10603 resultaten.
Stevig kabeltje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
873 Niks gevonden was zijn commentaar,
we lieten de lucht ontsnappen naar:
dat was geen echt ongerief!
Niet helemaal verschoond
van een vervolg traject
misschien wel logisch ook,
is dit een last minder,
van beide schouders!
Want IK mag wat mankeren
maar HIJ lijdt mee!…
Oppergoden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 De reuzen uit de oudheid
Verlaten ons niet
Ze staan ons bij in ons verdriet
Oppergoden
Toen er nog niks was
Toen de verhalen ontstonden
Zo helder als glas
Een offer brengen
Om een dienst te doen
Jouw afdruk in de wereld
Elke stap die je zet
Is een nieuwe weg
Naar eenheid
Die weer leidt tot verdeeldheid
Dat weer leidt tot chaos
Sturende…
Blaren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Als iemand weet hoe of 't komt
hou 'k me aanbevolen want niks
is vervelender dan blaren
die er eerst dus echt niet waren!…
amen, ondanks alles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
362 waarom gun je me niks?
deze ene keer
dat ik mezelf iets geef —
niet veel,
alleen wat ruimte
om te ademen
zonder schaamte.
deze ene keer
dat ik zacht wil zijn
voor mezelf,
dat ik niet weg wil rennen,
maar wil blijven,
bij alles wat ik voel.
en jij?
jij pakt het me af.
nee —
je verschuift het.
niet het probleem.…
Heden Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
341 Als getuigen van niks.
De nacht houdt z n muil.
Geen genade.
Maar dan:
Het grijs breekt.
Het licht dondert binnen.
Niet lullen.
Niet hopen.
Gewoon:
Gaan.…
Tja
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
Bel- sms- telefoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
640 Dan rinkelt de telefoon en is ’t gewoon
een van de kinderen die iets weten wil,
dus niks geen piep, niks geen pling
maar gewoon rinkelen doet dan ding.
Zonder dubbeltje of kwartje! Weet U nog?…
Perfect
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 Evenals de aarde die maar draaien blijft
En eigenlijk helemaal niks daarmee bereikt.
Zo is ook het leven, van dier en van mens
We blijven hopen op een zegen, de uitkomst van onze wens.
Een wens van liefde en van geluk,
Maar het kan niet perfect, dus eigenlijk is het al stuk.…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Geen seintje of een teken
Je was zomaar in eens weg
Maar jij voelt nog als een warme deken
Als ik mijn hand op de jouwe leg
Je geheugen laat je in de steek
woorden zijn onvindbaar
geen notie van de dag of week
zó blij met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
waar de duivenmelkers wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Onze zielen scheerden langs elkaar
ranzig en rafelig als oude sole mio dekens.
Je moeder zwoegend als een aftands schillenpaard
was aan haar fornuis gestorven.
We zagen de duiven van je vader
roekeloos koerend nu de kat van het gif at,
hun vaalblauwe kielen, hun korstige schedels
en het ampele leven rond de constateur.
Toen we kusten achter…
De tijdgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 Nachtmerrie, plicht of feest,
aanbeden of gevreesd,
de tijdgeest is een beest
dat nooit lijkt weg geweest.
´t Is of ´t er altijd was,
maar ´t is er nog maar pas.
Opeens was glanzend dof,
succes sloeg om in sof,
geleerd werd gedateerd,
waardeloos gewaardeerd
en ´t minste werd het meest
tot glorie van het beest.
Ben je geen onderdaan,
dan…
Kamerplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Als een kamerplant wacht ik op water
Water wat jij mij geeft
Zonder kan ik niet groeien
Tenminste, ik heb dat idee
Gewend aan wat ik krijg
Hier doe ik het dus maar mee
Want water heb ik nodig
Maar regen, daar ben ik niet van
Al is het maar voor even, wachten kan ik niet lang
Als een kamerplant bij het raam
Kijk ik naar beneden
Zo…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
videocamera
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
914 en stel ik scherp op hun kus?
