Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Adem van de Hemel

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Hoog gaan de wolken langs de Hemel Ik kwam van ver gevlogen En zoek in de verste verten een rustpunt Daar waar de hemel rust op haar bogen Machtig staan bergen aan het einder Leunend tegen reusachtige wolken Op de loden bodem van de tijd Mijn land zo stil en wijd Wachtend op de sluier Waarmee de nacht hen dekken zal Ver gaat mijn blik,…

mijn land

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.573
niet uit Ik accepteer het Mijn land heeft tenslotte Een nieuwe start gemaakt Mijn land groeit Ik zie de grens voor mij Moeizaam maar vastberaden richting horizon bewegen nieuwsgierig en ongeduldig als ik ben ga ik daar een kijkje nemen Ik moet niet te hard lopen En op tijd stoppen Soms sta ik aan die grens En tuur verlangend in de verte…

Jouw gezicht .....

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Een stralende lach op je gezicht ogen die fel staan maar ook kunnen verwarmen 'n blik starend in de verte gericht Gedachten die heden en verleden omarmen Af en toe een rimpel op je voorhoofd 'n peinzende rimpel wel te verstaan eentje die je stralende lach verdoofd waardoor de blik somberder kan staan Maar dan komt er weer die glans die…
metha13 juli 2003Lees meer >

Waar droogte huilde

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.140
niets bracht een jonge visser gevonden kisten proviand aan boord zijn sterke schouders tilden de zon kracht die de warmste liefde toebehoort hoog boven mij spreidde ik armen vroeg erbarmen aan overvolle zeeën schreeuwde de wind tot stormkracht en brak golven hitte snel in tweeën gesloten ben ik op de rand gaan rusten met de eindeloze verte…

De wijn "moet" ballade

hartenkreet
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.099
Wat is het leven zonder wijn niet meer dan een kleurloos refrein verstoken van avontuur en gein poezie en wijn zijn vrienden voor het leven een liefde onlosmakelijk met elkaar verweven De kuise wijn, een streling voor de tong een hemels visioen, als de klanken van een love-song Wat een genot in extase weg te dromen naar onbekende verten, een…

Amsterdam

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.464
sinds lange tijd Blijft in mijn herinneringen Raak ik nooit meer kwijt Boten langs de beide waterkanten afgemeerd Mensen die er nu in wonen , schepen die het varen hebben afgeleerd Dan de Magere Brug symbool naar beide kanten met een dagelijkse sleur ’s morgens heen en ‘s avonds terug broos van vorm maar met grandeur In de verte…

Het eigene

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
Mompelend en monkelend schrijd ik langs een meer, boven mij een rood satijnen lucht, rondom mij de stilte, de oneindige verten, de borende weelde verwarren mij; ik voel mij sterven en weer herboren worden.…
Jaap Pijper15 december 2005Lees meer >

Het liedje mijner kindsheid

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.765
Het wiegde 't hart in ruste, Gelijk het zoet gezang Van 't klokje in de verte Bij zonnenondergang. O, zachte en stille tonen! Gij hebt mij vaak ontroerd, En in vervlogen dagen van heil terug gevoerd.…

Vuur schietende ogen

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Als een doffe knal in de verte Waardoor de vloer begint te beven en alles begint te trillen Daar staat ze en houdt me vast in haar hunkerende pupillen Ze brengt het voorhanden Een plotseling smachten naar iets nooit eerder gevoeld Als licht in het duistere voorbestemd, exact zo bedoeld Het hart haar dichterbij smekend In een verliefdheid…
Namasté31 maart 2008Lees meer >

De plas en het water

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 974
Wandelen zeg ik je, lopen loopt, zie ginds in de verte, de grachten, de sloot; pas op voor de plassen, niet met je nieuwe kleren, kijk uit voor je schoenen, mama wordt boos, stop met knoeien; niet te diep in het water, je kan nog maar pas zwemmen, papa is moe, hij wil zonnen in zijn stoel, papa heeft een kater, gisteren was het laat…

AFSCHEID VAN HET DORP

poëzie
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.372
De verte lokt. de zee en 't bronzen duin die golfden om mijn jeugd versmalden langzaam tot de kleine tuin waarin mijn moeder nu begraven ligt. dit was haar raam, dit is de stille brink waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur. alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur, zij heeft het meegenomen in haar graf.…

Twist met Grete

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.828
De muur, zo opgebouwd, Hij breekt de één-wijde verte Van kleuren, die rillen in d’adem Der geurende herten; Hij is als een man die, stram en oud, Leeft te midden van een heel fris woud.…

Honderd duizend keer zij.

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Zij, in de verte buiten. staan. Mijn honderd doorweekte benen. Ik zwom zeven dagen. Ik voelde mij wegebben in haar stroom. Ik waadde in haar bloed- end nalatenschap van hemels witte watten en steriele, onbegrepen verbanden. Haar snijdende wind. Ze is uit. buiten. mezelf.…

Observatie

netgedicht
4.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Een witte zwaan geleewiekt vleugellam zoekt altoos in de verte nog wiekslag van haar maatje dat in de mist verdween. Het nest reeds lang verlaten, temidden van bevroren water wacht na einderloze vrieskou toch nieuwe lente op.…
Chatfant22 januari 2009Lees meer >

met hart en nieren een wielrenner

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.398
in de verte zie je je huis al staan nog maar een paar km te gaan. eenmaal thuis aangekomen helemaal bont en blauw van de kou denk je 'morgen weer'. wat is het toch een prachtige sport, dat wielrennen.…
nynke9 april 2009Lees meer >

