Alle inzendingen over wij

14496 resultaten.

Sorteren op:

Nieuwe sterfelijkheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Dat is de wet van de natuur, Wij eisen slechts beschaving, Een festival doet ons pas goed. Wij zijn stervende zonder spel, Noem ons de nieuwe junkies Aan hedonisme verslaafd.…

havenlicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
waar de havenlichten wenken vaart stevig onze levensboot met aan boord het veilig anker van niet te wissen herinnering onder azuurblauwe hemelen soms ook stormen trotserend stuur jij de oogst van jou liefde altijd weer in een veilige haven daarop koersend koesteren wij de momenten die wij genoten naast ook zorgen die er waren om voor…

groene oase

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze kleine achtertuin ontdeden van de meeste ooit zelf gelegde plavuizen en tegels hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie groene aanblik gaven en wij ons weldra in een geurende oase waanden hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin met nieuwe…

Op de drempel

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 493
wij hebben na twee jaar corona eindelijk weer eens samen gesproken elkaar diep in de ogen gekeken onze huidhonger alle kansen gegeven sprakeloos van verbazing constateerden wij dat we nauwelijks veranderd waren pas na lang samen praten hadden wij in de gaten dat de tijd had stilgestaan alle wederzijdse ervaringen…

Melkmeisje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Zie hoe zij haar ronde loezen torst Die haar een dubbele schoonheid verordenen En ons mannen opzadelt met een dorst Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden Nectarbronnen waar zuivel parelt Uit twee handvol blanke roomfontijnen Voorposten waardoor wij worden gesjareld Welke hotsend op haar torso deinen Weerstand bieden of zich verweren…
Henk Jonker31 december 2024Lees meer >

vleugels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
herdenken daar, als vogels glijden in een vlucht, dat wij niet willen kooien, klooien wij wat aan om dan toch echt te weten dat vleugels geven vrijheid biedt…

Grens

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 310
geen boom weet dat vallen hem eens wacht geen vogel kent zijn laatste vlucht wij dragen het einde als een stille schaduw achter onze schouders wij kennen de grens en juist daarom brandt in ons het felle verlangen te worden wie wij zijn de dood staat niet alleen als sluiting van het leven maar als een open deur die fluistert…

Polynesia

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 393
wij achter ons die zilte vlakte zijn wij deo iuvante voorbij op naar het thuisfront dat all along the watchtower op een uitstekende rots onze witbezeilde Zilvervloot opwacht en dan... verder met de haute culture!…

Over de wateren zweeft de twijfel

gedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 13.080
Nog stuurlozer, nog zwalkender gaan wij. Kijk maar. Nergens heen. Het is de bedoeling bovendien dat wij daar niet aankomen.…
Mark Boog25 september 2003Lees meer >

de eenentwintigste dag

gedicht
4.3 met 68 stemmen aantal keer bekeken 10.845
De kranten vertellen: de oorlog is over - en hoe het gelukt is, dat wij zijn bevrijd. maar hier is geen water en niets meer te eten geroofd of gestolen zo zijn we bevrijd. ik bedel om drinken bij vreemde soldaten geweer in de aanslag want wij zijn bevrijd, verminkt en vernietigd.…

De keuze

hartenkreet
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.069
Samen in gedachten Eenzaam in ons hart Verloren en verward Zoekend naar een start Ik wil niet langer wachten De keuze is verzonden Blijven wij verbonden? Ik wou dat wij het konden Wachtend op het einde Het moment is nu gekomen Verlangens blijven stromen Ik wil niet langer dromen De keuze is aan jou...…

visie

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 781
in een ambiance van ontkenning kwam er een visie aangewoekerd met zoveel zelfvertrouwen dat kamerstoelen zich ternauwernood de rug recht konden houden, wat een wind en dat met al die informatie was het even wennen maar als wij zover zijn dan zijn wij ook zover heel veel voor weinig in een totaal geïsoleerde ondoordringbare trance…
klaes20 augustus 2008Lees meer >

Het donker van december

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.966
In het donker van december Vallen de lichtjes extra op Het is wat kouder dan september Maar nog net geen winterstop De zwanen vieren Kerstmis In een ander gebied dan wij Waar het iets meer herfst is Maar waar ze net zoals wij Vieren nog samen te zijn En hopen op meer hoop Want elke levensloop Kent ergens een mijn…
Sander Kunst20 december 2006Lees meer >

Tederheid

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.301
waarom is het achter ons duister en voor zo licht en warm de schaduw zit niet aan de zonkant wij lopen langzaam richting zon aan de voorkant smelt de warmte ons lichaam innig tot tederheid in de schaduw van onszelf schuilen wij voor de zengende verschroeiende zon teveel tederheid kan pijn doen…

