5125 resultaten.
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
Ik mis mijn ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
596 Ik mis mijn ik
nu jij er niet meer bent
ik zuig mijn longen vol
maar stik
immers
een ander in mij
heeft mijn persoon
verstoord
Ik mis mijn ik
omdat jij mij en die ander
zo goed kent
snap ik best
dat jij mijn ware ik ook mist
zoals het was in het begin
ik mis mijn ik
kom bij mij terug
en blaas me adem in
ik wacht
niemand anders…
Rode Lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Verdiept in rode lakens
adem je lentissimo
de verspreking van verre dromen.
Ik sta nog niet op,
wil nog niet uit bed.
In omhelzing neem ik de sluipweg terug
naar de diepe lyriek
van brede samenslaap.
De dagoever vrees ik niet,
noch het aanspoelen uit de droomzee
of het felle licht van de bestaansformule.…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 lucht heeft avond
legt haar adem over sneeuwland
het land der eenzamen.
zij jongleren met woorden
om ter mooist tot bijna niets.…
knuisten als sluizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 ik ruik geen zoete avondlucht
langs het pad dat oeverloos mij
de verte aanreikt die ik toch nimmer
had kunnen belopen
er grenst tijd veel tijd aan de meerpaal
van mijn schorre gedachten, want hoe
zilt mijn adem ook de zee verwacht, drijven
dijken als valse gronden
door de sluizen van mijn knuisten…
zoveel meer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 ik word kleiner
dan de woorden
vanzelf minderen
ze met me mee
ik groei dichter
naar de aarde
zoveel dichter
dan voorheen
ik word ruimer
dan de woorden
ze ruimen rustig
met me mee
ik leef lichter
op de aarde
zoveel weidser
dan voorheen
ik word stiller
dan de woorden
ze ademen geruisloos
met me mee
even leef ik in
vertraagde…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Volop puur te ademen.
Straks zal er weer een lach uitbreken:
de aarde is ook een aardige mop!…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
Saamlichaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Weerzien zonder woorden
eerst zijn flanken aftasten
zijn handen over mijn rug
met gesloten ogen
tegen elkaar gedrukt
wie weet hoe lang
Dan met alle spieren
pratend ons blote zelf
weerspiegeld in de liefde
van elkaars ziel: we zijn
onaantastbaar sterk
(al hebben we onze twijfels)
Over de grondtonen van ademen
en eten zingen we…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Leesadem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Zoals de wind soms
mijn buik tekent
in de stof van mijn jurk
lees ik met de adem
van mijn ziel de jouwe
ontdekt mijn hartstocht
de jouwe, wie jij bent
en de jongen die je was
lees ik jouw verlangens
en jouw liefde voor mij
af aan de golvende gloed
over jouw kloppende lichaam
in het geurig broeiende bed
van herfstbladeren waarin jij…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…
Veranderingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 je schepte lucht
van verschillende
consistentie
dacht te
ademen volgens
oeroud concept
na het niets
verwachten zat
je al goed fout
we weten dat
je bij lang verkassen
op moet passen
we spiegelen
onszelf zijn toch
vaak het beeld niet meer
als een ander dat
ziet of opmerkt is
het meestal veel te laat
verandering is leuk…
De put
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 De put is rond
en zwart van dode werken
de vieze lucht waaiert uit :
Doet adem stokken
tot in de baaierd van verre streken:
Overstroomde het land
Schaapjes opgenomen
in de nacht
met de zwarte vloedgolf
op de
wit gekrulde vacht
Geen
geroep meer om te blaten
om een mensenhand
Wie komt ze bevrijden
uit dit…
Winterwende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 De zon verliest terrein,
maakt plaats
in het seizoenaal spel,
waar dagen niet langer lengen
maar korten,
gelijk mijn adem
gestokt in wolkjes
langend naar lichter.…
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken bruisend in hun dal
waaruit ik ademend…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In dit absurde tijdperk te mogen
ademen
leven
aan te raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt…
Een subtiel touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 zij rondde
heel makkelijk
haar woorden
door een subtiel
touche in de adem
die vocalen
hun volheid gaf
nadruk
lichtte op in
de begeleidende
blik die even
twijfel aangaf
zonder bedoeling
met schrik
haar kleine
side-passes
gingen altijd
gepaard met
een innemende
lach die vooraf al
goedkeuring had
in haar scala
van lichaamstaal…
Met mijn ogen dicht kijken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Met mijn ogen dicht kijken
Als ik mijn ogen sluit
Zie ik wat niet is
Kan ik door grenzen dromen
Over alles wat ik mis
Hoor ik de tijd wegtikken
Geen droom is mij teveel
Zie ik wat ik zien wil
Droom ik mijn wonden heel
Met mijn ogen dicht kijken
Naar jouw blonde lokken
Dansend in de zomerwind
Niets doet mijn adem stokken
Tot ik mijn…
Paskwil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
845 Met je adem rins en je ogen doods
ben je onveranderlijk goor.
Je bent een naar productiedier
dat ik graag slachten zou.
Voorlopig ben ik slechts een gier
die cirkelt boven jou.
Wanneer ik naderbij kom
en in je gele ogen kijk
dan lijk je pas ontzaglijk dom,
je bent een walmend, levend lijk.…
Onbekeerlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Mijn vel en mijn handen beefde van het onrecht
in de verlatenheid toen ik bukte en naar mijn schoenen greep terwijl ik naar de modder keek die onder mijn zolen kleefde nadat ik weer was uitgegleden op de moerassige wegen waar ik het lied van mijn hart gezongen had voor jou
Mijn vrije adem dat voor jou is uitgestort in het huis van jouw geborgenheid…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
Op drift
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
933 Onbedoeld zoekend naar antwoorden
vergeet prangende vragen, zij waren
net pas onderweg met sneller ademen
de zon weigerde onder te gaan
de jasmijn bloeide het hele jaar
de tijd van wijn zonder glazen
achteraf waren er genoeg vragen
om bedachtzaam bij stil te staan
zij hadden het niet in de gaten
beiden het glas half gevuld
zij zien…
De zee, de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
269 Schilder met je baardharen
en je zachte harde penseel
over mijn rug, open mij
Omvat mijn heupen en
de heuvels van mijn lichaam
masseer mijn lippen met je hoed
Verzegel mijn andere lippen
in de zachte adem van onze
neuzen naar ons hart
Streel snel waar het fijn is
en kom in mij, ga door
tot we uitdrijven in de zee
de zee van elkaar…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 de kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
Gespierde ontmaskering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
225 Ik kwam voor pilates
mijn lichaam
voor een verrassing,
spieren waarvan ik
het bestaan ontkende
stuurden direct
een klacht naar boven
de docent zei-
Vind je centrum,
alsof dat ergens lag
tussen mijn sleutels,
oude gedachten
en de boodschappen
voor morgen
toch gebeurde er iets
tussen trillen, ademen
en niet omvallen
werd ik…
In de stilte
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
153 * Silence is a source of great strength – Lao Tzu *
Ik adem vrede
weer terug
naar binnen
ternauwernood
ontkomen
aan de terreur
van buiten
waar stemmen
klinken
die verharden
in aanhoudende
drukte
uitmondend
in luider en luider
geschreeuw
zoek ik mezelf
op afstand
in de stilte
waar mijn zachtjes
fluisterend
gemijmer…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…