Wat een vlinder mij leert

Op een bloem rustend
vleugels dragen het zonlicht
een stil ogenblik


Ze beweegt door het
ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken,
en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.

Haar broze vleugels raken
het veld alsof ze luisteren naar wat in het
zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.

In haar vlucht ontstaat een
gebied dat ademt als een gedachte die niet
wil verschijnen, en daar leert ze mij hoe leven ontstaat
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare raakt aan het ongezegde.

En wanneer zij verdwijnt in
het hoge gras, blijft iets van haar achter
in de open lucht; een lichte trilling die mijn waarneming
verzacht en mij toont hoe aandacht groeit waar stilte het leven opent.

Biografie van deze schrijver

aandacht levenskunst vlinder

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 4