35279 resultaten.
DOEDELE BOMMELE
poëzie
3.1 met 12 stemmen
2.042 - Storm op zee!
Vliegt de Blauwvoet? - Storm op zee!
Storm op zee!
En als de kerel aan 't zingen valt,
zijn liedje vromer als de andere schalt:
Storm op zee!…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 van een kinderstem
afbrokkelen tot het
schuim van de zee
roep ik:
"ja, ik luister"
en volg de lach
in een kleine hand
"en ik ga met jou mee"…
tranen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.344 slechts drie dingen zijn oneindig:
de sterren aan de hemel,
de waterdruppels in de zee
en de tranen van het hart…
Beitel mij
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
3.285 Beitel met jouw handen
een mij in de rotsen
aan zee ver van de golven
waar de wind niet ademt.…
-0-Avondrood-0-
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
795 De zon kuste de zee
passie hing in de lucht
en de wolken bloosden
tot de allerlaatste zucht…
driemaal rond de appelboom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
2.030 hij is van haar
het is scheepsrecht
geen schip te zien
ze voelt het anker
de berken wiegen
het zijn haar golven
geen weeën meer
er is geen zee…
zonder jou.
hartenkreet
2.0 met 14 stemmen
2.254 drijf ik in een zee van tranen..
op zoek naar mijn gevoel..…
elke dag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
770 elke dag
is de zee anders zegt ze
nu al weet ze
de hemel heeft meer
dan één kleur in petto…
Zeezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
532 [Haiku]
Eindeloze nacht
boven een zee vol zeilen
waarin maanlicht bolt.…
Zomervast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Ze weten van mij van jou
De zee, het zand, de warmte
Zonder vorm, zoals liefde
Overvloedig en eenvoudig.…
Drinkliedje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 Er waren matrozen uit Laren
op zee aan het zuipschuitje varen.
Ze hieven het glas
en marineblauw was
hun gezicht, toen ze scheepstoeter waren.…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
587 Laat me in de eenzaamheid,
als in de zee,
zakken
gelijk een zon.
Zoals jij
kan ik ook
eenzaam zijn.
Samen.…
LEVENSBRON
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 Een beek stroomt eeuwig,
stort zich in zee en heelal.
Zo blijft steeds Gods Woord.…
dromenzee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
506 Als de dag de nacht ontmoet
neemt de stilte je mee
naar een zee van dromen
die zacht zijn en zoet…
in gouden schittering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 en de zon
lichtend nog
en rood
verzinkt
zelfverzekerd
zeker van haar gouden opgang
in de azuren zee…
schitteren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
505 zon en zee
kunnen niet
zonder elkaar
zonder elkaar
schitteren ze niet
tijdelijke
wederzijdse
verblindingen
nemen zij erbij…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.
Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven zelf totdat ik, wegzonk
in het gevoel van het naakte waden
en in de poel van zelfbeklag verdronk.…
Koele Hel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
960 Het is een echo die aan de takken hapert
Mijn gespierde tong vindt zelfs geen lustige weduwe meer
In deze koele hel…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
Daar waar
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
959 Daar waar ik in het donker liep
en zelfs de echo geen klank na liet
daar heb ik zacht mijn tranen gehuild
van bitterheid en intens verdriet.
Daar waar het donker eenzaam was
en ik alleen mijn stappen heb gezet
waar rust mijn hart opnieuw beroerde
na het smeken van mijn hulpgebed.…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
We eten zo gezellig samen ... (sonnet)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.504 borst-
streek, breken stuk bij nader overleg
of eigenlijk verdwijnt al wat ik zeg
in de tomatensaus die wordt gemorst
jouw letters los in de gratin gekorst
bereiken niet mijn brug, mijn overweg
ik leefde nochthans jaren uit je hand
zolang zocht ik een warme binnenkant
maar vond alleen een scherp en droog verstand
nu schrikt de echo…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
Ik schreeuw niet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
876 herkende
erkende in echo
die schreeuw
als mijn fluister
pijn
om wat is
en wat had
kunnen zijn
jaren gedwaald
sterren geschoten
kompassen verlopen
naar doelen van niks
het stomme geluk
van een roes
gesoes van
tevreden niets zien
ik haatte
had in de gaten
dat stilstand verrot
ging langzaam kapot
pas later
bij het ontwaken…
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 Mijn hoofd achterover gegooid
kijk ik strak naar de lucht
mijn echo weerklinkt in de ruimte
'k zie alleen de vogels in hun vlucht.
'k Voel de wind door m'n haren
kilte heeft mijn adem weggenomen
wie zal mij voor verder leed bewaren
zodat mijn hart tot rust zal komen?…
de flat aan de overkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw linker mijn rechter was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in jouw flat
ik vroeg me af of de kramp die ik voelde
zich ook voordeed aan jouw hand
en toen ik zag dat jij het vliegen
beter onder de knie had
kon ik enkel nog eens wuiven
naar jouw echo…
de flat aan de overkant
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.563 verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw links mijn rechts was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in jouw flat
ik vroeg me af of de kramp die ik voelde
zich ook voordeed aan jouw hand
en toen ik zag dat jij het vliegen
beter onder de knie had
kon ik enkel nog eens wuiven
naar jouw echo…
Labyrint
hartenkreet
3.1 met 36 stemmen
1.777 De reis om het ultieme
te bedenken in woorden
zint naar een rijm
als echo van oorden.
Het boeit onderweg
dit labyrint van taal
wordt het een gedicht
of toch een verhaal?
Hoe diep kan men graven,
hoe ver moet men gaan,
om woorden te vinden
wat bezielt dit bestaan?…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Vingervlug demonstreer ik een geuite levensdans
Vol met bewegingen van het muzikale ritme
Vloeit daar een golf van geluiden over met een
Echo van zingende mensen en een lange wave.…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera obscura
dringt nu lentelicht binnen
het kruipt over de bladgouden vloer
gloeit langs de rand van de rede
en lost op in schaduwwater
Ik zoek in galmende echo…