Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Momenten van vergetelheid

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
ze kent nog de namen van bloemen herinnert zich veel van de glans van de dag van toen maar op het vuur staan de eieren te ontploffen is de rijst vaak zwart geblakerd in de pan het doet haar pijn de momenten van pas nog kwijt te raken een stille traan als ze zich weer eens vergist of vergeet dan kan zelfs de wind niet meer…
windwhisper28 oktober 2009Lees meer >

pyromaan.

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.292
vuur dichtbij warmt het raam op. auto’s ploffen als kastanjes. onmacht dirigeert de flatbewoners geluiden keren in nachtgewaad langzaam tot rust elk vuurtong krimpt, sist een groot risico uit. bijvoorbeeld ik in rolstoel…

voor A en alle anderen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
we keken vanaf de duintop naar je uit schip op ruwe golven even verscheen je om opnieuw te verdwijnen we zagen je dansen op de vulkaan het vuur stuwde je naar ongekende hoogten even was je er totdat een krater je verslond we zien je roerloos liggen hart en hoofd in rust nooit meer verdwijnen voor altijd ben je…
j.bakx25 oktober 2010Lees meer >

Voorbij de bodem

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
zoek al zo lang jouw waarheid in sluiers en draperieën naar het echte van woorden en zinnen vol passie en vuur brand ogen en vingers aan de verblindende kleur op je doek pas in glas heb ik je ziel voorbij de bodem gevonden jouw flonkerend kristal scherfde na vrije val dwars door mijn hart…

Zomertypes

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Ga met me mij altijd Volg me van Leeuwarden naar Steenwijk Mijn ogen stralen, op mijn lippen brandt het vuur Ik ben van de zon, ik ben puur.…

In de val van torenhoog

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
wij zijn vergaan tot stof opgelost is ons bestaan in vuur en chaos onherkenbaar zelfs de naam is gissen pas uit dierbare herinneringen weten ze de wegen die we gingen waar we waren tot ontbinden in de val van torenhoog nu rest het monument dat tranen vloeit langs onze namen die geen afscheid hebben gekend…
wil melker12 september 2011Lees meer >

De herder kerft zijn staf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.142
het zacht geklingel van de schapenbellen luidt de avond in warm vindt wol elkaar en blaat een welterusten de herder kerft zijn staf voordat hij ook gaat slapen hij weet zich deel van het kerstavondritueel een mooie nacht vol sterren wacht tot een helder licht verschijnt ruimteschroot dat nu in vuur en vlam verdwijnt…
wil melker15 december 2011Lees meer >

verbeelding

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
ze zetten het leven dik in de verf kleuren zwarte woorden en vangen echo's ze bevriezen vuur laten geesten los en maken wolken ze dompelen donkere dagen in glinsterend licht openen onwillige deuren en zetten dichte denkramen open ze zijn hoeders hoeders van onze verbeelding…
J.bakx29 maart 2013Lees meer >

Plaatsvervangend (plv.)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
breukvlakken ter ziele het zilte vuur uit de ruimte, waaier van herwonnen puin achtergelaten in geboorte, dichtgegroeid na verloop de geopende muren van huisraad op straat een uitgetreden naaktheid ten toon - zij schaamden ons…
Iniduo14 september 2014Lees meer >

hunkering van het hart

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
voel ik mezelf meer dichter dan in mijn dromen is dit mijn weg die zich ontspant in een wolkenlicht gebaar 'n gebaar van heerlijke, warme waanzin waarin ik namen vind als een zelfde beweging van horizon tot hunker voel ik mezelf meer dichter bij jou en jou nog voor we zinnen breken in het vuur en als dat zo is, voel jij het dan…

Nieuw gras

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Onstuimig ongeduld Plette het onderliggend gras, Sprieten bogen voor zoveel Passie deemoedig het hoofd - Nu het vuur gedoofd is En jij verdwenen bent, In zijn rook bent opgegaan, Groeit nieuw gras op de plaats Waar onze hartstocht tot bloei kwam, Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…

Vrouwen in Marokko

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Ze wandelen avond in de schemer van 'n bladzij bijna omgeslagen licht schuw rond dit uur Nog brandt het dagelijks vuur dooft sissend in zee, als samengebald ze slenteren avond in alleen, met twee met drieën gegroeid tot silhouet Herhalen met verve hun schimmenspel tot nacht -onhoorbaar- in het slot valt.…

vuurvogel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
assepoester veegt en veegt alle as veegt ze bij elkaar hier en daar ligt een donzig veertje uit een ver verleden zacht wit kwetsbaar vermengd met zwarte as zachte as witte aarde kwetsbaar wordt kracht nu het vuur gedoofd is kan de vogel herrijzen deze keer geen struisvogel maar een adelaar die vliegen kan…

het berusten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
er stroomde veel water heel veel water dat de scherpe randjes behoorlijk heeft afgevlakt te lange winters temperde het felle vuur in mijn bloed berusting zette zich vast in mijn aderen de krachtige hopen van weleer waarmee ik dikwijls de zorgen als rotte vruchten van mij afwierp zijn geworden tot keiharde keutels die mij soms…

Lachspiegel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
de schaduwen zien er niet anders uit dan toen, alleen het licht valt anders op de muren de zon steekt achter twee gesloten vensters genadeloos: om haar heen heeft zich het vuur van de verstikking vastgezet zo droef en moe neergezeten alleen de kat ontspant en spint het is een kunst de lachspiegel van de tijd de dag, de dagen…

