Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

glimp van het paradijs

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 853
met woorden van - liefde - nog in mijn oren laat ik je achter in het ochtendgloren ik draag mijn jurk en sandalen in mijn hand verder draag ik enkel lange haren ik voel me zo mooi…zo bijzonder.…
Fairouz10 maart 2012Lees meer >

Hemelbed van Rozen

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.038
Ik wou dat ik jou kon vertellen Waarom sterren konden stralen Waarom mensen konden blozen Onder wolken, uit het zicht Wij vliegen hoog aan hen voorbij hier Op dit hemelbed van rozen Over wolken die voorbij gaan Over huizen zonder licht Jij hebt jouw wereld opgetild Op wolken die jou zullen dragen En zo zul jij in voorbij gaan Dragen wat…
Jan Haak18 maart 2019Lees meer >

Eeuwig moederdag

netgedicht
2.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 498
Je dacht dat ik het niet zag, hoe je gaf zonder terug te vragen, maar ik draag je stille daden nu als een amulet van licht. Laat bloemen verdorren en kaarten verwaaien na deze ene dag, want jouw moeder zijn hield nooit op, ook niet als ik zweeg.…
CB11 mei 2025Lees meer >

Festina lente; 6. De Oude Eik

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
"En de letters in mijn bast gekerfd ik draag hun verleden in mijn heden. Ieder blad dat ik draag iedere eikel werp ik af. Elke zwakte in elk takje pakt de wind.…

Rugzak...

hartenkreet
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Gekke is,het lucht me op en als ik na het legen stop is mijn rugzak weer te dragen, oud zeer kon ik verjagen Vrij kijk ik de wereld in met mijn lichte last Krijg er weer zin in met die rugzak die nu beter past…
merle ;-)18 februari 2005Lees meer >

Achter die maskers.

hartenkreet
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.318
We dragen allemaal onze maskers met daarachter ons eigen gezicht leven ons uit in het schrijven en verwoorden het in een gedicht.…
Moeke20 april 2005Lees meer >

Uitgeleide

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.455
Want zij, wier lijkbaar dragers vindt Die al haar dagen In 't harte dragen, Eenvoudig was zij als een kind. En de enkele krans, ten uitgelei' De dood verbloemend, - De dode roemend, - In 't sterfhuis zelf verwelke hij. Uit dorre krans zal met een lach Haar beeltnis neerzien; Voor ONS dat weerzien - Voor HAAR nu Rust of Nieuwe Dag!…

Eén allesverzengend moment

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
één dag één allesverzengend moment om jou teder te schroeien met de vlammen van mijn passie niet als hebzuchtig brandmerk, maar een vingerafdruk in het zand Weet dat als ik ga mijn brandende hartstocht verkoolt om lang gloeiend te blijven en geliefden te verwarmen niet door een laaiend steekvuur, maar een smeulende gloed in je hart Draag…

ze standbeelden heersen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 818
gebrandschilderde kunst van kathedralen en bommen ze standbeelden heersen in arm en blik, tijdloos de steen die de massa onder zich schikt de zweep heeft hun geesten verstikt tijd beitelt letters in graven van generaties die gaven cultuur en muziek, kwaliteit overleefde werd kunst exclusief nog zijn er kleine enclaves die erudieten op handen dragen…
wil melker3 september 2003Lees meer >

Andere straatje

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Het is altijd weer het zelfde lied, te weinig aan liefde en veel verdriet, geestelijk zullen we hem dan dragen, mag hij wat achteraan dan komen, voorop lopen dan de vromen.…
Werner Noorda21 september 2003Lees meer >

Mooi Lauwersoog

hartenkreet
2.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.911
Ik draag het in mijn hart steeds met me mee.…
moeke29 september 2003Lees meer >

voordat geheimen gaan vervloeien

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.141
zacht spreken woorden die gaan breken zullen steken als je praat de laatste stap voordat geheimen gaan vervloeien jij zult me daarna tijdloos boeien met intimiteit tederheid die groeit in het tasten naar elkaar die openbloeit in kleuren van genegenheid ik heb je blik gelezen de vragen in je geest gezien we kunnen alles samen dragen…
wil melker22 oktober 2003Lees meer >

de vrouw en de zee

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 896
draagt de wind onze schepen uiteen of tot elkaar wat de zee zegt: ík draag de schepen maak de wind geen verwijten want dát ben je zelf kom, spiegel je in mij ik zal je de diepte laten zien de kleur van mijn hart blauw als de diepte van de hemel waar het paradijs verborgen ligt…

GEMINI

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.083
De trein van mijn onrustig zoeken stoomt naar zijn eindstation en rangeert zich schurkend op het spoor van jouw perron In stilte als in spreken in doen of in gedachten Spiegelt jouw beeld mijn eindeloze trachten Alsof ik geen verleden draag er verder nooit iets is geweest Vervaag jij al mijn kwalijk denken scheppend aan mijn nieuwe geest…

in licht dat uren schemert

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen omklemmend soms met ijs als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het gaan…
wil melker6 december 2002Lees meer >

puzzel

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 964
In gelatenheid draag je de pijn van dat stille verdriet. Zwijgend, berustend maar vooral hopend op dat ene luisterend oor.…
tejo24 december 2002Lees meer >