Muziek

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee, En de duistere hemel bewoekert het Oosten, En daaronder bukt zich de donkere wereld, En daarin verdwijnen de toppe' en de torens, En daarachter leven de lelijke steden, En de mense' en hun witte gezichten - Dan rijst vaak uit die verten Een vlucht van muziek.…

Bij sneeuw

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Het land der Leye, waar De luchten diep en klaar, En verten plots verrassen Met galm van liederen? Naar heel de wereld reiken Mijn vrome wensen. Toch voelt mijn hart alleen, Vol troost, de Lente trêen Beneden eenzame eiken Naar moede mensen.…

Veergeld 1

gedicht
2.1 met 237 stemmen aantal keer bekeken 28.196
waar is je kussen, hoe laten ze anders los - De ochtend wekt ons met geluid van vracht wagens door de straat, de muren trillen en we kijken naar buiten, het raam hangt scheef, in de verte zien we de bergen, maar op de manier van de vlieg. ----------------------------------------------------------- uit: onderdeel van een reeks die te lezen…

EEUWIGE VRIJHEID

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 769
Teruggegaan naar mijzelf ingekeerd naar mijn binnenste ik test ik mij op gevoelens wanhopig trek ik conclusies nadenken brengt mij nader mijn kern legt zich bloot dat is dus mijn binnenste gezicht ik raak nu de verten van mijn geest het heelal omsluit mijn wezen als vuurvliegjes raken de atomen mij opgesplitst in de waarden der vervolmaking…
Hans Uding14 augustus 2010Lees meer >

Februari

gedicht
2.5 met 38 stemmen aantal keer bekeken 18.791
Het is zo ver weg, wij zijn zo stram vertederd het huiverig oog stuit op de kerktoren in de verte tussen onzichtbaar bezige bomen.…

what a wonderful world...

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
eight days a week die deuntjes kwamen in mijn hoofd door de openstaande deuren in een nu vredig akoestiek what a wonderful world had Louis Armstrong mij beloofd de wereld had voor mij een prachtig optiek die deuntjes zijn een vlam die nooit meer wordt gedoofd (reprise) 40 jaar later ga ik vaak bij de molens vissen in de verte…

vrijheid

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Aan ’t einde van de verte vinden zon en zee elkaar en zorgen voor het allermooiste schouwspel, waar ik met immens ontzag naar kan verlangen, dag na dag.…
Zeni24 januari 2012Lees meer >

roerei en champignons

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Met stemverheffing deint rode wijn in pas gevulde glazen Een donderwolk daalt neer waar onenigheid blijft hangen in de zware lucht De warme lunch wacht koud op nutteloze borden Onaangeroerd het roerei en de champignons Ogen die vol angst in niet vermoede verten staren waar een palm van een hand neerdaalt op tafel die de polka danst…

Aandacht voor de aarde...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Serene stilte in de verte, een adelaar die loert naar zijn buit. De natuur vol groen, water, geur van limoen elders. En dan de stranden wit, zeeen helder en schoon. Seizoenen sneuvelen als het leven. Eenvoud in al haar pracht, vogelgezang en sterren in de nacht die betekenis geven aan een bestaan waar langs men beter kan gaan...…
martin valk18 oktober 2013Lees meer >

- De wereld proeft -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
zet gebeden in warmte onder dromen neer gepassioneerd wordt smeekbede werkelijkheid straffeloosheid wilt het leven genieten oesters, zalm, de wereld proeft geborgen dompelt mij onder in aangepaste wijnen machtige Vader ..jij bent Heer verlaat mij niet, toevlucht die ik bid vergeet mij niet onbegrepen, mijn verdriet wees niet in de verte…

SPIJTIG MEILIED

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 903
En houden d'adem in en zien weer uit Naar verten,her en der, of mocht uitkomen Uit ietwat land, het orgelende stromen, Onmetelijk, dat dreunende geluid!…

Dooie gemak

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Langzaam huiswaarts kerend, mijmer ik, peins een beetje meer, zie mijn huis in de verte, HOME SWEET HOME Nog steeds op mijn dooie gemak en ditto akkertje ietwat versneld niet kijkend waar ik mijn onderdanen plaats, stap ik niet op, maar naast de stoep. Dan lig ik languit!…

Over de steile heuvels

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.085
land afduwend zoals vanuit een vliegtuig de wereld langs een diagonaal wegdrupt een slinkend stuk grond waarop mijn schaduwen elke dag kruispunten maken waar ik sta tegen alle gele bloemen zeg ik dat het boterbloemen zijn omdat ze groeiden langs de sloot en al het goede in mijn hoofd door slootkanten wordt omrand een linie bosrand in de verte…

Blomme

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.123
O, moedertjies wat in die verte nog ween om blompies ontnome, wat God had geleen, kom kyk, uit elkeen en elk bittere traan is 'n heldere blompie weer opgestaan. Dis net of die Vader sê 'Vertrou! My blomme sal groei oor die kranse van rou, Ek gee weer terug wat gegee is aan My: waar blomme gesaai is, sal blomme gedy.'…

druppels

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
druppels in de oneindig zwarte verte hangt vaag een vreemd verlangen naar een geurende bloemenblouse kijkend door de wazige bril van toen zag ik haar steeds door de polder gaan, op weg naar de volwassenheid zwaaiend in een open Lotus Elan beten haar witte vriendelijke tanden een afdruk van vele jaren in haar foto zoute tranen liepen…