3784 resultaten.
een hemel zonder God en zijn gebod
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.361 ik ben verloren in een
hoofd vol weekend zonder huis
mijn glimlach raadselt en
ik proef je op mijn lippen thuis
nog tintelen je handen op
mijn huid en keren terug met
vlagen lust genietend van een
hemel zonder God en zijn gebod
ik zocht pijn om te herkennen
om je zacht te laten wennen
aan het hevige genot, overgave
maakt je niet kapot…
De Boer...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 De neuriënde boer,
hangt zijn pet op een haak
en wrijft in zijn handen;
na twaalf uur werken,
nu eindelijk thuis...…
verwondering
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.131 droomde al een eeuwigheid
komen zou hij op zijn tijd
ik verlangde naar zijn stem
wachten deed ik slechts op hem
dwaalde zwervend en verward
met een heimwee in mijn hart
waar dan ook ver weg van huis
zoekend naar een veilig thuis
sinds de hoop hem heeft onthuld
en verlangen werd vervuld
zal ik nooit meer eenzaam zijn
‘k ben van hem en…
ik heb de hemel aangeklaagd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 ik heb vandaag
de hemel aangeklaagd
de zee gesproken
en het land gevraagd
me te begraven
het blauw wees me terecht
koude straalde wolkeloos
haar leegte naar me toe
ze maakte me weer klein
alleen en hulpeloos
ik gebaarde stilte in het
schreeuwen tegen golven
Ze deinden kilte
in het eindeloze thuis
mijn woorden zijn verzwolgen
ik…
ik aard in somber land
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.237 witte strepen krijten in
het blauw hun verre reizen
schrijven adem in de kou op
weg naar tropische verblijven
ze laten alles achter zich
de zorgen en hun zaken
het huis en met de buren thuis
voorlopig niets te maken
zie kiezen voor comfort
lucht om hen te dragen
geen boot of druk verkeer
treinen die vertragen
ik aard in somber…
Eenzaamheid2.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.028 Maar in het donker van de dag,
en in het kissen van de boter
kwam ik weer thuis
van al dat ver gegaan.
Ik heb wat peper op het eten,
wat weemoed in vandaag gedaan.…
de vlinder
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
806 een vlinder landt op een bloem
voor zijn laatste rust
hij is op.....verloren
en helemaal uitgeblust
maar die bloem is niet de plaats
waar zijn rust is gevonden
hij voelt zich meer thuis in een ander dorp
waar hij langer was verbonden
zijn geliefde neemt het besluit
geeft hem een nieuwe bloem met kleuren
dicht bij hen ....een warm gevoel
dit…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 En dan is hij weer thuis.
De rest van zijn leven niet durven kiezen
enkel doorspekt met leegte
die tot degeneratie leidt
zit hij voor de tv
het bestaan verspild
een muis in de val
daar...waar de kaas was uitverkocht
en hij niet leven mocht.…
wat ging er toch mis ?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.687 voor altijd mijn hartendief
maar jij besliste anders
je had alweer genoeg van mij
ik moest maar weer eens gaan
ik hoorde niet thuis in jouw vredige bestaan
de eeuwige vraag die altijd zal blijven bestaan..........
wat ging er mis ?
wat heb ik jouw misdaan ?…
Denk ook ik
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.170 denk ook ik
net als jij na
zo gek nog niet
dat over en weer missen
van dat evenwicht
zal ik zwichten,
voorop gesproken
vrij uit gaan
hoofdzaken
thuis laten
gewoon wat zijn
wad lopen
tussen meeuwen
met gele snavels
samen gloeien
die ene sigaret
delen
natte wangen rauw
van kou drogen
met jouw haren
herfstdraden…
De spiegel wordt er gek van!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.312 ze wou graag dansen voor publiek
maar het lukte niet
nu draait ze soms op straat
thuis rond het fornuis
achter de kachel als het gaat
naast het ledikant
en voor het bedje van haar kind
voor het bloemetjesbehang
danst ze uren lang
en spiegelt ze zichzelf
als de miskende elf
omdat ze het niet eerlijk vindt
en voor haar man
ze fantaseert dat…
zij moslima
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
695 veel te grote buurt
op haar rug het puntig blauw
van een lang vergeten erwt
plant ze haar modieuze hak
elegant achter iedere tak
die haar omgewaaid de weg verspert
en slechts vergetelheid vindt
waar zij de toekomst
en nog veel meer
zal zij nooit werken
aan een open loket
ze staat fier en koket
haar hoofddoek uit te dragen
zonder thuis…
Boekhandel Verwijs
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.049 lange rijen
in overvolle kasten, wand na wand
te wachten op de hongerige klant
verzot op literaire lekkernijen
hier kan boulimia perfect gedijen
en springen lettervreters uit de band
ik smul in dit driesterrenrestaurant
mijn favoriete plek in de contreien
de hemel is, etage na etage
aanwezig in het centrum van de stad
van huis, maar thuis…
Ik kom terug met de zon in mijn hart.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.685 Deze reis,
deze lange reis
is ook goed voor ons twee,
want mijn geest
laadt zich nu weer op
En gesterkt kom ik thuis
en dan zien we elkaar
Vanaf die dag
zal ik er altijd voor je zijn.
