds het verkeerde pad
ik heb je hand genomen
jou…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Van een afstand kijk je toe,
volgt het pad van je herinnering.
Laat alle bloemen bloeien,
en kleur en klanken samenvloeien.…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 De tegels onder mijn voeten
voelden hard en scherp aan
Dwalend op een verloren pad
Waar was het verkeerd gegaan?…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik weet 't, het lijkt zonderling
zo alleen door bos en hei te gaan
maar vergeet niet één ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen…
Over-leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
413 In het smeulend licht
van ondergaande zon
komt energie tot leven
zich lavend aan de Bron
Voorbij de dag geleefd
zoekend naar bestaan
stil verschijnt de nacht
het moment om te gaan
Kruipend, vliegend, aanwezig
baant het zich een pad
op weg naar overleven
gevaren zijn er zat
Nuttig lieflijk leven
door de mens vertrapt
niet op…
Herfstgedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 Ik blies op mijn jachthoorn
een welkom ter ere van de herfst
het hert is erg geschrokken
zelfs een herfstblad zou dat kunnen
en naar beneden dwarrelen op het pad
de kleuren boeien mij ieder jaar weer
heeft het iets met mijn eigen herfst te maken
het lijkt of ik steeds beter kijk
alles ontluikt om mij heen, fascinerend
de paddenstoelen…
Krachtlijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 wij liepen als kind
al over sporen in het land
die ons blij maakten
er waren paden straatjes
en weggetjes waar je
meer sfeer voelde dan anders
pas later wisten wij
door verhalen de historie van het
hoe en waarom in kaart te lezen
krachtlijnen hebben mensen
al eeuwig gebruikt en waar zij elkaar
kruisen sluit ontmoeten niets uit
daar…
Alles is vier fier veelzeggend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Alles is vier belopen paden, fier en veelzeggend.…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Paden, nog licht bezaaid
met bladeren.
Voorjaarsbloemen
komen steeds meer tot hun
recht.
Hand in hand verkenden wij het
bos.
Een romantische wandeling,
die door liefde werd bezegeld
door ons beiden.
Voorzichtig gaven wij elkaar
een kus.…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik denk niet aan jou
liggend in natte klei
op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons…
Jouw stilteland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
370 zelfs als ik
mijn ogen dicht
zie ik nog jouw
stroboscopisch licht
dansen in mijn geest
alle frequenties
heb jij geopend
in ritmiek van
mantra's die zich
herhalen in magie
kleuren zijn
harmonisch zonder
enige dissonant
geen schimp of vloek
verlaat jouw stilteland
jij wijst mij
het pad dat met
zijn krachtlijnen
al eeuwenlang…
Een kapotte balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 wezen bloemen
de weg om te bloeien
vele kleuren groen
boden zich aan om aan
de basis te mogen staan
van de unieke vorm en
geur waar bevruchtingen
vanzelfsprekend gaan
ook in conclaaf van
wind vliegen en bijen
aan wie nu de eer om als
stuifmeeldrager
nog te echten na
talloze nectargevechten
zacht zingt
je lach het geurige
pad…
Omfloerste blikken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
362 ik zag
je slanke vingers
lieflijk kleuren
met een
kleine knip
kwamen geuren
een zachte
wind streelde
het vermoeide brein
je lachte
ogen zeiden nu
mag jij jezelf zijn
ik vloeide langs
omfloerste blikken in
het loslaten van ikke
het is geen trance
mijn zielen zijn op pad
lichaam houdt de wacht
in ultieme vrijheid
lach ik…
Pinksterpracht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
385 In de vroege morgen op pad
in de natuur.
Ik vind de rust die ik
zoek,
genietend van de
zonnestralen aan de
lichtblauwe hemel.
Het is een genoegen om
in de vroege ochtend
veel vogels en andere
dieren te mogen
bewonderen.…
open schuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 als mensen zijn wij zelfvoldaan
aanmatigend en eigenwijs
bezeten door een grootheidswaan
verdreven uit het paradijs
op zoek naar wat zich nooit laat vinden
verlokt door wat ons pad maar kruist
objecten die het zicht verblinden
de lust die in ons wezen huist
zo plukken we de wrange vruchten
en zijn voor nu helaas verplicht
gedwee onder…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad waarvan op zijn tocht,
waarvan de vleugels zijn
vergaan als plant, geëtst
in steen, een zwart altaar
waarvan in ‘natura ‘ niets
in verval is geraakt.…
Halverwege de weg
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
579 haal ik nog het eindpunt
helpt iemand mij overeind
blijft Gij in uw liefde nabij
zodat de zon mijn pad weer beschijnt…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en water
je wist precies hoeveel
en je won keer op keer
terwijl ik steeds weer
stierf in mijn bloei
ik weet niet eens meer
wat voor kleuren jouw bloemen hadden…
Vingertip veeg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 zacht gleed ik
altijd langs je
in een miniem
contact wisselden
we alle info uit
op ons pad
in een vingertip
veeg wist jij je
gekleed met mijn
stemming en humeuren
jouw lach opende
vaak alle deuren
vaak mocht ik
je schaduw volgen
waardoor jij op
een warme dag
verkoelende wind
aan jouw zijde had
het spannendst
bleef de nacht…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
487 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
mijn verlegen gaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
499 ik niet hoe
snel ik binnen
moest komen om
te raken aan
je gedachten en
je nog miraculeuzer
zijnde dromen
puzzels gemaakt
er alle woorden
mee gelegd
zinnen met vele
soorten emoties
uitgediept en
op hoogte hun
doorzichtigheid
vol liefde bekeken
toen mocht ik
pas de brug slaan
naar jouw hart
in mijn verlegen
gaan op jouw pad…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten slechten
Niet voor elk probleem stil gaan staan
Mijn immer zoekende gedachten
Dwalend door het doolhof van mijn brein
Zullen elke klacht verzachten
Die op mijn pad…
Menselijke aberraties
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik pluis
stilte uit
als huis voor
de vele menselijke
aberraties dat
drukkere tijden
dan ooit meemaakt
gelegen aan een
onbegaanbaar pad
met tal van zijwegen
waar iedere richting
zijn eigen realiteit
in luguber een
gestalte kan geven
zelfs in de obscuurste
spelonken van het
dark net is stilte
gefaseerd heter
dan hel waar
de hitte…
IN DEZE 40 - DAGENTIJD
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
695 haal ik nog het eindpunt
helpt iemand mij overeind
blijft Gij in uw liefde nabij
zodat de zon mijn pad weer beschijnt…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 strooi rode bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De oceaan stuurt haar druppels
op pad…