Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Nee, het is niet erg!

netgedicht
3.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 976
De vragen verstomden en mijn mond zal niet spreken waar op de stenen betreden alleen mijn voeten maar staan de weg is gegaan de strijd is gestreden ongesteund kan een mens ook wel bestaan.…
Chatfant24 maart 2009Lees meer >

door de nevels van morgen

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 868
laat me spelen in de spiegel van werkelijkheid; verwonderd om de vogels in de lucht waar ik niet wil denken, hoef te denken en het stamelen kan achterlaten bij elke vraag die je stelt over liefhebben, dicht tegen mensen en het verliezen aan ik zie je graag, zeg ik dan maar ik hou ook van een steen -het is stil overal waar ik…

Gegrinde herinnering

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 524
met beroerende baren brengt herinnering telkens weer dezelfde stenen boven roterend in de reproductie slijten scherpe kanten af het verzachten van beelden uit het rudimentaire verleden bevestigt een tendens naar afronding in de mens verstrooid en gepolijst valt elke heugenis uiteindelijk als gewassen grind op zijn plaats in een laatste…

Sluitertijd

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 12.047
Maar in verweerde steen en brokkelige kalk schuilt een betekenis die nog verwoord wil zijn wie weet nog uitgelegd. ----------------------------------- uit: 'De Tweede Ronde', 2004.…

Dien haar

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 522
ga verder dichter schep de woorden wek de vele dove oren met uw natuurlijke akkoorden u dient haar die al het leven draagt en telkens geeft om dan te laten vieren feest gelijk de dieren om u heen bezing ze onbevreesd ook de steen de wolken en rivieren laat aardse pracht uw ogenblikken hier verlichten zodat verwondering de barsten…

glazen wand

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Het was zo glad als ijs De muren leken wel van steen De lucht van glas De hoop was laag Zelfs te klein voor geluk, Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw Vriendschap kwam niet door de glazen wand Liefde drong niet tot me door, Want mijn leven was alleen Maar vandaag voelde ik het mijn geloof in het onbekende het verre mooie geluk…
MiTcHeLL14 september 2009Lees meer >

Een briefje

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 829
Een hand als zwaard in steen, niet los te krijgen. Meegenomen in het graf van de arme pijpendraaier. Hart gestopt. Een batterij die na veelvuldig laden plots niet meer te laden was. Het leven dat zich niet laat rekken, nu de zin verdwenen is. Gewoon een kattenbel, die altijd door bleef rinkelen.…

Willem

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 744
Wat is dat voor een stichting Een strand vol arme tanden Het gat daar in je handen Dat is toch geen gezicht Wat moet jij in Mozambique Een land vol slaven plagen Of op je schouders dragen Op kosten van de republiek Steek je handen uit de mouwen Deel je bijstand met de armen Help ze mee met stenen sjouwen Huizen, scholen te verwarmen…

standvastigheid (lampje)

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 581
Misschien moet ik me van steen of ijzer slaan, gebeeldhouwd blijf ik in de ruimte wach- ten op wat komen gaat. niks natuurlijk. maar ik kan het proberen. stel dat God bestaat, bevrijdt Hij me uit die stilstand, doet Hij het licht aan, een lamp- je om licht in de duisternis te maken, een spaarlamp met eeuwigheidswaarde....…
c. paris21 oktober 2009Lees meer >

Schone schijn

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 821
Maar, daar achter die stenen voelt ze zich vaak verdomd alleen.…
Ell25 november 2009Lees meer >

De tijd van H.Sarda

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 590
tijd is niet meer dan een doolhof van het leven zei ik zacht toen ik wees naar de antieke klok doorheen de stilte van de zondagskrant ik wachtte tot de wijzers voorbijschreden in kinderverhalen aan de helling waar vlinders werden vrijgelaten in laatavondwind en in het carillon van ooit gehoorde geluiden ik zag de stenen tot…

de niet vliegende vogel.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Het is een eigenwijze vogel die niet van z'n plaats wil gaan, een vogel van steen die niet wil bewegen. Ik hou het niet lang en laat uiteindelijk los. Val lang naar beneden en raak dan de grond. De grond is zacht, is van mos, ik zou dankbaar moeten zijn maar ben uit het lood geslagen. En die vogel hangt er nog.-…
c. paris13 december 2009Lees meer >

Everzwijnen in januari

gedicht
4.5 met 497 stemmen aantal keer bekeken 17.012
je zocht een pad in het ongewisse bij elke bocht keek je om, waar je was, je gooide een steen en het stoof in de struiken: vijf kleine gestreepte coureurs en hun moeder renden als gekken je blikveld uit je stelde je voor hoe je 's avonds zou bellen om hun te vragen hoe het ze verder die dag was vergaan om hen gerust te stellen, de jacht…

Gepolijst profiel

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Nu op deze verloren dag in weer een ander jaar, vloedlicht zwaait over het ontvroren land, het is niet waar dat zij daar in ruste ligt en dat zij de tocht is aangegaan in een omfloerst gebaar, het is toch waar, dat wij haar profiel polijsten in ruwe steen, beschrijving van haar taal tegen beter weten in.…
pama20 januari 2010Lees meer >

