3717 resultaten.
Uit godvergeten dagen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
634 ik bouw een droomkasteel
op hen die mij zijn voorgegaan
hun graven zijn mijn fundament
ik heb ze allemaal gekend
mannen kinderen en vrouwen
hun handen geven mij vertrouwen
zij helpen met het bouwen
als de werelden zijn stilgezet
zij beeldhouwen de lucht
uit godvergeten dagen
de slotgracht wordt gegraven
en in de heuvels groeit het bos…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 O dood, geheime nachtegaal
Die in de donkre hagen zingt
Uw nooit ontraadselbaar verhaal
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt,
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad
Over het dompe dove mos
Voort van de wemellichte stad
Naar ‘t ver en stil en duister bos, —
Ik volg u, dood, zing gij mij voor,
Ik zal niet talmen aan de zoom,
Dat ik de laatste…
Ik zag dubbel.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
771 De dame zei, ja en jij bent dronken
ik nam nog een slok en zei,
dat is over na een nachtje ronken
zij was boos en zeker niet blij.…
Kompas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 in ben de weg in mijn gevoel kwijt
gevangen in een donker bos
mijn verwarring laat je verdwijnen in de mist
je moet me laten gaan, je laat mijn hand los
onder de sterren lijkt de wereld immens
groot en onzichtbaar, en ik levend en blind
ik heb je nodig om het te ontdekken
maar ik ben klein en nietig, en ik voel me een klein kind
jij kunt…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 De eenhoorn huilt om zoveel
eenzaamheid, midden in het bos,
verdwaald tussen onbegrip en
bijgeloof, lijdt hij zichtbaar aan
de vreemde ziekte van de mensen.…
Ongemak in de sprinter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Ze zei nogal boos,
daar ze die niet verkoos,
dat een poepdoos 'r beter zou passen.
Door hevige drang die ze voelde
deed zij in d'r broek en ze koelde
d'r woede ad rem.
Ze riep 'Plaszak!' naar hem,
waar ze zeiker en zak mee bedoelde.…
Een mooi gezicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
956 Het gezicht rimpelloos
Uitdagend en nooit boos
Jong en sectie
Lippen zo rood als rozen
doen menig mannen blozen.
Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien.…
Het levenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 ik heb alle moed verzameld
toch verloren met het spel
gooi ik de stenen weg
maar de tegenstander heeft mijn zetten geteld
boos naar boven
schreeuwen naar mezelf
ik geef een schop tegen mijn bed
tranen springen in mijn ogen
ik kijk naar de spiegels
en denk wees niet bang
ik ga naar beneden
hij is al lang weg
ik geschrokken en gestopt…
Decoratief prikkeldraad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
839 Onterecht boos
Wanneer ga jij nou eens inzien dat
leven niet sec leven is?
Zonder verantwoord'lijkheid
bedonder en meer belazer jij
mensen die het goed met jou
hebben voorgehad/voorhebben
Tot zeer plotseling, dus onverwacht
alle contact verbroken
Wat wil jij eigenlijk? Nou?…
ZOU IK?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.763 Donker was om mij en kommer
als in bos in 't zwarte lommer
bij grijze trieste bui kan zijn:
enkel leed en wee en pijn.
Nu is alles weer verdwenen!
alle grauwheid is verschenen,
stralen doet gij, zonne mijn,
en ik strale in uwe schijn.…
nu is het herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 de herfst doe z'n intrede
zeg maar gerust: de storm
en de regen rauzen over
een landje vol heimwee
naar dat mooie weer
van afgelopen maanden
onder de rode luifel van Bos
zitten we nog op het terras
maar al in onze regenjassen
huiverend voor de maanden
die nu worden aangekondigd
kijken we naar voorbij jagende
wolken en naar fietsers…
Link
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
825 zeg maar een soort van hint
wanneer ik klik,
op de gestuurde link
kom ik op een ander
soort van hint
stom om op zo'n link te klikken
want je zit ineens tegen iets anders
aan te hikken
dan word ik link,
maar op MIJ
hoef je niet te klikken
ik doe het vanzelf
zonder iets aan te tikken
maar ik word dus link
dat betekend boos…
Gouden pik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 De WK droom is voorbij
het nederlandse elftal is vrij
de beker gaat weer niet naar huis
noch nooit gedaan, een zucht van Foppe de Haan
een traan van van Robben
Van Persie nog steeds aan het tobben
boos en ziek op de bank
teleurstelling voor heel het land
iedereen in de voetbalrouw
zelfs Willem Alexander en zijn vrouw
huilend, Maxima…
HERPEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Er waait een heerlijk windje door het bos
Als ik probeer gedachten weer te geven
Omtrent -hoe kan het anders- dood en leven
Te midden van de varens en het mos
Het huis ligt zes mijl van het plaatsje Oss
In stilte is het dat de bladeren beven
Om dennen is het dat libellen zweven
En ook een wit, gevleugeld, sierlijk ros
Toch heerst er droefenis…
Ik laat je los; ik moet wel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Daar,
waar we dachten
meer dan onsterfelijk te zijn,
daar,
waar we wisten er altijd voor elkaar te zijn,
daar,
waar we zeker wisten, wij worden bij elkaar 300 jaar,
oké, een beetje overdreven we wel,
daar,
waar we een stilzwijgende afspraak maakten,
moet jij nu verzaken,
daar
waar ik boos was,
verbolgen en nog heel wat gevoelens…
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Ooit had ze borsten in haar bloesje prangen,
(jawel het was een aardige bos hout)
helaas de boel begon al gauw te hangen
ondanks de diamanten en het goud.
