Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

zonnewit

netgedicht
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.002
dat ik verdwaal in poëzie en stemmen hoor in woorden vragen aan de dag dat je dan glanst vast aan het licht en zonnebloemen als een lentedorp in strohoedgeel diep in oneindigheid de groet aan bogen - zonder schaduw - en aan gekleurde krekels in geknotte bomen die gezichten naar de deuren dragen dat ik verstil uit verte…

staarde mij al wassend aan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
ik heb de zon gezien als halve maan zij staarde mij al wassend aan kwam snel tot volle glorie toen het verduisteren was gedaan daar, waar draaien kruisen wordt slaat donker toe en projecteert haar beeld in zwart massa breekt het witte licht van jaren geeft duister weet van eindelijk weer schaduw te ervaren…
wil melker13 oktober 2005Lees meer >

stiekem uit het zicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 854
lees het verhaal achter schoonheid geniet pracht en praal in paleizen en kerken vind je de werken van de gewone man een leven in dienst van anderen om tijdelijk in eeuwig te veranderen in ornamenten vind je hun gezicht stiekem uit het zicht de beelden zijn heren hun schaduwen lijken de eeuwen te regeren dat is er niet meer…
wil melker2 januari 2006Lees meer >

Zomerwolken

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 810
die altijd warme zomer, zo licht en zo groot, kinderen die vrolijk spelen, in het warme avondrood die altijd warme zomer, vol bloemen en vol leven, en een paar witte wolken, die een klein beetje schaduw geven die altijd warme zomer, vol zand en vol strand, zoveel verliefde stelletjes, altijd hand in hand...…
Danielle20 maart 2007Lees meer >

Raml men Hoebb ( Zand van Liefde)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Tijd schrijdt voort met trage lange passen middagzon werpt schaduw onder enkele dadelpalmen woestijnwind laat mijn djellaba bollen streelt mijn warme lijf ik vlei mij neer in het rode zand en leg de sluier af vergetelheid van dagen nestelt zich in gedachten vervoert mij mijlenver naar verboden land…

onderweg

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.145
ik ben niets meer dan twee schaduwen uit dag en nacht soms als bomen, vermoeid door wolken die uit kruinen klimmen om de eerste en laatste vogels te wekken waar het licht de veren snijdt met telkens een nieuw verleden van eenzaamheid in het land vol stilte dat woorden leest van de langzame reiziger die verlaten kouder wordt…

Gedicht bij foto

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
waar licht verschraalt en dromen stollen land tot welke macht versteend platgetreden dwaas van gedachten de wind monddood geen vogel vliegt nog verwoest luchtkastelen aarde stilzwijgend stil veert onder voeten schaduwen verloren lijviger dan ooit de stad onbebouwd waait er een boom voorbij ik was nimmer hier…

Voorjaar

netgedicht
4.4 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.417
waar weidevogels uit het niets met hun oorverdovend gekrijs de stilte vullen en rechts van mij treurig ogende preien en boerenkolen met hun uitgezakte permanentjes de spade vrezen scheurt plots de wind het hemels matras aan flarden zie ik schaduwen geboren worden tegelijk met het eerste lam daar is het tijd om mijn rug te rechten en…
Peter Jansen22 februari 2008Lees meer >

hoe heet jouw strand..

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
zij staat daar in een hoekske glundert wolken bruisende bloesem verstuift liefde aan haar bezoekers warm en ongekreukt staat gij in mijn schaduw, o uw handen knijpen verlangend een moederke staat gebukt in haar hofke tussen de akonieten zij knikt minzaam als de zeewind, als de kustlijn van hier tot ginder, waar gij zwaait naar…
Rieg23 februari 2008Lees meer >

sperwer ( klamper)

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 782
hier zijn we, samen en alleen het blauw op de voeten schaduwen vervelen een jonge wind streelt zijn haren kopstukken van golven vreten het veen daarboven gaat door strepen getekend een koppige vlinder in de hemel, de zevende? transparant hangt moordend aan klauwen cirkels klimmen omhoog beneden nerveuze ogen…
Rieg6 maart 2008Lees meer >