De smidse van emoties

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
zij dwaalde in herkennen koesterde de tijd die was geweest raakte aan herinnering voor een begin van samen dieper voelen in de lach en warme hand lagen harten nog te wachten op oorzakelijk verband die eenheid werd gesmeed in de smidse van emoties maar het vuur was uit nog is er de huid waar jaren van verbondenheid hun…

de twaalfde dode

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
die vroege ochtend werd zilvergrijs als geheugen de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan geschroeid door de hitte, flashover, kansloos de centralist van de Eindhovense brandweer zou te laat alarm hebben geslagen hij benam zich later van het leven een dag na zijn vervroegd pensioen wat rijmt op twaalf en wat op dood wie verstikte…
Iniduo26 september 2021Lees meer >

Geus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
De Geus Een reus Geen keus Maar hardcore Hoolie Veel gevoelens Komen Los Vaak de gebeten hond De klos Maar schijt aan alles Een piraat puur Het leven is leven Bier Vol vuur Voetbal En vrouwen We gaan je eren Jij Geus Er is geen later Is geen keus Rust zacht maatje…

Hartstochtelijk bewegen

netgedicht
5.0 met 71 stemmen aantal keer bekeken 728
ik heb je zien kappeh en hakkeh met lijf en ledematen strak bonken alle spanning en agressie op het laaiend vuur van hartstochtelijk bewegen gelegd wilde haren wapperden ogen blonken met mda gestimuleerd en haalde zo de ochtendwake om dan snel bij te slapen voor het finale festijn de stilte daarna is orgastisch fijn…

Duurzaam

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 553
ik hoor de kreten van verwrongen schroot het snerpend gillen in de dood van resten metaal die nu branden in het vuur waaruit zij ooit hun vormen hebben gehad om weer die processen te starten is energie tarten het geeft de mens geen pas want duurzaamheid kan de mens de tweede wereld geven die ons was beloofd en hemel zal gaan…
wil melker31 augustus 2024Lees meer >

Een pittig rapritme

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 473
er werden kleurige noten gekraakt op een pittig rap ritme waarbij handen het vuur dat van binnen loeide ruimte gaf aan een verschroeiend dwaze fan gekte uit de tijd dat deze alles opving van de peuter en kleuter affiniteit tot de opkomende generatie zichzelf en hun schaduwen in de spiegel konden feliciteren met wat er zoal…
wil melker20 oktober 2024Lees meer >

stromen in vijf zeven vijf

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 370
tussen de woorden zweeft een onbeschreven tijd in ruimtelijkheid zwanen op het meer poëzie zonder dichter een statig zwijgen vastgevroren leed op ijsvelden van de dood lege antwoorden een oplaaiend vuur de lucht likt haar hitte op de horizon slinkt het dansend water wast het grijze basalt rein een schoon ritueel…
J.Bakx2 november 2025Lees meer >

DE GROTSTROOM

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.872
Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

Avond

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Zachte gloed nog net door het openstaande raam, waar het gordijn golft in een vroege herfstbries. Een groene vlieg, van het soort waar ik een hekel aan heb, vliegt telkens opnieuw tegen het raam. Maar zijn vervelend gezoem houdt op, als hij recht in het spinnenweb vliegt, dat ik gisteren vergat te vegen.…
Ditheke9 september 2003Lees meer >

Kringlicht in de nacht

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.701
een boek een kaars een wijnglas de duisternis slaat toe een zuchtje oceaanwind niet moe ik reis door de ruimte trotseer alle gevaar mijn kleine zachte kustlicht brand maar kringlicht in de nacht krekel zing maar voor haal me door de nacht heen zo verglijden uren cirkel warme gloed is ‘t de wind die bomen ruisen doet kringlicht…
lucaz2 oktober 2003Lees meer >

Golfstroom

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Want op de pool Staat, ringgebergte, een blauw kristallen bowl, En over 't halfrond waait de oranje gloed: En 't is, als ben ik de aarde: ik hef 't kristal, Dat overloopt van licht, en door 't heelal Giet naar de zon ik mijn Decembergroet.…

Meedogenloos geplukt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Het gele rokje volgt haar passen deinend als het spel van eb en vloed De lange blonde lokken glanzen alsof zij met de zomer sjansen stralen verbinden in gouden gloed Welvend lachen de volle lippen witte tanden in blinkende lijn ogen blikken verwonderlijk blij bij het zien van de kleurrijke wei waar mams boeket snel geplukt zal zijn Het…

Laatste aanblik

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.563
Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die Ten elke tijde rust op hare trekken: Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken, Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken, Vereend met schoonheid, werd tot poëzie. Mathilde, o, mijn Mathilde!…
Jacques Perk13 december 2002Lees meer >

De Lente

poëzie
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 8.727
Violengeur stijgt op uit vochtig mos, een bronzen gloed verjongt de dorre boomen, en primula's en dotterbloemen zoomen de groene wei met gouden voorjaarsdos. Wat heb ik, milde! naar uw komst gesmacht! wat scheen uw toeven lang! -- is 't niet mijn leven dat door uw donzen adem wordt gewekt?…

MOEDER

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.064
Het dorre lijf behoedt het licht, die vreemde gloed in haar gezicht. Maar ook die glimworm wordt vertrapt. Opgedroogd en uitgeblust; nu is ze leeg gekust en zinkt in het Zwarte Gat van harde knoken. Ze is het zat. Alles kraakt van stem tot teen. Er rest alleen de kartonnen glimlach van de Mona Lisa.…
ORFO4 mei 2004Lees meer >