4809 resultaten.
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik vlucht
de zon zal blijven schijnen
op de mooie groene wei
en mijn geest…
DEMENTIE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
668 De taal is haar lang lief geweest
Maar nu ze ouder wordt, vergeet
Ze hoe haar allerliefste heet
Grijpt ze naar pop en knuffelbeest
Merk je dat ze niet langer leest
Vergeten is hoe of ze sneed
Het brood, de groente, hoe ze leed
Aan het verwelken van haar geest
Teloorgang van een woordenschat
Die groot en indrukwekkend was
Ze schudde verzen…
Wei des levens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
826 Als een veulen draaf ik door de wei,
Zowel los van geest als van zonden,
plots zak ik weg in een grond van klei,
Het leven was wat me vasthield,
De klei was mijn zonden vergeten,
De greep was sterk en zwaar,
De zonden die mij trokken hadden zich vastgebeten,
Zo ging het leven aan mij voorbij,
Nu ben ik alleen op het allergrootste land,…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 Tijd is het onderkomen van de nacht
als dat zo blijft, laat ze je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je…
Open raam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 als ik 's nachts niet slapen kan
probeer ik mijn geest te doden
duizend schapen, duizend stemmen
de geluiden van de verdwenen dag
is het steeds dezelfde mug of
komt stilte met honderden tegelijk
in de verte hoor ik kikkers kwaken en
in het donker zijn alle uitlaten kapot
duizend engelen, duizend demonen
's ochtends ken ik er niet één…
De kaarsrechte lijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
424 gaan wij
de messen slijpen
voor de kaarsrechte lijn
of kartelen
we de lemmeten
voor meer rafels opzij
wie voelt de pijn
van het warme vlees dat
al de geest heeft gegeven
plengt het bloed
dat snel stollend ooit
leven heeft geschreven
wie denkt in
het landschap van smaken
de enige fijnproever te zijn
snijdt eigen vingers aan…
Niemand ben ik niet.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Een geest, die ik niet begrijpen kan.
Van primaten voel ik mij familie,
maar aapachtig ben ik, hoop ik, niet.
Wie ik wel ben is me nu wel duidelijk.
Dat ik iets of iemand ben.
Niemand ben ik zeker niet.…
houden van
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
607 angst
houd van het leven
dan geniet je het meest
houd van het leven
loop niet weg voor verdriet
houd van het leven
vergeet het niet
houd van het leven
geef jezelf geen straf
houd van het leven
en haak niet af
houd van het leven
en huil als het moet
met tranen zo zoet
houd van het leven
wees niet bevreesd
houd het vast in je geest…
Hemelvaartsdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 Een vrije dag
een glimlach in de agenda
diepere betekenis verloren
vrije dagen geboren
Als kind wist ik
van varen op de wolken
een geest die brandend
in mensen
hun passie zou vertolken
Zonder passie als drijfveer
Blijft een onvervuld verlangen
Knagend, meer, steeds meer
verstillen onze innerlijke zangen
Het zonlicht zal over de dagen…
Schermde schimmig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 de passen
waren afgemeten
alsof het gaan
structureel verbonden
was met ons bestaan
voor zwierigheid kul
en vreemde strapatzen
bleek er geen ruimte te zijn
hun vertoon schermde
schimmig en incidenteel
ontsproten aan
losbandige geesten die
keten belangrijker vonden
dan orde en rust in ons al
zo saaie burgermansleven
het was niet…
Hoop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 wanneer de storm
weer rondgaat als
een wervelwind
zijn donkere
verschrikkingen uw
arme berooide
mensen kinderen
tezamen striemt
wij schamen onze
tranen niet
die in het donker
op U wachten
o Geest
van God
stroom onze
harten binnen
in koelte van
de nachten
opdat wij
kunnen zingen
dat uit de
donkerte van plagen
altijd uw…
Kruising van krachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 opgeslagen in steen
zag gekleurde
kleding op hun
weg overal heen
hier op de
kruising van krachten
barst energie
ongekende lijnen
verschijnen als
nieuw spanningsgenie
andere laden hun
periode gebonden genade
wachten op openbaren
want daar bij
de monolieten hoort
geboorte zijn schreeuw
zo is het altijd
geweest in de geest…
Klassieke muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Als ik me alleen voel
soms zelfs een beetje leeg
niet weet wat en hoe
dan zet ik klassieke muziek op
met name choristische werken
dan gaan we samen werken
samen als goede vrienden
waar nog steeds iets of wat
nieuws aan te ontdekken valt
in de melodie, de tekst, het ritme
met een visa versa werking
op mijn lichaam, mijn geest, mijn zijn…
Intiem kunstwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 ik er niet voor zorg
en ontevreden ben
als het allemaal niet zo mooi is
als het lijkt, en er van alles moet
veranderen wat ondoenlijk is
Overal zie ik glanzende mensen
ze wijden hun lichamen
als tempels
van vlees, botten en bloed
aan plastic schoonheid
of aan iets hogers
maar mijn tempel is voor mijzelf
een kunstwerk
van mijn geest…
Het flamboyante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 wegwuiven in een
bijna achteloos gebaar
waar je ook ging
nooit hing er
iets van schaduw
rond je verschijnen
ogen en lach
waren alles in contact
dat hart en ziel
volledig presenteerden
de donkere kant
van de balans was
nauwelijks zichtbaar
in transparante openheid
pas de stilte van
ontspanning verkleurde het
flamboyante van je geest…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb ik zomaar geen gedachten
alsof ik helemaal in rust ben
geen iets, alleen ruimte
een waarnemende geest…
Hun leven
netgedicht
5.0 met 185 stemmen
471 formidabele
wijze verrast
zij hebben de kleuren
van hun leven
gisteren jou gegeven
in tal van leuke
composities in
een veelheid
van combinaties
op de meest
uitgelezen locaties
kijken ze jou
liefhebbend aan
gezin kinderen en
kleinkinderen die
tussen de generaties
door- en op zijn gegaan
in hun subtiel
verschil in afkomst en
geest…
Levenslicht zien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Moeder gaf haar geest aan mij,
en ik heb haar doorgegeven,
aan mijn twee dochters,
die ook Moeders zijn.
