8933 resultaten.
Voelde hoe hij woelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 ging langs hagen
de kraag weer op
stilzwijgend zwart
herinnering betrad
de paden waar zijn
steen in ruste lag
voelde hoe
hij woelde in
de donkere grond
wist dat hij
zijn rust nog
steeds niet vond
de bloemen uit
mijn hart zijn nu voor
samen en nooit meer apart…
Zweven...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Ik zweef hoog in de lucht,
toch sta ik met mijn voeten op de grond.
Raar eigenlijk, dat zweven.
Ik kan vanuit de hoogte alles overzien,
toch loop ik over de aarde
als een klein wezen.
Het voelt of niemand zich van mij bewust is.
Tussen de mensen voel ik me nog steeds alleen.
Toch kan ik wel genieten
van het leven en van iedereen.…
Nachtkinderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
923 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, in hen ligt
de waarheid zo schielijk verborgen
verweerde grond bedekt de stroom
die in het sterven was uitgemond…
Dat lijnt de cirkel rond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Met de handen in de aarde
de wind in de haren,
de beide voeten aan de grond
Met de zon aan de hemel
de vogels aan het front
Met de geur van groei,
de smaak van het frisse
prikkelend in de mond
Met op z'n tijd het natje,
een droogje
als een pleister op de wond
Dat is dan geluk,
dat lijnt de cirkel rond.…
Mijn lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 en daar sta je voor me
in me bruist het
in volle kracht
het mag….ik mag van je houden
en de wind fluistert mijn woorden
door de bladeren van de bomen
die met hun kruintjes
het jonge broedsel wiegen
vogelnestjes vol
en op de grond
bloeit het meizoentje
stralender dan ooit
vangt het ’t zonlicht
in haar kroon…
Eikenhanden
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
449 ingeslikte woorden
niet rijp voor het daglicht
bekruipen langzaam
de schaduw op de muur
die toeneemt naarmate
opkomend zonlicht speelt
met de grote eik voor 't raam
wiens handen angstvallig
vasthouden aan wat ooit was
kussen de laatste bladeren
zachtjes de grond…
Broedplaats ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Berusting zucht
uit de geur van
verse grond,
houdt het
verstilde hart
omhoog,
onophoudelijk
stroomt bloed
door de navelstreng
van tijd, niet
vergeten het verdriet
dat ik als
kinderbrand ontstak,
blijft vonken in
de as, wind en regen,
een broedplaats vind,
lang verzwegen.…
Nachtkinderen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
718 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, zij erven
het kruis van eeuwige rouw
waar schrale grond de stroom bedekt
die mondt in sterven…
Werkelijkheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
552 Ik dans met jou de kamer rond
onze voetstappen ritmisch over het parket
de muziek brengt ons in hoger sferen
en toch blijven we op de grond
stopt de muziek dan kijken we elkaar nog lachend aan
even kenden we geen tijd
en zagen een andere werkelijkheid.…
Zo menig zinnebeeld
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.975 Zo menig zinnebeeld heb ik bespeeld,
zo hevig en zo & zo vaak,
dat het leven zich niet langer liet bedwingen -
tot op het bot gekerfd door krenkingen
lag ik lange tijd gedoodverfd,
mijn emotionele gronden braak,
waar eerder ik als groot sujet flaneerde.
------------------------------------------
uit: 'Autoriteit van de emotie', 1992.…
zonder ling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 nee,
hij heeft geen berusting
terneergeslagen buigt hij
neer
naar dieptes, waar de grond
zijn enige bestaansrecht stut
blauwe windels rond een witte wolk
een draaikolk van verwarring op
de snelweg van
verweer
elke keer het dode oog
in elk gevoerd betoog
dat wil niet meer…
Slecht nieuws...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
944 Grond verdwenen
gedachten op zwart
trillende benen
en een bonkend hart
Brandende ogen
zo verward
hoofd gebogen
bloedend hart
Mond verbeten
vol met smart
wil niet eten
verslagen hart
Stil gezet
en getart
in gebed
met mijn hart…
Ver(werken)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 Ik graaf in een berg van verdriet
waar ik eigenlijk geen gat in zie
boos plant ik mijn schop in de aarde
maar wat is de waarde
kan ik met mijn verdriet
dan bergen verzetten
is mijn graven wel nodig
ik kan er toch ook omheen
mijn tranen verzachten de grond
en ik besef nu
het is hard werken maar
ik kom hier doorheen…
Guichelheil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 mijn heilsbloemen dragen
vrucht, wenken gedachten
vangen lucht voor vogels
tegen kromheid van aarde
plantaardig huichelgeil en
nepkonijn, strek tot uiterste
waanzin, ruik honingzoet
hars, druipend uit wonden
ontwaak uit ontboste droom,
