3445 resultaten.
nooit
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
981 verloren geld
zonder waarden
in verdorven ruimten
kansloze gesprekken
arme woorden
verstoorden
wat was
wat zou zijn
de liefdevolle armen
die zich niet stoorden
aan wat iemand zegt
die hun eigen weg
zouden volgen
tot het einde komt
en iemand opsomt
optelt
hoeveel het waard was
wat is gebleven
jou en mij
was gegeven
door te gaan…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 Onze intimiteit maakt de nacht
zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken…
Weer Een
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
482 omarmingen
waar beschermengelen zijn neergestreken
het boze geen vat op ons heeft
daar de Godin in onze harten leeft
Ik wandel met Maria Magdalena langs
de lentebloemen en de vrolijke vogels,
wij zijn helemaal in ons element
als gezworen krijgers, met de liefde
van Christus in onze zielestrijd,
terwijl Zijn Geest onze liefde zegent
wij ruimte…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Berusting, wat ik zoek,
verlamd en overmand
door de beeldspraak
van de kleine ruimte,
als een willekeurig
opengeslagen boek
laat ik dingen maar
die om een antwoord
vragen, die komen niet,
lichaam in het ongewisse
zover het zwijgen reikt,
stille wijsheid laat niet
zich in een illusie dragen.…
OPA 'S SCHOOT
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 Beide hummels hijsen zich
op de vertrouwde knieën
van hun oude speelmakker
wringen duwen krijgshaftig
vernauwen bedelven
de begeerde plaats
grote stramme handen
maken ruimte en vrede
twee ordeloze boedha's
zitten rustig samen
voelen overal warmte
die 't waaiende denken roept
de stem boven hen bezingt
onbekend verleden
dreigend…
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Zaaide de sterren in de tijd en ruimte?
Wie maakte zomer en het zalige genieten,
herkenning in de open blik van ’t kind?
Een hart dat zoekt en soms heel even vindt
wat heimwee stilt en vreugde kleurt bij ’t groeten.…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
driekwartsmaat
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.102 zo vanzelfsprekend
vloeiend samen
zo onophoudelijk licht
en dan hun ogen
zoals zij in elkaars ogen
alleen daar
alleen zij
hun wals
in driekwartsmaat
zo tot de rand van 't leven
tot het uiterste
en verder nog
tot aan 't sterven
van de laatste toon
daar waar de wereld
ophoudt te bestaan
in de laatste maat
waar in ruimte…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Als dan de deur zich opent
hij vol schroom de lege
ruimte binnen schuifelt
waar het donker is
behaaglijk warm toch
wijkt van hem zijn Rede
en dwaalt hij zonder
zich ook maar een tel
verloren te voelen.
Achter hem slaat de deur
ritmisch rukken van de wind
zijn voeten vervoeren hem
hij danst een blinde kür.…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 er gaan geluiden over de pijngrens
door de wanden van het gehoor
zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Gekozen voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden…
Het is tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.610 Het is tijd
Mijn tas staat klaar
ik hoop dat ik niks vergeet
Nog een keer controleer ik mijn briefje
of ik niks vergeten ben
Nee hoor alles is opgeschreven
ik voel de verstikkende ruimte
Doe mijn trouwe kistjes aan
pak de rugzak hang hem op mijn rug
Om de weg te gaan volgen
waar mens en natuur samen gaan
Jee wat is die rugzak zwaar
niet…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken…
liefdeslied
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
911 Ik heb je lief
in tomeloze stromen
die van grote hoogte denderen
in zwaar geruis
en waar het spat
daar werd ik nat
ik heb je lief
in brede ferme streken
in kleuren die niet van wijken
weten
en waar het rood
mijn ruimte vult
daar werd ik trouw
tot in de dood
ik heb je lief
in woorden die
niet meer te houden zijn
en waar…
BEGIFTIGD (voor Ankie L.)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 van de doden lezen
De zielenpijn van mens en dier genezen
Het wist haar leven zeker te verrijken
Ze zag de jaren daarna snel verstrijken
Ze werd geholpen door het Opperwezen
En Jeshua, ooit uit de dood verrezen,
Die wilde maar niet van haar zijde wijken
De tijd verstreek, gevuld met hulp verlenen
Ze wilde zich toch eens de ruimte…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Buurvrouw heeft last van occupatie
van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 niet aan ons
al zo lang geleden eigenlijk
voor het goddelijke schrift
zaten we rond vuren tegen de kou
toen al hadden we het over die dingen
terwijl de leeuwen rondwaarden
en wij in een grot onder de sterren
bang waren voor alles zelfs de sneeuw
wisten we zeker niets over de toekomst
vogelsporen gingen van hier naar daar
dat was ruimte…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Met één beginnen en doorgaan
tot het vervelend wordt
een serie van vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid…
Alvorens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 we wilden de tijd herlezen en
woorden afwegen, of anders
de laatste trein naar het
voorportaal vertragen, of
desnoods verdoofde oren
door ringtonen verzwijgen
we zouden nog van landschap
wisselen, tussen korenvelden
noch urinewegen, daarna
dwalen langs prettige omgang
die we altijd hadden en die ons
ruimte gaf om vrij te bewegen…
Hallo Benthe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.022 Wat een ruimte en wat een licht.
Van schrik deed jij je oogjes dicht.
Jouw leven is begonnen,
een fantastisch avontuur.
De toekomst zal vaak zonnig zijn,
en soms een beetje zuur.
Lieve Benthe, ik wens je veel geluk.
Wees vooral niet bang.
Je hebt ouders die je steunen,
je mooie leven lang.…
Niet gestelde vragen aan vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Ik denk ik moet hem vragen
hoe mijn kinderjaren waren
hoe ik geboren werd in 't ouderhuis
hoe mijn moeder mij gedragen heeft
de maanden voor mijn eerste schreeuw
de ruimten vulde van hun thuis.…
Mevrouw Despina ontmoet de rattenvanger
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.423 In lieslaarzen komt hij de kant op, zegt
dat hij vrij is, geniet met zijn ogen de ruimte.
'Mooi is 't als je 't leven te zien krijgt, een rat
op de wal die zich wast, een vrouw die zich redt.'
-------------------------
uit: 'Het waait', 2008.…
verregende lucht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
718 en ramen werden opengezet
onze zomerziel zong wrevel weg
we beantwoordden elkaars vragen
stil soms verleidelijk
tussen de nergens eindigende lakens
van de nacht
maar ach, wat wisten wij
van elke schakeling, spanning
samen
en nooit meer jij of ik alleen
soms spreek ik je nog
als overbodig gemompel
als een schreeuw in een enorme ruimte…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 Bepaalde woorden
laten mij gevoelens
opnieuw beleven
het is als een aanraking
mijn huid registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef…
Geen reden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vandaag gebeurde er niets
van belang, we zaten Far Out
op een strandterras – alle ruimte
zon op mij, wind op mij, vrij
de wereld en mezelf ervaren
een meeuw doorgronden, haar aandacht
voor gebakken vis, in een oogwenk
de salto van de surfer in de verte
voelen in mijn bloed, de mensen in en uit
ademen, radslagen door mijn lichaam…
Geestrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Tien jaar beleefde ik donkerte
Geliefden wilden helpen
Vrienden stonden klaar
Om de gapende wond te stelpen
Natuurlijk
Het lag voor het oprapen
Maar het voelde kwaadaardig
Met mijn gesloten geest
Ik ontwaar nu weer een geest
Niet als een spook uit het verleden
Nee, een die mij over de drempel tilt
Ik betreed een schone ruimte
Niet als leeg…