Verborgen smart is halve smart (1900)

poëzie
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 7.777
Ik zal niet droevig klagen, Dat niemand mij troost in mijn leed; Juist daarom kan ik het dragen, Omdat geen mens het weet.…

ERATO'S TALENT

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.978
Onderdaan was hij Levend voorbeeld van hoe het anders kan Na zijn nachtdienst liepen wij Op onze tenen en mochten we hem wekken Zo rond de klok van vier, geurde de kamer Naar fabriek Ik, beminnelijke muze van het minnedicht, Gedeukte vrucht van een bizarre stamboom, Draag last en lust van de lier Hij sloot als eerste man mij buiten…

Adam en Eva

poëzie
2.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.456
Draag de uwe steeds met ere En 't ontbreek't u nooit aan - gort.…

verdragen

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 3.510
Is het gek wanneer ik zeg dat ik het moeilijk vind te verdragen en dat ik met mijn ogen dicht nog zoveel aan jou wil vragen maar nu pas in het ochtendlicht begint het me te dagen dat het verdriet dat in mij zit ik alleen moet dragen Als ik in de spiegel kijk dan kijk ik in je ogen Tenminste dat is wat mijn familie doet geloven…
jantine26 september 2007Lees meer >

Langer worden de schaduwen

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Toch is er vreugde, overgave aan dit uur want je weet het uniek en onvervangbaar, net zoals de mensen die je ergeren of die je op handen dragen. Waarom toch al die vragen, het gekanker, het gezeur? Waarom enkel in de herfst die kleur die je hevig doet hunkeren?…
Adeleyd8 oktober 2007Lees meer >

gedachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 982
...en dan hoor ik hen schreeuwen maar ze worden niet gehoord 'k zie ze vechten als leeuwen Toch eindigen ze vermoord en de vaandels die ze dragen hangen stil, ondanks de wind maar onder harde lagen schuilt het optimisme van een kind In de zomer mag het sneeuwen geen mens die zich er aan stoort al duurt het wachten eeuwen niets dat de…
victor arthur9 september 2005Lees meer >

De zoekende stilte

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.182
stilte waarnaar ik soms verwonderd kijk als immer draaiende spiegel in een gevoelig schemerlicht dat kaatst naar alle zijden om het gedoofd lawaai nog verder te verspreiden met grote ogen zoeken mijn zinnen de oorsprong van het eenzaam zijn in de hartslag van duizend vragen tot ik krachtig ben om het antwoord te kunnen dragen…

REGENBOOG

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Er zijn soms van die dagen die verdriet lijken te dragen je ziet de zon niet meer schijnen voelt het licht langzaam verdwijnen. Dan wil je schreeuwen naar God waarom is dit leven nu mijn lot laat alstublieft die pijnen weggaan wat heb ik U toch misdaan. Plots verschijnt er hemelhoog over het land een regenboog.…

Dat is die minne die ewelic minnet

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.570
Wat dragen de winden Voor geur zo laat -? Kind, de bloesem van linden Die opengaat. Wat schijnen jouw ogen Zo groot, zo goud -? Kind, dat doet dat hoge Vergulde woud. Wat is - zeg - dat verre Zoete verdriet -? Kind, vraag dat de sterren, Vraag het mij niet!…

pesten

hartenkreet
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 509
Je bent zoals je bent je praat normaal of met een accent Waarom moet je iemand pesten omdat ze niet behoren tot de besten en moeilijk kunnen leren dragen ze misschien vreemde kleren zijn ze in jouw ogen een beetje sloom ietsje anders dan gewoon waarom probeer je hen te kwetsen echt het is niet leuk dat pesten een mens heeft gevoel hopelijk…

Hoop

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.868
ik je kwijt raak min of meer Het voelt zo typisch Alsof het dondert met noodweer Ik wou dat alles zo mooi was Als in mijn mooiste dromen Daar voelt liefde als liefde Zonder dat er complicaties bijkomen Mijn hart behoort bij jou Als je dat maar onthoudt Neem de juiste keuze Voordat mijn liefde ophoudt Ik koester je in mijn hart En draag…
moniQ15 mei 2008Lees meer >

Afstand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.989
Ik schrijf mijn woorden in het zand En ik weet dat de tijd mijn geschrift zal vervagen Hier schrijf ik de zinnen, die ik niet zeggen kan Want ik weet dat de zee ze wel verder zal dragen Ik wil je wat vragen, neem geliefde en kroost zo nu en dan eens mee naar het strand Misschien lees je woorden van liefde en troost Het zijn de gedachten, uit…

Arendsoog

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.175
jouw oog was ik met warme weemoed nog uit mijn zomerende blik bezie gisteren kloek vandaag en draag verleden vragen naar morgen van argwaan ontdaan klaart de zee van zorgen zie er vaste bodem dagen en wiek erheen met kalmere slagen kan op geluchte vleugels gaan naar waar ik mijn stilte vind mijn hart en tong ontsprongen aan brekende…

het laatste gedicht

netgedicht
4.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.025
waarom zou ik nog naar woorden zoeken in deze kapotte woning mijn letters dragen anonieme gezichten, liefst ver weg analfabete minnaars die uit mijn mond vluchten en het glazen trapportaal vermijden bewegingsloze decoratie, mijn spiegelbeeld waarnaar honden blaffen waarom zou ik nog wind is wind en bomen praten niet…