Alle inzendingen over verborgen

2287 resultaten.

Sorteren op:

Geen echt gedicht, alleen wat woorden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
Je moet nu zuinig zijn met woorden, en beelden moeten duister zijn, verborgen en zeker nog niets zeggen over morgen want niemand kent de dag die komen gaat. Ik denk dat ik het hier nu maar bij laat want anders wek ik boosheid op van echte dichters die het weten en mag ik mooie cijfers weer vergeten.…
Adeleyd2 augustus 2017Lees meer >

Het Smeulend Vuur

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 925
Ik min u in de morgen, die in het Oosten staat met aarzelend gelaat en houdt haar gloed verborgen. Ik min u in de avond, die sterft in lang verbloeden, met diepe en diep're gloeden zijn duistre moorder lavend. Ik min u in de zang, die in zijn klare kracht betóómt de zware pracht van Hartstochts hoog verlang.…

In vertegenwoordiging van heldere geest.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Zo sprakeloos, hoe jij alles echt verborg tussen de hooglanden en laaglanden van je ziel , geïnteresseerd in al het pure. Vertel gerust hoe dagen achtereen wereld na de wereld zich in je ziel ontvouwt, vogel zijn of zangnoot, jij een goed oog gefotografeerd hebt, mist optrekkend via bomende wortels.…

Een paar opmerkingen

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.440
Alles weggestopt, keurig zoals de kelders die in dochters worden verborgen. Laag op laag geordend: eerst het gras, dan de grond, eerst de grond, dan de kast, eerst de grond, daaronder strijdhelmen, houten bedden dan de grond, daaronder een verloren boerenhoeve ten slotte een aan de god geofferde hond.…

Schakels van de taal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
voortschrijdend inzicht van elk verhaal, soms in eenzaamheid geschreven tot aan de grenzen van de moraal of een ander woord gebruikt als het hemeldak zich sluit in een tijdloze melodie, een kameleon van geluid, zijn zwijgzame boreling waarin ik meer te biechten heb dan schrijven kan de geschiedenis is nog niet gedrukt en ligt verborgen…
Pama9 maart 2019Lees meer >

Oer wortels?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
De blik star gericht op een punt nog verborgen in de mist, een uitkomst die tegen elke voelbare prijs wordt gevernist? Zijn we niet gebaat bij een aardse diversiteit, de oorsprong in de oer wortels van intimiteit?…
Pama10 april 2019Lees meer >

75 jaar toch vrede

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
In dromen hoor en zie ik soms soldaten nog stampen het verborgene, de zichtbare tranen en hun zielenpijn denk ik wie begon waarom toch die zware rampen alsof de ene mens beter dan de andere mens zou zijn. Ja stoïcijns marcheren nu ook elders vast soldaten daar waar hun heersers echte vrede hebben logelaten.…

Ons enige wapen?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
moraal of een ander voorteken gebruikt als het net zich sluit in een eindeloze ethiek, een kameleon die dwaalt onder de hersenpan kookpot van waarheden waar ik als zwijgzame boreling meer te biechten heb dan ik schrijven kan, in elk gestolen woord zich omdraait in z’n graf opgedragen in een metafoor houdt de geschiedenis verborgen…
Pama1 juni 2020Lees meer >

De zeester

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Er is een zeester diep in de zee Je zult hem af toe zien Als die komt boven drijven Eerst durfde hij zichzelf niet te laten tonen Aan de oppervlakte van de zee Het was daar voor hem te heftig en te druk Door de golven die langs hem heen gingen Te diep in de zee was hij verborgen Door een storm was hij bijna zichzelf verloren Dat hij dacht…

Als was het gisteren...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Bij het huisje waar mijn moeder woonde, ligt een groot deel van mijn hart verborgen, met zoveel blijdschap, zoveel vreugd. Mijn kind zijn zonder zorgen. Ik zie in mijn gedachten, het vrouwtje met haar schort. Hoe ze de kippen voerde, zo lang geleden... en toch zo kort. De vlier met grote witte schermen, viooltjes in wel duizendvoud.…
Antje20 maart 2021Lees meer >

Metafysische fonteinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
stede weet door het lot getekende ook niet van kous en rand en hoed noch van het naadje hoe het moet Decorum morum Moriae Erasmencyclopediae weet niet hoe teen zowel als tander zich corporaal alsmee mentaal psychosomatisch etaleert Doch voelt des al en niet te min aan thee en water tot zijn kin dat hormonale sluizen door aorta en verborgen…

Sint Sa Maria

netgedicht
4.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 759
Hij was een "Koene Ridder" De Rode Mantel Stofferig in de kou Wilde hij zijn lied zingen Ik hou van jou De “Duizendjarige Mijters” Ze bestonden nog niet Verborgen in een nis Lag een gehavende naakte ’s Ridders Sint’ sneed met zijn scherpe 'Zwaard Zijn eigenste "Mantel" in twee warme hoeven Samaritaans ontmoeten ontroeren…
arensoog8 november 2023Lees meer >

Shake the rules

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
'k Zei 'm nog zo 'k had niet eens een telescoop noch een drone dat mag van big brother niet meer 'k Kwam, zag en overwon rala's blues, verborgen in korte anekdotes en onaffe anakoloeten 'k Zei veni vidi vici stak de rubicon over en verplaatste mij meewarig lachend in zijn walking shoes...…
Beau24 september 2024Lees meer >

nieuwjaarsmijmering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.759
dat ook zou doen is het ongemakkelijk en nieuw al schudt soms ook de wereld contact en verrassing vragen lef binnen immers, in jou en in mij ligt het fundament daarvoor adem de frisse lucht van de ochtend word stil en laat de tijd even vrij vertraag en sta stil bij wat was zie jezelf én de ander dichtbij wees benieuwd naar het verborgene…

Jaren van lood

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
De dromerige diepte van oude verhalen in bonzende trommels en de weemoedige luit in verborgen straatjes In deze nacht droomt Asmae over de glanzende feestjurk van haar grote zus en smeert Samara haar kinderlippen rood In een andere droom in dezelfde nacht stampen laarzen op vermorzelde dromen in de aardedonkere nacht Nachten…
J.Bakx15 april 2025Lees meer >

Als de zee in mij spreekt

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Haar fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt. De oceaan weerspiegelt mijn angsten en dromen. In haar diepte vind ik pijn, maar ook mijn hoop. Aan de kust raken haar golven mijn ziel, haar ademhaling beroert mijn innerlijk, ik ben één met haar kracht.…
CB8 mei 2025Lees meer >

Khayyâms wens

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 416
De Zee van Zijn rees uit de diepste duisternis het hoe blijft steeds een parel die verborgen is Waarom werd zij zo fraai verbeeld: als tijdverdrijf haar rozezacht gelaat en haar cipressenlijf? Welk doel had Hij, de Schilder van nog vóór de Tijden met haar in dit Genotsgewelf, dit aards verblijf?…
Xander22 juni 2025Lees meer >

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
In elk detail gloeit een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt. Maar in dit diepe weten schuilt er ook rust: de zekerheid dat verbondenheid de kern vormt. Dat mijn gevoeligheid geen breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
CB24 september 2025Lees meer >

De rust in zijn stem

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Hij, die zong van eenvoud en verlangen, met een stem die troost bracht aan verloren uren, die het kleine groot maakte, het alledaagse bijzonder, en in elk refrein een stukje menselijkheid verborg.…
CB12 oktober 2025Lees meer >

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Wanneer ik de tuin verlaat draag ik mee wat verborgen was, een diepgewortelde levenskracht, die zich niet haast maar wacht op het geheime moment om zacht door mij heen te stromen.…
CB2 januari 2026Lees meer >

Stille tuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 359
Stille Tuin In de verborgen tuin waar schaduwen zacht vallen, daalt een fluisterende stilte neer als dauw op donzig mos. Een rode roos ontluikt, rijk aan vergeten beloften – haar scherpe doornen delen de diepe prijs van passie. Bijen brommen traag hun blijvend, oud refrein terwijl dauwdruppels dansen delicaat op teer, groen blad.…
Adelmann13 januari 2026Lees meer >

Fluisteringen van een Empaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet, een vlam in de vorst, een bewaarder van pijn, en van schoonheid verborgen in wanhoop. Zelfs als de duisternis nadert. Zelfs als de rivieren tranen dragen, die niet alleen van jou zijn. Weet dit: Wij zien je, en in de stilte van de holte, eren wij de moed van je hart.…

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Als ik blijf staan in het zachte ruisen van de wind, vouwt zijn stem zich rond de stille ruimte tussen mijn ribben, alsof hij weet hoe kwetsbaarheid klinkt wanneer ze niet verborgen hoeft te blijven.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
Stil bospad in licht schaduw verschuift in de wind fluister van de dag In de zachte ruimte waar geluiden oplossen tot bijna niets, voel ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent, een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil.…
CB12 juni 2026Lees meer >

Alleen wat woorden

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 135
Je moet nu zuinig zijn met woorden, en beelden moeten duister zijn, verborgen en zeker nog niets zeggen over morgen want niemand kent de dag die komen gaat. Ik denk dat ik het hier nu maar bij laat want anders wek ik wrevel op van mensen die het beter weten - die mogen zeker dit gedicht vergeten!…
Adeleyd13 juni 2026Lees meer >

DOOR EEUWEN HEEN

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
dan klanken uit die de wijzen der tempel voor het volk verklaarden deze geschiedenis zweeft al langer dan tweeduizend jaren langs monden en door boeken mag tenslotte de wereld van Tom Poes en heer Bommel vloeiend binnenstromen wijzigt haar aangezicht hier een wijze dwerg laat her tovermiddel gagel neerdalen in een kuil vol verborgen…

Nachtvlinder

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 206
Je beweegt door het duister als een verborgen herinnering aan alles wat nog mag ontstaan. Nachtvlinder, je mystiek zweeft als nevel door de kamers van mijn eindeloze gedachten. Je brengt licht aan mijn innerlijke horizon, waar verbeelding en gevoel elkaar ontmoeten.…
CB2 augustus 2026Lees meer >

de mot

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 114
Mijn kleuren zijn als delicate mist, een verborgen pracht die je niet wist. Jij ziet mij misschien als eenvoudig grijs, maar in mijn wereld ben ik wijs. Met poederig stof weer ik gevaar, zo blijf ik vrij, jaar na jaar. De nacht omarmt me als een vriend, waar ik ben, word ik altijd bemind.…

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

De smaak van spin

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 146
Als dauw zich verzamelt in het ragfijne weefsel, wordt zichtbaar wat het prille ochtendlicht verborgen hield, een patroon dat zich langzaam ontvouwt tussen helderheid en breekbaarheid.…
CB22 september 2026Lees meer >