En ik kom terug
met de zon in mijn hart.…
De stilte als je weg bent. Ik koop bloemen
gedicht
3.3 met 33 stemmen
20.401 De stilte als je weg bent en ik thuis
een lege vaas, die doofstom staat, water geef,
en bloemen. De stilte van de bloemen
die niet zingen zolang je weg bent.
-----------------------------------
uit: 'Hove bad'.…
Toen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.737 Niet alle dagen feesten,
maar 'k was thuis, in mijn gewone doen.
Nu bijna 4 jaar verder,
de wereld draait toch door.
Verbonden door 3 kinderen,
jouw stem die 'k soms nog hoor.
Kan nog moeilijk accepteren,
dat het is zoals het is.
Eerlijk moet ik je bekennen,
dat ik jou soms heel erg mis.…
Eenzaamheid.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
898 Maar in het donker van de dag,
en in het kissen van de boter
kwam ik weer thuis
van al dat ver gegaan.
Ik heb wat peper op het eten,
wat weemoed in vandaag gedaan.…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit
baarde je weldra omarmen zal
nu het oude nest je trage stap
versnelt, je louter nog stamelen
kan: moeder, ik ben weer thuis…
Verdwenen straat
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.106 Helaas, het huis, je thuis,
was ook verzwonden.
Er zat niets anders op,
zo dacht ik toch,
dan in de witte, zachte wolk,
die juist van pas al aangedreven kwam,
mezelf maar neer te vlijen,
al hopend dat de wind
me naar het zuiden sturen zou
waar ‘k in de warme zon
andere luchtkastelen
bouwen kon.…
Duizenden regendruppels
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.496 De mist is over
en de regen is gekomen
Ik ben op de vlucht
voor de grote regendrup
en echt niet bang om te schuilen,
een nat gezicht, lijkt net of ik sta te huilen
Nu het ontwijken van duizenden vraagzinnen
want nog meer schuilenden willen een gesprek beginnen
Om die duizenden regendruppels terug te verzinnen
thuis aangekomen eerst…
Kerstgedachte
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
802 Overvolle karren
hebberig in een rij
de één nog meer dan de ander
te dringen zij aan zij
alsof er oorlog op komst is
er voorraad moet zijn in huis
tegenstrijdige beelden
veel mensen hebben niet eens een thuis
verlichting knippert fel langs ramen
als compensatie wat ze zelf zo missen
steeds meer pracht en praal
maar wat de ander beweegt…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Ik voel me enkel in de stilte thuis,
ik ga er steeds maar heen.
Ze lokt me met haar schaduw,
met fluisterende stemmen van fluweel.
Ik kan daar schuilen in verzonnen dromen,
in helder licht dat ik heb verloren.
Starend naar de chaos in mijn hoofd,
luister ik naar mijn tranen, zo rusteloos.…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de zee
ik heb je
mogen raken
in de spanning
van je huid
proefde je in vele smaken
in mijn armen
vond je eindelijk je thuis…
Het huis uit
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.429 Totdat het weer gaat kriebelen
en je voelt je weer niet thuis.
dan ga je opnieuw weer zwerven en
verlaat voor de zoveelste keer het huis.…
onze huismeid voor de fijne deeltjes
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
967 bij ons thuis
aan de fluwelen
burgwal heerst
de huismijt
vooral rond de matras
waart zij en masse
baart echte schijt
voor prikkelbaarheid
men kan de kont
niet keren
of er is voeling
met haar fijne deeltjes
gehoest geproest
in slaap gesoest
ze blijft komen
tot in noeste dromen
vluchten kan zeer wel
met een sterk gestel
slaapt…
Mijn vagebonden.
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.632 Als ik eventjes ben weggeweest
en ik kom dan weer naar huis,
dan lijkt het wel een heel groot feest,
en denk ik: ik ben weer thuis!
Er wordt geknuffeld en gelikt,
de één geeft mij een poot,
de ander 'óf het mij nu schikt',
die kruipt op mijn schoot.
Ze voelen altijd met mij mee,
in vreugde en verdriet.…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn houvast met
het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe…
Onbederf'lijk Vers
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
741 Nijmegen
streden tien dichters
in de finale
ener dichtfestijn
tussen lerende dichters
onder de heerlijke titel
Onbederf'lijk Vers
om de eer
drie waren de beste
die kregen nog meer eer
sprak jurylid
Ilja Pfeijffer
zo ging ik weer
gewoon met eer
en een zonnebloem
ook mooi vers
mooi dat-ie hing
in het holst
van de nacht
toen ik thuis…
Ik hoorde van je komen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
908 Ik hoorde van je komen
zware stappen morrelend aan mijn deur
kom schenk wijn in voorzichtig
leg je hoofd naast mijn gezicht
mijn handen de koude tegels
sterven van verlangen
het blauwe ijs bekruipt
het web is met je haar verweven
het kruis krast je wervels bloot
jij omhelst de geur thuis
ik sta hier buiten uitgeloot van geduld
geef haar…