2916 resultaten.
Huilen zonder tranen...
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.153 En bleef altijd zwijgen.
Een meisje heel onzeker.
Wint vast en zeker nooit een beker.
Meisje vol verdriet.
Maar niemand die dat ziet.
Na school rent ze naar huis.
Want daar is alles wel pluis.
Daar is ze veilig daar komt niemand.
Daar heeft ze met de hond een sterke band.
Dat is haar beste vriend.
Dat is wel wat ze verdient!…
Splitsing
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
625 Als stiltes vallen door zwijgen
het donker en kil is in je ziel
de zon voor jou wil schijnen
je ogen het licht niet willen zien.
Je op een splitsing staat even
de weg bent kwijt geraakt
niet meer weten welke kant je
moet kiezen of zal verder gaan
met een hart vol van twijfel,
of geluk nog voor jou bestaat.…
Angst
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
978 Om maar te zwijgen van het beest met de twee gezichten , die schijnbaar verborg welke de ware was, en zijn prooi onverwachts het moeras in sleurde ,en met zijn klauwen… haar hart in tweeën brak….…
Uyemo Park, Tokio
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.268 De vogels zwijgen om een oude wachter,
Alleen de krekels sjirpen snel en schel.
Het groene en rode loof wordt even vaal.
Een flakkerlicht ontwaakt in bronzen lampen.
De avond komt gedempt, gehuld in dampen
Nader, als een sluipmoordnaar in een zaal.…
Voor Dries
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.748 ik zal je grootmoeder zijn
vele namen vinden
voor melk en slaap
en wat warmte voor elk
ik zal je heldin zijn
je angstdromen verdrijven
de kracht van woorden delen
en ook die van 't zwijgen
ik zal je vriendin zijn
aan het Noordzeestrand
samen spelen met water en zand
vertalen wat vogels en vissen zoal zeggen
ik zal je gezelschap…
In der minne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 heerst
duisternis
je bent vervreemd
van jezelf
afgestompt als je bent
in der minne
geef je je over
aan losbandigheid
en
zedeloze praktijken
zijn wij elkaars
ledematen – fatum -
jouw boosheid
laat jou- amor fati -
in jouw schaduw
staan
vuile woorden komen
over je lippen
jij fatum gaat
ten onder aan
bedrieglijke begeerten
zwijg…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 masker afgezet
langzaam maakt aarzeling
plaats voor het gezicht
dat ik nog herken
van verweerde spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien…
uitgeleefd maar niet vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
810 zonder te denken
het streven naar een leugen
het werken naar een andere morgen
al dat verwijt
terwijl ik je mijn hart wou schenken
ons leven krijg ik niet uit mijn geheugen
maar heb ik veilig en wel geborgen
diep diep diep zit het gevangen
niemand zal het kunnen los krijgen
niemand zal je ooit vervangen
niemand zal me ooit doen zwijgen…
Uitgekookt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
892 pure passie kon bezingen
zodat het hart van zijn beminde op zou springen
l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang
och,
was ik een dichter die zijn zinnen weven kon
haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss
of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis
en een tongstreling benoemen tot venusbonbon
och,
dan zou ik niet zwijgen…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Een plek waar ik zwijgen mag
omringd door het vertrouwde
Waar handen troosten
en stilte voelt als
warmte tegen koude.
Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
Het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 De spontaniteit ongemerkt,
het zwijgen opgelegd?
Steeds van die duwtjes gegeven die de verkeerde kant opgingen?
Wat was het doel?
Wat was de drijfveer?
Geluk is zo kwetsbaar.
Geluk is kostbaar.
