2730 resultaten.
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Ik heb twee volle dozen post
en een la met oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Stukjes geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 ik wist
dat ik even
onder je vleugels
mocht schuilen
tot rust komen in
loslatend huilen
me in warmte
aan je kon koesteren
jij die zoveel
kon geven aan hen
die dat net tekort
kwamen in hun leven
jij stimuleerde
de stukjes geluk
die vaak ongebruikt
lagen te wachten tot
liefde ze eindelijk in
glinsters deed ontluiken
overal waar…
Misschien
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
512 doden zeggen
dat het niet zo is
Jij voor altijd
in je nieuwe nu al favoriete
zomerjurk
blauwe wind
ik in je lievelingsnakie
wij voor altijd
nooit ontbijt geen tijd
naar buiten
naar het park roept
Weg van dit balkon
weg uit deze straat
uit deze stank
We gaan weer bootje varen
lezen over zeven zeeën
vliegen
daarvoor zijn die vleugels…
Afzender onbekend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Tijdens het nog prille begin
van jouw moedige jeugdige bestaan
hadden jouw onbestemde verlangens
zelden glanzende vleugels
en nog geen weet van ironie
of de teloorgang van het noodlot
je liet mij alleen achter tussen de bomen
met steeds maar weer die dwaze dromen
achter iedere boom afzender onbekend
alsof de natuur door een vreemde god…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
482 Landen in een nest van steen
waar men gebroken vleugels heelt
Niet eerder heeft zij zó liefgehad.…
Friemelt en krioelt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 het woelt
friemelt en krioelt
met vleugels
en harige poten
jij fietst en loopt
onbewust af en toe
met de mond open
maar je bent
het zat dat
onderhuids
gekruip en jeukend
gevoel ze komen
jou de oren neus
en mond uit
niemand heeft
thuis de juiste
spuiten en pillen
om het ongedierte
effectief te stuiten
en buiten te sluiten
voor…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 Verweerde graven in zwarte grond verzonken
Kleurrijke korstmossen groeien op
de oude grafmonumenten
Laaghangende takken van de treurboom
bedekken de uitgehouwen naam
Voor het diepste verdriet zijn geen woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
een dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.269 dagpauwoog moerbei
vliegende ogen met verende vleugels lichten geworpen
op een landkaart getekend in handen vlammend
klaarwakker dat zei ik toch niet een ademloos lichtgewicht
honingmerk en stuifmeel van levende klaprozen blauwe
velden korenbloemen als ontpopte hoofden eenogige
wolkenloze lucht waar dromen vandaan tevoorschijn
komen als zijderupsjes…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 De vleugels van mijn ogen branden.
Zwarter worden de vogels.
Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.
Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 De winterwind vertelt
zijn eigen verhaal; zo schoonheid
leidt en verleidt
de schone parel, beroert
haar hart met trillende vleugels.
’Verrukking is uw deel mijn liefste
en met onze hartenkreten overstijgend
komt de wind aanstonds: hoor aan
mijn diepste wens, breng ons
in schuimend lot tezamen.’…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 dan erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren wit gekranste schermen
de oever van mijn woorden zeg
de glazenmaker ronkt zo rusteloos
en wentelwiekt naar 't zonlicht toe
dat kleuren breekt in vleugels…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Ik heb met haar te doen ondeugend in
een geile vorm van medelijden:
Ik zou die Steinway-vleugel willen zijn:
nat worden onder de handen
van een vrouw die stroomt,
wat kan er mooier zijn?…
vlindervlucht 1965
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.282 Een rilling door mijn vlinderlijf
doet mijn vleugels sneller gaan.
