2556 resultaten.
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 Hart, heugt u niet meer hoe ge eens bloeien dorst
En hoe de storm uw kelk te pletter sloeg?
En wilt ge wêer....? - Stil! zeg het mij alleen!…
Rekening
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
620 De rondgang in dit paradijs op Aarde
als mens, als wezen, als bewustzijnsstraal
van moederborst tot 't laatste avondmaal
van wervelwind totdat de storm bedaarde
Bestaat uit rust'loos zoeken: slagen-falen
met hart en ziel en 't onderscheidend zwaard
van onze geest, wordt ons geen strijd bespaard:
't zijn oude mythes die ons lot bepalen
Wij…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 mijn ogen hangt
de nazorg wraakt het oedeem dat zich
verrijkt aan kunst met aangelengde waterwegen
die in kleur het verlangen behagen met gradaties
waar wonderen teniet gaan in de voorspellingen
van een vrije geest of een te water gelaten
zee die zich dan weer meet aan de oceanen
die mijn boegbeeld versplinteren in een
alsmaar durende storm…
Het zware wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 Hij komt in mij, ik ben open
en zacht, er steekt een storm op
Hulpeloos dein ik in de vloed
over de nog lege aarde
Ik ben bang gewond te raken
van binnen te gaan bloeden
Misschien ga ik wel dood
maar ik voel juist vrede
Diep in mij, dieper en dieper
stijgen en rollen de golven
Ze verrukken me, masseren me
en leggen mijn binnenste bloot…
Urkse viskotter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 De zee verraderlijk,
zeker met storm
varend je werk doen en dan slaat
het noodlot toe.
Familie, vrienden heel veel sterkte
met dit grote verlies.
Voor altijd zijn ze in jullie hart,
neem de mooie herinneringen
aan hun
mee in de reis
van jullie
leven.
Urkse viskotter…
De zee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 De harde wind of storm
brengt prachtige hoge
golven op.
De vrijheid is bijzonder,
het blijft genieten.
Het jaar voorbij, de
golven blijven,
komen tot aan de
vloedlijn.
Het is fijn om veel bij je
te mogen zijn.
Het nieuwe jaar hoop ik
dat ik nog veel bij je te
komen,
om in gedachten te zijn
of te dromen.…
Dringend wil ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ik ben rijk, ik kan kiezen:
een storm sturen die hen wegsmijt
als het afval dat ze zijn
Hoe erg zij stinken onder hun o
zo sjieke kleren kan ik in geuren
en kleuren aan iedereen vertellen
Terugtrekken kan ik me, verschansen
en nog niet het minste aan hen afstaan
omdat ze helemaal niets verdienen
voor hun daden, dag en nacht
kan ik grijze…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Er raast een storm langs de schaapskooi
van mijn verwachtingen, buiten wacht de wolf
van emoties die eerder leken uitgestorven,
ontdaan van alle overtollige vachten, er
welt een traan uit de sikkel van de maan .…
Dijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Stel dat ik een dijk kon vormen
van korrel, zand en slijk en wormen
van minuscuul..tot groot en hoog
zag grassen groeien,
kon horen schapen blaten
koeien loeien
voelde hoe hun poten stampten
om mij breder sterker
en lag naast het kronkelende water
zag boten varen
wolken drijven,
stormen weer bedaren
ik zag hoe huizen op mijn dijk
hoe…
Mens, wanneer?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
771 Ik ben een mens, ik voel, ik ben ik leef
ik lief en hou, ik storm en bouw
ben soms klein, vaak groot
ik ben een mens, van vlees en bloed
En wie het niet zint, doet iets niet goed
want IK ben een mens, negeer me, passeer me
het doet me weinig want:
ik ben een mens en weet wat ik waard ben.…
ALLE DINGEN DIE GEBEUREN - nieuwe versie -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
439 --------------------
--------------------
Na de storm,
regen op het raam,
een straat geurt naar natte stenen,
een meeuw zweeft op het morgenlicht.
Een kat verkent behoedzaam
haar hernieuwde wereld:
een gebroken tak bloedt langzaam dood.…
weten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 waar ben jij, de echo
in mijn stem die verder
reikt dan welke storm
dan ook…
Mantel
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
1.753 Mag ik onder Uw mantel kruipen
Als een klein onschuldig kind
Dat bij moeder schuilen wil
Tegen storm, regen en wind
Mag ik stilletjes daar zitten
Op mijn knietjes, biddend zacht
Luistert U dan naar mijn beden
Overdag en in de nacht
Mag ik delen in Uw liefde
Met allen die Uw kinderen zijn
Mogen wij bescherming vinden
Ook al…
de hulphond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 jij bent mijn schaduw die voelt
een trouwe vriend die deuren opent
waar woorden te kort kunnen schieten
weet jij mij zonder oordeel te leiden
je geeft mij moed, raapt iets op
houdt mij staande als ik dreig te vallen
waarschuwt mij stil als stormen dreigen
geeft mij kracht door er te zijn
In jouw ogen zie ik moed
een gids die zonder oordeel…
Verrijzenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
754 Vliegt de blauwvoet
storm op zee,
dichterlijke liederen, stadsvlaggen,
kruisbeelden,
zeemeeuwen landen
liefdevol omarmen
't kruisteken blijft in
het dagelijks bestaan
nooit ongedaan.…
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 Maar spijt kent hij niet,
-denkend aan de zeeën,
buitelend als een storm-
vogel op de bevrijdende
wind uit tientallen kelen.
