3749 resultaten.
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
19.082 Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.
Doch als ik stervend ben, maar nog niet henen,
Dan wil ik 't houden in mijn vege hand.…
Nachtvlucht
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.509 Niets blijft ten lest
dan stil verdriet
waar liefde nauw
werd afgemeten
geborgenheid
men wachten liet
achteloos passie
werd weggesmeten.
Wanneer je wendt
om nog te kijken
éénmaal nog slechts
één laatste keer
zal liefde reeds
vervlogen blijken
is voor tranen al
geen ruimte meer.…
Licht gefladder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
634 Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen
argusogen openen haar dageraad
getinte vleugels verbergen zorgen
wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat
Schoonheid is niet langer meer verborgen
verblinden zelfs openlijk getoonde haat
hoog in de lucht weet zij zich geborgen
al blijft zij immer de vlinder van de straat
Eindelijk zwevend in zachtere…
Dit is de tijd
gedicht
3.6 met 56 stemmen
18.121 Dit is de tijd, de tijd om te zorgen,
zorgend staan met je rug naar het vuur,
bloot aan de dood, in het leven geborgen,
lezen de schaduwen van morgen
spelender-, spellenderwijs op de muur.
Dit is de tijd. God zelf staat zonder
zich te verroeren andersom.
Dit is de tijd.…
Rustpunt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
924 Kom maar…, kom maar hier
leg je moede hoofd te ruste
tegen het zachte van m’n borst
vergeet voor eventjes je zorgen
voor ‘n moment ben je geborgen
verlost van de lasten die je torst
Kom maar…, kom maar hier
leg je moede hoofd te ruste
mijn hart klopt in dezelfde maat
gelijk het ritme van jouw pijn
laat dit ’n gevoel van vrede zijn
voor…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.301 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer op het veld
de hoofdrol in die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Het ms.Rotterdam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
530 Trots van een zeevarende natie die ooit bestond
Nu gekluisterd in een Rotterdamse havenmond
Haar slanke steven met kettingen geborgen
Wacht zij angstvallig op de slopers, de dag van morgen
Waar zijn ze, met wie zij de wereldzee mocht bevaren
Zeebonken die haar veilig loodsten over de baren
Stormen trotseren met ongekende windkracht
De spiegelgladde…
Heimwee
hartenkreet
4.8 met 37 stemmen
1.114 Niet veilig en geborgen meer.…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen
diep geborgen…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 al je ditjes en datjes
heb ik tot me genomen als geen ander
op het ticket van de reis
in overgave van beminde golven
was er één taal en één sleutel op de goudzee
van geborgen harten
tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht…
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 in deze kamer
schrijf ik de vloer tot Melkweg
op de muren zweven sterren
en in de diepste laag fluistert het licht
de geborgenheid tussen jou en mij
een tederheid om te proeven
ons behorend
zoals de rode heuvels op de maan
en een meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in…
eenzaamheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 eenzaamheid,
ik voel het in de lucht
het is nu tijd
dat ik voor je vlucht
een leven lang geluk
een leven zonder zorgen,
had je mij beloofd,
ik voelde me geborgen,
met al jouw droomkastelen
kon je mij bespelen,
hopeloos verliefd,
kan het jou wat schelen?…
aardappelen uit diepe borden.
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
580 We aten thuis altijd
aardappelen
uit diepe borden
Ik verveel me
en in gedachten
zie ik bij de trap
in de gang,
vlák voor de kapstok
weer mijn Moeder staan
Ze lacht vriendelijk
naar me,
zoals ze altijd deed
maar nu is alles anders,
alles is
verleden tijd geworden
wég Vader,
wég Moeder
wég geborgenheid
Mijn computer…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en yang
Zorgeloos, eenduidig, nooit bang
Een navelstreng die voedt puur bloed
Onschuldig en stil, als een kind, zo zoet
Foetusverlangen, veilig en geborgen…
Verbonden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
581 Zo is ‘t bestaan getekend en geborgen.
Maar durven wij vertrouwen op de morgen
die altijd anders is dan wordt verwacht?
Wij dromen over geld en macht en weten
toch dat niets ons echt vervullen kan.
Alleen de liefde blijft en draagt ons verder
tot waar geen woorden zijn, maar enkel licht.…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 Midden in het heideveld
rust jouw as geborgen
in een blauwe urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat…
Veni sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
VERSCHIJNING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 Maar men krijgt blijde tijding te verstaan:
"Genade blijft eeuwig in mij geborgen."…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geborgen
in de luwte
van het lover
van de oude treurwilg
aan de waterkant
verstilde het rumoer
in haar hoofd
kwam ze tot rust
talmend op de bank
onder de boom
ze staarde lang
door de sluier twijgen
naar het water
waarin ze wou verdrinken
in vergetelheid
de avond was gevorderd toen ze
besloot toch maar naar huis te gaan…
Het nu
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
470 Dan weet ook jij
ik ben geborgen
heb vrije wil
en eigen keus
realiseer je dat ook heus.
Wandel langs rietkragen
geniet de natuur
beluister de vogels
ze zingen heel puur.
Je mag echt gerust
wat meer moeite doen
je leven past niet
in andermans schoen.…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed om de zomer
maar
leef met het gevallen blad
geborgenheid…
Perpetuum Mobile ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 Laten we dansen op de tonen,
van het zoete leven met elkaar,
in een eindeloos ritme, tussen
onzekerheid en geborgenheid
laten we flaneren over de toppen
van werelds golven, op een wankel
surfboard van de lusten en de lasten
balans zonder werkelijk gevoel
vanzelfsprekendheid ontstaat niet
zonder reflectie van de eigenheid
dus laten…
Pinksteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
Een spring-in-’t-veld (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 ze komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar ’t spel van deze morgen,
een meisje met de blije verwachting,
nog in de ziel van een engel geborgen,
vol van licht en natuurlijke achting
ik zou haar willen troosten
wanneer een dag haar zal bezeren
of een schaduw voorbij schuift
ja, ik zou trachten haar te beschermen
als de nacht een lach verdrijft…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Want zij zijn nu aangekomen
na hun zorgen, na de pijn,
en zij zijn in God geborgen
waar voorgoed zij mogen zijn.
Nu, met alle heil’gen samen,
zingen zij een nieuw refrein
om God eindeloos te danken,
die daar leven, groot en klein.…
Maar toch...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.928 Ik vraag mij af: is dát het geloof dat ik moet volgen?
Maar...ondanks dat, jubelt mijn hart een nieuw lied.
Omdat ik geloof, dat mijn Heiland leeft!!
Ik weet er is maar één weg naar Golgotha!
Er is één kruis, één Heiland, één Verlosser.
De Zoon van God, de Vredevorst.
Hij is gestorven en opgestaan, Hij schenkt ons het leven.…
Misleid dor de fluisterende stemmen van de wind.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
796 misleid
door de razende wind
die fluistert
in mijn oor
dat ik alles
écht alles
verkeerd doe
dat duivels
goed zijn
en engeltjes
slecht zijn
ik geloof het niet…
gevangen
in de handen
van de koude en razende wind
die van
alle richtingen vandaan komen…
ingesloten
in mijn gedachten
lijken
vuurrode ogen
mij aan te kijken…
alleen…