Ik moet hier ver, ongrijpbaar ver vandaan.…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.254 Ooh, beeldschone papillon
Koersend op de gang van de wind
Fladderend van gazon naar gazon
Onderwijl neerstrijkend
op een slechts vergankelijke klaproos
Even rustend
Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon
Doch aan de einder wuift reeds
een vergeet-mij-nietje jou tegemoet
Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes,
Zonder enig…
Moeder
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
8.873 U bent de wind onder mijn vleugels
De kurk waar ik op drijf
Mijn rots ook in de branding
dat staat buiten kijf
U bent me oh zo dierbaar
Staat altijd voor mij klaar
Ik kan u echt nooit missen
u bent mijn bemiddelaar
Moederlief, u bent bijzonder
uniek op deze Aard'
u baarde elf kindren
en bleef voor niets gespaard
onze vader was ook…
HET SCHONE DUET VAN DE LIEFDE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
794 Soms is er misverstand en pijn
Soms zou je elders willen zijn
Soms is er stil verdriet en smart
Soms is er woede in je hart
Soms, al is er drukte om je heen,
voel je je zo bar alleen
Toch werkt er op de achtergrond
Het weten dat je de vreugde vond
In het onbegrijpelijk duet van de liefde,
dat je vleugels gaf en vliegen deed
waardoor je…
Herfstfietstocht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.702 meer dan honderd meeuwen baden
opgewonden krijsend in het water
van het Van Starkenborghkanaal
sommige heffen even hun vleugels
laten ze dan weer zakken genieten
van de sfeer in het openluchtbad
een nabijgelegen weiland is bevolkt
met een vergelijkbare groep meeuwen
zij ondergaan de geneugten van gier
die royaal is gestrooid mijn neus test…
Zing een ode
gedicht
3.0 met 28 stemmen
14.759 .
----------------------------------------------------
uit: 'Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
Glinsterend Puur
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.198 Madeliefjes in hoog gras
En de zomer is nu in zicht
Leven onder zonnestralen
Zorgeloos en warm verlicht
Mijn hart zwanger van liefde
Glanzend mijn rode krullen
Ogen die helder sprankelen
Nieuw leven doen onthullen
Geluk is zo zeldzaam mooi
Als een vlinder van fluweel
Zwevende vleugels zo teer
Breekbaar als stokjes kaneel
Dromen kleuren…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter
tot ik duizend talen lees en stil sta
bij de naam en de beschreven vleugels…
Dorp in Zuid-Holland
gedicht
2.4 met 19 stemmen
8.276 Kijk zonder handen op de fiets,
en brommend met een buddyseat
de Kreek rond, over Kaai en Heul,
een hels kabaal het halve dorp -
maar iemand die ook vleugels kreeg,
die kwam niet ver. Die drijft er nog.
----------------------------------------------
uit: 'Op de hoogte van Icarus', 1993.…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
Donkerharig opent zich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
754 eerste geur
verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele poten langs de lijn
als of zijn prooi hem heeft besteld
een zwarte vlieg in eerste vlucht
verstrikt met vleugels…
Dood in Cordoba
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.032 De rotsen krijgen vleugels van mos
en veranderen in een koppel patrijzen
- licht en donker -
het water fladdert onder de brug.
De dag is een kwijnend kind
dat altijd onverwachts als een
gewonde engel op de oever ligt,
er hurkt een schaduw onder de brug.…
Licht gefladder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
634 Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen
argusogen openen haar dageraad
getinte vleugels verbergen zorgen
wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat
Schoonheid is niet langer meer verborgen
verblinden zelfs openlijk getoonde haat
hoog in de lucht weet zij zich geborgen
al blijft zij immer de vlinder van de straat
Eindelijk zwevend in zachtere…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen
vuile knuistjes trekken
strepen in een golf van
hoop naar iedere windstreek
waar de engel van
de zee haar vleugels…
BITTERKRUID
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
992 De vlinder fladdert vrolijk
Zijn vleugels groot gespreid
Daar is plots ook de zonneschijn
Die mijn droeve geest verblijd
Twee vingers nam ik ooit
Maar gaf er geen terug
Nu moet ik boeten voor mijn daden
En voel me kleiner dan een mug
Twee tranen liet ik varen
Over wangen op de grond
Gedachten dwalen nu naar jou
Omdat jij altijd voor me…