" Bitter kruid "

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 745
Geluk op steen gewet, tot messen achter prikkeldraad tot lappenpoppen gesneden.…
pama27 maart 2010Lees meer >

inscriptie

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
zwijgzaam -er zijn er zoveel voorgegaan- sta ik in de rij van dromen dagen gaan voorbij ik verzin mijn slaap op schrift maar glijd niet verder dan de steen die elke kleur ontkent, elk teken hoekig en eindgebonden de wind bijt, het museum sluit wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld later, na de regen denk ik waarom…

Lot

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 758
zo licht het is de muren te breken van een stad in verval zo zwaar de stenen te kantelen waarachter de uitgeputte verte gemiste kansen kuilt ik strek mijn hand, grijp de stengel van een netel, hij prikkelt juist genoeg ik schep de grond over de rand zie mijn geweten, bloot en schraal spelt het verjaarde beloftes letter voor letter…
Hanny15 mei 2010Lees meer >

de slak en de mier

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.019
een slak liep door het hoge gras genietend van hoe mals het was een troep mieren kwam langs zij en passeerde in een lange rij wat een snelheid en een haast reageerde de slak verbaasd wij zijn op weg naar een nieuwe stek zoekend op de juiste plek onder een biels of onder een steen daar willen wij nu heen ik hoef niet heen en ook niet terug…

Dodenakkers

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.001
spreeuwen ratelbekken in hoge populieren die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen er groeien braamstruiken langs de vervallen muur, gestapeld op de schei van gezegende en ongewijde aarde hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden en 't stille graven in de nacht het dodenhuis waar men voor altijd heten zal of dat kleine…
Hanny19 mei 2010Lees meer >

Blikken

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 891
Blikken, van de mensen om ons heen zien ons als een mens met een gebrek niet hoe wij, ook innerlijk kunnen wezen "heus" wij hebben gevoel en zijn niet van steen! Blikken, ja we zien ze maar al te goed die zeggen meer dan alle andere dingen dat de eerste blik dan vaak de beste is nou, dan ontneemt je dan al de moed.…
blik24 juli 2010Lees meer >

Vader

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.721
Ik voel mij als een steen geworpen, in een diepe plas De kringen ontstaan in het water, bij elke kring een beeld van hoe jij was. De kring, eerst klein en dan steeds groter Vertelt je leven tot waar het einde is Jou niet meer bij ons te hebben, is voor ons een heel groot gemis.…
Lisette19 september 2010Lees meer >

het verharde licht

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 536
wanneer stilte jou niets meer vraagt het dwarrelen aan de bomen staakt herfst een steen keilt over het water onbeschermd en bedoeld voor later schrijf je dan nog in de taal van liefde of doe je, geveld, je dromen dicht windverloren door al wat griefde in de magerte van dit vergezicht zal winter koude stemmen brengen een rouwband dragen…

Nacht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Niemand hoort het kraken van de nieuwe stenen daken of het spannen zelf van het hemelgewelf. Als de nieuwe wereld ontwaakt in een droom van doorlopend leven sluit de nacht zijn ogen voor eeuwig, voor heel even.…

KWATRIJNEN

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.020
Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen, de wind rukt aan de bladen en de bomen… Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…

gevallen engel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
gevallen engel het leefde van de lucht in je longen tilde door je maag heen de zware stenen op tegen je te zwakke rug aan het begon op deze dag met negenenveertig uren een koude week de eerste bladeren vielen en jij zag de engel voor jouw dood aan overschrijd geen grenzen wie zonder naam een rots kan zijn mag als lijk bekeken…

Gedachten na Pasen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Ik zou er toch niet aan moeten denken te leven zonder de levende Heer, Hem in een graf in de rotsen te weten achter een steen, onbereikbaar, niet meer… Zou ik zo’n leven kunnen verdragen, ik schrik van alleen de gedachtegang al, Heer, dank voor Uw Woord, Uw beloften, de dagen dat U met ons bent, hier, nu en overal!…

Profielets,

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad op zijn tocht,waarvan de vleugels zijn vergaan tot plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura‘ niets in onbruik is geraakt.…
pama29 mei 2011Lees meer >

Noodhulp

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Ze klaagt niet langer steen en been. De priester heeft gemeenschapszin en duikt met haar de sponde in. Ze glimlacht door d'r tranen heen.…
Aubrey27 juni 2011Lees meer >

“Uit het niets”

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Uit twee ongelijke stenen vonken van vuur, ontstaat de pijn en warmte waar jij op mijn huid ontdooit, al spelend plooit een naam zich tussen navel en je haar,proef het vlees en bloed, daar waar ik de onzichtbare tintelingen vermoed.…
pama6 juli 2011Lees meer >

Scherenkust

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
Cultuur Religieus karakter Jagen voor eten Overleef Steen en bot Als materiaal Dat de buit binnenhaalt Millennia na- dien leven Wij als zij + + + + + + + Uit houten planken Van leien dak voorzien Stijl. Opgetrokken Stavkirke Ringebu Alta - Finnmark (Noorwegen, 2000)…