3975 resultaten.
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
liefkozen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.360 en het spel
ik kijk je aan en glimlach
omdat ik weet dat het goed zal gaan
ik temper geen gevoelens meer
want waarom zou ik het verbergen
ik voel me er gewoon zo goed bij
dat ik me niets meer in de weg laat leggen
ik kan gewoonweg zeggen dat ik van je hou
zonder blikken, en ook zonder blozen
want wat is er toch mooier
dan jou en je huid…
Met tranen geleefd
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.665 Niet meer verbonden
Alleen maar onzichtbare wonden
Geen stilte meer te mijden
Deuren vallen dicht
Geen bloed meer in mijn gezicht
Woorden die me uiteen rijten
Ik kom tot een zwijgen
Door een sterveling verwrongen
Geen lucht meer in mijn longen
Geen geest om te bereiken
Heengaan wil ik
Met tranen geleefd
Vochtig en kil
In mijn huid…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 De zoete geur
Van onbegrensde liefde,
In jouw ziltsmakende huid geboren.…
Een warm nest
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.792 samen - richting zuid,
belooft te ruien,
schoont zijn serenades
en overvleugelt
zijn eigen stemgeluid,
legt donzen kussen
vleiend aan haar lippen,
geen veertje laat zij:
voor vallen kijkt ze uit
voorbije blindheid
opende haar ogen,
de groef - van katers -
krijst nog op haar huid…
Slachtoffer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.261 Achteloos ontdoe
ik je, van je huid,
en ik been je uit.
Mijn geslachte bruid.
Nu heb ik je stukken,
in mijn handen, rauw,
maar kan ik niet kiezen,
omdat ik van je hou.…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen
terwijl haar zacht gezonken geur
al slaapt in 't gele glooien van een herfst
verloren rimpels in de huid van hoge bomen.
Ze is er niet. Ik zie haar wel.
Ik luister diep en hoor ze praten.
Zonder ogen. Zonder oren.
Zij danst roerloos door mijn leven.
In de stilte van de dagen.…
deelt leven met de dood
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
793 ook de lucht
is nu gereinigd
woorden zijn steriel
zusters knippen
scheren en joderen
een groene man die lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt…
Verdwalingen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.985 Jij kwelt met gebaren en taal
vernietigend het hart met sneden
mijn huid verdwaasde waar heb jij
gekeken waar gezocht
daar domheid en geilheid
toon voerden en woede is
nu mijn woord uit toorn is dit geboren
en in vrede zal het sterven zijn
in het gras zal liefde liggen naast
de stroom het hart
vergeef de verdwalingen waar ik
wist dat…
Hart-nodig
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
699 hoe dwaas is de gek
die schildert in mij
een duinland van dromen
waar opgekropte huid
zich rekt op onwezenlijke muren
om met beheerste penseelstreken
het ongedurige te verwoorden
wie zal beweren dat
de worsteling op mijn gelaat
niet op de lippen zal gaan liggen
van hen die met een weifelende borst
de vlinders doden in het stille gebied…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen zee geen land
zo mooi – te leven met de zeilen
die haar trots laveert heb ik
voor eeuwig het Wad
op mijn huid…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten plan
weerkaatst de jaren op zijn huid…
Kind
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.839 Diffuus ben jij daarin aanwezig
zie ik je lach en ruik je huid
In al je schoonheid kom je nader
tot ik je voel en in mijn armen sluit.…
Bezeten van mij
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.632 in een oogopslag van slag
de dag dat ik jou zag
uit het goede hout gesneden
je contouren, hoe je oogde
ik smolt als warme was
ik was verknocht, verkocht
voelde je roomwitte huid
en heb je meteen genomen
zo zacht deinend onder mij
ontvouwden zich mijn dromen
maar onze relatie begon te kraken
jij kon de last niet langer dragen
sprong soms…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten hoe
de huid weer plots zo glad.
-----------------------------
uit: 'Alles gaande', 2001.…
Je ogen dromen feest
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
869 ik zie je dansen in je slaap
je ogen dromen feest
je lippen zijn vannacht
weer heel intiem geweest
ik heb ze rood gekust
toen lachen ze ontblootten
blikken stemden glanzend in
fluweelzacht hebben we genoten
in flarden muziek
zong liefde haar lied
en fluisterde passie
de wereld bestond even niet
alleen je handen op mijn huid
in een…
Eeuwigheid
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
19.163 Meer woorden waren er
niet nodig – een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.…
Het leven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 koester de zachtheid mijn klein kind
zoals de lentewind
de kersenbloesem streelt
de roos zachtmoedig
geur afgeeft en teer
zich steeds laat plukken
de broze bloemen fijn en zoet
zich ruiken laten
en voorzichtig tasten
zoals voor jou mijn huid en haar
opnieuw ontdekking zijn
als het aaien van de poes
het volgen van de vogel
naar waar…
Opende zo dicht bij jou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
526 je ogen legden al
de rode loper uit
ontkleedden me ondeugend
ik danste zacht
vertederd door je hardheid
en de passie in je blik
had je handen vast
mijn lach liet jou
mijn witte tanden zien
je kwam bij mijn gezicht
lippen vol met hete kussen die
mijn tong verliefd ging blussen
je huid was zacht.…
Aambeeld,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
623 Zag de manen zich in fletse
kringen verkrampen in
de handen van de nacht,
verdwenen figuren trekken
voorbij in een onafgebroken
stoet om de vege huid te
redden, vermoeide hoofden
gebogen, de witte lippen
stijf gesloten zonder klacht
of vragen op het aambeeld
van de dag gewogen, als de
zon z’n rug opricht,wordt
de droom een plicht…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Verdieping in de geur van leed en lijf
dobberend op oceanische rust
reuzehand die warm mijn huid weer kust
verstrengelde éénwording is buiten kijf.
Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
De woordzoeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
772 als een rots in de woestijn
met een huid van leer
leest hij blad na blad
het jaaroverzicht
een plicht
vers na vers
snijdt hij gedreven
uit het stramme gewricht
duivelstoorn
kent geen eindigheid
wanneer het helle licht
zijn hielen likt
hij die tussen draken slaapt
zal nachtenlang waken
hemelvuren zullen spugen
op zijn blauw gezicht…
Zijn verweer snijdt geen hout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 De Premier probeert zijn huid duur te verkopen
met een schot hagel in zijn kont
rent hij kakelend in het rond
zijn verweer lijkt bezopen
Wordt hij misschien steeds banger
want zijn neus groeit alsmaar langer
Den Haag- 12 januari De commissie Davids heeft zijn rapport op tafel gelegd.…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 Herkenning van gekiemd zaad
uit een vroeg begin, het proeven
van de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de…
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven die hangen in
mijn pels en lopen met mij mee,
steeds meer huiden…
Weggaan Bestaat Niet
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.283 Dan voel ik weer die ‘zijden’ huid ...
En ben ik van alle verdriet ontlast ...
Zelfs met mijn ogen dicht ...
Voel ik je warmte, zie ik Jouw Licht ...
Ik heb ALTIJD op je gewacht, Ademloos ...
Ik heb je WEER gevonden, Sprakeloos ...…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je huid…
IN MEI
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
975 Van Mei
tot mij
ziel met corrosie
een darm die blind is
mijn kaak is van slag
een hart met een tik
mijn arm is lastig
een voet met een angel
op vingers groeit er een plant
een nagel onder dwang
mijn bil krijgt van jetje
een naald in mijn oog
mijn oor heeft een wurm
haar op mijn tanden
een neus op de loop
mijn huid heeft 'n schimmel…