1980 resultaten.
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Het spoor des tijds met sprong en val
Draait meest door laag en slijkrig dal,
Op ruwe oneven gronden;
Daar volgen, in de droeve loop,
De smart de vreugd, ’t verdriet de hoop,
En ’t naberouw de zonden;
Daar tasten driften, woest van doel,
In neevlen rond, met blind gewoel.…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Veel donkre dalen liet ik stijgend achter,
En 't morgenland, dat diep teruggeblauwt:
Een werelds paradijs, waar zacht en zachter
Kleuren vervloeien en het licht verflauwt.…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 En dan, plots, dat dal. Een waterval.
Het water stortte zich te pletter,
zoals ik ooit verliefd werd op een vrouw
die Latijn gaf en rook naar sinaas en onbegrip.
Het meer dat ontstond, lag daar mooi te wezen,
uitgespreid als een uitnodiging
die ik toch niet zou aanvaarden omdat ik geen schone kleren had.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 we hebben pieken en dalen gekend
kenden zonneschijn en storm
alle kleuren van de seizoenen
hebben wij samen zo doorstaan
we hadden heldere en donkere dagen
maar steeds stonden wij naast elkaar
in elke winter en elke zomer
was jij het licht in mijn bestaan
jij bent mijn liefde, mijn enige alles
of het nu regent of stormt
ik ben helemaal…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 'k Ben gezeten voor mijn raam
bij het sneeuwe-stille dalen,
'k zie, hoe kinderhanden halen
schuim van witte vacht bijeen,
om te bouwen met vertrouwen
hun kastelen
met kantelen en portalen,
'k zie in 't zilverbleke licht,
hoe het bouwen wordt verricht.…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 ‘k Heb geen nood, ‘k heb geen nood,
Want uw akelig dal, o dood!
Heeft mijn Borg vóór mij betreden;
‘k Volg vol moed, en druk zijn schreden:
‘k Weet, zijn licht, zijn trouw is groot,
In de nood, in de nood.
Ja zijn hand, ja zijn hand,
Leidt mij straks in ’t vaderland,
Wijst me een woning bij zijn vrienden.…
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Maar dan, wanneer ik er niet meer op reken,
blijven de ogen plots weer droog,
Dan groei ik groter, een goed teken,
En klim ik uit mijn dal omhoog.
Mezelf gevonden, ‘t lijkt een wonder,
Maar het geeft echt zo’n fijn gevoel,
Ik wil je terug, ik kan niet zonder,
Als je begrijpt wat ik bedoel.…
Ode aan jullie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.046 maar, die droom zijn ze zelfs vergeten,
net wakker, zittend aan de rand van hun bed…droom
Ode aan jullie die weten hoe dromen nagejaagd worden
over de bergen en dalen totdat zij rond en vet zijn
zodat wij moeten onze dromen opeten
en beter dat wij ze opeten dan laten hun zachte, dikke buiken
door doorns van kwaad en haat opensnijden,…
Zierikzee.........monumentenstad
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
806 Hoe 't stadje ging door berg en dal,
Verhaalt van opkomst en verval.
Hoe 't water diepe wonden sloeg
En hoe men tegenslagen droeg.
Ziet eens die bonte huizenrij,
Bekijk de gevels van nabij.
Ze hebben eeuwen getrotseerd.
De geschiedenis heeft ons dat geleerd.
Wandel eens door 't Centrum heen:
Daar staat het oude Gravensteen.…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 Gaan sterrenlicht en manelicht,
in ‘t levenloze dal,
daar ‘t koud en altijd winter is,
allene nu nog schijnen?
Een graf nu, och, een wintergraf
is alles weer bedegen*;
gedolven in dat graf is mij
de jonkheid en de jeugd:
wie redt er, ach, wie helpt er, uit
de nood ons?…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 in later dagen schraal
- een weggeboende schandvlek -
de konen blank, de zatte kop ontbloot
voorbij
uren gedrenkt in dwaze kolder
verloren nijgt de danser nu zijn tollend hoofd
ontdaan van narrenkap en schelle rinkelbel
- vertrouwd gezelschap -
verbannen naar de uithoek van een zolder
ondankbaar blekend op een bed van warrig pluis
daal…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 Zo zonk hij weg in mijmeringen
En drong de doolhof verder door,
Maar hoe hij dieper in mocht dringen,
Te dichter blinddoek hing hem voor:
En zwervend met onwisse schreden
De dalen in, de duinen rond,
Daar is hij 't zeestrand opgetreden,
Waar d’ oceaan te golven stond:
En de onafzienbre kolk voor ogen
En overdekt van 't luchtgewelf…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 De jagers komen terug, dalen af
in de hand des avonds, waar al tien
vogels rustig op stok zitten.…
Hup Holland Hup
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 We gaan voor de gelijkmaker en dus zingt iedereen:
hup holland hup
Er rest een klein kwartiertje en we hebben ineens haast
een loeiend schot van Sneyder gaat een heel klein stukje naast
De Duitsers hebben alle tijd en doen het rustig an
daar gaan wij over zeuren maar dat krijg je er nou van
Alweer een pot verloren en we zitten in een dal…
Lied van Gelderland.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.563 Kent gij dat land, vol heuvlen, lachend schoon,
En koele dalen, waar de reine toon
Des nachtegaals bij brongemurmel klinkt,
Als lentes zon aan d' avondhemel zinkt?
Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen -
Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen.…
Onbegrepen oorlog...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 Hoe kan het zo zijn dat een geloof kan gaan bepalen…
Dat mensen moeten gaan schuilen in de bergen of in een bos…
Niet te geloven dat het niveau van het menselijk brein zo kan dalen...
Zoveel personen jong en oud, door een kleine groep zijn zij de klos.…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 O smert, geen zoetheid kan aan ’t rustend zoet genieten,
Het zoet genieten van uw ijdele eindloosheid,
Uwe ijdele eindloosheid die ’t dromen vol kan gieten,
Het stille dromen van des avonds enigheid.
’t Is eens en avond, en de duisternissen dalen
In halve duisternis doorschijnend in de nacht,
Waar schijnend heldre sterren aan de hemel pralen,…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Als een heroïneverslaafde kickte je teveel,
zonder voldoende af te dalen, in balans te
blijven, te wortelen. Je zou Golden Bay
verlaten en nog even goed afscheid nemen,
maar je laatste wandeling werd jou fataal,
de afschrikwekkende hoogten loerden je aan,
je wilde niet echt weggaan, omdat je hier
eindelijk wat gesetteld was.…
Heimwee.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.043 Dan trekt het mij zo sterk en zoet
Naar 't vroeg verlaten huis;
Dan zie ik, achter berg en bos,
Een dal voor storm beschut;
Daar tooit de lente in schoner dos
De vaderlijke hut.…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Ons hoog hart werd een effen dal,
Waar God intrad en wonen zal. -
Zo ligt ze, een lichte vlakte, waar
God boven welft zijn hemel klaar;
En als ziels helder spiegelbeeld
Wordt aardes hemel plots doorspeeld
Van zonneschijn, de wolk bromt grof,
Het water bobbelt door de hof,
Maar 't grauwe zwerk zwenkt voor de wind
Schoon traag, de donderbui…
vriendelijke piraat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.013 terug
lees jij op eigen wijze al
de eerste prent en plaatsjesboeken
bumba en de teletubbies
van het eerste uur de helden
verruilde jij voor buurman en buurman
naast poeh-beer en piet piraat
het liefste echter speel en zing jij
van plop de kabouterdans
of ‘engeltje’ blèrend ravot jij
in bakken vol met zand buiten
trappen bestijg of daal…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 Zij streven en zweven van vroeg in de morgen,
En dwalen en dalen in gretige luim,
En domlen en schomlen als homlen door 't ruim,
En kruipen en sluipen in kelken en bladen,
En vliegen dan been, met haar' buit overladen
Pus opent de boekweit, zo haast als de zon
De tengere knop op haar stam doet ontbloeien,
Totdat zij verdort, ene levende…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 t herstel na ’t lijden te versnellen in ‘n afgelegen oord
zo de eerste beschikking in één volmaakt woord kon komen
onder vastgestelde sterren en voldoende opgetelde dromen (32)
maar ‘à Romania’ zou ‘t zonachtige grensgeval verschijnen
die tegelijkertijd ook alles in ’n schaduw kon laten verdwijnen
de topbergen en angstaanjagendste verdwaasde dalen…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
HET GERS
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.818 Dan, zingend, zal, gezond,
in zoete zuivelstralen,
het moederlijke spon
uit uwe spenen dalen.
o Zegenvolle gers,
wie weet er al de staven,
wie al de tonnen gouds,
de schepen al, gelaên
met overvloed, die ons
die schalken immer gaven,
die scherende over u
met hunne tongen gaan?…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Door 't licht kom ik aangedwerreld
In dovende nazomer-wereld,
Luchtig gelijk een veer,
En daal als een sprookje neer,
En wenk als een fabel op
Met mijn gespriete kop.…
Brugklasser
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
4.875 Brugsmurf hier zit in 'big-trouble'
of zeg maar gerust een dal
'k Voel m'n maag, m'n hoofd - ja alles
en morgen is THE MOMENT al!
Hee, m'n deur gaat op een kiertje
In het schemer zie ik 't gezicht
van m'n ma. "Kun je niet slapen
dat je nu nog wakker ligt?"
'k Schud m'n hoofd.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Even snel als zij verschenen
dalen duizend druppels neer
en het zog achter de vliezen
sluit zich ondertussen weer.
...Onverstoorbaar staat de reiger...
Alle drie kiezen dit uur
ongenaakbaar daar verpozing:
tableau vivant in clair-obscur.…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Ik kan niet openen, ik kan niet luiken
het wètend zien van mijn gekeerd gezicht:
't uitspansel wordt het dal waar mensen duiken
en elke ster een aarzlend mensen-licht.…