7765 resultaten.
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
Tijds panne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.013 De dag vibreert
staren in schemer
waar avondmist deint
op het timbre
van pijn
woorden
die hij reciteert
keer op keer
en zijn vuist
knijpt golven
in tijd…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water weer liefde brengen
Zodat ik warm naar huis kan gaan
De zwarte zee…
Draai je niet om
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
994 laat me voelen dat je bent
voer mij langs
het kraterpad, voorbij
doornstruiken en ribbenblad
ik wil water zonder landers
schuimvlokken vegen
met mijn handen
klappende vleugels horen
gekrijs boven helmkruinen
draai je niet om
laat me voelen dat je bent
bloeiend geurt de zee
ik draai me om
neem blind mijn stok
en neurie tevree…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 de ogen open
drijvend op de rug naar zee
een pop van celluloid…
Echt hemel
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.282 Met het koekje van de hema
hand in hand
bij de zee gestaan.
Nog de groeten van
een ster gedaan.
Thuisgekomen
van het feest
riep ze mama, mama
ik ben in
de hemel geweest.…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.259 Zonnestralen badend in de oceaan
Een oase aan blauw vergezeld in een collage
Van dansende kleuren, tinten, en stralen
In de taal van de stilte
Jou gevoelens verzaligd
In een oogopslag sprekend:
“De duisternis is ontdaan. Wat zijn die dagen toch stralend”…
DE ZEE LIGT OF HANGT?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 Wie zegt dat ie ligt
wellicht hangt de zee
wel aan de lucht
en van kust tot kust
hangen de wolken mee
verenigd als het mist!…
Het boek van verleden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
811 in grijs
kleurde zee het
verhaal van je leven
traag rolden golven
je zinnen al
brekend op strand
woorden verwaterden
stroomden als letters
over los zand
ik pakte je hand
we zagen het land en hebben
het boek van verleden gesloten…
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Maar nog, met hun verloren wensen,
in hun berooidheid, voor de vree
die hen omgaf, stonden de mensen, -
en zagen uit over de zee.…
omaha beach
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 toegang tot europa
vrijheid van de geest
was eens geblokkeerd
‘t gele zand rood bevlekt
de golven van de tijd
zij ruisen reinigend
over de honderdduizenden
zo keurig in het gelid
een vredig strand
de verre zee waakt…
zeekind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
506 zij is open
als de zee
ze haalt het
uit het blauw
van mijn ogen
zoals het zilt
door haar navel stroomt
en vissen
in haar benen zwemmen
ze zal nog moeten leren
te zijn zoals ik haar zie…
zeedag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Schuimend zonlicht
golft tot aan de horizon.
Witte stapelwolken
drijven door het blauw.
Een snoer van meeuwen
en strandlopertjes
kringelt langs de branding,
waar de hemel zich spiegelt
in het natte zand.
Wij stappen voort
over het strand,
over stroompjes
en knisperende schelpjes,
een snelvervagend spoor
achterlatend.…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 zacht doet
de fluister van de wind
de zee golven
eb en vloed
vloed en eb
zand en schelpen dragend
rolt het water
over het strand
de vrouw
haar broekspijpen
opgerold
loopt door het zilte water
een glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren…
Er dauwde iets van spijt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
707 de bloemen
in je ogen
was ik even kwijt
de felle zon
scheen ze te doven
er dauwde iets van spijt
zonder woorden
zijn we naar
de zee gegaan
de koelte
van de golven
heeft ons goed gedaan
de bloemen in je ogen
bloeiden weer het blauw
van schelpen op het strand…
[onophoudelijk]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 onophoudelijk
achter joelende jongens
slaan de golven om…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 een handje vol zwart geel gebekt
floot uit zijn nest in het tederste groen
het hoogste lied van de zomer
woest sprong de hond zijn tanden gewit
naar de slapende kat en beet in de staart
van de zonnende dromer
we liepen met vrienden bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zie, eeuwig rustloos, als het golfgeklots,
de zee der mensheid om de wereld varen,
soms schijnbaar kalm, met gladde spiegelbaren,
maar dra vervoerd in woedend stormgebots.…
Foto
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.281 Hij beloofde haar te stoppen,
'dit is echt de laatste keer
dat ik jou alleen zal laten',
maar het razend stormweer
en de zee beslisten anders
en het dagenlange zoeken
naar het wrak mocht niet meer baten.
Elke dag bidt zij haar tientje,
Onze Vader, Weesgegroet.…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.
met dank aan…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
een bodem…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 is niet geïmponeerd
en gooit meer golven op het vuur
de man heeft blijkbaar nooit geleerd
dat elementen winnen op den duur
ik zie hem mopperend gaan
nog kwaad kijkt hij de zee steeds aan
verbeten in zijn onterechte woede
hij weet dat zij niets zal vergoeden…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 de zee ruimt m'n gedachtes
op, maakt er sop, schuim van.
ik blijf verbaasd achter op 't
strand in een boot vol kogel-
gaten, zeewier op de randen.
laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!…