2308 resultaten.
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Hun voeten dragen de blaren van elke grens
onder een hemel die weigert te sussen
terwijl de kou door schrale kleding snijdt
en de angst als een schaduw met ze meereist.
Het is een illusie te denken dat we ontkomen.
Er zijn geen wegen om de dans te ontspringen.
Het leven is vluchtiger dan voorheen
en zij kunnen nergens heen.…
Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.180 Ik lees jouw naam
naast de kuil eerder
op de dag gegraven,
ruimte kent hier
geen tijd, uitzicht
evenmin
draai mijn gezicht
naar donkere wolken
en vang luchtig het
enige licht dat jou
nooit meer zal
raken
narcissen lijken te
grijnzen, harteloos
loopt geel over in
wit, kou trekt op
langs duistere
klanken
ijzig…
Zieke vriend
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
4.055 Jeetje Jan, wat doe je nou,
ben je ziek, heb je een kou,
da's snel genoeg weer over,
tenzij 't wat anders is,
in dat geval tover,
ik een lief rijmpje
voor jou in elkaar.
Ik denk namelijk dat je je
veel te druk maakt,
en als dat de reden is,
nou dan zeg ik je Jan,
da's niet mis,
want weet je Jan,
ik wil wat aan je kwijt.…
Buiten heerst de storm
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.038 Wij zijn samen, hebben niets te vrezen,
onze liefde, het verjaagt de intense kou.
Laat het maar stormen en de regen stromen,
het is door onze harten dat alles verstomt.
Behalve onze hoop, behalve onze dromen,
is er niets wat ooit tussen jou en mij komt.…
Warm hart. (lieve vrouw)
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.118 Je moest eens weten hoeveel ik van je hou,
met jouw warmte overleef ik elke kou!…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je hebt je vruchten weer geschonken
ik heb ze voor je opgeraapt
op een sierlijk schaaltje laten lonken
wel zó dat ze niet zijn weggekaapt
je hebt je bladeren laten zweven
fors heeft de kou roofbouw gepleegd
en ik heb stilletjes weggegeven
jouw blad - tranend bijeengeveegd
en daar sta jij, o trotse boom
de winter kleurt je kaalheid
maar…
Mijn Hart
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
8.608 Mijn hart is van flinterdun glas
Het mag onder geen beding breken
Iets waar ik zeker voor pas
Maar dat is moeilijk is wel gebleken
Je maakte mijn hart zomaar kapot
Hoewel ik niet weet of je dat wou
Nu zit mijn hart al jaren op slot
En is het bevroren van kou
Mijn hart is van flinterdun glas
Begrijpen kan ik het nog steeds niet
Waarom je…
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 Naamloze bewoner wat hebt gij geleden
Door pijn, terreur en zinloos geweld moe gestreden
Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf
Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf
Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking
Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking
De kou, de ontberingen…
Haar lach
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
1.713 Hoe haar lach alle kou kan laten verdwijnen...
De twinkeling in haar ogen..
Haar lach beter dan duizend dromen..
Haar lach niet te beschrijven
en dit alles is maar iets van wat zij is..
Hoe gelukkig zou ik wezen als ik haar in mijn armen kon nemen,
om haar nooit meer te vergeten.…
Als je het maar weet
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.572 degelijk krom
de Friezen noemen een meeuw een knau
en ik, ik hou van jou
er zijn 72 letters in het Cambodjaanse alfabet
Neanderthalers sliepen niet op een waterbed
een troepiaal woont op Curaçao
en ik, ik hou van jou
schildpadden hebben geen haar op hun tanden
Leonardo Da Vinci liep graag op zijn handen
ijsberen hebben zelden last van kou…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 De nacht kwijnde van de kou
In haar wijde muil
Steeg de koorts van bevroren zwervers
De dikke mist strekte zich uit
Als een wurgende reus bij dageraad.
Een pesthaard likte aan onze gevels
Met adem die roet tegen de deur afzet.…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Ze zwaaiden naar me en ik rilde
beefde van de alleroudste kou.
Toelichting:
Gerard Reve de meester van het verlangen en het verlies is dood, 8 april 2006. Van zijn schrijven heb ik veel geleerd.…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.483 vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond
Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs
Ik zou sterven van de kou…
De wereld is van hem!
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.345 Gaten in z’n kousen,
Gaten in z’n mouw,
Gaten in z’n schoenen,
Bibb’rend van de kou,
Zit-ie op ’n stoepje,
Modd’rend in ’n plas,
Of-ie maar alleentjes
Op de wereld was.
Of de auto’s tuffen,
’t Tramgebammel gaat,
Niets verstoort z’n aandacht,
’t In zich zelf gepraat.…
Kerstliedje
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.735 En buiten in de bittere kou
en de stille Kerstnacht laat
de heilige driekoningen kwamen van ver
door de diepe sneeuw gewaad.
De heilige driekoningen hoesten en doen
en rood zijn bei hun oren,
een druppel hangt er aan hun neus
en hun baard is wit bevroren.…
Protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
836 Mijn hart bibbert van de kou,
het publiek eet liever gifslangen,
schade, nou dan, vlak mij maar uit.
