3605 resultaten.
Mannen met paarden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 (wereld op drift)
BuSy, BuSy, BuSy; één van de oorzaken wereld op drift
Arabische Lente, 5 jaar terug ontloken
De oorzaken verschillen echter van land tot land
Onderdrukking, corruptie, oneerlijk verlopen
verkiezingen; 'mannen met paarden' zijn het zat
Het gros van de landen is als voorheen gewoon nog niet vrij
Slechts degeen die dát…
Vluchten kan niet meer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 Vluchten kan niet meer
heeft geen enkele zin
vluchten kan niet meer
zij komen er niet meer in
Waarom zou je vluchten
waarom zou je niet in je eigen land blijven
daar ben je toch het beste af
je laat je toch niet wegdrijven
Je moet wel erg hopeloos zijn
wanneer je jouw thuisbasis verlaat
voor altijd uit je vaderland
een zekere toekomst…
Ogen zien en praten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
597 Waarom?
vragen
de ogen
bang
Nergens
antwoordt
een mond
lang
Zachtjes
spreken
oudere ogen
waarachtig
Boekdelen
waar-heden
de mond
niet toe
komt…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 In vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood…
Oorlogsbegin
poëzie
5.0 met 7 stemmen
4.302 Een blanke hemel welft zich over 't land,
Waar stoere boeren van de arbeid keren
En knapen zingend lopen hand aan hand.
Vast in de vrede, die geen angst kon deren,
Verdonkren de gezichten, die zich keren
Van waar de zon nog flauw in 't Westen brandt
Achter het hoge bergkam-woud, als speren
En bajonetten, dreigend zwart, geplant.
Nu…
novemberrozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 ik breng de avond door
met een trein in mijn hoofd
tijd is op dit moment
geen beweging
zwarte inkt aait mensen
om me heen, er is zoveel pijn gebleven
alsof ze nog wachten
op iets dat er al is maar dat ze niet
kunnen verstaan
ooit zaten ze samen in een kamer
in het nachtlicht
zoals ik
was de stilte genoeg
om te huilen…
De Dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 De dag
dat ik moeder werd
mijn zoon op de wereld zette
zal ik nooit vergeten
zo welkom, in liefde ontvangen
toch begrijp ik iets niet
De dag
dat zij moeder werden
hun zoon op de wereld zetten
zullen ook zij nooit vergeten
waren zij welkom, in liefde ontvangen
wat deed hen zo ontsporen dat zij
Op één dag
iemands moeder vader dochter…
De dood is hun metgezel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
591 Haat vergrijpt zich
als een kind van God
en doodt uit zijn naam
maar wie één mens doodt
heeft de gehele mensheid
gedood
de giftige slang kruipt
ook waar hij gaan kan
opzoek naar dezelfde intentie
de dood is metgezel
varen blind op onschuldige sporen
naar adelaars van dood metaal
die hun naam kunnen afspelen
als vrije vogels van…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ontvluchtend haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos…
Place de la Republique
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
512 Op Place de la Republique
dronk ik ooit een cappucino,
terwijl ik nadacht over het
gepeupel dat naar de Bastille
trok om daar de gevangenen
te bevrijden, terwijl ze de
adellijken op de guillotine
trakteerden.
Parijs is niet altijd lief geweest.
Er heeft heel wat onschuldig bloed
gevloeid door die scheefhangende,
rode mutsjes, hé Robespierre…
Boeiend.......
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Op Raqqa vallen bommen
maar wat kan mij dat verdommen
Als in Bagdad een markt wordt opgeblazen
en in Kongo een dorp uitgeroeid
is het geen nieuws dat mij boeit
Ik hoef het niet te weten en
ben het toch zo vergeten
Zolang ze lekker dáár krakelen
kan het me geen ene moer schelen
Nu ik m'n hart toch luchten moet
Wat vindt u van Depay z'n…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 Ik scheij er zo niet af, als met mijn eigen leven,
En eer ik sterref zal nog menig met mij sneven.
Vondel. Gijsbrecht van Aemstel.
O Vijfhoek, die aan Scheldes-vloed
De troon zijt van de heldenmoed,
Die 't hart van 't Hollands heir doorgloeit,
En aan zijn Land en Koning boeit!
Onoverwinlijk Burchtgevaart,
Waarop Europa wachtend…
Voor Aylan Kurdi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
642 daar lig je roerloos
al jouw dromen bruut ontnomen
te wachten in het natte zand
op hen die met jou zouden komen
in paniek is jouw kleine hand
uit die van hen gegleden
toen golven jullie overspoelden
zonk jij al snel naar beneden
zo werd jullie zoektocht naar vrede
er eentje geplaveid vol verdriet
wat rest is de vraag of de wereld
hier…
vooral eenzaam...
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
810 de man en zijn vrouw zitten toevallig
voor de beeldbuis in de leefhoek
van hun warm verlichte kamer
de sfeerlampen zijn van Philips
samen kijken zij naar de avondfilm
die zojuist ruw werd onderbroken
door beelden van mensen op de vlucht
duizenden mensen - angst in hun ogen
grenzen van prikkeldraad
zwaar bewapende soldaten
ze zitten…
Bericht aan de levenden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 een volk zonder hart voor mensen
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan sluiten de grenzen..…
Jesaja 17
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
570 Hij zag het Al Sham van Jasmijn
En fontijnen wijken voor steenhopen
Voorspelde elkaar bekijvende steden
Heenlopen onder een ware barrage
Zoals lang geleden Israël en Judea
In ravage deden verstommen
Wee het gelag dat deze Levantijnen
Met hun belastende bagage
Nu in stoetsgewijs vlieden van drommen
Tot gelijkelijke verstrooiing dwingt…
Grauwheid van het bestaan.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
954 ik zag 't vandaag opnieuw
de grauwe onzekerheid
van 't bestaan
omlijst door storm en regen
door oorlogen van huis verdreven
in een tentenkamp gepropt
waar uitzicht op een nieuwe toekomst
aanwezigen wat hoop doet geven
hopelijk is 't verblijf hier voor hen
maar voor een korte tijd
al lijkt hun eigen tijdsbegrip
door de oorlogsellende…
Namen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
609 geen namen
nee namen werden er
geen namen genoemd
alhoewel
nummers
wel nummers
nummers werden er
afgeroepen
staand in rijen van tien
leven
geen leven
nee er was geen leven
er werd overleefd
jouw leven of 't zijne
het kon de hogere macht
niet schelen
werk
te werk gesteld
met verstand op nul
blik op oneindig
aangezien het werk…
Vooruitblik 2016
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Ergens valt een bom, een blindganger
op een huis door het dak, maakt
een gat in de vloer, blijft steken
Verbaasd kijkt een gezin omhoog
angstig en met schrik in de ogen.
Een wonder is geschied tussen
hemel en aarde, want er is meer
dan geluk hebben en geloven:
de allergrootste kracht in het kleinste
gevangen in een uranium atoom.
Haastig…
Litanie van alle vluchtelingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 de Middellandse Zee
de Egeïsche Zee
en stuurloze rubberbootjes
en aangespoelde kinderlijken
en stapels reddingvesten
en immense chaos
en toegeworpen broodhompen
en norse politiemensen
en haveloze massa's
en hoge hekken
en rollen prikkeldraad
en propvolle treinen
en warme welkomwoorden
en wir schaffen das
en Keulen
en modderige barakkenkampen…
De overtocht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.255 Het zijn die ogen in de schaduw
die dood gelezen zijn.
Waarheid is een woord met wapens.
Het gaat om angst in de woestijn,
gevleugeld beest uit lang vervlogen eeuwen,
wreedheden flitsend op een zinkend scherm.
Je moet niet met je vinger wijzen,
het was haar moeder die het zei.
Ze stak hem in haar keel,
de boot schokte zich door een storm…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…
Gek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
546 de wereld is gek geworden
ach wat, de wereld
door idealisten
geschreven boeken
worden zo uitgelegd
dat geweld gerechtvaardigd is
om alle ongelovigen
de mond te snoeren
zij die zich niet willen
conformeren worden gemarteld
op gruwelijke wijze afgeslacht
ja, zij die in geweld geloven
zijn gek…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Bram 10 jaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
607 ALLEEN
Alleen, ik heb niets meer.
Ik trek her en der wat rond, op zoek naar een huis.
Een huis waar ik veilig ben.
Eenmaal aangekomen moet ik weer weg.
Waar ik heen ga weet ik niet.
Maar ik zet door.…
Sterretjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik voelde
onrust en spanning
in verborgen staan
jij keek me aan
bezorgde ogen
lieten me gaan
werd in stilte
ontvangen door
warme handen
een heldere maan
schitterde licht
dat vrede weerkaatste
sterretjes op de
vlijmscherpe mesjes
van het prikkeldraad…
WAS
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
600 Ach was IS maar was
de wereld zou dan toch weer
iets beter af zijn…
Zelfs in Turkije
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 wanneer zij hun doden willen begraven
lopen zij gewapend met witte vlaggenstokken
vooraan de stoet
nietsontziend klinken salvo's van tanks
om zoveel mogelijk te verwonden
te vermoorden wellicht
het bloed kruipt waar de weg vrij is
men kreunt en blaast de laatste adem uit
aangesnelde ambulances worden beschoten
toch wagen zij hun leven om te…
Soldatenstand.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.022 In vrede verwijderd,
In oorlog verwant;
Een veldheer tot vader,
Tot beul een sergeant.
Hier haat en vervloeking,
Dáár trouw tot de dood;
Nú laag en verworpen,
Dán edel en groot.
Deez' - zwetser in 't rustuur,
Die - held in 't gevecht;
Ginds speurhond eens dwinglands,
Hier strijder voor 't recht.…
Amsterdamse struikelstenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Enkele honderden struikelstenen sieren
sommige Amsterdamse straten. Stappen in
duizendtal gaan er dagelijks overheen
zonder emotioneel probleem. Stappers die
haastig hun zolen aan hen slijten;
onbekend met het oorlogsleed dat zij in
namen symboliseren in steen.
In de Jekerstraat, op het Merwedeplein,
maar het kan ook in de Bos en Lommer zijn…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…