Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Tegenwind

netgedicht
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.500
alle lasten van mijn schouders af En maakte nergens van een punt Behalve van mijn muts Waarna ik in de badkuip gleed Vanaf een grote hoge trap Dat lijkt me echt een stunt Ik luierde de hele dag En lunchte wel 3 keer Waarna ik dan een tukje deed Verscholen in een grote struik Zodat er niemand was die me nog zag Dan droomde ik van verre…

Leugen verzint Waarheid

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Mannen die spraken met mooie woorden Waarheid of Leugen in toen verre oorden! Een moord gepleegd met veel geweld Het Vrije-, maar harde Woord ligt uitgeteld Hopelijk met dit effect: Over en weer een Diep Respect! Respect voor het leven en elkaar Over en weer. Luister er naar Ieder een wereld?…

Verwoesting

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.525
- hoe blijft zij verre en woorden-stom. Wie wijst haar nu op 't wereldrond te midden van der volkren haat, de mensenziel, de mensenmond die zoekend tot haar wezen gaat?…

Een vreemdeling uit Macedonië

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 745
Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land. Jou en je beste vriend ontmoette ik, Alexander, bij het graf van je vader, op een stille zondag: diamanten in je oren, een brede ketting om je hals. De gouden schakels blonken in je donkere ogen.…

Het gevecht van groen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Het groen heeft zijn strijd verloren Weekhartig vervallen de geurpapillen Door geruisloos aroma´s te verstoren veranderen alle bekende stillen Okeren bruinen de geur van uien Brandranzig smeulen houten klossen Natte winterse sneeuwwitte buien Lavendelkleurig verre mistige bossen.…

Lieflijk leven

netgedicht
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Toch eens te overwegen Afscheid van de kindertijd De veiligheid van het kind Is jaren reeds geweken De hersenpan bijna rond Toch gaan er stil gedachten Die rust van vroeger brachten Terwijl de nieuwe tijd moet worden voorbereid nee nu niet langer wachten kom droom van speelsheid in het lange levensend wandelend over stranden van verre…
Rikus Kiers29 oktober 2006Lees meer >

Inktvlekken

gedicht
2.6 met 53 stemmen aantal keer bekeken 12.305
Gooien we de mens voor leegogige, gladgeschoren leeuwen die om het bestaan van een dagboek slechts geeuwen, dan zijn we niet die betere verre vriend of goede buur, al kleden we ons naar de tijd en betalen we zuivere huur. Er zijn slechte buren geweest.…
Rogi Wieg27 september 2021Lees meer >

- Stormen vormen de zee -

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 599
Krachtig, soms beangstigend, volgt de felle storm, die droevig hard kan rijzen onbewust aanwezig in de verre onrust van een dag die windstil was. Volkomen weggevaagd, volkomen onverwacht als in een sterke zware storm beland op golvende zee, gedeprimeerd valt het sonore zware geluid, valt enkel mee..op zee.…

Geef mij

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 970
Geef mij de helderheid en stilte van de maan Waar ik alles even op zijn beloop kan laten gaan Geef mij de helderheid van de schitterende sterren, Dan maak ik even die reis alleen naar den verre. Geef mij die droom zo maar voor heel even, dan sta ik morgen weer met beide voeten in het leven.…

HET VADERHUIS

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.698
Ligt de hoeve verre, van het dorp zo wijd; strekken rond de velden eenzaam, wijd en zijd; 'k Voer u met de huifkar naar de kerk ter mis, als de klokken luiden en het zondag is. 'k Leid, bij stille avond, u ter loverbank, als de velden slapen van de meidauw blank.…

Vrijstaat zonder Naam

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.492
wolkenvelden platgetrapte bergen spottend met rivieren zwaartekracht en dood Zijn jas onbehouwen los van ongesponnen garen voor wie achterwaarts hem liefheeft trekt hij hemelbreed zijn spoor Iemand noemde hem een held zoveel anderen een ezel groter dan zijn eigen schaduw vreet hij liever lege lucht is hij uitgestrooide vorst die verre…
jan haak31 december 2010Lees meer >

help - riep ze nog- we vallen

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.318
neem me mee - smeekte ze - neem me mee terwijl vanuit de verre lucht eerst van opzij dan weer omhoog hij opzettelijk in haar blikveld vloog zo dicht bij haar en bij de zee ving zij de vogel in zijn vlucht ik wil met jou - sprak ze toen weer de vissen en de bomen de mensen en hun kerken niets zal ons meer beperken zelfs niet een spookbeeld…

De Anjelier

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.591
En hij wil een tak bezitten Uit het verre lauwerbos, Wil een lauwertak bezitten Bij een angelierentros. En hij snelt en hijgt er henen, Komt met moeite tot de top; Plukken mag hij en verenen, Lauwers groeien er volop. Rijk beladen keert hij weder, Waar zijn eerste liefde gloeid'.…

Volle maansmagie – 4-

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
maar eerst deze groep wegbrengen Hij knipt met twee vingers op twee handen In de lucht verheft zich langzaam een vreemdsoortige langgerekte rij in de richting van de volle maan gemengde geluiden vullen de lucht Toevallig in de buurt aanwezigen spraken van ufo’s, zeer buitenaards Aan de donkere kant van de maan klinkt de muziek al van verre…

