3362 resultaten.
In de werveling
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
748 Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig
dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden
tot het vluchten uit het labyrint. Laat dwalen de
geest en de gevoelens, laat ze dansen tot de avond.…
gooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 alles oneven
en straten praten
alsof wij
zijn vergaan
wegen slijten dit evenwicht
waarachtig vlucht de zwaan
zich een weg
sneller als het licht
de negen blijft nooit
een negen in de tornado
elf af op afstand
blijven
vuurvogel rijm nog een gedicht
waar wind fel langs wangen jaagt
de vrijheid tilt geen gewicht
niemand heeft het…
Herfsttij
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
512 Zomergasten vluchten,
de schaduw van de avond
werpt zich gulzig op de late dagen
alsof de julimaand nooit bestond.
Koudvuur van het aangezicht,
bloeddoorlopen, koperkleurig,
gehuld in de geur van aarde,
met een stem hees en treurig.…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 er is nooit een toekomst geweest voor ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
Hiaten*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.442 Was het een vlucht die ons plots deed scheiden,
ik gis met wilde slagen in de lucht
naar wat wij nooit tegen elkaar zeiden,
met onbegrip zucht ik een diepe zucht.
Wellicht wilde je mij niet kastijden
en moet ik heel blij zijn als in een klucht,
had jouw antwoord mij veel meer doen lijden,
toch heb je in mij onvrede bevrucht.…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Laat en verlaten dit verherfste leven:
een nabloei van vergane zomerplanten,
terend aan ruige najaarswaterkanten,
broos als de vlucht van wintermaan en meeuwen.
Bittere schemering, loochen de genade
eertijds beloofd achter uw onheilswolken,
wentel de wereld in het bloed der volken,
ga met de duivel en zijn moer te rade!…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 De ruis van een blad,
de vlucht van een vogel,
een ster die mij toelacht.
Zonder te geven ontvang ik jouw liefde
als een golf die komt.
Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt.
In ieder wezen ben je nu aanwezig,
talrijk, zichtbaar verdwenen.
Mijn huid voelt de wind,
het geluid van jouw woorden verstommen.…
Meer dan een gezicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
841 men hoort het niet
wanneer hij vliegt over veld en vijver:
een vlucht
in een enkele lijn of wat achterblijft
op een gezicht, soms verward
en veel meer dan een zoektocht
in ogen
expressie als pure poëzie
die hij doorgeeft aan hen die het gelaat
van kunst willen vinden
binnendringen in zijn droom;
waar hij doolt langs twijgenlicht…
de hoorn
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.341 V gaat verder
haven zicht op
m`n schaap is herder
roem en de top
toen je afscheid nam
op de vlucht
wie is
was berucht…
al delen we enkel nog wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 taal wordt hier nog gesproken
in dit land dat ook het mijne is
de stad waar ik woon
heeft mij dood- gerekend
in het licht van de tijd
en dood leef ik onzichtbaar voort
toch behoren wij
allemaal tot dezelfde wereld
al delen we enkel nog wolken
en de wind die de zee gebiedt
om mij heen wonen maskers
waarachter gezichten
en daarom vlucht…
het bosviooltje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
775 Geschrokken staan ze samen op het pad
En slaan dan gillend op de vlucht
Ze hebben niet geweten: in dit bos
is dit viooltje zeer beducht
Dat staat daar niet om mooi te zijn
Dat staat daar voor haar rust…
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Als mens eindig en hiermee voortdurend in
strijd met verdraagzaamheid en ook leed,
zag men kleuren in een zeepbel en onderwijl
vluchtte men ontheemd zoekend naar rust,
het paradijs.
Alles ontleend aan Moeder aarde verzonken
in een Eeuwig Al.