De rijken koesteren hun soortgenoten,
loslopende gekken zoals ik zien ze het
liefste in de afgrond storten, want
dat versterkt hun elitair geneuk. Pure
mensen zijn schaarser dan kunst, kunst
faalt waar zij verzwegen worden.…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Vroeger noemden ze me 'broeder'
toen ik nog op zolder speelde
- 'Wat eenzelvig', zei mijn moeder -
en wij krassend samen spraken
in de vroege kou geborgen
maar dat is zo lang geleden...
Ja hun broeder was ik, Jorge
en niet anders mijn verleden.
Van één vader zijn wij zonen.…
Láska (liefde)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
477 honderden brieven
terstond schreef je terug, al was het
niet zo vlug, wat mij begon te grieven
met vele noten liefde ik alles van jou,
van sterrenhemel tot aan 't ochtendblauw
streek door jouw haren al was 't als 't ware
schudde ik opera's zo uit mijn mouw
elf lange jaren, hebben ze op passie gevaren
ware het niet, dat tot haar verdriet
een kou…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 stromen”
jij overheilig wijf
je bent in alles
wat ik schrijf aanwezig
steeds het galgenaas van godgeleerden
kreeg je soms gestalte,
nooit een lijf
veel besproken en toch
onbeschreven ben je
slechts als tekstlichaam intact gebleven
men las liefde en seizoenen af
aan je gegroefde huidstructuur
winter duurde eeuwen;
kou…
Van duister naar licht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 En met de warmte die de kou verlaat,
blijft over het verlangen.
Door het koesteren van de hoop die is ontstaan,
ben'k in afwachting en omringd door vogelgezang.…
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 Nu willen wij 't niet weten,
Maar menigeen heeft vaak gezegd:
Die kou is naar, dat weer is slecht!
Als moesten wij 't niet loven,
Als kwam het niet van Boven.
Nu staan wij daar beschaamd, niet waar?
Hoe zullen we ons verschonen?
De lucht is warm, de lente is daar,
Het groen komt zich vertonen.
Och, lieve Heer!…
Menig kinderhart lijkt al in beslag genomen.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.689 Als de wind raast tussen de winterbomen
trotseert Sint Nicolaas ieder jaar de kou;
vult hij alle kinderhanden en doet hij wel,
aan zijn belofte trouw.…
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Geef mij een moment lieverd en ik leeg mijn hoofd
Leg dat mes nu neer schat, zoals je hebt beloofd
Het zand in de loper verstrijkt al gauw
Ik kwam langs donder, de regen de sneeuw en de kou
Om jouw hier te zien in dit barre oord
Een lust voor het oog met een uitzicht op moord.…
Lesbos
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
628 kunnen wij ons kapot zitten schamen
Voor politiek bedreven uit onze namen
Vrijwilligers proberen nog te redden wat kan
Liefdevol vereende krachten, met macht, vrouw en man
Maar alle zakken met sokken, een paar duizend paar
Verwarmen niet alle zestig duizend voeten daar
De duizenden slaapzakken helpen maar zovelen
De rest blijft in de kou…
Dode grutto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Daar lag je dan
in de kou op de koude stenen van een weg
wellicht van vermoeidheid uit de lucht gevallen
de weg kwijt naar een of ander weiland
of van de honger omgekomen
en van de eenzaamheid
wie zal het zeggen
het kan maar zo
Daar lag je dan
met jouw fantastisch mooie snavel
omhoog stekend als een vlaggemast
een vlaggetje kon halfstok…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Diepe voren in het land, van mijn voeten uit tot waar de einder is,
in rechte lijnen, breeduit hier, naar daar alsmaar zwakker,
heeft de ploeg zomerkluit gekeerd tot winterakker,
klaar voor een vroege kou die nu snel aanstaande is.…
De Nieuwe Wijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Lood in water zwartgrijs
Grauwe kou natte tocht
Vochtig kil bitter koud
Alles voelt oud
Nuon-centrale olie gestookt
zonder protest gedubbeld
dagen en nachten braakt het dat het rookt
Witgeverfde koolmonoxide
planologie hier is een ramp
elk spitsuur slibt het dicht
een overvette kansloze kransslagader
vrijheid is hier: te laat komen…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 achter
om te schuilen voor aankomende stormen
grote hoogtes zijn genoten
om met eerbied te vertrekken
nou vooruit nog even dan
een laatste keer ontbloten
omdat de bomen nog zo groen zijn
omdat de vogels nog graag zingen
omdat spinnen kunnen wachten
nog even met blote voeten in het zand
hoop en warmte op onze blote huid
om aankomende kou…
Polytropos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
995 Mijn brandend passievuur
kunt doven
O 'k wou dat ik in Kazachstan
Bij jou was, in je armen lag
O liefje in Kyrgizistan
Ik kan het, elke nacht en dag
Met jou één zijn, van wie dat mag
De hoogste top met uitzicht op
Je zon, je maan je bloemvallei
Waarin ik jou ben en jij mij
Ik zou zo trots zijn als een pauw
In zomerwarmte en in kou…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 binnen is de innerlijke kou zacht gedempt
in de ruim geschikte meubelen en het licht van
de schemerlamp verheven tot een gewend geluk
dat avonden lang als de stilte van traag zwemmende
vissen in de groene schemer van het aquarium hangt.
in onwrikbare gewoonte dragen de gordijnen diep het kroos.…