Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

gespiegeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
het bestaan je komt en gaat, ongevraagd naast iemand staan zijn letters in gedachten of woorden in de hand het is enkel de eigen ziel welke laag voor laag vaak wordt uitgedaagd stormen beheersen eb en vloed doen je wankelen of schenken gif of laten je drinken uit tranenbloed klem je vast aan de aarde ook al voelt het als mul zand…

Nudist

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Alle hoop is nu op jou gevestigd de horizon komt dichterbij toekomst wacht op niemand nader je met iedere voetstap blote voeten op het zand strand ligt aan de zee weids is jouw innerlijk verlangen in de wereld zo naakt mogelijk te zijn puur zoals het bestaan bedoeld is ik zie je zwoegen, spieren kweken ruimtelijk is jouw denken om jezelf…

Asiel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 626
Langzaam verwaaiend in de wind, voetstappen in het natte zand, hier kwamen ze aan land een man met zijn vrouw en hun kind. Met al die anderen in haast gevlucht kwamen zij uit een overvolle boot, bang voor vernietiging en de snelle dood die elke dag kwam, hoog uit de lucht.…
Ruud21 december 2020Lees meer >

Op zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
De haren in de harde wind, de voeten in het zand, lekker samen naar het strand. En is ze weer thuis in Enschede, dan droomt ze verder van de zee. De torenflat geeft wel de deining, haar schip ligt veilig aan de ree. Haar man deint wel gezellig mee.…
Antje9 juni 2021Lees meer >

Sierlijke lussen

netgedicht
5.0 met 69 stemmen aantal keer bekeken 535
als je handen sierlijke lussen beschrijven zie ik je kleurrijke gedachten boven komen drijven waar de waterspiegel nog vriendelijk rimpelt begint de eerste confrontatie met de werkelijkheid zacht drijven golfjes in hun olie verpakte doorschijnende verblijven kleurend tegen oplopend zand jij hebt de gedachten niet bezworen…

Grijsgroene spiegel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
zag onze beelden verblikken nog verblozen tussen de resten schuim van golven waarin wij verpoosden nog keek de zon over onze schouders mee in de grijsgroene spiegel van een onrustige zee pas later hield de wind zijn straf regime voor gezien gaf omslaand water wat kabbelend geklater de terugstroom van vloed speelde zand…
wil melker20 september 2021Lees meer >

Verdwaal in taal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Hij reed me naar zee Ik maak kleine passen op blote voeten Kleine passen in het koude zand, ik doe mijn best Ik ga niet liggen De tenen van mijn voeten komen mij tegemoet Naast zijn stappen We hebben dit vaker gedaan vroeger, niets aan de hand Altijd waaide de wind zout in mijn haren schuim in mijn woorden die verstoppertje spelen…
Zywa7 oktober 2021Lees meer >

Amazone

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 485
Ook vannacht zal ik je dragen wiegen tot je slaapt je vertellen over rijst die moet geslagen zwarte vrouwenschouders sterker dan je vader Ik vertel je over overvloed in regentijd over schaarste en de droge tijd De rivier als levensader waar ook jij zal baden jagen waar vrouwen pannen schuren zand als zeep totdat ze glanzen…

Vormen gaan voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
's Avonds zijn de duinen vlak en drassig watergrauw struiken worden donker zwemen rood en blauw Alles verliest vastheid land lijkt zee en zee op land in ijle golven schemerlicht stolt water tot tinten zand Wolken lijken een massief en bergen zonder maan een nachtzwarte hemel waaraan geen sterren staan Ideeën zijn levensecht vormen…
Zywa5 april 2023Lees meer >

Zomerse haiku's

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
zijn naam in het zand hij schrijft de hare erbij - elf letters spoelen weg.…

boulevard de favauge

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
op het plein van de gekoppelde liefde stort gietijzer geklodderd ineen alleen, als een bulldozer eenzaam op het strand weg, murw, uit zee gebrand vormt zijn stalen muur de golven van het zand dichtend in het bos de boulevard van het zijn ligt bedekt onder mos schoon is die schijn mijn schaduw wees alles wees iedereen een lantaarnpaal…

Oorlogsglas

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
Toen je terug keerde, nadat je jaren in de buik van een reus had geslapen zag je hoe de wereld gewoon was doorgegaan Voelde jij je als los zand een samengeraapt zootje opgeslokt door die allesverzwelgende oorlog die jou in stukjes glas brak Je had gezicht noch naam het kostte pijnlijke jaren en tranen voordat het verbrijzelde glas…
J.Bakx29 juli 2025Lees meer >

Wonen aan erven, straten en kades

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
Archeologen van onze tijd monsteren het blootgelegde zand tussen de funderingen voor de toekomst Retro is modern auto's worden geweerd toeristen consumeren de oude stad Het grote geld rolt buiten het centrum Binnen de grachtengordel romen vergunningen het af De bewoners verlaten de harde wereld van steen, glas en beton ze wijken…
Zywa12 augustus 2025Lees meer >

poliziek

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
je zou er toch doodmoe van worden het leggen van zout op iedere slak die stijve koppen achter vuistdikke borden het gewijs naar elkaar het ge-jij en ge-bak het groot ongelijk van het grote gelijk de hakende hakken diep in het zand compromisloos gezeur en stijfkoppig gezeik met twistzieke inzet van hand en van tand politiek spel geestdriftig…

Idylle op een eiland

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Zand in mijn schoenen en vliegen rond mijn hoofd gevallen boom in het water, door een bliksemflits gekloofd. Oosthaven Lente of zomer, herfst of winter, het maakt niet uit wanneer je er komt, want hoe dan ook je vindt er, rust in beweging, het golft eb en vloed het zijn van die momenten en die doen een mens zo goed.…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

