2289 resultaten.
Tegenwind
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.500 alle lasten van mijn schouders af
En maakte nergens van een punt
Behalve van mijn muts
Waarna ik in de badkuip gleed
Vanaf een grote hoge trap
Dat lijkt me echt een stunt
Ik luierde de hele dag
En lunchte wel 3 keer
Waarna ik dan een tukje deed
Verscholen in een grote struik
Zodat er niemand was die me nog zag
Dan droomde ik van verre…
Leugen verzint Waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.201 Mannen die spraken met mooie woorden
Waarheid of Leugen in toen verre oorden!
Een moord gepleegd met veel geweld
Het Vrije-, maar harde Woord ligt uitgeteld
Hopelijk met dit effect:
Over en weer een Diep Respect!
Respect voor het leven en elkaar
Over en weer. Luister er naar
Ieder een wereld?…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 - hoe blijft zij verre en woorden-stom.
Wie wijst haar nu op 't wereldrond
te midden van der volkren haat,
de mensenziel, de mensenmond
die zoekend tot haar wezen gaat?…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land.
Jou en je beste vriend ontmoette ik, Alexander,
bij het graf van je vader, op een stille zondag:
diamanten in je oren, een brede ketting om je hals.
De gouden schakels blonken in je donkere ogen.…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Het groen heeft zijn strijd verloren
Weekhartig vervallen de geurpapillen
Door geruisloos aroma´s te verstoren
veranderen alle bekende stillen
Okeren bruinen de geur van uien
Brandranzig smeulen houten klossen
Natte winterse sneeuwwitte buien
Lavendelkleurig verre mistige bossen.…
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 Toch eens te overwegen
Afscheid van de kindertijd
De veiligheid van het kind
Is jaren reeds geweken
De hersenpan bijna rond
Toch gaan er stil gedachten
Die rust van vroeger brachten
Terwijl de nieuwe tijd
moet worden voorbereid
nee nu niet langer wachten
kom droom van speelsheid
in het lange levensend
wandelend over stranden
van verre…
Inktvlekken
gedicht
2.6 met 53 stemmen
12.305 Gooien
we de mens voor leegogige, gladgeschoren leeuwen
die om het bestaan van een dagboek slechts geeuwen,
dan zijn we niet die betere verre vriend of goede buur,
al kleden we ons naar de tijd en betalen we zuivere huur.
Er zijn slechte buren geweest.…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 Krachtig, soms beangstigend,
volgt de felle storm,
die droevig hard kan rijzen
onbewust aanwezig in de verre onrust
van een dag die windstil was.
Volkomen weggevaagd, volkomen onverwacht
als in een sterke zware storm
beland op golvende zee,
gedeprimeerd valt het sonore zware geluid,
valt enkel mee..op zee.…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
970 Geef mij de helderheid en stilte van de maan
Waar ik alles even op zijn beloop kan laten gaan
Geef mij de helderheid van de schitterende sterren,
Dan maak ik even die reis alleen naar den verre.
Geef mij die droom zo maar voor heel even,
dan sta ik morgen weer met beide voeten in het leven.…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 Ligt de hoeve verre,
van het dorp zo wijd;
strekken rond de velden
eenzaam, wijd en zijd;
'k Voer u met de huifkar
naar de kerk ter mis,
als de klokken luiden
en het zondag is.
'k Leid, bij stille avond,
u ter loverbank,
als de velden slapen
van de meidauw blank.…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter dan zijn eigen schaduw
vreet hij liever lege lucht
is hij uitgestrooide vorst
die verre…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 neem me mee - smeekte ze - neem me mee
terwijl vanuit de verre lucht
eerst van opzij dan weer omhoog
hij opzettelijk in haar blikveld vloog
zo dicht bij haar en bij de zee
ving zij de vogel in zijn vlucht
ik wil met jou - sprak ze toen weer
de vissen en de bomen
de mensen en hun kerken
niets zal ons meer beperken
zelfs niet een spookbeeld…
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 En hij wil een tak bezitten
Uit het verre lauwerbos,
Wil een lauwertak bezitten
Bij een angelierentros.
En hij snelt en hijgt er henen,
Komt met moeite tot de top;
Plukken mag hij en verenen,
Lauwers groeien er volop.
