6020 resultaten.
De Keerzijde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.921 Zonder kledij,
Na te sidderen,
Van een wilde vrijpartij.
De rust herstelt,
Na een periode van lust,
Liggen we daar alleen in het veld.
Denken aan het feit,
Was dit het waard,
Heb ik alweer spijt.
Verleid door het testosteron,
Zo gevoelloos,
Zo dom.…
Eindeloze zin
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.420 Ik wilde je zo graag,
maar ik moest nog even wachten.
Smachtend naar je warme adem,
verlangend naar je hartstocht.
Naar je lichaam en je seks,
naar het passionele vocht.
Gewoon de seks bedrijven,
want liefde was er niet.…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
Stenen grenzen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
815 ik cheops weer
in de woestijn
kijk voor me uit
ben opgetogen
weet wat de macht
van zand zal zijn
in de sahara heb ik
dat zand moeten gedogen
zag nog de tartaren
de chinese muur verhalen
zij dropen af wilden gobi
als een eigen speelterrein
daar waar stenen grenzen
stellen is de mens keihard
toch voel ik geschiedenis van
vrij…
Die donderdagochtend
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.194 kruisten
Was er geen weg meer terug
De draden van het web sponnen
Zich razendsnel tot een mooi
En sterk weefsel, dat
Mits zorgvuldig behandeld
Niet stuk te krijgen zou zijn
Hij de schering, ik de inslag
Ik liet zijn glimlach geboren
Worden, om er elke keer weer
Hulpelozer in onder te gaan
Alleen wij hadden bestaan
Het was het wilde…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
Demonstrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
749 Levert elke morgen
hetzelfde verbitterde gevecht,
als-ie voor de spiegel vergeefs probeert
de wilde haren te kammen
en om zichzelf moet lachen.…
Lekker wijf
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
2.794 Een vriend wilde een nieuwe auto kopen
om bij vrouwen meer in de gaten te lopen
Hij zei: met een Z-3 of met een X-5
scoor ik vast en zeker een lekker wijf.
Ik vroeg hem zichzelf af te vragen
of je het juiste type aantrekt met zo'n wagen.
Want met vrouwen en auto's is hetzelfde aan de hand
het gaat om meer dan alleen de buitenkant.…
Ik vond je...
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.178 wist dat
je bestond;
Daar, zomaar op een avond
die nergens toe zou leiden
die verder niets in petto had
dan alcohol en poezie
benijden om een
schoonheid,
ongrijpbaar
als het mooiste gezicht,
een gedicht kent geen
woorden maar gevoel
Toch, mijn onbedoelde woorden
leiden jouw mond tot
een lach die maakte
dat ik je wilde…
zacht
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.527 overal waar jij kijkt
is de wereld opeens een stukje zachter
en als ik week word
zit je zachte stem er vast weer achter
je handen zijn gemaakt
om mij zachtjes te strelen
en je zachte hart klopt
omdat je het met mij wilde delen
nee, ik ken geen zachtere vrouw
en je hebt het vast al gemerkt:
dit gedicht gaat niet over jou…
Gewoon ziek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.438 Ooit droomde ik ervan prinses te zijn
Koningin leek me ook wel fijn
Later wilde ik vooral mensen helpen
Ze allemaal met mijn hulp overstelpen
Maatschappelijk werker of psycholoog
Zelfs dokter is wat ik overwoog
Alles was nog mogelijk, alles kon
Niets was te gek; wat ik ook verzon
Maar wie had het ooit gedacht
IK heb het zeker niet bedacht…
verweesd
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
672 wie ben ik,
met vele grote
dichterlijke woorden
met vermeende
kracht van geest
als jij het zuivere toont
gehuld in stilte van
bemoedigende blikken;
waar ben ik aldoor geweest
hovaardig heb ik
mijzelf beloond
maar jij maakt mij nu bedeesd
en laat mij zijn die ik ben
ik leek als verweesd
ik was als een
wilde struik gegroeid…
Borderliner
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.145 Ik wandel me daas
op jouw kompas
wild in richting
je grillen volgend.