Bewust of niet van de waarde van het leven
terug naar de oerknal...…
Menig zou met recht mijn geluk benijen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.763 Dan Cupido wil met gonst mijn lust bedelven:
Want vliedende voor haar, die om mij zucht,
En volgende naarstig, die voor mij vlucht,
Zo strompel ik rechtevoort over mij zelven.…
het eentonig gebrom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 nu de herfst lijkt te smoren
in onkundigheid is het gloren
van de nieuwe zon verdwenen
in de trage dimensie van mijn vlijt
hoe het boek ook schreeuwt
zich wil laat lezen dwars door het doffe kaft
is mijn vlucht langs dode vogels
iets wat ik nooit had bedacht
het hart, de pionier van mijn reis
de ingezetene van het verdorven vlees
blijkt…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Genezen tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Laat me weer geboren worden in het januarilicht
schreeuw me los en gooi me als een vlinder in de vlucht
van de genezen tijd, want dat is me toevertrouwd
zoals mijn naam en ik me vreemd gebleven zijn.…
Als een magneet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 het was die straat
dat huis
als een magneet
trok het mijn aandacht
de bewoners
waren slechts passanten
op doorreis voor even
op zoek naar het leven
de tuin verwilderd
ooit gesnoeid door
ondeskundigheid van
mensen zonder tijd
de voordeur opende
in kraak en braakte
altijd lieden uit op hun
vlucht naar frisse lucht
honden meden…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Al eeuwen jagen wolkenluchten
Voorbij wijd open mensenogen
Staan veelbelovend regenbogen
Boven te vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun…
alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
772 tranen die niet eens
in je ogen springen
maar zo'n beetje
parelen langs je wangen
terwijl iemand piano speelt
iets van Bach of wat ook
of een vrouwenstem die
zingt over verloren liefde
pianoaanrakingen
die doorgaan en zij blijft zingen
zing door piano speel
omarm mij wind en muziek
de aalscholvers gaan
evengoed hun eigen vlucht…
MH 17
gedicht
4.1 met 12 stemmen
7.415 .
------------------------------------------------------------------
Bij de ramp van vlucht MH 17 van Malaysia Airlines in Oekraïne…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Wat rafelige trouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 ik zag
je vlucht omhoog
maar kon jou niet bereiken
zwaaide schreeuwde
voelde mij verlaten
zonder vriend en troost
jij doorleefde
mijn bestaan liet mij gaan
als ik dat nodig vond
sprong in de bres
als ik mijn slechte keuzes
weer met ruzie had beslecht
maar samen knopten wij
bloeiden volop lente
ook in de bitterste kou
jij…
Herdenking
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
571 De dichter slaapt op een wolk
boven miljarden lijken
verdronken door de wellust
en welvaart van de rijken
honderden kinderen gaan
zonder ontbijt naar school
terwijl we herdenken
miljoenen mensen vluchten
voor armoede en oorlog
plantensoorten sterven uit
dieren worden misbruikt
natuurrampen verschijnen
en we herdenken
want zonder herdenken…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
Met een beetje geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 Voor die duistere
luchten wil ik
vluchten; maar ook
in die duisternis
glimlacht de vreugde
van dat sterrenlicht.
Dat niet voor mijn
zorgen lijkt te zijn
opgeborgen; maar ook
's nachts mij begeleidt
uit een gevoel van
vriendschap plicht.
Met een beetje geluk
kom je iets verder.
Kom je iets dichter
bij je doel.…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 vogels vluchten uit
de stilte van het huis
zelfs verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…
Droomwinkeltje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
500 ik heb mijn
droomwinkeltje gesloten
alle snuisterijen weggehaald
van de kleine toonbank
vol tovers heb ik met
veel moeite afstand gedaan
de chique balie met
gebakken lucht nam
al nooit een grote vlucht
glimmers en glanzers
waren niet aan te slepen maar
werden ook snel weer vergeten
een paar kleine knuffels
waren mijn stille vennoten…
De Muur - DDR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 weten
Je kon niets doen
Je kreeg wel eten, een dak
Het leek eerst wel ok, toch toen
Nu ben je weer vrij
Maar niemand weet
Hoe het je vervormd heeft
Geïndoctrineerd
Één hete brij
Nu hoop ik
Dat je ondanks alles
Terug gelukkig kan zijn
Samen met je geliefden
En in vrijheid mag leven
Zonder al dat chagrijn
Je hoeft niet meer te vluchten…
De kleurige nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 je speelde met lucht
de vlucht van
jouw dansgewaad
zweefde schoonheid
boven de vloer
langzaam verstomde
het lichte rumoer
toen alle ogen zich
in verbazing richtten
op de kleurige nimf
jij bewoog als kind
bevallig en vol gratie
met perfectie in een
ongekende souplesse
op muziek van de wind
in haar luwte
glansden je ogen
verstilde…