5374 resultaten.
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
stiekem uit het zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 lees het verhaal
achter schoonheid
geniet pracht en praal
in paleizen en kerken
vind je de werken
van de gewone man
een leven in dienst
van anderen om tijdelijk
in eeuwig te veranderen
in ornamenten
vind je hun gezicht
stiekem uit het zicht
de beelden zijn heren
hun schaduwen lijken
de eeuwen te regeren
dat is er niet meer…
Zomerwolken
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
810 die altijd warme zomer,
zo licht en zo groot,
kinderen die vrolijk spelen,
in het warme avondrood
die altijd warme zomer,
vol bloemen en vol leven,
en een paar witte wolken,
die een klein beetje schaduw geven
die altijd warme zomer,
vol zand en vol strand,
zoveel verliefde stelletjes,
altijd hand in hand...…
Raml men Hoebb ( Zand van Liefde)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
579 Tijd schrijdt voort
met trage
lange passen
middagzon
werpt schaduw
onder enkele dadelpalmen
woestijnwind
laat mijn djellaba bollen
streelt mijn warme lijf
ik vlei mij neer
in het rode zand
en leg de sluier af
vergetelheid
van dagen
nestelt zich in gedachten
vervoert
mij mijlenver
naar verboden land…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
Gedicht bij foto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 waar licht verschraalt
en dromen stollen
land tot welke macht
versteend platgetreden
dwaas van gedachten
de wind monddood
geen vogel vliegt nog
verwoest luchtkastelen
aarde stilzwijgend stil
veert onder voeten
schaduwen verloren
lijviger dan ooit
de stad onbebouwd
waait er een boom voorbij
ik was nimmer hier…
Voorjaar
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
2.417 waar weidevogels uit het niets
met hun oorverdovend gekrijs
de stilte vullen en rechts van mij
treurig ogende preien en
boerenkolen met hun uitgezakte
permanentjes de spade vrezen
scheurt plots de wind het hemels
matras aan flarden
zie ik schaduwen geboren worden
tegelijk met het eerste lam
daar is het tijd om mijn rug te
rechten en…
hoe heet jouw strand..
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
837 zij staat daar
in een hoekske
glundert wolken
bruisende bloesem
verstuift liefde
aan haar bezoekers
warm en ongekreukt
staat gij in mijn
schaduw, o uw handen
knijpen verlangend
een moederke staat
gebukt in haar hofke
tussen de akonieten
zij knikt minzaam
als de zeewind, als
de kustlijn van hier
tot ginder, waar gij
zwaait naar…
sperwer ( klamper)
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
782 hier zijn we, samen en alleen
het blauw op de voeten
schaduwen vervelen
een jonge wind streelt
zijn haren
kopstukken van golven
vreten het veen
daarboven
gaat door strepen getekend
een koppige vlinder
in de hemel, de zevende?
transparant hangt moordend
aan klauwen
cirkels klimmen omhoog
beneden nerveuze ogen…
Hemelsbreed
gedicht
3.1 met 25 stemmen
11.231 - VEERTIG SOORTEN GEKTE - EN IK die geloofde
Dat mijn voorhoofd volliep met heelal
Bij elke stap naar een kompas
Met - omgekeerde hartslag en - gedoofde
Schaduw. Hoor ik in het carnaval
Mijn stem die ik noteerde en herlas
Tot de wind mij beterschap beloofde?
Diep in mijn huis woont een veertigtal
Vreemden.…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
jouw schaduwrijke schoonheid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.263 je kijkt
strak weg
jouw ogen
zoeken droevig
de einder
jouw rode lippen
verbloemen
de vale tint
van je wang
het licht
valt als een
een blauwe schaduw
over je heen
het beschijnt
je zichtbare
gebroken zijn
jouw sombere
schoonheid
weerkaatst
de diepte
van je ziel
schijnbaar
onaantastbaar
is het daarom
dat ik voor
je viel…
O vrouw zo mooi
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.572 O vrouw zo mooi
Bloesemend, bloeiend
Rijp amelkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een geurig struweel
De ceder
Strekt zijn takken
Als tedere vingers,
De verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het geheime altaar
Aanbid…
schildersverdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
742 dicht bij het raam
probeert ze het licht te vangen
door de verf te mengen
schaduw van verlangen
hoe helder ook haar oog ontvangt
pigment tot de exacte tint
verwoede poging tot vermengen
natuur lacht zacht en wint
nietige bloem, ragfijne tak
haar kleur onvatbaar teer
gaf haar een naam
schildersverdriet van weleer…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 …en hang mijn fluwelen schaduw
rondom je gestalte wanneer je straks gaat.
Cape en capuchon je met mijzelf,
want in die plooien ligt iets van toen
en het warme geheim,
de kus in het donker.…
stilte luistert zachtjes mee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.306 de nacht is zacht en
zonder onderscheid
ik weet dat je nog kijkt
in het licht van onze liefde
nog kijkt naar sterren
in mijn ogen, handen
die je warmte beloven
in het wachten op de zon
je fluistert om geen
schaduwen te wekken
de woordjes voor ons twee
stilte luistert zachtjes mee
zo wil ik met je praten
uren hebben dan niets in…
Bleke oevers
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.297 mijn hemel kust
bewogen wolkjes
wanneer ik droevig
naar de regen staar
mijn hemel verzacht
de dwaze wind
wanneer ik kwijnend
in de stormen rondwaar
mijn hemel verbergt
donkere schimmen
wanneer ik stervend
door de schaduwen glijd
mijn hemel weerkaatst
het rustige blauw
wanneer ik bleek
langs de oevers verdwijn…
Op weg naar stilte
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.611 hij braakt zijn droom
in een dronken nacht
vergrijpt zich blind
aan roemloos denken
beschuldigt zichzelf
begrijpt enkel de leegte
zonder rust en met
een stervend gelaat
met onbestemde vleugels
breken zijn ogen en
de grens waar nooit meer
een dag zal wachten
een schaduw valt neer
marmert zijn mond
donker glijdend
- het is voorbij…
Partituur voor een partizane
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 jouw schaduw
laat ik
onaangeroerd
doch je warmte
schilder ik als een zomer
op mijn rusteloos behang
jouw blikken
bewaar ik
in de koelte van mijn ogen
en je vingers
strooi ik als toetsen
over een piano
je voeten
loop ik achterna
in verdwenen sporen
en je handen
draag ik als kralen
rondom mijn hals
maar je stem
leg ik…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 jij zag hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben…
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
Adoratie
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.663 O vrouw zo mooi
Bloesemend, bloeiend
Rijp amelkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een geurig struweel
De ceder
Strekt zijn takken
Als tedere vingers,
De verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het geheime altaar
Aanbid je nieuwe naam…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
de sleutel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.401 branderige ogen
solo ontwaken
de schaduw volgt zijn eentonige weg
energieloos ontbijt
het huis tekent kribbel krabbel
zijn geest is bevuild met zwarte regen
automatische piloot op het werk
herinneringen krassen zijn ziel
Pffffff
een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
zie de binnenkant van leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
703 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant…
Erfenis
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.634 buiten
zwaait de morgen
naar een vroege wandelaar
die daarvoor de nacht
gemeten heeft met
het splijten van woorden
net zolang
tot vernedering
zijn jonge vrouw met
het kind aan haar borst
had gegrepen
hij doet het plichtsgetrouw
sterfelijk, zoals zijn vader
hem heeft geleerd
om in gebonden schaduw
eigen pijnen te genezen
plichtsgetrouw…