De gave van hoogvliegen,
het gevaar van diep vallen:
pas in de wolken tevreden,
met zicht op alles beneden.…
Dolende Reuzen; en Andere Donderslagen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
765 ‘t Oog van de Storm draait rond
zijn Hart; zijn Borst, als Kompas,
fungeert op ongefundeerd Niveau
als stompzinnige, onbetrouwbare
Vorst in ‘t ontdooiend Winterpaleis,
wijst ijzig krijsend op ‘t weinige
Vereiste:
Medicijnen!…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de steen waarop stormen slaan,
de rots die weigert ooit te gaan.
Zelfs als de zee mij opslokt en vreet,
blijft mijn hart stil, mijn ziel incompleet.
Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Het hart, dat beest, hakt zich los in ijskoude schemer, bloedt sterren en gif,
smelt smart in een vlammend behang van dageraad—
toch, onbreekbaar,
rijs ik op, een storm van eeuwig vuur.…
De diepste sporen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Het huis is stiller zonder jouw storm.
Hoe moeilijk het soms ook was,
ik mis je.
Ik mis je stem aan de telefoon,
het alledaagse dat verdwenen is.
Ik mis het meisje dat je ooit was,
maar ook — vreemd genoeg — haar:
de vrouw die getekend werd door de drank.
Zelfs die scherpe randen hoorden bij jou.…
Voelwassen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
84 De stormen zijn doorstaan
de winden en de zeeën
Het belangrijkste blijft
het onbegrijpelijke raadsel
dat jij graag bij mij bent
bloot voor mijn handen
en mijn kussen bij mij
ligt en met een zucht
ons beiden laat voelen
dat het leven goed is
We zijn voelwassen nu
kennen de hemel van de huid
de tintelende sterren
de zon waarin we…
For ever Young
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
989 We waren eeuwig jong
met stormen in onze harten
onsterfelijke drang en dorst
naar avontuur en bergen hoog
de nachten lang de dagen kort
het vuur van ongetemde harten
Niets was heilig in de sixties
we braken muren tot het ochtend werd
beklonken de saamhorigheid
geen sloten op de deuren
men was een vriend of bondgenoot
kruiken met dromen…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
gruw - schrik, afgrijzen
bijzen - stormen, snel vliegen…
Strand .....
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
789 Strand staat synoniem voor mij met intens leven
romantiek, warmte, stilte, storm, alles wil 't geven
Ook spreekt het oneindige me zo aan
wanneer we, de honden en ik, aan de vloedlijn staan
In de verte zie je dan de horizon
als kind wilde je dat je het pakken kon
Het gevoel van innerlijke rust
vind ik eigenlijk alleen maar aan de kust…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad:
In storm…
'K sloeg met bronzen bekkendonder kapot
poëzie
3.4 met 12 stemmen
2.148 'K sloeg met bronzen bekkendonder kapot,
Episch en groot, 't elegisch klokgetinkel:
Nocturnespinsel van Venusgetwinkel,
Mijn storm verbrandde 't onder fluitenspot.…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 naast je liggen
tot de eindstreep is behaald
zal zij stil haar adem sparen
voor dat ene hoge woord
dat als zand haar hart zal schuren
totdat jij het hebt gehoord
als woorden niets meer zeggen
en zielen zijn bekrast
zal zij niet meer naast je liggen
als jij naar haar lichaam tast
zul je steeds weer terug verlangen
naar de luwte voor de storm…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 Auto's roesten, stormen razen
en de huiselijke haard wordt bedreigd.
Hoor toe, o klank, onder uw voeten
het ritme van wielen op de rails,
met in uw geheugen de eigen stappen
op duizenden kilometers aardoppervlak.…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Aan 't wereldoppervlak stormen de dingen:
Zelfs geen gedruis zal tot in de afgrond dringen,
Want stil de ziel aan 't hart van Brahman kleeft;
Al kan het oud verdriet niet meer genezen,
Hij weet: gezonken naar zijn eigen Wezen,
Nu bloedt hij verzen, waar Zijn licht op beeft.
-----------------------------------------
uit: Brahman I, p. 99…
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt moszoen; droogt tussen bedropen
het kalme bloeien van hoog naar lage gebieden
stuwt de sponzige lucht tot ontembare stormen…