5363 resultaten.
Gewijde stilte
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.196 Ik ben een meer
Een rimpelloos water
Waarop blanke lelies tronen
Het ruisend riet
Laat zich niet storen
En neuriet zacht haar lied
Een zonnestraal
Breekt door mijn water
En golvend groeit
Haar warmte voort
Geen zuchtje wind
geen vogel
zal deze droom verstoren
Want God
heeft er met Zijn handen
de stilte uitverkoren…
Wanhoop
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.184 Een andere wereld
waar lopen niet gaat
Waar de mensen vliegend
zweven over straat
Waar de vogels zwemmen
en de vissen lopen
Waar de leeuwen temmen
en de ongelovigen hopen
Daar zal ik eindelijk vinden
wat ik al weken zoek
alle wijsheid van de wereld
in één gebundeld boek…
Eindeloosheid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.555 Het is een lange weg
maar als zij haar kunnen bewandelen
kan ik 't ook
maar niet voorbij het water
daar ligt het einde van de wereld
de wereld is rond
een stalen vogel zal in een reusachtige boom vliegen
er is leven op mars - absurd
Waarheid zit in een klein hoekje
en 't is een lange reis
en dan op 't einde linksaf.…
Tijdelijk gewichtloos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 Omarmd door de wind
blijven staan terwijl je
om zou moeten vallen
hier is slechts lucht en ruimte
alles lijkt lichter verteerbaar
zwaartekracht blijkt relatief
zwevend als een vogel in de wind
vergeten het gewicht
van onbelangrijke
belangrijkheden
die als een valse loden last
het dagelijks leven beheersen…
De boom in...
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.038 Misschien nog ietsje verder,
tot bij de vogel die net floot.
Je kan me de boom in,
kijk de koekoek bij dat nest.
Hij wil daar zijn ei kwijt,
want dat kan hij het best.
Je kan me dus de boom in,
je zit me nogal hoog.…
Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.411 Ramen openen de straten
ze klinken als Parijs
Ik kus je lippen wakker
Voer je croissants met jam in bed
De heerlijkste kruimels
waarin ik ooit gelegen heb
waren deze m'n lief met jou
Ik zweer je dat de trambel
je t'aime zingt
als alle vogels
deze dag…
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
imago
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
608 de winter was nog niet voorbij
of we zaten al weer in de lente
tijd om mijn imago op te poetsen
gelijk de vogels en de koetsen
in wat heet de poetsmaand mei
breekbaar maar wel met glans
greep ik de eerste beste kans
om het publiekelijk te testen
in scherven en gruzelementen
lig ik nu blinkend in de nesten…
Een vluchtige schaduw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
671 mijn gedachten
weven zinnen
op papier
in een poging
vast te leggen
wat ontastbaar is
zoals suikerspinnen
smelten op mijn tong
vóór ik weet
hoe ze smaken
zoals de vogels in het wild
klapwiekend vluchten
wanneer ik ze
omzichtig benader
zo óók essentie
een vluchtige schaduw
in het labyrint
van mijn woorden…
portret van een kind
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
892 ik zag
een kind rennen naar de zon
en naar heuvels
wollig groen
het keek omhoog
omlaag
en uit haar lichte haren vlogen vogels
zij kuste ze, waaiend
één voor één
engelen werden stil
en ik huilde
bestond
in dit enkelvoudig begin
schenk me wierook
de dood is te machtig…
Even zoeken naar wat licht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
893 Kijk, een vogel op een tak,
het vinden van een onderdak,
een glimlach die de sleur plots brak.
Alles is weer even goed,
en dat komt zomaar door die groet,
wie zei: wie goed doet, goed ontmoet?…
Vanavond
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.351 Vanavond is de drempel
de rusteloosheid in mijn hart
Ik zit ik loop en verdenk het leven
dat het mij bespioneert
Groene takken
met dode vogels
die net als ik het nest
niet hebben onderbouwd
en te vroeg waren uitgevlogen
naar de grote wereld
Ik zoende de kiezelstenen
in mijn hand en waande mij
kasteelheer
Maar stierf als kind
in…
Kinderleed
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
872 De vogels en de bomen zijn vervlogen
net als mijn kleine kinderdromen..…
vrouwzijn
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.178 voel hoe ik je vasthoud
als woorden op huid
niets is een schaduw
onder het zandglas
van spijt
ik geef je mijn ritme
nog liever dan lief
als een lichtgolf
van vogels door
het nachtelijke tij
en ik adem
jouw schoot
in kleuren van méér
mag ik jou geven
het windwarme leven
als zee en als vrouw
volkomen
in jou…
drenthelingen 1
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
894 en steeds meer
geluid uitbraken
koeien loeien
schapen blaten
vogels met
divers geluid
maar toch
blijft er
een stilte
er staat ergens
wat uit.…
KORENHALMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 Roerloos bij zoveel schoonheid
een droom gelijk
staat de wereld even stil
De wuivende korenhalmen
ragfijn gepenseeld
lijken mij dichterbij te wenken
De vogels nog niet uitgespeeld
stijgen in de strakblauwe lucht
De roodgouden gloed
van de ondergaande zon
straalt een bekoring uit
die ik ademloos onderga…
de Nijl langs
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.263 sloot van een rivier
een spoor trekt
over de groene vlakte
mensen staan krom
tussen gewassen
witte vogels steken af
wij trekken een lijn
met zijn drieen
van C. naar A.
