6661 resultaten.
Gedichtendag: hoe kunnen woorden....?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 Hoe kunnen woorden je bekoren,
of zijn het toch de woorden niet
maar wat ze roepen, wat ze wijzen
en hoe je door de woorden ziet
hoe 't leven steeds opnieuw geschenk is,
hoe liefde je bestaan plots kleurt
en dat het allerkleinste zaadje
toch ergens nog naar morgen geurt.…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
wil der wegen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.201 De wil was er,gezocht heb ik
op plekken waar nooit iemand is gegaan
waar hart en ziel zich kruisen
in de aarde van het bestaan
kroop door de holtes van mijn wezen
zwom in het diepste van mijn ziel
klom over honderde illusies
waar ik duizend malen viel
heb daar mijn weg gevonden
aan het puntje van mijn tak
vast moest ik mij houden…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
Zelf
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
749 zelf ben ik niet helemaal
zuiver op de graat
drink te veel
ik ben niet eerlijk en laat vrienden in de steek
ik zwijg en laat mijn moeder alleen
zelf laat ik verstek
ik vloek en met een grote bek
laat ik mijn liefste achter in tranen
om te vrijen met een vreemdeling
zelf ben ik eenzaam
in mijn bestaan vol schaduwen
op het behang zelf…
Heruitvinding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
587 Onze liefde blijft zolang bestaan als de zon, neen als het heelal.…
Weggaan van hier!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.360 Soms wil ik hier niet meer zijn
Vluchten
Weglopen van alle problemen
Die elke keer opnieuw verschenen
Waarom ik
Waarom verdien ik dit
Kon ik maar iemand aanwijzen die daarover beslist
Ik wil weggaan van hier
Weggaan op zoek naar plezier
Daar heb ik behoefte aan
Dat heb ik nodig in mijn ongelukkige bestaan
Ik stijg nu op
Hopelijk naar een…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Schuilplaats
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
594 Ver weg, van de krijsende fanfare
van dat immer opgejaagde en
allesverslindende modern bestaan.…
Stapel vallend puin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
562 krab maar
aan de hemel
stapel vallend puin
het is geen
eeuwige schoonheid
die daarboven blinkt
je zult eerst
moeten sterven
voordat je daar begint
de weg omhoog
was gepekeld met zonden
de poort is nu gevonden
je bent lang genoeg
door het ondermaanse drek gegaan
verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…
Verdieping
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.752 Waarom wachten met geprevel
tot het sloffe sterfbed naakt
wij zijn priesters in de nevel
die betekenis bewaakt
klanken aan de oppervlakte
van ons tijdelijk bestaan
zeggen wie zichzelf verlakte
eer hij murmelend moest gaan
geef mij reden voor verdieping
van de woorden uit mijn mond
ik wil varen als een Viking
door de groeve in mijn grond…
droom mij
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
685 zuiver mij
van haat
van angst
en van verlangen
verwijder
onzekerheid
valse bescheidenheid
en agressie
ontvoer mij
in eeuwige vriendschap
corrigeer
mijn waanbeeld van bestaan
doceer mij
omtrent harmonie
in verloren liefde
promoveer mij
tot spil in eigen leven
geef mij mijn plek…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
herfstgedachten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
554 een laatste droom
in het verschiet
de berg te hoog
een leeg vergiet
door deze zeef
is het gegaan
het klein geluk
uit je bestaan
't vloog zo weg
met het vergeten
je zag het aan
hebt 't geweten
het komt niet weer
dat is een feit
verdween voorgoed
in eeuwigheid…
Lakens der liefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
629 Omdat het buiten kouder wordt
kom je nu eindelijk onder de lakens
het hemelbed aan de horizon spreekt liefde
je strekt je uit, vlijt je zacht tegen mijn lijf
er gaat een rilling van tevredenheid
zo knus en teder is ons samenzijn
intimiteit, maakt de nacht gezellig
zelfs de halve maan lacht een glimlach
naar dit naakte onder de lakens bestaan…
Gebogen is je rug
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
621 je ogen
pakken ons niet meer
en dat doet zeer
jij die vroeger
meester was in
spreken zonder woorden
schouders
iets naar voren
gebogen is je rug
je wilt nog gaan
maar je onzekerheid
geeft geen bereik
jouw wereld is
een eiland in
de drukte van bestaan
hoe lang
kun jij de oversteek
naar ons nog aan
wil melker
10/10/2010…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
IS DIT DE DAG?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 Dit is de dag die
nooit eerder al bestaan heeft
tenzij als toekomst.
Het is nu morgen
na zachte regen op zaad
dat ik gezaaid heb.
Een dag van geluk
en van grenzenloos lijden,
oorlog en rampen.
Is dit nu het feest
van eeuwige genieting,
dit korte moment?
Ik wil het geluk
van volle overgave
aan mijn geliefden.…
Magnolia
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
711 zij staat er wat verloren bij
wat naakter dan voorheen
nu een verschoten krans van
fletse bloesem op het gras
haar zienderogen omringt
meewarig kijk ik toe hoe haar
lentepracht zo snel verwaait
en zij als boom weer gewoon
door het leven gaat, doch
ieder jaar opnieuw ontluiken
zal, mijn kleiner bestaan
haast tijdloos overleeft…
Ik was een kind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.325 Ik kende ze
de blinde vertrekken
als kind had ik angst
ik kende ze niet
verborgen inzichten
de voorraden van mijn ziel
ik ging tree na tree
de balken van mijn
gedachten na
en
ontsluierde het raadsel
van mijn bestaan
als kabbelend geheel
ik werd blij
niet meer alleen
te hoeven zijn
en begreep de angst
van mijn verlangen
de pijn om…
Het hellevuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 nog klinkt
het hemels lied en
brandt het hellevuur
ons bestaan
op aarde is
van korte duur
tussen deze
werelden balanceren
is onze dagelijkse kost
onwetend wat ons
nog te wachten staat
volgen wij slechts goede raad
maar de echte waarheid
wil niet komen zelfs niet
in onze dromen over goed en kwaad…
Voor en tegens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
567 het is de stilte niet
die het bestaan ondermijnt
wel mijn onzekerheid
keuzes maken
is een doolhof waar ik nooit
zelfstandig uit kan raken
in wikken en wegen
krijgt elke kant
zijn voor en tegens
dan keer ik in
vraag stilte om goede raad
krijg een antwoord dat ik niet versta
zo kom ik uit
waar ik gebleven ben
mijn zekerheid is…
Mijn stil verdriet.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.143 Ik voel mij een drenkeling die
zich vast klampt in zijn wanhoop aan
het wrakhout van herinneringen
als een sluipmoordenaar sluip
jij telkens mijn leven weer binnen
ieder jaar beleef ik
weer die strijd om
te overleven
tranen ze vergezellen
mij in mijn slaap
zolang mijn mond
gesloten blijft
-blijft jouw leven voor mij bestaan…
In negeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 heb straten opengebroken
tegels gelicht waaronder
nieuw leven is opgeschoten
in passeren
was geen communiceren
onwetendheid kent zijn prijs
heb ze gedwongen te kijken
iets te begrijpen
van het donkere bestaan
dat in negeren
gaat vegeteren
tot een zonloos vergaan
al dood en begraven
voordat bloemen hun oogst
in vrucht konden…
Homo tijdperk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Antroplogisch onderzoek toont aan
Gelijkslachtig gedrag heeft altijd bestaan.
Hedendaags bestaat echter een trend
Nieuw geborenen door een spermavent.
Als een supermarkt voor het donorkind
Een nieuw tijdperk en bewind.
Opvoeding ver van de vrouw gepasseerd
Doch geen man die ooit ovuleert.…
Een ongewenste last
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
512 ik heb model gestaan
voor het bestaan
eerst naturel
een onbeschreven blad
dat later inhoud
en omslag nodig had
alles is al aangemeten
gegoten heeft het nooit gezeten
voelde als een ongewenste last
op zeldzame momenten
ben ik het even zat
leg alles van me af
ervaar in spiegelbeeld
wat mijn geboorte heeft gegeven
een huid die feilloos…
Een kruisje in de berm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Was je helemaal
Uit het zicht
Verloren - wist
Niet eens meer
Dat je bestond,
Niets meer dat
Nog op jouw
Aanwezigheid,
Je bestaan, duiden
Kon tot ik hier
Vandaag een
Kruisje vind
In de berm naast
Mijn fietspad,
Waar een moeder
Zit te huilen om
Haar verloren kind,
En een wildvreemde
Afstapt, en zijn
Arm legt om haar…
Bloeit rood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de zomer heeft
jouw lente
eindelijk geopend
wat zo lang
verborgen was
krijgt vorm en kleur
je haar
bloeit rood
als nooit tevoren
herboren
zijn je ogen
in hun vlammend vuur
handen dragen
woorden aan die
nooit gesproken zijn
je lijf zingt weer
in warme lichaamstaal
het lied van jouw bestaan…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…