kruid van vochtige gronden…
de cirkel is rond
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
630 wanneer bloesems ontspringen
voel ik drang om te zingen
want de lente ontwaakt
zonovergoten dagen
je hoort mij niet klagen
want met de zomer op reis
bladeren overal
tapijten in vele kleuren
want de herfst is gekomen
sneeuwvlokjes op de grond
want de winter in zicht
en de cirkel is … rond!…
Kim en Moon
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
590 Stipt op de scheidingslijn van beide landen
Bewerkten zij de grond met eigen handen
En zie, daar prijkt een wonderschone boom
Hoewel, de vorm is niet zo’n goed idee
Die brengt doodenge associaties mee…
Nut in het minnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Met mijn voeten op de grond
en mijn hoofd in de wolken
heb ik banden van tederheid,
liever dat dan boeien
van zogenaamde vrijheid:
met banden kan men ver rijden.…
Herfst 2019
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
751 De herfst regeert weer met bedrukt geluid
Het hemelwater kletst op grond en daken
Wind giert langs huizen, bomen kraken
Nog even maar, dan is het daarmee uit
Bij vette pech treurt elk seizoen hier later
Als woest of zacht geklots van poolijswater…
adem happen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 een stukje mozaïek
dat los laat
de context verlaat
ademloos in harde
grond geraakt
plaats maakt voor de
boreling die naar adem
hapt met argeloos
gemak in een nieuwe
context wordt geplakt
stukje bij beetje
sterven heeft weinig
om het lijf hoe moeilijk
kan het zijn hoe
moeilijk…
Uitvaart van broer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
745 Toen jij nog leefde,
Was het moeilijk praten
Nu zeker: de urne blijft potdoof
Wij maken er een kruis over
Ooit waren wij vruchten aan dezelfde boom
De appels vielen al dan niet ver van de boom
Wel zeker: het waren verschillende appels
De een aan de grond; de ander verbeten…
Dat Fijne Gevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ik voel me
besprongen
genomen
toen ik op knieën
de laatste bollen
in de grond pootte
overweldigd onder
timide aarzelend
natuurlijk gezang
een eerste vlinder fladdert
voorbij en ik verbeeld
me bedwelmende geuren
ze heeft m’n gemoed al flink
ingepakt nog voor ze er echt is
… die heerlijke lente...…
Aangeschoten
snelsonnet
4.8 met 6 stemmen
572 Straks voor de laatste keer van Schiphols grond
vliegt er een zwaan weemoedig in het rond.
Nog één keer kijkt ze neer op Amsterdam.
Welnee de zwaan vindt altijd weer een plek
Zelfs Lelystad is nu opnieuw in trek.…
diep donkerblauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 vannacht hebben we gelopen
in de diepblauwe nacht
donkere tinten omringden je gezicht
de ruimte was oneindig
we konden ons niet hechten
aan de verdwenen grond
er was angst
er was verlangen
groter dan we zelf konden zijn
in het felle gele licht
ben ik ontwaakt
ik was opnieuw alleen…
poetin heeft overal schijt aan
snelsonnet
4.2 met 24 stemmen
968 hallo, ween nimmer om dat poetin spook
in Oekraïne waart het duivels rond
zijn misse daden missen elke grond
maar binnenkort gaat tsaartje op in rook
toen poetin nog meer troepen op ging roepen
moest slaafje thierry poetinachtig poepen…
Stiller, stil, stil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 Met ingehouden adem
kropen we door het oog
van de naald
Alles onder de hemel
hulde zich in stilte
de aarde onderging het rillen
De wereld werd wit
verpakte zich in een lock down
de seismische ruis nam af
De grond onder onze voeten
alles wat is werd stiller
stil stil…
Voorpret!
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
688 Ze zijn weer uit de grond!…
VROEGE KOELTE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
325 In het morgenbos
tikken talloze druppels,
geboren uit mist,
zacht en keurig in de maat
op takken en harde grond.
Nevel daalt traag, laat
steeds meer voor de dag komen,
geeft de boomstammen,
die dood en vermolmd liggen,
nieuwe, frisse levenslucht.…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 de noordenwind blaast koude lucht
langs een teer vlinderskelet,
waarvan de vleugels machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet…
Het ijspaleis
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
405 Er staat een glanzend ijspaleis
voorzien van koude muren
de vloeren zijn er spiegelglad
gedoofd zijn alle vuren.
De tranen zijn van morgendauw
die glanzen vele kleuren
ze zijn vitrage voor een raam
dat niemand op kan beuren.…
Ausutjevagge (Lappland)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
671 Zij is jong
ontroerend,onthutsend, ontstellend jong
net vrij van de last
die nu op een steenworp rust
grommend, knarsend, knerpend
koude ademend
wachtend op een kans.…