4358 resultaten.
glimp van het paradijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
853 met woorden van - liefde - nog in mijn oren
laat ik je achter in het ochtendgloren
ik draag mijn jurk en sandalen in mijn hand
verder draag ik enkel lange haren
ik voel me zo mooi…zo bijzonder.…
Hemelbed van Rozen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
2.038 Ik wou dat ik jou kon vertellen
Waarom sterren konden stralen
Waarom mensen konden blozen
Onder wolken, uit het zicht
Wij vliegen hoog aan hen voorbij hier
Op dit hemelbed van rozen
Over wolken die voorbij gaan
Over huizen zonder licht
Jij hebt jouw wereld opgetild
Op wolken die jou zullen dragen
En zo zul jij in voorbij gaan
Dragen wat…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Je dacht dat ik het niet zag, hoe je gaf zonder terug te vragen,
maar ik draag je stille daden nu als een amulet van licht.
Laat bloemen verdorren en kaarten verwaaien na deze ene dag,
want jouw moeder zijn hield nooit op, ook niet als ik zweeg.…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 "En de letters in mijn bast gekerfd
ik draag hun verleden in mijn heden.
Ieder blad dat ik draag
iedere eikel werp ik af.
Elke zwakte in elk takje
pakt de wind.…
Rugzak...
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
1.663 Gekke is,het lucht me op
en als ik na het legen stop
is mijn rugzak
weer te dragen,
oud zeer
kon ik verjagen
Vrij kijk ik de wereld in
met mijn lichte last
Krijg er weer zin in
met die rugzak
die nu beter past…
Achter die maskers.
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.318 We dragen allemaal onze maskers
met daarachter ons eigen gezicht
leven ons uit in het schrijven
en verwoorden het in een gedicht.…
Uitgeleide
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.455 Want zij, wier lijkbaar dragers vindt
Die al haar dagen
In 't harte dragen,
Eenvoudig was zij als een kind.
En de enkele krans, ten uitgelei'
De dood verbloemend, -
De dode roemend, -
In 't sterfhuis zelf verwelke hij.
Uit dorre krans zal met een lach
Haar beeltnis neerzien;
Voor ONS dat weerzien -
Voor HAAR nu Rust of Nieuwe Dag!…
Eén allesverzengend moment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 één dag
één allesverzengend moment
om jou teder te schroeien
met de vlammen van mijn passie
niet als hebzuchtig brandmerk, maar
een vingerafdruk in het zand
Weet dat als ik ga
mijn brandende hartstocht verkoolt
om lang gloeiend te blijven
en geliefden te verwarmen
niet door een laaiend steekvuur, maar
een smeulende gloed in je hart
Draag…
ze standbeelden heersen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
818 gebrandschilderde kunst
van kathedralen en bommen
ze standbeelden heersen
in arm en blik, tijdloos de steen
die de massa onder zich schikt
de zweep heeft hun geesten verstikt
tijd beitelt letters in graven
van generaties die gaven
cultuur en muziek, kwaliteit
overleefde werd kunst exclusief
nog zijn er kleine enclaves
die erudieten op handen dragen…
Andere straatje
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.110 Het is altijd weer het zelfde lied,
te weinig aan liefde en veel verdriet,
geestelijk zullen we hem dan dragen,
mag hij wat achteraan dan komen,
voorop lopen dan de vromen.…
Mooi Lauwersoog
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
1.911 Ik draag het in mijn hart steeds met me mee.…
voordat geheimen gaan vervloeien
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.141 zacht spreken
woorden die gaan breken
zullen steken als je praat
de laatste stap voordat
geheimen gaan vervloeien
jij zult me daarna tijdloos
boeien met intimiteit
tederheid die groeit
in het tasten naar elkaar
die openbloeit in kleuren
van genegenheid
ik heb je blik gelezen
de vragen in je geest gezien
we kunnen alles samen dragen…
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
896 draagt de wind onze schepen
uiteen of tot elkaar
wat de zee zegt:
ík draag de schepen
maak de wind geen verwijten
want dát ben je zelf
kom, spiegel je in mij
ik zal je de diepte laten zien
de kleur van mijn hart
blauw
als de diepte van de hemel
waar het paradijs verborgen ligt…
GEMINI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.083 De trein van mijn onrustig zoeken
stoomt naar zijn eindstation
en rangeert zich schurkend
op het spoor van jouw perron
In stilte als in spreken
in doen of in gedachten
Spiegelt jouw beeld
mijn eindeloze trachten
Alsof ik geen verleden draag
er verder nooit iets is geweest
Vervaag jij al mijn kwalijk denken
scheppend aan mijn nieuwe geest…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
puzzel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
964 In gelatenheid
draag je de pijn
van dat stille
verdriet.
