4147 resultaten.
1,5m vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 .....ik wil je leren kennen
.....al vraag ik me af:
.....kent vuur het lichaam
.....waarnaar het overspringt?…
Zonder meer of minder.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Dat ons leven bedoelingen kent,
die geen mens verzinnen kan.
Dat geloof ik zonder meer.
Zonder toevallige goden.
Zonder opgestane heer.
Levens hebben zin om spontaan te leven.
Dichters in zinnige gedichten schrijven.
Daar geloven dichters heilig in.
Geloven in bedoelingen.
Zonder minder.
Zonder meer.…
Stukjes van jou
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
432 ik heb je gezien
in het huis van
hiernaast op een
gedachteloos
moment dat geen
onderwerp kent
er waren al
stukjes van jou
die ik had geraapt
vergaard op speciale
gelegenheden ver
weg van het heden
ik had geen plannen
maar kon mijn
gedachten aan jou
niet uit mijn hersenen
bannen omdat je te
diep in mij verankerd zat
toen heb…
Samen beleven we de natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
447 Trots op alles wat je weet en kent.
Ik kan er zo naar verlangen.
Wat geniet ik er toch van.
Jij met je gloeiend rode wangen
merkt dat je hier ook genieten kan.
Lopen kun je helaas niet zo lang.
En je voeten worden ook nat.
Ik word warm als ik jouw glimlach vang.
Wat een plezier hebben wij gehad.…
Frédérique
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 een kleine denkfout verwoord
door een jonge nog onschuldige meid
die de harde wereld nog onvoldoende kent
tot hen die haar in elkaar hebben geslagen
voorwaar geen kleinigheid
lieve schat
wat zij blijken dat
kunnen we niet laten zijn
vroeger niet en ook niet heden ten dage
dat moet in de kiem worden gesmoord
zij die in wijze woorden
gevangen…
Roald Dahl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 M'n liefje en m'n duifje kent
u wel
Ik las Op weg naar d'hemel fanatiek
Hij schreef verhalen voor het
jonge grut
Maar ook romans - suspense, verrassend plot
Sarcasme, ironie - z'n toon was vlot
Al fantaserend in z'n schrijvershut
Kiss Kiss Someone Like You Only Live Twice
Helaas, zijn filmscript won geen Oscar-price…
EEN DAG ZONDER LICHT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.398 Treurig, treurig als de wolken hangen
de ziel vergrijst door het morgengrauw
‘t eenzaam hart kent ook geen verlangen
als niemand het nog zegt: ik hou van jou.
De hemel draagt een zware loden mantel
met verharde tranen die nooit uitgewist
waar alleen de somberheid doorwandelt
en nergens schuilt een blij of lief gezicht.…
Retourtje Batavia
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
448 Zo luidt het goedevrijdag-snelsonnet
Met solozang van Kraaykamp, zonder pet
Als Amsterdammer die u vast nog kent
Een ode aan een anonieme vent
De draaier aan het orgelpierement
Ik koos echter een andere invalshoek
Met Havelaar, uit Multatuli's boek
___________________________________
BATAVIA
Mijn wortels liggen deels
in Amsterdam…
Rariteitenkabinet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 .
__________________________________
RARITEITENKABINET
Ik heb De diepte in haar blik gezien
Ze staarde geen moment naar hare navel
Doch zong vol overtuiging met haar snavel
A star is born, zo kent men pas S10!
...In 't vreemde rariteitenkabinet
Werd zij zelfs buiten de top 10 gezet...…
VRIJE AFSPRAAK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 noordelijke polders
naast de stad Breda
veeg ik het dorre loof bijeen
een roodborstje volgt me
hupt voort vliegt steeds even op
kijkt onder een schuivend blad
pikt en hoopt op kleine hapjes
die tevoorschijn zullen komen
voelt zich vrij van medezoekers
naar het begeerde voedsel
verliest zijn schrik voor mij
ja de kleine eenling
kent…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Vormvast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
392 Toepasbaar ben ik voor wie mij goed kent,
mij kan uitschrijven naar wie ik kan zijn.
Mijn last bewaar ik nog steeds in mijn vacht.
Dat ik u heb gegroet vond u ongekend —
ja, ik sta recht, rotsvast en zonder pijn.
Het nameten vereist geestelijke kracht.…
Het kan verkeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
148 Hij was evenwel
Wat je noemt ’n fidele vent,
Die je graag kent,
Als vriend of vrijer wenst.
Helaas slijt hij zijn dagen alleen,
Krijgt nooit bezoek,
Ieder uit zijn buurt verdween,
Eens was genoeg.
Tot op zekere dag Marietje verscheen,
Zij was zo’n type
Bij wie altijd het zonnetje scheen,
Zij met hem klikte.…
Najaar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
136 elk soort rijkdom kent zijn plek en tijd
en is aards vergankelijk, doch niet in mijn gedachten
de liefde die ik mocht dragen en nog zal geven
zal alles vertalen in het niet verwachten…
Gheketent - ’n Slotdicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
101 al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.
een mensch wordt
ongevraeght henen ghesonden
ende dwaelt
aldoor
.
ende als enkeling
onteghensegghelijck
aen sichselven gheketent…
Dag aan dag draagt Hij ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
739 Wat een troost dat God ons draagt
Steeds maar weer, dag aan dag
In vreugde en ook in tegenslag
Hij is het die ons altijd schraagt.
