3375 resultaten.
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast aan de aarde
ook al voelt het als mul zand…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
Asiel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Langzaam verwaaiend in de wind,
voetstappen in het natte zand,
hier kwamen ze aan land
een man met zijn vrouw en hun kind.
Met al die anderen in haast gevlucht
kwamen zij uit een overvolle boot,
bang voor vernietiging en de snelle dood
die elke dag kwam, hoog uit de lucht.…
Op zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De haren in de harde wind,
de voeten in het zand,
lekker samen naar het strand.
En is ze weer thuis in Enschede,
dan droomt ze verder van de zee.
De torenflat geeft wel de deining,
haar schip ligt veilig aan de ree.
Haar man deint wel gezellig mee.…
Sierlijke lussen
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
535 als je handen
sierlijke lussen
beschrijven zie
ik je kleurrijke
gedachten boven
komen drijven
waar de
waterspiegel nog
vriendelijk rimpelt
begint de eerste
confrontatie met
de werkelijkheid
zacht drijven
golfjes in hun
olie verpakte
doorschijnende
verblijven kleurend
tegen oplopend zand
jij hebt
de gedachten
niet bezworen…
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zag onze beelden
verblikken nog
verblozen tussen
de resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand…
Verdwaal in taal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Hij reed me naar zee
Ik maak kleine passen
op blote voeten
Kleine passen in het koude
zand, ik doe mijn best
Ik ga niet liggen
De tenen van mijn voeten
komen mij tegemoet
Naast zijn stappen
We hebben dit vaker gedaan
vroeger, niets aan de hand
Altijd waaide de wind
zout in mijn haren
schuim in mijn woorden
die verstoppertje spelen…
Amazone
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
485 Ook vannacht zal ik je dragen
wiegen tot je slaapt
je vertellen over rijst
die moet geslagen
zwarte vrouwenschouders
sterker dan je vader
Ik vertel je
over overvloed
in regentijd
over schaarste
en de droge tijd
De rivier als levensader
waar ook jij zal baden
jagen
waar vrouwen pannen schuren
zand als zeep
totdat ze glanzen…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Zomerse haiku's
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 zijn naam in het zand
hij schrijft de hare erbij
- elf letters spoelen weg.…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
Oorlogsglas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
651 Toen je terug keerde,
nadat je jaren in de buik
van een reus had geslapen
zag je hoe de wereld
gewoon was doorgegaan
Voelde jij je als los zand
een samengeraapt zootje
opgeslokt door die
allesverzwelgende oorlog
die jou in stukjes glas brak
Je had gezicht noch naam
het kostte pijnlijke jaren en tranen
voordat het verbrijzelde glas…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Archeologen van onze tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken…
poliziek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 je zou er toch doodmoe van worden
het leggen van zout op iedere slak
die stijve koppen achter vuistdikke borden
het gewijs naar elkaar het ge-jij en ge-bak
het groot ongelijk van het grote gelijk
de hakende hakken diep in het zand
compromisloos gezeur en stijfkoppig gezeik
met twistzieke inzet van hand en van tand
politiek spel geestdriftig…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Zand in mijn schoenen en vliegen rond mijn hoofd
gevallen boom in het water, door een bliksemflits gekloofd.
Oosthaven
Lente of zomer, herfst of winter,
het maakt niet uit wanneer je er komt,
want hoe dan ook je vindt er,
rust in beweging, het golft eb en vloed
het zijn van die momenten en die doen een mens zo goed.…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 vergeten boek
en de kamer bewaart de vertelling in azijn
door zwart verbrand op een scharlaken rust
bezoedeling in perkament van geschreven pijn
door een tafel gedragen, de kaften gekust
zijn we slechts gewapend met een bladwijzer
het ijzer met handen breekt door de middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand…
We hebben toen bemind.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Ik had de liefde ontmoet
wandelend met blote voeten in het zand
hand in hand
bedolven onder zilt begroeten
alles delen,
mijn lief, mijn zoet...mijn zielsverwant!
Ik had...
Jij had...
Wij hadden...…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Twee jachthonden rennen vrij,
hun dans
over het natte zand
maakt de stilte zichtbaar:
leven dat speelt
aan de rand
van de eeuwigheid…
nog voor het ontbijt
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.102 buiten
in een lach die zo dauwde
dat mijn bewustzijn
zich even vernauwde
ik voelde je handen
in een strelend gebaar
je kende mijn vormen
werd je passie gewaar
en stopte de tijd
nog voor het ontbijt
ik dook in je ogen
zwom in je zee
snakte naar adem
maar jij trok me mee
verdronk in je lijf
nog voor het ontbijt
we strandden op zand…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 De zee legt zijn hoofd op het strand
middels ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
Strand
netgedicht
3.1 met 161 stemmen
19.024 De golven branden grauwend groen
vergeten leven aan mijn schoen
Tegen het waaiend zilten zand
bescherm ik ogen met mijn hand
Wolken scheuren op tot flarden
ik voel mijn huid tot eelt verharden
De zon breekt zacht in kleine stukken
die lachend aan mijn kleding rukken
De horizon verdwijnt in water
water van eens, water van later
dat nu onder…
Onder de waterspiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.173 beeld zal mijn leven voor altijd verijken
Regenboog aan vissen sierlijke vinnen
Groepen die samenscholen eensgezind
Een parel ligt te schitteren op de zachte bodem
In haar lege oester slaapt een lipviskind
Kleine anemoonvisjes en watervlinders vol pracht
Wonen tesamen in een dieprode koralen toren
Schelpen en zeewier bekleden het gouden zand…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…
Ik wil het allemaal
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.599 Ik zie een rivier
het zijn oceanen die ik wil
je moet me alles geven
maar alles is niet genoeg
het is mijn verlangen
me aan jou over te geven
soms
Soms probeer ik
soms lig ik naast jou
soms huil ik
soms sterf ik, dat is de waarheid
ergens vind ik iets dat lief is in jou
En ik heb de lijn weer overschreden
een lijn die ik in het zand…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend dagen blauw
ik ruik de meeuwen
het zand…