Zwijgend, berustend
maar vooral
hopend op dat ene
luisterend oor.…
Verborgen smart is halve smart (1900)
poëzie
3.8 met 45 stemmen
7.777 Ik zal niet droevig klagen,
Dat niemand mij troost in mijn leed;
Juist daarom kan ik het dragen,
Omdat geen mens het weet.…
ERATO'S TALENT
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.978 Onderdaan was hij
Levend voorbeeld van hoe het anders kan
Na zijn nachtdienst liepen wij
Op onze tenen en mochten we hem wekken
Zo rond de klok van vier, geurde de kamer
Naar fabriek
Ik, beminnelijke muze van het minnedicht,
Gedeukte vrucht van een bizarre stamboom,
Draag last en lust van de lier
Hij sloot als eerste man mij buiten…
Adam en Eva
poëzie
2.7 met 32 stemmen
10.456 Draag de uwe steeds met ere
En 't ontbreek't u nooit aan - gort.…
verdragen
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
3.510 Is het gek wanneer
ik zeg
dat ik het moeilijk vind
te verdragen en dat ik
met mijn ogen dicht
nog zoveel aan jou wil vragen
maar nu pas
in het ochtendlicht
begint het me te dagen
dat het verdriet
dat in mij zit
ik alleen moet dragen
Als ik in de spiegel kijk
dan kijk ik in je ogen
Tenminste
dat is wat mijn familie
doet geloven…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Toch is er vreugde,
overgave aan dit uur
want je weet het uniek en onvervangbaar,
net zoals de mensen die je ergeren
of die je op handen dragen.
Waarom toch al die vragen,
het gekanker, het gezeur?
Waarom enkel in de herfst die kleur
die je hevig doet hunkeren?…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 ...en dan hoor ik hen schreeuwen
maar ze worden niet gehoord
'k zie ze vechten als leeuwen
Toch eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de…
De zoekende stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.182 stilte waarnaar
ik soms verwonderd kijk
als immer draaiende spiegel
in een gevoelig schemerlicht
dat kaatst naar alle zijden
om het gedoofd lawaai
nog verder te verspreiden
met grote ogen
zoeken mijn zinnen
de oorsprong van
het eenzaam zijn
in de hartslag van
duizend vragen
tot ik krachtig ben
om het antwoord
te kunnen dragen…
REGENBOOG
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.085 Er zijn soms van die dagen
die verdriet lijken te dragen
je ziet de zon niet meer schijnen
voelt het licht langzaam verdwijnen.
Dan wil je schreeuwen naar God
waarom is dit leven nu mijn lot
laat alstublieft die pijnen weggaan
wat heb ik U toch misdaan.
Plots verschijnt er hemelhoog
over het land een regenboog.…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?
Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…
pesten
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
509 Je bent zoals je bent
je praat normaal of met een accent
Waarom moet je iemand pesten
omdat ze niet behoren tot de besten
en moeilijk kunnen leren
dragen ze misschien vreemde kleren
zijn ze in jouw ogen een beetje sloom
ietsje anders dan gewoon
waarom probeer je hen te kwetsen
echt het is niet leuk dat pesten
een mens heeft gevoel
hopelijk…
Hoop
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.868 ik je kwijt raak min of meer
Het voelt zo typisch
Alsof het dondert met noodweer
Ik wou dat alles zo mooi was
Als in mijn mooiste dromen
Daar voelt liefde als liefde
Zonder dat er complicaties bijkomen
Mijn hart behoort bij jou
Als je dat maar onthoudt
Neem de juiste keuze
Voordat mijn liefde ophoudt
Ik koester je in mijn hart
En draag…
Afstand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.989 Ik schrijf mijn woorden in het zand
En ik weet dat de tijd mijn geschrift zal vervagen
Hier schrijf ik de zinnen, die ik niet zeggen kan
Want ik weet dat de zee ze wel verder zal dragen
Ik wil je wat vragen, neem geliefde en kroost
zo nu en dan eens mee naar het strand
Misschien lees je woorden van liefde en troost
Het zijn de gedachten, uit…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 jouw oog was ik
met warme weemoed nog
uit mijn zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 waarom zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet…