2456 resultaten.
Eeuwige liefde (3)
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.186 In eenzame nachten,
en bij het aanschouwen van roze ochtendlicht
kom je met regelmaat weer op in mijn gedachten
verschijnt een liefdevolle glimlach om mijn mond.…
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 Wat schoner dan de jeugd van 't jaar,
Met bloesems aan den appelaar,
En rozen in haar knoppen…
gwiazda
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.271 richting het oosten
daar schijnt een zon
oneven geheel doormidden
binnen naar buiten licht
diep vanuit het kunstwerk
en daar sta jij
volmaakt schepsel in het rood
rozen vol goden liefde
bedreven in onvolmaakte tijd
daar gaan wij
meer olie op het vuur
en daar gaan we
lief
bijna
een zegelring voor anna
de vertaler uit een verhaal…
PETRA 'S ONTDEKKING
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Het meisje kan pas lopen
strompelt deinend hortend
door de tuin naar een struik
waaraan één grote roos hangt
dat bleke zachte
elkaar liefkozende
geel en roze...
vertrouwde gemengde vla
oh!…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen
heeft zijn verstand verloren
wacht ik dan maar op de maan
haar gave om te beminnen
van balkons valt vioolmuziek
over rozen…
Vitterij.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.472 Gij, gij vloekt de koude vitter,
Die, met al zijn geestgeschitter,
Hart noch ziel voor Dichtkunst heeft:
Die, ontrefbaar voor het schone,
In de rozen van Dione
Niet dan vlek en rimpels telt;
Dorens zoekt om aan te haken;
En haar geuren niet kan smaken,
Of van spijt en wrevel zwelt.…
Alleen de winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 De waarheid wordt door de mist verhuld,
alleen de winnaar krijgt de rozen.…
Vogeltje zingt te vroeg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
678 Het snaveltje opent zich en laat een
roze wriemel een trillend geluid
voortbrengen, de lucht wordt gevuld
met de eerste noten van lentebeloftes,
en de geuren van fris en nieuw leven.
Ver weg blaft een hond, die snapt niet
dat zijn geluiden van irritant gedrag
de illusie verstoren, en me terughalen
uit een droom, naar het hedendaagse.…
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Elk in hun eigen capsule
Verwijderen de poëten zich
Van hun planeten van ijs, hitte,
Grijs, roze soms
Eenmaal aangemeerd bij
Hun eenpersoons ruimtestation
Tanken ze gewichtloos bij, maar
Blijven mens
Spieren verslappen, botten ontkalken
Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
3.6 met 9 stemmen
5.402 .
--------------------------------------
uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Toen kwam jouw jeugd voorbij,
sindsdien kom ik zintuigen tekort,
na de droogte van de wintermaanden,
worden pioenen roze borstels, steken
schorpioen met zoet venijn, ontspringen
bronnen die de lusten mogen lessen,
ontkomen aan de slavernij van tijd
dien ik mij naar hartelust te bedrinken
uit de klare deugd die de Poëzie schenkt,
onverzadigd…
Gelijk een vogel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.453 Gelijk een vogel moede nederstrijkt
Op 't nestje in loovren veilig weggeborgen,
En 't kopje slapend buigt totdat de morgen
Blij uit haar lichte wolkwaranden kijkt,
En zachtjes zegt: ‘mijn hele hemel prijkt
Alreê met rozen van mijn liefde en zorgen...’…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.019 .
-----------------------------------------
uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…
kermis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 bandages
de boksmantel louche omgeslagen
wagens van de achtbaan duiken in
de lichte adem van elektrische sterren
en als ze weer opgaan zweeft muziek
tussen droom en daad hoog overstemd
door getjingel van een speeltent
het meisje donker haar donkere ogen
haakt luchtbuksen open
ze laat jongens richten op filmsterfoto’s
en papieren rozen…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 roze bloemen uit jouw tuin
wil ze denken bij de
steen die zacht als was
gekronkeld onder
verdwaalde handen zal
smelten
pas dan zal ze huiswaarts
keren of roept het tot
haar: huis kom waar ik woon!…
Kleine Sonatine
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.657 Ik kon de taal wel voor jou zetten
Op pauk, bazuin en klarinet,
Het klaar klaroenen van trompetten
En dubbel héél 't orkest bezet,
Maar bij die rozen op je wangen,
Die glimlach om je teed're mond
Die wedergeeft in diep verlangen
Wat in verlangen oorsprong vond,
Speelt nog de taal maar 'en sourdine'
Precies voor jou, die slank en fijn…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik ben op zoek gegaan
naar de diepe wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 tot het einde van de roze zee.
Mijn liefde is veel groter, groter
dan welke inbreuk op mijn integriteit.
Het is een intens diep verlangen,
een verbond gesmeden met de eeuwigheid.…
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 De rozen bloze' in 't broze oktoberblauw
En aadmen vrolijk hoop- en zomergeuren.
Eén knop alleen voorvoelt het herfstgebeuren
En wil niet bloeie' in najaars tranendauw.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 De gele rozen lichten langs 't terras.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 De gele rozen lichten langs ‘t terras.…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Zonovergoten, schaduwrijke natuurtuin
Je weidsheid is blik verruimend
Je kerken en zerken prediken nog
Standvastig een eeuwenoud evangelie
In de geur van je rozen schuilen retraites
Barbaarse kruistochten, vrome pelgrimages
En bedevaarttekens van lood of goud
Je schenkt ons een Jakobsschelp, geeft een
Bidsnoer van letters mee, een spiegelmedaille…
Oogvreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 In de tuin geniet het paar van stil bestier
der vroege avondlucht, bezadigd en zoel;
roze wolken minnen hun enig doel:
traag voortgaan onder ijl blauw, van ver naar hier.…
EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN
poëzie
4.2 met 4 stemmen
933 Ik offer vermiljoene rozen,
En leliën en violetten
En bloemen vers geplukt, die blozen,
Waar op de dauw haar paarlen zetten;
En strooi ze met gewassen handen
Op uw altaar, o lichte veugels!…
Klein sprekend vogelgezang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Groen of anders felgekleurd;
met dop neus blauw of vrouwelijk
roze gekleurd kan deze de eenzaamheid
soms met een 'hallo' verbreken; na een
moeizame matineuze training kan het kleine
vedergewicht troostende woordjes spreken.…
LENTEKUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.119 Zijn niet de rozen rood van liefdelust?
En trillen niet, gebaad in maneglansen,
De hoge popels, die het meer omkransen,
Wanneer de wind hun smachtend love kust?
Zoekt niet de vlinder heil- en honigkansen
Bij elke bloem, waarin hij zalig rust?
En tintlen niet, hun godd'lijk schoon bewust,
Doorgloeid van zonnevuur, de blauwe transen?…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 De bleke roze zond haar geuren uit...
Weet gij nog, Lièf, hoe lang we in droom verloren
Aan dit klaar water hebben stilgestaan?…
Vaas
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.413 Misschien droomt de vaas wel van de hand
een roos te maken, wil de hand op zoek gaan naar de vaas
om eindelijk de scherf te vinden
waarmee hij rozen uit zijn eigen pols kan slaan.
------------------
uit: Koor (2017)…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 dan toch een doorbraak te durven forceren
helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik de morgen als wens
in het bevel, ga en sta en belief het moment
dat het licht het verleden berust met rozen…