Hemelsbreed

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 11.231
- VEERTIG SOORTEN GEKTE - EN IK die geloofde Dat mijn voorhoofd volliep met heelal Bij elke stap naar een kompas Met - omgekeerde hartslag en - gedoofde Schaduw. Hoor ik in het carnaval Mijn stem die ik noteerde en herlas Tot de wind mij beterschap beloofde? Diep in mijn huis woont een veertigtal Vreemden.…
Frank Pollet9 september 2023Lees meer >

Bewegen steen voor steen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
zon schildert brand in alle ramen laagstaand laat ze stofjes dansen in de stilte van de tijd zacht komen de herinneringen spreken beelden vanuit schaduw bewegen steen voor steen hun leven van voorheen in de koelte van de kathedraal oogden zij heel theatraal maar dichterbij gekomen heiligen zij altijd onze dromen…

Raadselachtig

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 995
Ze wil de stad bekijken zonder dat de stad haar ziet wandelend in de schaduw van de brugpijlers voetstappen in en nabij de goot ze struikelt over hobbelige kasseien,wurmt zich tussen struiken door steekt donkere straten over met blinde dove ogen ze fluistert zich een weg onbespied en ongezien haar voetstappen zonder spoor achter…
windwhisper1 september 2008Lees meer >

Lachend

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Lachend bekeken door zwevende meeuwen hun schaduwen vliegend over het strand Knipogende sterren aan een fluwelen hemel onze hartstocht getekend in het mulle zand Het maanlicht dat jouw ogen kuste het zeewater parelend op jouw blanke huid Het goud van de ochtend dat ons weer wekte de liefde voor leven als enig geluid.…
frans schuit6 september 2008Lees meer >

jouw schaduwrijke schoonheid

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.263
je kijkt strak weg jouw ogen zoeken droevig de einder jouw rode lippen verbloemen de vale tint van je wang het licht valt als een een blauwe schaduw over je heen het beschijnt je zichtbare gebroken zijn jouw sombere schoonheid weerkaatst de diepte van je ziel schijnbaar onaantastbaar is het daarom dat ik voor je viel…

O vrouw zo mooi

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.572
O vrouw zo mooi Bloesemend, bloeiend Rijp amelkoren Ruisende wellust Hoe graag zou ik je sieren Met een guirlande van zomerbloemen Geplukt uit het jade Van een geurig struweel De ceder Strekt zijn takken Als tedere vingers, De verlokking Van warm sinopel In de schaduw van de pagode Vind ik het geheime altaar Aanbid…
Troebadoer13 december 2007Lees meer >

schildersverdriet

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 742
dicht bij het raam probeert ze het licht te vangen door de verf te mengen schaduw van verlangen hoe helder ook haar oog ontvangt pigment tot de exacte tint verwoede poging tot vermengen natuur lacht zacht en wint nietige bloem, ragfijne tak haar kleur onvatbaar teer gaf haar een naam schildersverdriet van weleer…
rietvr8 februari 2008Lees meer >

Dor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Vrieswind, volle maan het oude lijf vertelt van aarde bomen komen om de dwergen hakken zich een weg het nieuwe licht is zonder schaduw herfst dus droge lippen niemand kust die oude mond de grond is weggeslagen in de dagen die behuild zijn zout weerkaatst het licht verdroogde huid en droeve woorden…

om op reis mee te nemen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.729
…en hang mijn fluwelen schaduw rondom je gestalte wanneer je straks gaat. Cape en capuchon je met mijzelf, want in die plooien ligt iets van toen en het warme geheim, de kus in het donker.…

stilte luistert zachtjes mee

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.306
de nacht is zacht en zonder onderscheid ik weet dat je nog kijkt in het licht van onze liefde nog kijkt naar sterren in mijn ogen, handen die je warmte beloven in het wachten op de zon je fluistert om geen schaduwen te wekken de woordjes voor ons twee stilte luistert zachtjes mee zo wil ik met je praten uren hebben dan niets in…
wil melker13 januari 2004Lees meer >

