3938 resultaten.
liefdeslied
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
911 lief
in tomeloze stromen
die van grote hoogte denderen
in zwaar geruis
en waar het spat
daar werd ik nat
ik heb je lief
in brede ferme streken
in kleuren die niet van wijken
weten
en waar het rood
mijn ruimte vult
daar werd ik trouw
tot in de dood
ik heb je lief
in woorden die
niet meer te houden zijn
en waar ‘t gebed ten…
Nachtontmoeting -2
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 Als je zo alleen bent
heb je nog altijd jezelf
en die kun je dan ook
beter leren kennen
Zijn hoofd voelde lichter
tinteling in armen en benen
-wil je met me dansen, spiegelbeeld
ik dacht aan een wals onder de maan-
Zo dansten ze langs de oever
het voordeel van spiegelbeeldig dansen
is dat je geen muziek nodig hebt
en alleen op eigen tenen…
Eventjes
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
574 Ik schrijf je een brief zo af en toe
niet meer zoals vroeger
fanatiek droeg ik er
gedichten in op
alleen voor jou
verschrikkelijk sentimenteel
maar vooral erg veel
dat viel jou allemaal ten deel
of jij daar nou op zat te wachten
dat deed er voor mij niet toe
ik zat daar met kille nachten
om mijn schouders heen
ik voelde mij alleen…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 wij leggen aan, trekken landinwaarts
laten herinneringen voor anker gaan
die horen bij een periode, bij een plaats
vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht…
IN VOGELVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
596 Gaan de dagen
Dodelijk
De stiltes om mij heen
Tijd genoeg
Om af te vragen
Wat is mijn lot
Hoe zwaar mijn steen
Wat mag ik
Van mezelf verwachten
Loodzware vrachten
Vol angst en pijn
Slopende dagen
Eenzame nachten
Weer lang alleen
Te moeten zijn
Gedoofde vlam
Verdoofde massa
De tijd gaat slepend
Overal door
De dag breekt aan
En komt ten…
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid
nog even en ik geloof werkelijk dat ik
een dichter ben zoals een dichter hoort te zijn
maar er nadert geen liefde, er klinkt een echo
van een eenvoudige ziel in wording
woorden die gelaten een pauze nemen
nog even en ik geloof dat dit jaar ten…
Prikkeldraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 .**
Umberto Eco; 5 januari 1932 - 19 februari 2016
* World Press Photo 2015
**Zijn het duivelse krachten die zoveel onschuldige mensen ten onder laten gaan...?…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie naar de
snelheid van het licht in
drie dimensionale eeuwigheid
snaren en golfjes ten…
Magnolia
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.689 Dit is de tak die ten hemel biedt
In zuivre kelken van albast
de witte wijn uit de donkere bast
zó teerheid die uit droefnis wast.
Hoe zal ik noobler gedenken U
hoog-tere ziel sterk maar sereen
dan bij deze mystieke brank
de tak met de bloem alleen.…
Ja rozen
gedicht
3.7 met 9 stemmen
9.890 Dit is mijn mooiste pose:
die van liefde's acrobaat,
zwevend schijnbaar moeiteloos,
maar met krampende tenen
boven een bed
van rozen en doornen.
Ik zal je nu beschrijven:
kijk, ik teken rozen op je huid
en jij doornen op de mijne.
Goed,
ik ben een acrobaat.
Is er een mooiere pose?…
Blijheid.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
949 Vrees niet met juichgefluit
Uw zwijgend leed te ontwijden;
Het valt tóch eens ten buit
Aan ’t alverwinnend blijde.
Heeft lang genoeg de halm
Zijn klaagzang uitgeruist,
Dan broeder, wek de galm
Die diepst in ’t hart hem huist.…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Aan de rand
ergens ten velde.
De torens van Gent
prikken mijn aandacht
steenvast op de stad.
Zij wenken: “Kom terug!”.
Het spel van zon en schaduw
belicht telkens weer opnieuw
haarden van herinneringen.
De stad ontplooit zich.
De torens blijven wenken.
Als vingers tikken ze mij.