Ontmoeten

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.512
in tegenkomen zit het niet wij gaan als kuddedieren knikkend zwaaiend aan elkaar voorbij anders dan zij wijzen wij de ander af of plannen wel een uurtje maar zijn ook dan veel liever vrij al dat moeten moet niet moeten ons vergaat de lol het geregeld westers leven maakt ons nummers op een rol…
Ludy Bührs19 november 2008Lees meer >

voor de liefde

netgedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.253
zoals gij mij en ik jou gij mij terugspoelt en ik jou de hele dag, wij met de stilte van de rozen spelen gij in steeds andere golven verliest glimlacht nog een keer probeert wij ons in de zee verdiepen en in het lijf-aan-lijfgevecht gij mij doet gloeien in de wind en ik jou…

Langs wuivend riet

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 807
hoorde het zingen van de slagen in samen schaatsen op het dragend ijs langs wuivend riet de zon geniet op laagstand van de stilte in ons gebied het slijpsel is een feest toont in witte sporen waar we zijn geweest altijd een verder maar wij keren om kijken naar van waar wij zijn gegaan…
wil melker11 januari 2009Lees meer >

Er is geen hechting meer(OCCUPY)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
wij hebben alles uitbesteed zelfs in relatie dragen wij het door de coach geëiste boetekleed van baby tot student het kind heeft in die periode zijn ouders slechts gekend waren familie en gezin het vaste baken nu zijn school en opvang voor die zaken er is geen hechting meer in voor en tegenspoed onafhankelijkheid is ego’s grootste…
wil melker17 oktober 2011Lees meer >

monoloog van de dood III

netgedicht
1.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Het spel dat wij spelen Vanaf uw geboorte Is reeds vastgelegd De tijdspanne die u heeft Ik speel met uw lot En dat van anderen Soms belieft het mij Eerder op te eisen… Soms wat later Ontlopen kunt u mij niet Beetnemen kunt u mij niet Tja, wie bepaalt de regels… Het spel dat wij spelen U en ik Eist een tol, zowel…
enrico30 november 2011Lees meer >

Ultimum spiritus

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Een ogenwereld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
er is een ogenwereld om ons heen die wij niet kunnen zien die blikt zonder blozen registreert werken en verpozen nooit zijn wij alleen pas als de voordeur sluit met grendel en twee sloten lijkt het toezicht afgelopen maar met tv en internet hebben deze ogen vrij entree de anoniemen leven met ons mee…

Een speldenprikje eeuwigheid

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de tijd is gebroken sinds wij hebben besloten ons leven te leiden ineens is er onderscheid tussen jaren dagen en uren om ons bestaan te sturen uit scherven pakken wij begin en eind voor het voeren van die strijd een speldenprikje eeuwigheid is er voor jou en mij herinnering gaat in oneindigheid voorbij…

Bergen, 1971

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Met wankele benen van de dronken boot nog zonder een plek om te verblijven In kou en regen van haven naar stad vluchten naar het museum de warmte van de kunst Zalen met schilderijen van Munch Wij kenden niet eens zijn naam wisten wij veel… van hem, dè Noorse schilder van het licht en het duister van die eeuwige schreeuw…

Tot in den dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
wij zijn waar gedachten gaan verankerd in brandend koudvuur wij weten wanneer de klokken slaan op de waarheid van het nederige uur bedenk, niet alles is goed of kwaad maar laat onze stilte nooit bederven en nog een welgemeende raad laat ons geen vroege dood sterven…

Waarheid van de leugen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
blijven wij ernaar reiken…
Caner5 juni 2013Lees meer >

Over billen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
Zei de ene bil tegen de ander: 'Zullen wij nu maar eens gaan trouwen, men zal ons wel als 'n stel beschouwen na zoveel jaren naast elkander'. Neen, zei toen de andere bil, ik denk er nog niet aan, zwijg stil. Wij gaan nu al vaak zomaar voor de minste scheet uit elkaar.…

WEERSPIEGELING....

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Amsterdam weerspiegelt in het water van gracht en vaart van het IJ van Herengracht Ik zing zacht en fluister met Ramses mee: 'het is stil in Amsterdam' Ik denk WIJ hebben gedacht dat water spiegel is van bouwlust en bouwnijverheid de tijd spint zijn cocon en wij schuilen als onder een dak weerspiegeling wordt afspiegeling…

Hoe we buren werden

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.736
Waar wij nu staan heette hier en de verte noemt men ginder. Tot het plots door lijnen werd verdeeld in ons en andermans gras.…

De smaak van leven

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
het heeft de smaak van leven verloren kon ons niet meer bekoren in het dagelijks gebruik het deelde jarenlang de ruimte waarin wij leefden voelde vertrouwd maar werd zonder gebruikt te worden oud afscheid was een laatste aai en dank voor het uitstekend functioneren in nieuw licht gaan wij wat minder en meer duurzamer proberen…
wil melker29 januari 2017Lees meer >

Zijn stukje wereld ben ik II

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 852
één dag in de week brengen wij samen door drinken koffie lachen wat ik ben zijn luisterend oor de dochter die nog bestaat draag zijn boodschappen en zijn last wanneer hij weer naar huis teruggaat veranderen wij in pilaren staren naar de vrouw die zwijgend wacht op verhalen die zij niet wil horen…
Dianah11 februari 2017Lees meer >