Bleke oevers

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.297
mijn hemel kust bewogen wolkjes wanneer ik droevig naar de regen staar mijn hemel verzacht de dwaze wind wanneer ik kwijnend in de stormen rondwaar mijn hemel verbergt donkere schimmen wanneer ik stervend door de schaduwen glijd mijn hemel weerkaatst het rustige blauw wanneer ik bleek langs de oevers verdwijn…

Op weg naar stilte

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.611
hij braakt zijn droom in een dronken nacht vergrijpt zich blind aan roemloos denken beschuldigt zichzelf begrijpt enkel de leegte zonder rust en met een stervend gelaat met onbestemde vleugels breken zijn ogen en de grens waar nooit meer een dag zal wachten een schaduw valt neer marmert zijn mond donker glijdend - het is voorbij…

Partituur voor een partizane

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
jouw schaduw laat ik onaangeroerd doch je warmte schilder ik als een zomer op mijn rusteloos behang jouw blikken bewaar ik in de koelte van mijn ogen en je vingers strooi ik als toetsen over een piano je voeten loop ik achterna in verdwenen sporen en je handen draag ik als kralen rondom mijn hals maar je stem leg ik…
Petit prince13 februari 2006Lees meer >

Rozenschrift

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
jij zag hoe mijn jurk versmalde samen met het uitzicht van een zwart omrande boord ik keek naar rood gekraste ogen kleedde me met schaduwen en verborg zo mijn magere lijf bloemen waren er in overvloed die dag dat ik mijn mond bedekte met een marmeren rozenblad jij hebt me begraven gezien toen alles zwijgend werd en ik het liefhebben…

Moederloos

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.883
De lijster zingt een serenade voor de dode wit opgebaard in de schaduw van de beuk Troostend bedoeld klinken woorden hol in de ruimte: God wilde het zo In de reiswieg kraait de baby ongeremd vrolijk haar talloze mama’s en dada’s Ik kijk strak naar de lange witte baar en schreeuw van binnen mee: mama…
Gerardo11 april 2006Lees meer >

Adoratie

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.663
O vrouw zo mooi Bloesemend, bloeiend Rijp amelkoren Ruisende wellust Hoe graag zou ik je sieren Met een guirlande van zomerbloemen Geplukt uit het jade Van een geurig struweel De ceder Strekt zijn takken Als tedere vingers, De verlokking Van warm sinopel In de schaduw van de pagode Vind ik het geheime altaar Aanbid je nieuwe naam…
troebadoer14 oktober 2008Lees meer >

Strak omlijnd

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
op Franse ramen bleef jij tegen mij praten en ik luisterde de oude pendule aan de muur tikte zijn seconden strak omlijnd zijn het momenten uit je leven van heden en verleden waar stilte zwijgt in alle talen bied poëzie troost uit licht en schaduw waarover je niet schrijven kan het blijft zich hullen in nevels van stilzwijgen……
Quicksilver13 november 2008Lees meer >

de sleutel

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.401
branderige ogen solo ontwaken de schaduw volgt zijn eentonige weg energieloos ontbijt het huis tekent kribbel krabbel zijn geest is bevuild met zwarte regen automatische piloot op het werk herinneringen krassen zijn ziel Pffffff een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
de ruiter1 december 2008Lees meer >

zie de binnenkant van leven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zie geen onderscheid kan best dat je mij je schaduw slijt in dichte mist het zicht wit alles wat voorhanden is geluid wordt unaniem gedicht de deken van gezelligheid drupt parels van de bomen in het zachte plenzen verdroomt het licht in wensen vervreemding ademt in het traag bewegen ogen draaien wit en zien de binnenkant…

Erfenis

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.634
buiten zwaait de morgen naar een vroege wandelaar die daarvoor de nacht gemeten heeft met het splijten van woorden net zolang tot vernedering zijn jonge vrouw met het kind aan haar borst had gegrepen hij doet het plichtsgetrouw sterfelijk, zoals zijn vader hem heeft geleerd om in gebonden schaduw eigen pijnen te genezen plichtsgetrouw…