Rijk beladen keert hij weder,
Waar zijn eerste liefde gloeid'.…
Volle maansmagie – 4-
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 maar eerst deze groep wegbrengen
Hij knipt met twee vingers op twee handen
In de lucht verheft zich langzaam
een vreemdsoortige langgerekte rij
in de richting van de volle maan
gemengde geluiden vullen de lucht
Toevallig in de buurt aanwezigen
spraken van ufo’s, zeer buitenaards
Aan de donkere kant van de maan
klinkt de muziek al van verre…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 Er broeit iets, de lucht werkt
landlieden luieren in de verlaten ruimte
zien terug op het zwoegen van de dag
Vlijtig en vol ijver
stapten ze de bedauwde morgen in
een zuidenwind bracht slepend
de dagelijkse droogte aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend…
De zon
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.622 De zon speelt door het loof der vorstelijke dreven,
die kruisen, heinde en verre, om 't vorstelijk kanteel;
de zon valt blinkend neer op toren en kanteel;
de zon doet levend goud op de oude kruinen beven.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem danst
langs velden prevelt morgenster
van verre…
Adembenemende reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Reizigers, we zijn het
in feite allemaal
Ook in dromen of
heimelijke luchtkastelen
Maar het doet pijn
maakt boos en machteloos
te zien en weten dat velen
niet kunnen reizen in vrijheid
Vluchten door onveilig leven,
daar zoals 't ze is gegeven
Waar je bent geboren
en juist niet voor kiest
De een gaat naar
tropische stranden
in verre…
Neonazisme
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
504 Deze blaaskaken zien de diepere betekenis
achter een poëtisch beeld niet, omdat ze
opgeblazen ego's zijn, die al klagen als
koffie niet op temperatuur wordt geserveerd
of hun stoel niet wordt aangeschoven,
terwijl ze verre van gehandicapt zijn.
Hun shockbombardementen kun je het beste
met dergelijke shockeffecten ontzenuwen!…
Kwan Yin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Hier heb jij gezeten, rug geleund
tegen de oude tempelboom
van zo'n duizend jaren oud
Je ogen waren gesloten
keken in de verre diepten
van een uitdijend heelal
Spinrag verbond jouw gedachten
handpalmen opengevouwen naar boven
hemel en aarde verbonden door jou
Het lichaam zat verborgen
in het donkerblauw, haast zwart
aan jouw gezicht viel…
Erudiete romancier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 Ik zag de kou van jouw verre verleden als
een wolfsspin naar jouw hart kruipen, even
leek al het literaire succes fata morgana
en verdween je in de dramatiek van Bach.…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 Dra wordt de lucht in de bedompte hut
Duf door de eigen adem als men dut
En toch het verre slaan der glazen hoort,
De stille achtermiddagen aan boord.
Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen
En kan men soms met andre schepen seinen,
De blik wordt aangetrokken door een koord,
De lange achtermiddagen aan boord.…
Ironie van tijd?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
491 Empathie uit de bloedbaan staat voor rood
de hemel bestaat uit jagende witte wolken
het blauw beslaat de zeeën die zijn overwonnen
ontdekt en vergaard in verre onbekende oorden
O, die frisse kleuren bundeling van saamhorigheid
om af te dalen in de krochten van het hart, gedeeld
door zovelen binnen de grenzen van het onvolprezen
smart wat…
Mijn vuurtoren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dicht bij elkaar stonden wij
verhalen te verzinnen
over de vrijheid op zee,
met de golven mee te glijden
naar verre waters toe
en onbekende kusten.
Maar toch
moest jij blijven staan,
en ik moest terug,
iedereen op zijn plaats.…
5 mei 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 De mens, een onpeilbaar wezen
Dichtbij of in verre oorden
het laat zich al te gemakkelijk raden
In oorlogstijd komt de ware aard boven in daden
in vredestijd blijft het al te vaak bij woorden
Niets houdt de transformatie tegen
van de mens als moordenaar
Ouders, school, noch cultuur
beletten hem van het openen van vuur
op de medemens, of…
Poesjkin's ring
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
572 oorlogs-monumenten
Een lange queeste naar Maria's geest
Maar 'k werd op het verkeerde been gezet
Maria huisde samen met de dichter
In een der daksja's van
Nataliia
Dat maakte beider leven heel
wat lichter
Nog steeds kwam aan mijn bedevaart geen einde
Poltava was nog maar kattegespin
Alona zei, u moet de bergen in
Naar Georgië, van verre…
Mysterieuze reiziger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 noch een avatar device
geland in den vreemde
van aardrijks atmosfeer
humanoïde argonaut
uit de comedia purgatoria mysterieuze lotsvaandeldrager
vrouwe fortuna in zonnegloren
van 't universum naaktgeboren
uit ziedende zuchten
der mare tranquillitatis
in 't verre oosten des heelals…
De pakezel
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
494 ik hoorde weer
de kleine gesprekjes
die ik vroeger voerde
in mijn jeugd met
zand op het strand
waar de wind de hoge
tonen lieflijk vlaagde
en de zwaardere korrels
vertraagde tot een
pittig harde massage
in het rollen van de
golven schuimden
boodschappen hun
berichten uit verre
streken naar het
geheugen van de
aarde waar ze als
data…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 En pas
als hij verdergaat, stap voor stap, zal hij weten of er echt een verre zijde is.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 En als de avond het laatste
licht dun uitspreidt over de verre duinen,
blijf ik nog even luisteren naar vogels die oplossen in
de schemering alsof de natuur wil tonen hoe stilte langzaam adem wordt.…