Landleven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Er broeit iets, de lucht werkt landlieden luieren in de verlaten ruimte zien terug op het zwoegen van de dag Vlijtig en vol ijver stapten ze de bedauwde morgen in een zuidenwind bracht slepend de dagelijkse droogte aan In de verre verte lokt klokgelui -boven rieten daken en onder de dreigende hemel- ze terug naar de hofstee Ze dralend…

De zon

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.622
De zon speelt door het loof der vorstelijke dreven, die kruisen, heinde en verre, om 't vorstelijk kanteel; de zon valt blinkend neer op toren en kanteel; de zon doet levend goud op de oude kruinen beven.…

duizend tinten herfst

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
huilt wat vogels op een kaal terras verborgen achter vuil en steen hun veren door de vorst uiteen slechts dievend tussen blad en plas een kruimel dood in hoogtes glanst turquoise lucht een zachte ganzenbuik verkleurd zijn hoge wereld als een zucht waar nog het oude leven geurt zijn adem danst langs velden prevelt morgenster van verre…
switi lobi21 november 2012Lees meer >

Adembenemende reis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Reizigers, we zijn het in feite allemaal Ook in dromen of heimelijke luchtkastelen Maar het doet pijn maakt boos en machteloos te zien en weten dat velen niet kunnen reizen in vrijheid Vluchten door onveilig leven, daar zoals 't ze is gegeven Waar je bent geboren en juist niet voor kiest De een gaat naar tropische stranden in verre…
Sanne10 augustus 2014Lees meer >

Neonazisme

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Deze blaaskaken zien de diepere betekenis achter een poëtisch beeld niet, omdat ze opgeblazen ego's zijn, die al klagen als koffie niet op temperatuur wordt geserveerd of hun stoel niet wordt aangeschoven, terwijl ze verre van gehandicapt zijn. Hun shockbombardementen kun je het beste met dergelijke shockeffecten ontzenuwen!…

Kwan Yin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Hier heb jij gezeten, rug geleund tegen de oude tempelboom van zo'n duizend jaren oud Je ogen waren gesloten keken in de verre diepten van een uitdijend heelal Spinrag verbond jouw gedachten handpalmen opengevouwen naar boven hemel en aarde verbonden door jou Het lichaam zat verborgen in het donkerblauw, haast zwart aan jouw gezicht viel…

Erudiete romancier

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik zag de kou van jouw verre verleden als een wolfsspin naar jouw hart kruipen, even leek al het literaire succes fata morgana en verdween je in de dramatiek van Bach.…
Joanan Rutgers22 september 2017Lees meer >

Verzadiging

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
Dra wordt de lucht in de bedompte hut Duf door de eigen adem als men dut En toch het verre slaan der glazen hoort, De stille achtermiddagen aan boord. Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen En kan men soms met andre schepen seinen, De blik wordt aangetrokken door een koord, De lange achtermiddagen aan boord.…

Ironie van tijd?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Empathie uit de bloedbaan staat voor rood de hemel bestaat uit jagende witte wolken het blauw beslaat de zeeën die zijn overwonnen ontdekt en vergaard in verre onbekende oorden O, die frisse kleuren bundeling van saamhorigheid om af te dalen in de krochten van het hart, gedeeld door zovelen binnen de grenzen van het onvolprezen smart wat…
Pama28 april 2020Lees meer >

Mijn vuurtoren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
Dicht bij elkaar stonden wij verhalen te verzinnen over de vrijheid op zee, met de golven mee te glijden naar verre waters toe en onbekende kusten. Maar toch moest jij blijven staan, en ik moest terug, iedereen op zijn plaats.…

5 mei 2022

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
De mens, een onpeilbaar wezen Dichtbij of in verre oorden het laat zich al te gemakkelijk raden In oorlogstijd komt de ware aard boven in daden in vredestijd blijft het al te vaak bij woorden Niets houdt de transformatie tegen van de mens als moordenaar Ouders, school, noch cultuur beletten hem van het openen van vuur op de medemens, of…

Poesjkin's ring

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
oorlogs-monumenten Een lange queeste naar Maria's geest Maar 'k werd op het verkeerde been gezet Maria huisde samen met de dichter In een der daksja's van Nataliia Dat maakte beider leven heel wat lichter Nog steeds kwam aan mijn bedevaart geen einde Poltava was nog maar kattegespin Alona zei, u moet de bergen in Naar Georgië, van verre…
Maxim7 december 2023Lees meer >

Mysterieuze reiziger

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
noch een avatar device geland in den vreemde van aardrijks atmosfeer humanoïde argonaut uit de comedia purgatoria mysterieuze lotsvaandeldrager vrouwe fortuna in zonnegloren van 't universum naaktgeboren uit ziedende zuchten der mare tranquillitatis in 't verre oosten des heelals…
Scherzo2 december 2024Lees meer >

De pakezel

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 494
ik hoorde weer de kleine gesprekjes die ik vroeger voerde in mijn jeugd met zand op het strand waar de wind de hoge tonen lieflijk vlaagde en de zwaardere korrels vertraagde tot een pittig harde massage in het rollen van de golven schuimden boodschappen hun berichten uit verre streken naar het geheugen van de aarde waar ze als data…

De brug in de mist

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
En pas als hij verdergaat, stap voor stap, zal hij weten of er echt een verre zijde is.…
CB31 maart 2025Lees meer >

Tussen vogelgezang en wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
En als de avond het laatste licht dun uitspreidt over de verre duinen, blijf ik nog even luisteren naar vogels die oplossen in de schemering alsof de natuur wil tonen hoe stilte langzaam adem wordt.…
CB24 mei 2026Lees meer >