4042 resultaten.
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
Vorst
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.286 Is vorst
Breken scherp en helder de stenen rijen
Wegen scheuren
Schel schelt de schel
Van de trem in de duizelruimte
Hoge hoepel
Staalhemel staalhelm
Naar klare spanbanen strammen stappen
Laarzen slaan de straat tot luide ruimte
Is vorst
Breken stenen scherp
Slaan laarzen klaar
Schellen de schellen schel
helder
helder
helder…
Wee mijn gebeente
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.000 de kilte van de straat
ijzelt in mijn botten
gaat met steken door mijn lijf
en op mijn brillenglazen
beslaat het warme vocht
waarin ontsteltenis een uitweg zocht
de kou in een bekende stem
ontneemt mij de balans
en ik verschans mij ijlings in het thuis
van een weldadige herinnering
aan warme woorden van begrip die mij
tot in de tenen…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 zing luidkeels mee:
tot angst verdwijnt, dans , dans naar
het einde van de straat, tot het
vredesplein om brood te strooien
voor de duiven,
laat zien dat de aarde vruchtbaar is
ook al vreet pijn diep,
littekens zal zon doen smelten
het treurige hart openbreken,
wanhoopvergif laten stromen in de rivier…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 zoek de eigen weg
zei ik nog
tegen jou of mijzelf
(het is toch om het even
over wie het gaat)
straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat…
Door ruiten heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 tussen zweetsokken en wat lege flessen
vind je de gebroken snaren van de viool
waarvan de klanken gisteren
zigzag door kapotgeslagen ruiten
voor het laatst
de kinderen op straat
vergiftigden
opgedroogd brood tussen vazen met dode bloemen
open conserveblikjes temidden van stoffige boeken
en webben van spinnen die waarschijnlijk iets meer…
Alles
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
677 Kinderen op straat
met hun hand op het hart,
smelten in de zon en zingen
UB40 mee dat klinkt,
stuitert,
op klinkers.
Drie kleine vogels
vallen uit de boom,
die Anne Frank ooit nog bekeek.
Tranen in de hemel;
een akoustische gitaar die galmt.
Op het grote scherm, vanavond,
de zonden van een martelaar.…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
ochtendzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
756 Verborgen in een verhaal
het wordt langzaam ochtend
de straten beginnen te leven
wij spelen het spel
van een dagelijs leven
door moeten wij
zijn nog niet opgegeten
de tijd in vrijheid komt
de morgen lonkt
als de geest nog eenmaal
los mag komen
boven grond en daken
boven daden en graven
loze beloftes en koffiepauzes
tussen muren van gezichten…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Wereldburgeres inn lijn 9
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 sneeuwwit de straten
nog maagdelijk blank
de vrouw liep voorzichtig
onder haar voeten kraakte het
stap bij stap
de tram voller
dan anders
mensen spraken met ogen
en duwende armen
een man uit Amsterdam
zette zich neer naast haar
er was “die babbel”
die je alleen met een echte
“Amsterdammer”
kunt hebben
vond zij, hij hield het op
een…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Verwarde gevoelens
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
857 Wat is er toch: de ernst van ’t leven,
de diepe pijn van mensen die scheiden,
de vreugde van kinderen die met hun ouders
zomaar in de straat lopen en een beetje kunnen zeuren.…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 De regen mild en haar verzachtende werking,
zoals nu wanneer de glans weer op de ramen
is verschenen en de verkeersdrukke straten
voor even wat minder grauw.…
Omringd door vrienden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
544 een mager zonnetje wat waterig nog
verlicht de straat als een guirlande
van vloeibaar koper
ze stapt het huis uit
wat schuchter
haar vrienden zijn immers
de boeken
waar ze zich mee omringt
maar sinds kort
heeft ze een maatje
Chanel
een hoogblonde dame op vier voeten
dus vroeg in de morgen zie je haar gaan
met Chanel aan haar zijde
net…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.303 't Is laat,
en de wind
sluipt door de straat,
als een kind,
dat niet meer wil schreien ...
Een klok slaat
zijn lichte beien
dat vergaat ...
De boulevard ligt lang
regenglinstrend als een slang,
die naar zijn prooi wil glijen
en de huizen komen,
de sombre fantomen
zich roerloos rijen ...…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde niet bestaan
en derailleer in eigen baan
zodra daar weerkeren de straten…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Wie in de straten van Rome of Londen
enkel nog dwazen en spraakmakers vindt,
wacht op het Hart dat, met doornen omwonden,
vlammend de dwazen en spraakmakers mint.…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 (op naar 2011.. )
de nacht daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen…
Hoer van Rome
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
609 stoft schrijdend met de sleep van
haar zijden japon over de marmeren vloer
zij behoeft er geen moer voor te doen
alleen hier
bloedende lip door een enkele zoen
van een gast met groot plezier
draagt hij zijn opgeheven hoofd
door de straten van arme karkassen
de hoer van Rome keert
weer aan zijn trekken gekomen.…
Omstoten.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
519 Ik zal struikelen en alles omstoten, alle mensen
zullen omkijken en me uitlachen en bespotten
en op straat zullen ze me
nog dagen herkennen en nawijzen.
Maar niets is minder waar:
mijn hart bonkt weliswaar alle dagen van te voren,
maar elke keer zodra ik jou zie veranderd dat alles.…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 Koren spiegelt zich
brandend in de junizon
zaad knettert metaalachtig
tegen omgewoelde grond
grijsblauw zwelt de rivier
zou dit alles zomer zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom…
Ontmoeting
gedicht
3.0 met 62 stemmen
12.359 Opnieuw moesten wij, noodlot,
op een stille morgen in maart
elkaar zien staan, de straat
waar zij stond achterin, voor ik,
de handen langs de vensterbank,
voorbij het holle der portieken,
haar tegenging, ontving wat zij
tot het midden had bewaard:
een lachje zijdelings, o god
hoe dapper kunnen wij dan verder!…
Drimbels rapsodie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 ziehier het leven
van Drimbel en kater
geschift en geperst
twee druppels in ‘t water
de bruggen, de wegen, kroegen en stegen
overal rotzooi en altijd weer die regen
verdomd het is waar, zuiver en klaar
mijn kater en ik zijn beiden halfgaar
van ’t vreten uit blik, ’t schooien op straat
het licht was mooi maar kwam te laat
ziedaar het…
ik hou van jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
859 ik mis je altijd
maar niet als je er bent
en bij me zit en wat praat
en ik je weer zie
je gezicht
je zoenen en die van mij
iedereen kijkt naar je
wat ik ergens niet kan uitstaan
draag een boerka
als je over straat gaat
wees alleen bij mij
sluit je op in mijn huis
zal ik het ook doen
en dan gaan we samen dood
nou ja, bij…
uitvaart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.779 Daar staat een zwarte auto
te draaien in de straat.
Het lijkt of er weer iemand
de buurt verlaten gaat.
Ja daar komt men naar buiten,
hij is goed ingepakt.
Een mooie eikenhouten kist,
zelfs prachtig afgelakt.
Ik kende hem nog van geen kant,
en ook niet van een wal.…
gebedje bij ontbijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 En in de gouden straten
geen supermarkt o Heer,
en ook niet een MacDonalds
of een Centraal Beheer.
Ik wil maar rustig zitten
in Uw aanwezigheid
en luister naar uw story,
van tijd en eeuwigheid
Dan zal ik van U horen
over het prilst begin,
zonder de evolutie
van ene Charles Darwin.…