van koning Toet
naar Ramses twee
in stukken
keren we terug…
je veren geschikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
778 ik zag je
in de lucht was je wit
je veren geschikt
als een vogel in vlucht
pennen op rij
een snavel erbij
om te happen en poten
om wormen te trappen
maar je dook
uit de zwerm
vloog ze voorbij
wilden niet keren
je voelde je vrij
om het blauw met jou
te verrijken voor niemand
je vleugels te strijken…
twee jaar gesloten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
981 de deur was even
dichtgevallen
rust in de tent
geen liefde
geen geween
nog voor de lente
keek ik naar buiten
zag jou, mijn
zwarte vogel
meteen vloog je
binnen
nu zet ik alles
op alles om niet
opnieuw de deur
dicht
met jou
binnen of jou
buiten
sneeuw waait
naar binnen
en smelt…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
2.7 met 27 stemmen
4.224 Gewoon achter de vogels aan……
herfstprelude
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.092 als de donder
bijna
op de bliksem valt
de wind nijdig
raaskalt
onder de luifel
de regen
tegen het rolluik
slaat
geen vogel
nog een poot zet
op het dak
de herfst
de eerste lansen
werpt
zal ik
luisteren
naar de babbelzieke regen
tegen welke prijs
hij samen met de wind
dit hels geweld
bekokstoofd
heeft…
Nog steeds prenataal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
656 het huist al
in warme tuinen
struint op beschutte
plaatsen in de duinen
jaagt met de
vogels in lied
en gebied bij het
zonnig lengen van dagen
het cirkelt rond
in takjes met vragen
hoe krijg ik dit jaar
mijn nest van de grond
het is mijn lente
nog steeds prenataal
zij wordt geboren in een
totaal onverwacht ochtendgloren…
Tuin
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
703 Lentezon prikt pril tussen somber wolken
een koele wind ademt vrijheid
in de tuin
heb jij de woorden van de zaden
met zorgvuldige letters
in het tuinzand geschreven
een vogel doorbreekt de stilte
in de verte sluipt een kat
wat is het nog kaal in de tuin
en knoppen de woorden langzaam.…
De lieve pelgrim die mij vergezelt
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
961 Ik deed de ramen wagenwijd open
zodat de vogels naar
buiten konden vliegen.
Maar jij probeerde met je ogen
de ramen weer te sluiten.
Onze wereld werd voor even
overstroomd door een lange schaduw.
Nu, in de rust en koelte op ons huisterras
kijk ik glimlachend naar
de lieve pelgrim die mij vergezelt.…
Lente komt van binnenuit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.062 krakend vriezen
sloten toe
een schaatser scherp
zijn streken
nog draagt
het riet de
kragen rijp en is
glad ijs verzekerd
maar onder sneeuw
spriet vorstbestendig groen
luidruchtig schikken
vogels zich in paren
het is niet sluipend
of opzichtig dat
gevoel onder de huid
de lente komt van binnenuit…
Stap voor stap
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
781 Go with the flow
het ritme van een krijger
die niet het kaas van zijn brood
laat eten
maar toch de zachtmoedige blik
in zijn hart en ogen
weet te bewaren
de wind fluistert zijn verhaal
van liefde
over wereldzeeën
nestelt het in boomkruintjes
waar vogels het in donsveren
wijdgespreid in vleugelslag meedragen…
zoveel verder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
599 tussen de vogels zocht ik hem
een vreemde in nabijheid
ik speurde lente
in zijn roep
herkenning in zijn ogen
als was het reiken naar
eenzelfde hoogte
of blindelings op zoek
naar vaste grond
maar hij zou zingen
op de randen van de nacht
en daarna bij me komen zitten
vandaag zag ik ons
zij aan zij in een volmaakte vlucht
nog nooit…
voor wie vertrekt en achterblijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.258 zoals elke vogel zijn eigen lied beluisteren
laat, in gedreven klanken kenbaar blijft
zo krast ieder mens zijn sporen in de aardse
tijd om niet in vergetelheid te geraken
voor wie zich met hem verbonden weet
hij zich onderhuids vermoeden laat
schuilend in stillere, onuitwisbare dagen
(aan Ad.B)…