Mijn dochtertje zingt in een musical
hoe ‘k me voelde, weet ik nog goed
van emotie was ik tot tranen geroerd,
ik zag opeens: het bandje is vol
Camera neemt de beelden op
Camera zuigt mijn emoties weg
Nooit meer spontane ontroering
Concentratie staat nu voorop…
Blij gezicht
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
932 Verlicht de lasten van vermoeiden
verlicht een stil verdriet
Doe dingen die je nodig acht
en stel geen tijdslimiet...…
waar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.188 wat je wilt betalen
ik kan daarvan zo enorm balen
ik heb zo veel te geven, ik kan iets voor je doen
maar wat jij wil hebben is gewoon poen
door geld zijn we wel ver gekomen
maar kijk eens wat er komt van het inkomen
gevechten om gebied
gevechten om eer
en we weten er komt daarvan veel verdriet
maar van geld willen we wel meer
stelen…
Begingen zware zonden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
728 we draaiden zacht
de tijd een pootje uit
in het stelen van
wat uren en minuten
dagen bleven hangen
in gewoon routien maar
nooit werd ons afwezigheid
door anderen gezien
we kusten de seconden
in liefde voor elkaar
begingen zware zonden
door te leven als een paar
we hemelden want
leven is een aards begrip
onze liefde kent geen tijd…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
fluiten fluiten fluitenkruid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
759 fluiten fluiten fluitenkruid
gij speelt rondom en
woekert met uw bruid
in welig bloeiende weiden
ik zie uw pracht
de zon begeleiden
en mij , de schouwende mens
met gelukzaligheid verblijden
fluiten fluiten fluitenkruid
gij zingt van vreugde
met kleurrijk blad
ik zou u willen plukken,
stelen uit het veld
doch laat u onberoerd
geen…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 De ziekte kwam
velde haar neer op bed
ieder was ontzet
De krachten namen af
de pijn nam toe
staan of lopen was een onmogelijk gedoe
Toen is haar steel geknakt
haar schoonheid was verloren
De strijd is gestreden
Niet tevergeefs
toch is haar levensdraad nu afgesneden
Na liefd' en pijn
nu eindelijk bij haar Vader
Ook voor haar wild…
Brandmerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Bloemen bloeien overal
frisse kleuren vouwen
steel en blad soms samen
handen grijs en grauw
sluiten een verbond met nummers
geslagen maar voor altijd naamloos
zij duikt onder
en graaft in het onnozele
waar verval ooit
eigen wetten schreef
letters krassen tijd
waar onbekend rust
en een kaarsje brandt
bloemen bloeien overal…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 bega ik geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen, ik heb er veel moeite voor
gedaan dus lach me alstublieft niet
uit, dat zou ik wel zeer op prijs stel…
leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
870 Het leven is hard
Het leven doet pijn
Het leven is grauw
En echt niet zo fijn
Je komt en je gaat
Je leeft en gaat dood
Vanuit de hemel kijk je naar laag
Dan denk je
Wat gaat alles toch traag
Een heel gezond kind
Opgevoed en wel
In de put gevonden
Verwaarloosd door een stel
Leuke tijd gehad
En je bent gegaan
Over een paar jaar ben…
Fascinatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
722 het meisje zwaait naar de overkant
niets te zien, dan het gortdroge land
en wat magere koeien
hoe kan ’t mij boeien, dat meisje
en haar hand, wat ligt er verborgen
aan die andere kant
waarom stel ik mij die vragen
zelfs de roerdomp die ‘k plotseling zie
tussen dorre rietkragen verzet geen poot
in de lucht wat gevorkte vegen
de vlerk…
Sonnet
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.123 We waren eigenlijk al tijden
geen stel meer maar nog wel tezaam
en wie van ons nog monogaam
was, was bepaald niet te benijden.
De korte tijd van ons bestaan
kon ik jou en jij mij wel lijden
om zo de leegte te bestrijden;
het was goddank ook snel gedaan.…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 het was al
een klein wonder
dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol…
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
Zonder gemis geen voeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 Want stel je voor dat een geliefde sneeft,
je schoonheid zag, in felle ogen las,
gemis wordt dan een wond die nooit genas.
... Maar kies de zee. Haar baren dragen mild,
banen een weg. Van een voetstuk getild
slepen ze je mee in ondergangen,
tronen omhoog tot jouw lijf ervan rilt,
jij toegeeft aan levensecht verlangen.…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…