Grenzen stel je
buiten samenspel,
je pint me vast
op je wenskaart.
Ben ik je doel
mis je het middel.
Ben ik je middel
mis je het doel.
Ik lig in spagaat
je stoot me aan
je trekt me af
smijt met verwijt.
Je hakt mij fijn
in hapklare moten.…
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
het lichaam is te koop
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
704 liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
neuken en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om stilte bidden als
er weer niets werd gezegd
ik vergrendel slotenloos
ramen zijn gebroken
uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven
het lichaam is…
9 september
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.047 Hij wilde weer gaan schrijven
over die gebeurtenis, de tweede
dinsdag in september. Hoe hij
ook begon, elke keer kwam hij niet
verder dan die zondagmiddag.
Zij zaten samen in het parkje,
twee blokken naar rechts om de hoek.
Picknick en veel lachen. Praten over
koetjes, kalfjes, schapen, een herder.…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
Eerloos mijn verzet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
545 ik liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
me nemen en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om woorden bidden
als er weer niets werd gezegd
ik vergrendel slotenloos
mijn ramen zijn gebroken
het uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven
mijn…
opgeheven halte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 niet begrijpend keek ze hem na
de volle trein die opnieuw
langs het lege perron reed
waarom stopte hij niet
haar kleinkind kon niet wachten
met het vieren van z’n verjaardag
bij elke nieuwe trein zwaaide ze
maar ze reden allemaal voorbij
toen ze de volgende trein
persoonlijk wilde tegenhouden
reed ze eindelijk mee
zo’n kleine 100 meter…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik wilde een keizer worden
in dit leven van dwergen,
maar ik kon de zachtheid
van de perzik niet vergeten
en bleef een heel jong kind.
Ik ook heb dagelijks de witte
halzen van de angst gezien,
de harde handen van het licht gevreesd.
Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.…
Het tijdelijk moment
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
577 jij groeide
kaarsrecht
naar de hemel
twee zijtakken
als oogst van
leven samen delen
ik stond
in dezelfde grond
tot de zon ons vond
maar botte uit
in breedtegroei
zonder snoei
jouw hemel
kon ik niet bereiken
wilde bij de aarde blijven
haar omarmen
en mezelf warmen
aan het tijdelijk moment
zo rechtlijnig
was je pad dat…
met niet meer dan wat liefde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
666 om er naar te kunnen kijken
rotsvast
maar misschien onvindbaar
roep ik jou
eenvoudig, zoals de dagen
en de handen
waarmee je me liefkoost
met niet meer dan wat dromen
plekjes waar ik wil zijn
waar ik je kan omringen, warmzacht
bij de waterval
en tussen de wilde bloemen
die, door hun dans, ons willoos meevoeren
naar de uitgestrektheid…
Het hek van de dam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
538 het water
wilde niet scheiden
in jouw stroom en de mijne
het bleef vloeien
uit de bron die we
samen hadden geslagen
ik geselde wind
jij verdroogde de regen
wij kwamen elkaar steeds weer tegen
hebben de vloed
toen gesplitst bij de oorsprong
met stenen de bedding verlegd
maar het hek van de dam
heeft het niet kunnen houden
wij…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Elfje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 er was eens een man
die zich vervreemd voelde
bij de koppenwinkel
had hij zijn oude hoofd
af laten schroeven
omdat hij jong wilde zijn
de mensen lachten hem uit
het was ook geen gezicht
zo'n krakerig kreukellijf
met een uitgestreken snoet
na een jaar keerde hij terug
vroeg om zijn eigen gezicht
dat was echter al verkocht
aan een rondreizend…
Sascha 1980-2003
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 jaardag
eenendertig jaren later vraagt
jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk
in de glimlach van een mooi bestaan
er vergaan geen lieve ogen, die
hun spreken in mijn hart hebben gelegd
ze kleuren nog als toen en geven alles
wat je wilde
éénmaal,
tweemaal rondt de maan haar kleine kringen
maar de zon verlicht je haar
in zacht…