De urn van mijn Moeder,
heb ik zelf begraven,
in ons familiegraf,
waar wij samen,
rusten gaan.
Zo kan onze levensenergie,
die ook levensliefde is,
onmogelijk doven.
Niet ontbinden.
Zo wordt overlijden overleven.…
Brutaal blindisme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Met dodelijke wapens zeer effectief
Waar geenszins zal gelden; heb uw naaste lief
Van harte hopend dat ik het verkeerd zie
Geesten gerijpt voor een nieuw 'Europees' fascisme
Begoocheling, verbijstering, BLINDISME
Met aanhangers, meelopers hoogste straf
Daders, inmiddels wakker met #MeToo
Door breien aan kous
Nog lang niet af…
grensavond
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
507 het was tijdens het Gouden Uur
aan wolkenrand en verte
brandend met geest en ziel van vuur
en de tijd stond erbij
net zo achteloos
als dat toevallig paard in de wei
hier werd nog een laatste woord gezegd
ligt waarheid aan de zijkant van het midden
is het hoofd te rusten gelegd
hoeveel stemmen zijn er te gaan
om stilte te breken
voor…
Zij fenikste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 de ogen wat
neergeslagen
handen vol
friemelende
vingers
struikelde zij
over haar
woorden
die nog moeilijk
te behappen
waren met
de onschuld
in haar lach
die haar een
licht bedeesde
houding gaven
haar alle krediet
bood in het bloot
geven van de
echte waarheid
die na gedegen
onderzoek haar
gelaagde geest
zichtbaar maakte…
´Eenzaamheid´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Een dialoog met je ziel en je geest en een harmonie met je essentie en je bestemming.
Eenzaamheid is geen zwakte, maar een kracht en een teken van moet en zelfvertrouwen.
Een blijk van wijsheid en inzicht en een getuigenis van geluk en gemoedsrust.…
Ontmoeten
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.750 Muziek streelt mijn huid
Tot elke vezel in mijn vel
Jij hoort mijn roepen wel
En vertwijfeld ga ik
Hopen
Muziek klinkt in mijn oren
En in mijn hart en ziel
En als ik val en kniel
Hoor ik van ver de koren
Zingen
Muziek heelt mijn ganse zijn
Mijn denken en mijn geest
Alsof dat vroeger nooit is geweest
En ik weet: in alle noten zal ik…
Tempel van ijdelheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
355 Hun zinnen stinken naar schijn,
hun geest naar ijdel festijn.
Ze bouwen lege tempels,
en buigen slechts voor hun spiegelbeeld.…
Genese
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 zwijgend lopend been voor been
vijf soorten bomen om mij heen
bos en gedachten beide stil
tot die stem in woorden vatten wil
wat lijf en geest ervaren
het hoofd dichtregels laat baren
die mijn poëtisch ik verwerpt
de gevoelsverwoording aangescherpt
doorgeeft aan mijn toetsenbord
dichttaal in letters leesbaar wordt
weer verwijderd, aangevuld…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 Ik wil hier mijnen geest in vrijheid laten zweven,
En laat, al die het lust, bij vorst of prinsen leven;
Want die een hoge staat, of wichtig ambt bekleedt,
Is nimmer buiten zorg, en zelden buiten leed.…
afscheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.335 Denk terug aan mij zoals ik ben geweest
Met jou vaak een van lichaam en van geest
De bossen waar we liepen hand in hand
Bij maan de duinen en het strand.
Denk terug aan mij zoals ik ook aan jou zal denken.…
In exxtacy...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
3.178 Pijlsnel zink ik weg
in de diepte van mijn geest
Als een kind verken ik gebieden
waar ik nog niet eerder ben geweest
Onaangeboorde bronnen
van onbegrensde fantasie
Moeilijkheden vervagen
en maken plaats voor euforie
Ik zie voorbij mijn grenzen
helderder dan ooit
En reis af naar die horizon
maar bereiken zal ik haar nooit…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…