Vergeten boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
vergeten boek en de kamer bewaart de vertelling in azijn door zwart verbrand op een scharlaken rust bezoedeling in perkament van geschreven pijn door een tafel gedragen, de kaften gekust zijn we slechts gewapend met een bladwijzer het ijzer met handen breekt door de middelmaat in stukken geleefd en doorzeefd met verleden het heden talmt zand…

We hebben toen bemind.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Ik had de liefde ontmoet wandelend met blote voeten in het zand hand in hand bedolven onder zilt begroeten alles delen, mijn lief, mijn zoet...mijn zielsverwant! Ik had... Jij had... Wij hadden...…

Cap Nez Blanc

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4
Twee jachthonden rennen vrij, hun dans over het natte zand maakt de stilte zichtbaar: leven dat speelt aan de rand van de eeuwigheid…

nog voor het ontbijt

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.102
buiten in een lach die zo dauwde dat mijn bewustzijn zich even vernauwde ik voelde je handen in een strelend gebaar je kende mijn vormen werd je passie gewaar en stopte de tijd nog voor het ontbijt ik dook in je ogen zwom in je zee snakte naar adem maar jij trok me mee verdronk in je lijf nog voor het ontbijt we strandden op zand…

holler dan het vaten legen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 861
ik bouwde luchtkastelen op het strand, versierde ze met griekse en romeinse beelden de slotgracht groef ik in zand ze liepen vol, het water kon mijn spiegelingen niet verwijderen ze bleken holler dan het vaten legen dat de vloed had te vergeven toen eb de golf vertraagde en wij de torens in het schuim weer zagen heb ik de wal gebouwd…

Volledige bezinning

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
De zee legt zijn hoofd op het strand middels ontelbaar veel koppen van schuim het tij neemt het recht in eigen hand de wind verdwaalt in het hemelruim Het goudgele zand knispert een lied tussen schelpen, zeewier en kwallen de melodie van een rustgevend gebied waar ’s nachts sterren zich laten vallen De frisheid van de golven nodigt uit…

Wachtend op een schreeuw

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Woestijnen reiken horizonnen ver tot waar de prooi gestorven ligt als zand tot stof gemangeld ogenschijnlijk lijkt de aarde dood maar in de diepzee kiemt nieuw leven in het licht dat moeder aarde straalt het toeval neemt zijn kansen waar stort bui na bui op elke rotspartij tot kolkende stromen over kale akkers mossen kleuren al wat…

zomert op je laatste benen

netgedicht
2.6 met 708 stemmen aantal keer bekeken 110.469
je glimlacht en je loopt voorbij zomert op je laatste benen schijnt verleidelijk naar mij bruin gebrand met zon van lange dagen je kijkt me herfstig aan je ogen vol met vragen we dansen branding golfen passie deinen lust ik koester warm je lichaam tot de maan je zachtjes kust nu raas je tegen mij en drift het zand in stormen het…
wil melker23 september 2003Lees meer >

de zee geeft, de zee neemt

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk te veel…

godverlaten staart de lucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.049
nog rolt de zee met voeten in de branding en ruist zijn oeverloze stranding godverlaten staart de lucht uit wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij ogen…
wil melker13 december 2002Lees meer >

Strand

netgedicht
3.1 met 161 stemmen aantal keer bekeken 19.024
De golven branden grauwend groen vergeten leven aan mijn schoen Tegen het waaiend zilten zand bescherm ik ogen met mijn hand Wolken scheuren op tot flarden ik voel mijn huid tot eelt verharden De zon breekt zacht in kleine stukken die lachend aan mijn kleding rukken De horizon verdwijnt in water water van eens, water van later dat nu onder…
sephus16 maart 2002Lees meer >

Onder de waterspiegel

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.173
beeld zal mijn leven voor altijd verijken Regenboog aan vissen sierlijke vinnen Groepen die samenscholen eensgezind Een parel ligt te schitteren op de zachte bodem In haar lege oester slaapt een lipviskind Kleine anemoonvisjes en watervlinders vol pracht Wonen tesamen in een dieprode koralen toren Schelpen en zeewier bekleden het gouden zand…
car18 oktober 2004Lees meer >

Vier .....

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Zandkorrels verwaaien en verstuiven verhalen van een gelopen seizoen stormen weg met de wind naar het zuiden, de laatste wolk kijkt lachend achterom ziet hoe genagelde planken gekoesterd en ingepakt worden, terwijl dromen verdwijnen in het schuimen der golven en uren rollen langs cirkels in het zand het ruime sop is gekozen om…
metha15 december 2004Lees meer >

Ik wil het allemaal

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.599
Ik zie een rivier het zijn oceanen die ik wil je moet me alles geven maar alles is niet genoeg het is mijn verlangen me aan jou over te geven soms Soms probeer ik soms lig ik naast jou soms huil ik soms sterf ik, dat is de waarheid ergens vind ik iets dat lief is in jou En ik heb de lijn weer overschreden een lijn die ik in het zand…

zee-rozen-strik

netgedicht
3.3 met 73 stemmen aantal keer bekeken 8.145
en schelpjes raapt draagt jouw naam; anders dan de mijne het begon met zon en licht op woorden, het eerste waarin soms wat verdriet zat zoals de oprechte wind met een lichaam rond manen het bracht ons samen ver weg, van het laatste nog onbestaand in de golving van méér en duizend dagen blauw ik ruik de meeuwen het zand…