Wij mogen weten: God is ons heil
Hij draagt ons door alles heen
Met Hem zijn wij nooit alleen
Zijn liefde voor ons is zonder peil.
God leidt ons met vaste schreden
Daar mogen wij altijd op vertrouwen
Op Zijn…
Dankbaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Open de vensters van je geest,
En laat het leven binnen.
De geuren van de lente, die buiten wacht.
Met bloesems in tinten, teer en zacht.
Het spelen van een kind,
het laat je hart weer leven.
De neiging om te zingen.
Barstens vol herinneringen.
Hoe heerlijk dit gevoel,
dat zich ieder jaar opnieuw onthuld,
het leven doet ontspruiten.
Met…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 schildert haar vol blauwe en roze tinten,
en scherp tekent het silhouet van de gierzwaluw,
Hermes heeft mij de jaloezie van de goden verklapt,
immers, de gierzwaluw bemint in de open, wijdse lucht,
de gierzwaluw zweeft van laag naar hoog, luid roepend,
mooie, honderd dagen vogel, jij kent je getal,
jij kent je grenzen in tijd, in lucht, in…
Voldoende reden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Voldoende reden heb ik
Om het zonlicht niet
Binnen te laten,
Me te wentelen
In een warme deken
Van alles bedekkende
Duisternis, onzichtbaar
Omgeven door alles
Wat zij in de jaren
Heeft bedekt -
En dan is daar
Zo ineens, zo totaal
Onverwacht dat luide
Krassen van die zilvermeeuw
Dat me wakker schudt,
De ogen opent voor…
gedroomde reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 gedroomde reis
het gewicht
van de taal
verdween
toen ik
net als
de zwaluwen
in het
wolkendek
oploste
een laatste
blik op
aarde liet
me de
zeeën zien
op de
bodem
van een
verlaten
bootje
schitterde
een schelp
in de zon…
Hebzucht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Op de planeet waar ik sinds kort verblijf,
hebben wij het voor elkaar gekregen,
dat de warmte is gestegen,
door de hebzucht die ons drijft.
Hebzucht, het moet steeds meer,
genoeg is zelden nog genoeg,
voor matiging nog te vroeg,
dus nemen we van wat er nog resteer.
Al zijn de gletsjer aan ‘t ontdooien,
we moeten ons steeds meer ontplooien…
Heropbloei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Wat al lang niet meer opvalt
is de somberheid en het
doemdenken.
Met korte zinnetjes die
alle hoop wegnemen.
De samenleving is mislukt.
Jongeren zullen de gevolgen
van de coronacrisis hun
hele leven meedragen.
De economie zal het nog
lang heel moeilijk hebben.
Ze gaan gepaard met sentimentele
verhalen over pijn en verlies.
We koesteren…
erotische woordenschijt
hartenkreet
2.3 met 75 stemmen
4.260 Je huid, warm, snakkend in de
fraskelstroom,
m'n handen glijden zacht door
slingerwoom.
Knoepels draaiend, ik proef je
diep,
we storten samen in een
knarsend kleep.
Kruisend, knerpend, voel je natte klauw,
boezeltongen likken langs de
rauw.
Lustige klotters, likkend, wild,
in je diepte kreunt de wereld stil.
Wazig, sidderend, we vinden…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 Van oorsprong
Uit één, nooit meer alleen en
Van sterrenstof dat zocht werden we
Stelsels gevulde hemel, aarde en zon
Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…
Herder met vee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.094 zoekt zijn heil
Door een dikke walm van mest dat brandt
Zo is hij de beet van de muskiet voor
Maar de as bijt nu in zijn vel
Zijn mager vee draagt grote horens
Waardeloos voor vleeshaak en slagersmes
Gefokt naar volharding en weerstand
Wordt vet overbodig
Het vee is zijn vermogen
Hij bouwt een dorp op hoge, arme grond
De stamvader kent…
FILM NOIR
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.076 Je keert je af, verveeld en ongenegen
daar je de inhoud en de afloop kent:
een saai verhaal, en ook geen happy end.…
DROPSMAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.348 met koud water uit de kraan
doet de kurk erop gaat er op uit
naar gemaaid land of boerderij
af en toe fles flink schuddend
dan als de kleur het toelaat
neem je een keurend slokje
langzaam proevend doorslikken
met enige moeite iets gunnend
aan vriendje dat verlangend
zijn beurt afwacht de kwaliteit
is onderwerp van gesprek geluk
kent…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte laat zich luidkeels horen
er daagt een wereld die geen mens nog kent…
Kerstengelen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.597 ik snak naar wit na al die herfst
naar sneeuwballengevechten
warme chocomelk die ik niet graag drink
waarvan de geur mij geheel vervuld
de bekerhitte gloeiend in de koude hand
wafels en engelen maken in de tuin
kent u dat niet? doet u dat nooit?…
ADHD
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.594 Je kent geen ho of stop,
de hele wereld op zijn kop.
Achter jezelf aanrennen.
Nooit genoeg kunnen en kennen.
Streven naar het perfecte,
dat geeft alleen defecten.
Dat hou je als mens niet vol,
eens eist dat zijn tol.
Iets in je geeft het dan op,
misschien je hart, je kop.…