Die ontevreden rimpels in haar wangen;
haar ogen zijn als klonten ijs zo koud.
De opsmuk die ze om haar nek heeft hangen,
maakt enkel maar haar vogelkoppie oud.…
Een wonder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
545 Een zomerdag in ’t Amsterdamse Bos.
Ze gaven zich verliefd aan ‘t minnen over
in de beschutting van het dichte lover
en als matras het geurig zachte mos.…
ZEFIR EN CHLORIS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.089 O, hoe geurt het van rondom;
Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen!
Chloris lokt, vol zoet verlangen,
Hare Bruidegom.
Zie daar zeeft hij 't lover uit!
Door de struiken afgezegen,
Plengt hij dartlend bloesemregen
In de schoot der Bruid.…
Brug over de rivier de Kwai
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Je zult zien dat er genoeg is
eten, drank en jij
Ik graaf gaten in de grond
voor een spoorlijn door het bos
De honger doet geen pijn meer
en mijn tanden raken los
Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben
meet ik mij vleugels aan
in plaats van boot of trein
wil ik sneller bij je zijn
Ik ben niet knap meer als tevoren
tanden wit en ogen…
Borderline
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Altijd op het randje zweven
Tussen goed en niet zo kwaad
Nooit eens rust, ook niet voor even
Leven zonder maat
Onrust in je hart en hoofd
In strijd met iedereen
Boos, gekwetst of juist verdoofd
Dat voelt toch heel alleen?…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Even spatte de zon open
in de intensiviteit van het verlangen
het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd
zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee
ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos
bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk…
Menselijke vriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Het is niet minder mystiek
omdat het uit het hart komt
die bruisende liefde van de Wolga
waar de wolven huilen in het bos
en ik van mijn tranen jenever maak
nu mijn boek geopend door jou ademt
over het verlangen naar jouw torso
het steigeren van jouw liefdeszwaard
terwijl mijn weemoed snakt naar zuurstof
bezweet in mijn eenzame zomerbed…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Vijf bomen voor een raam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.790 Het zijn mijn broers en zussen
die me trouw blijven, nooit vloeken,
elke dag een bos bloemen bezorgen.
Het zijn mijn diepste gedachten
over liefde, ontucht, glasheldere
doorzichten naar morgen, de dood.
Het zijn vijf namen die ik nooit
zou kunnen vergeten. Vijf vingers
en aan elke vinger een zegel van goud.…
Wreed.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
905 Net een maand terug je laten inslapen - grenzenloos en sprakenloos
Hete tranen biggelen ... schattebout wees toch niet boos.
Opnieuw zwerfkat uit asiel gehaald; onschuldig dankbaar Ratje
Doetje vertederend aanhankelijk jong speels dus reeds verwend katje.…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan lopen we
nog eenmaal naar het bos…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten,
in een bos op een warme donderdag in mei
ik streel je haren, kus je sproeten
en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
stukjes tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 zijn
ik kijk geschokt
naar het jasje
een bedrieglijk
dun laagje dat
als een kille bomjas
mijn hart omsluit
jij en ik wij
dachten vroeger
zelden aan de dood
we bleven bij elkaar
nu delen we de liefde
in kleine stukjes tijd
de hond blaft
kwispelt hij wil
hop zonder uitstel
naar buiten rennen
ruiken en poepen
in het bos…
Bitter en zuur als azijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 vroeg ontkurkt of
hebben we gesnurkt daar
waar we wakker moeten zijn
dan zal het Bitter zijn oud en
zuur als azijn
Deze woorden
ben ik niet vergeten - zij zweven
als muziekakkoorden door mijn brein -
- vele laatste zullen de eerste zijn -
dus de volgende keer beter
Gehaaid is de vos
zijn woonplaats is het donkere bos…