Engagement en eigendom
weerhouden mij verder.…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 groen slaat
regelmatig op hol
aan beide zijden
ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt
bakens zet ik uit
en vraagtekens
van straatlantaarn
tot straatlantaarn
ik, klein duimpje
met grote verwachtingen
met lange tenen…
Kijkend naar Holland (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Kijkend naar Holland
zie ik een armada
van twee maal elf benen
ten strijde gaan
rijen van kansen
maar telkens weer nada
als projectielen
in een foute baan
en in de hete
arena ontketend
dansen de pluimen
van hun paardenstaart
met in de doelmond
een lenige sluitpost,
bezonken, betrouwbaar,
alert en bedaard
het tempo is laag…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies van de ogen
afneemt en mij teruggeleidt
naar de rusteloze onmaakbaarheid
zo drijf ik op de "études",
eigen aan mijn ritme
het is uitzien naar preludes
die stervend ten…
Revolutionibus Orbium Celestum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 Hij herformuleerde Aristarchus' theorie
En grondvestte aldus de moderne astronomie
Waardoor er een nieuwe ideeënwereld naakte
Die aan ons bijgeloof een einde maakte
Met zijn planeet die om een ster heen draait
Heeft Copernicus ons gedachtengoed verfraait
Waarna de wetenschappelijke tijd aanving
En de kerkelijke macht ten onder ging
Nu zitten…
Grevelingen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 in een zilvergrijs verleden
van het laagland aan de zee
streden grevelingen met de
watergeuzen van flakkee
varend van de goede rede
tot de poorten van den briel
trokken eilanders ten strijde
tegen alva's spaanse troepen
met de geuzen van flakkee
in het land van protestanten
hageprekers remonstranten
op de vlakten langs de maas
en…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen draagt
op volle zee, geen boeien ten…
Pandemie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Het zoogt zijn borst aan vleugjes long
En transplanteert vernietigend
En vliegensvlug zijn vliegerhuid,
Maar valt op slot ook zelf ten prooi
Aan vleugellamme statistiek.…
Hypo-allergene therapie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Hij vult uw poriën met stearate
Ureum en magnesium sulfate
Met cera alba en tocopherol
En di-poly-hydroxy-stearate
En is de honger dan nog niet verdwenen
Door quarantainestress van kruin tot teen
Hij werkt zowel verzachtend als kalmerend
En houdt de huid van hand en hoofd vitaal
...…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Daarna viel ik zomaar ten prooi
aan een aanval van lichtzinnigheid.
Een willoos slachtoffer werd ik
van plotselinge levenslustigheid.
Als veel te oude vent knipoog ik,
naar een veel te jonge meid.
Foei...…
VOOR EN OVER JAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 als hij aarzelt om
je mee te nemen
omdat hij vermoedt
deze heeft nog
zoveel om te geven
en het leven je ook
niet los laat
de strijd tussen die beiden
jou te veel pijn doet
en jij voelt dat hun spagaat
ten koste van jou gaat
dat jij dan inziet van
ik verlies mijn diepe warme gloed
en dat jij dan de regie neemt in dezen
dat jij beseft…
Op een snoeshaan
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
1.023 Zo bleek maar weer: de hoogmoed komt ten val,
ook in het aardse pluimveetranendal –…
Oom dichter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 u ooit dikwijls deed
alsof ze niet willen weten
dat u niet meer leeft onder de mensen
hier op aarde, voor de massa
bent u dood, niet meer aanschouwelijk
ik antwoord ze vaak
dat ik uw gedichten nog lees
in de avonduren wanneer de zon daalt
in de lethargie die de liefdeloosheid achterliet
iedere letter, ieder woord, elke zin
valt ten…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 gadegeslagen
In spookachtig oplichtende gloed
En bibberend onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige landelijke hooi
Raken zij hun afstandelijkheid kwijt
En vallen elkaar nakend ten…
Tiger Plastic
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Vroeg men mij lang geleden
om papieren
Een paspoort voor een buitenlandse reis
Een geldig groen verzekeringsbewijs
Gestempeld en formeel geaccordeerd
Voor wielvoertuigen op minstens
twee assen
Strak in de lak en gemotoriseerd
Dan was ik God in Frankrijk,
niets ontbeert
Thans laat ik mij als volgt legitimeren
Toon ten bewijze…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 De dag sluimert zich ten einde.
Eindelijk daalt het wijs besef,
dat het elders net zo is als hier.
Dat beseffen uitgeputte mensen.
Dat weet elk jonggebleven dier.
Straks wordt het nacht opnieuw.
Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven kloppen.
Wij zijn aanwezig,
maar zijn er niet.…
De rode mond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 ik had een
armvol zwaaien
al ten afscheid
vastgelegd in voorbij
je lach en
lichte huppelpas
pasten daar
naadloos bij
zo was er ook
het glas met de
rode mond die
jouw lippen had
dat altijd
halfvol en jij
slechts lichtjes
aangeschoten was
nog is er het
geroezemoes van
lieve vrienden
onder elkaar
sprekende ogen en
de…
Kantelpunten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 nog zijn wij
steeds voor
het leven gevlucht
als de lucht
te dichtbij kwam
gingen wij terug in
ons autistisch ritme
ver van creativiteit
en je laten verrassen
wij verafgoodden
liefde die ons
ten deel was gevallen
maar hebben haar
geen huis en haard
gegund omdat wij de
kunst van bestaan in
onvoorwaardelijk gaan nog
niet bij ons…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…