Wie haar uitzaait
wacht een grote oogst…
Indien mogelijk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 Scherpen messen snijden
Door bot en vlees
Struikelblokken die haar de weg versperren
Indien mogelijk
Al haar dromen vergruisd
Ver van de mensen verwijderd
De ochtend graaft een zonnige dag
Ver van de leugen verwijderd
In de toren zwijgen de klokken
Tezamen met de gitaren
"Besef dat wel,"
Deze intrige: "dit valse spel"
Reeds…
Waar de diepte niet meer is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Voor Jeannet
Ik zwijg want
Ik weet de waarheid
Woorden die zichzelf
Afbreken al voor
Ze gevormd zijn
Zwangerschap die
Plotseling ophoudt
Zonder reden
Want alles was
Toch goed, zeiden
De specialisten,
En zij konden het
Weten want ze
Hadden er voor
Doorgeleerd -
Maar wij wisten
Wel beter - daar
Hoef je geen…
Verschieten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 mee
op voorbijgaand water
mijn tijd heeft minder haast
toch is het alsof ik
sneller ren naar later,
naar eindeloosheid word gezogen
het is al maar vaker groen
een groeiend kind
het kind dat allengs
volwassenheid bemint
ik word ingehaald
vaker in grijs vertaald
ook als het ware doorzichtig
praat als vanzelve omzichtig
haast tot zwijgen…
BRUGGEN BOUWEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 overtuigen
Dat er meer aan kleuren is
Dan enkel zwart en wit
Zou ik je kunnen laten geloven
Dat leven meer is
Dan wat jij ziet
Een nieuwe dag
een mooi geschenk is
Waar je dankbaar van geniet
Als ik met je zou kunnen praten
Je aanspreken
op een ander
en dieper niveau
Zou ik je kunnen bereiken
Heeft dat eigenlijk zin
Of kan ik beter zwijgen…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid
waarbij het intense innige zwijgen
in de spiegeling van onze ogen
een eigen wervelend beeld beschreef,
uit het ons onzichtbare weten ontstaan...…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 dat de ganzenveren breken
geslepen in hun vrije vlucht
van toegankelijkheid op de
grens van de werkelijkheid
en het lijdzaam schrijven genas
verbonden in gehechte levensplooien
sluimerde een onechtheid van het denken
met de gesluierde waarheid voor ogen
die ik in een onafhankelijkheid las, in
spaties tussen het praten en het zwijgen…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 met de vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe…
mijn buurvrouw
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
613 over kookwas
maar ze bleek zo aangeslagen
ze schrok en wou gaan lopen
maar gleed uit op het parket
haar been dat leek gebroken
en dat was absoluut geen pret
ze lachte en ze huilde
wist niet wat ze eerst moest doen
ik hielp ze recht en ze pruilde:
mijn been kleurt blauw en groen
gelukkig was er niks gebroken
en ze vroeg me stil te zwijgen…
Als bloemen konden spreken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 Graag leg ik mijn oor te luisteren
naar het stille om me heen
geloof dat bloemen op de tafel
tot me willen spreken
ze zijn wel open
doch ik kan ze niet verstaan
zie nog teveel vervalste kleuren
van het leven in de schaduw
over de grenzen van het leven
die banden van geliefden breekt
noem het zielenpijn
soms denk ik dat uit zwijgen…
Hinkelend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Gedachten haspelen
vreugde lacht niet meer
de hoeken van je mond
zelfs je oogleden zwijgen.
Ik kan vandaag geen lied zoeken
geen woorden vinden
over ook jouw kinderschoenen
of grillen van het lot verhalen.…
Wartaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Jij zegt, jij zegt
Ik zeg, ik zeg
Wij zwijgen stom
Jij luistert, jij luistert
Ik luister, ik luister
Wij blijven doof
Jij kijkt, jij kijkt
Ik kijk, ik kijk
Wij staren blind
Jij proeft, jij proeft
Ik proef, ik proef
Een bittere pil
Jij tast, jij tast
Ik tast, ik tast
Geen houvast
Wij praten maar
Communiceren niet
Zien en horen…
Dag mijn dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 ik zwijg over de woorden
niet geuit voor de ingang van de nacht
het is de stilte die mij overweldigt
ook al schijnt het bed mij toe, zo warm en zacht
en beslaan gedachten het zuchtend kussen
zij nemen de zwaarte van het zijn of de verleden dag
mee naar de onbekende duistere wacht
het zal de adem doen sussen, heb ik zo bedacht
ik rijg al…
Ik heb niets van het leven begrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik heb niets van het leven begrepen
en nog minder als die of gene
iets zinnigs bedoelde te zeggen
om over gelovigen maar te zwijgen
die slaan het leven gewoon over
voor een eeuwig leven na hun dood
mijn persoonlijke unieke innige ik
zegt wat een flauwe kul er is niets
wellicht kan je iets of wat of dat
van je verborgen verleden lichten
in…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal nog rust in al haar chromosomen,
onkwetsbaar over al het geschreven leed,
zal het zwijgen…
TROOSTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 rijdt
op het oude paard van tijd
ze komt stapvoets
voorzichtig
soms een stukje in galop
zo verwerk je verdriet
tijd en oude paarden
kun je moeilijk dwingen
om snel te komen
het is jouw tijd van rouw
die moet verstrijken
ik kan je slechts omarmen
zwijgend je ziel verwarmen
de tijd misschien iets
sneller laten rijpen
je aanhoren en zwijgen…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de rivier
hij danst op 't plein met een rol
vol met gouden letters
zij danst bij snarenspel
met de zangers door de velden
onder de blauwe hemel
de hobbelige straten en
donkere steegjes
met de flauw verlichte lantarens
op woelige baren
met de bootsman
die de zee tot zwijgen…
Zeugma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Het zeugma is mijn grote vriend
Krijgt nooit de eer die het verdient
Al die wonderschone combinaties
Efficiënt en ook nog gratis
Zaanders zetten koffie, thee en over
Op stak de man een pijp en neer de rover
Wil men eend of oorlog voeren
Verkiest u jonge of ouwehoeren
Tuig op een boom en buurman af
Zwijgen is goud en als het graf…
Vreedzaam bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Nu ik gestaag een hogere leeftijd heb bereikt
in mijn stoel uitkijk over het talud en zwijg
neig een projectiel te gaan worden voor een moment
weet ik ook dat ik beter een schuur kan zijn.
Een plaats waar opslag een plek heeft
al mijn goede bedoelingen te bewaren,
inspanningen voor goede dingen te sparen.…