3140 resultaten.
Vuurwerk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.282 Als we nadien gelukzalig samen liggen,
Dan streel ik even lief door je haar,
Schilder een tedere kus op je lippen
En fluister zacht, Gelukkig Nieuwjaar.…
Gouden ruggen Groene staarten
gedicht
3.6 met 18 stemmen
7.037 muilkorf
alles rustig in maart en
's nachts achterberg-heimwee
in driehoeken cirkels en grote gaten
god wederom oude god met een baard en
afzakkend aartsengel strindberg-kleed
zo gaat het in holland zonder ter braak en
schepen volgelingen
die in alle toonaarden zingen
het zijn de literaten niet
die ons beheren
op een hoopje aan de kant
liggen…
Verliefde woorden verwoorden liefde
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.926 De toetsen liggen brak voor m'n neus
een stelletje vierkantjes
waarvan de letters weg zijn gesleten...
Bij jou horen de mooiste woorden
veel mooier dan welke omschrijving ook
woorden om nooit te vergeten
Maar...…
Weekend
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.432 Je hebt mijn hart
Jij moet het zijn
Ik zal je weer zien staan
Morgenavond in de maneschijn
Als je de deur weer voor me opent
En me opnieuw binnenlaat
Samen op de bank liggend
Je arm om me heen slaat
Knus tegen elkaar aan liggen
Genietend met een glas wijn
Je hebt mijn hart
Je bent mijn zonneschijn
Je hebt mijn hart
Jij moet het zijn…
Kribbige kerstgekte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.404 Al zal er ergens nog een laatste strootje liggen
Begraven onder kilometers zand van geschiedenis
Ook Hij die voor onze zonden het loodje moest leggen
Gaf na z’n dood door aan de mens zijn grote ergernis
Want met de juiste woorden van de kerk
Het op de juiste toon intoneren, het vakbekwaam zeggen
Dan Hij zelfs zich in zijn kribbe zou omdraaien…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Is mij een vodderij gevallen uit de pen
(weet, lezer, dat ik al mijn vodden daarvoor ken):
ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten.
Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten
en val er met de keur van een vers oog op aan.…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 De wekker is gesteld, als eilandjes liggen de kledingstukken
verspreid over de vloer. Het recht van de sterkste: op de rand
van een hotelbed, ver na middernacht. Een regenachtige nacht,
voorbij het punt waar stoppen en terug nog tot de mogelijkheden
hoorde. Gestommel op de gang, een enkele kreet.…
Nachtkaars
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.752 Geen waardering, geen vertrouwen
Niemand neemt hem serieus
Toch valt er vaak op hem te bouwen
In wat hij kan is hij een reus
Krijgt geen kans dat aan te tonen
Zijn zelfrespect raakte hij kwijt
Steeds minder moeites die het lonen
Steeds meer kwaaltjes mettertijd
Futloos, doelloos liggen zappen
Zinloos hangend voor de buis
Niets meer dat…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm veegt de asresten uiteen
Een hongerig kind zoekt haar moeder in het noorden
De zon gaat onder en even is de hel verdwenen
Het donker strompelt mannen over de grens
Verspreid liggen…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Tranen blijven liggen
op de einders in je ogen.
Het zijn resten
van een worsteling,
het verleden laat sporen.
Het verdriet vertelt
een geschiedenis
van krijtwitte wangen.
In glazen muren
wordt een fragiele en
kwetsbare ziel gevangen.
Een terugvallen op je naakte bestaan,
van elke bestemming ontdaan.…
DANSE MACABRE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
953 beneden de begane grond en onder
een deken waarop tekens zijn gezet,
die allen kennis geven van belet,
liggen de doden, zwanger van een wonder
ze rusten zij aan zij in het vooronder
aanvankelijk bood menigeen verzet
maar nu houdt iedereen gelijke tred
de optimist ligt naast de hypochonder
als ik mijn stappen op het grindpad zet,
knarst…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 Zij liggen rij aan rij de grijze zerken,
Omwonden met een band van dorrend lover;
Gevangen in des winters doffe tover
Slapen de wilgen en de bleke berken.
En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten
en hoop dat wij het echt nooit komen te weten
een wens dat de betekenis ervan, geen invloed heeft
op ons leven tot wij merken dat het innerlijke reliëf
voorgoed veranderd is wanneer het stof stil gaat liggen…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je trekt de deken opzij zodat
ik naast je kan liggen
en jou iets kan vertellen
over uiterwaarden
en die brug over de Waal
waar ik overheen ging met de trein.
En dat rivieren mij altijd doen denken
aan andere rivieren in de verte
en boten in de mist
aan andere boten nog verder weg in de mist.…
Sneltrein
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.337 Ik ben weer terug op het perron
daar waar het einde begon
Het ging allemaal zo vlug
Een sneltrein zonder eindstation
Hier liggen gemaakte fouten
in het heden
Ze zijn niet meer terug te draaien
Ook al ben ik opnieuw in het verleden
De coupé is leeg
maar mijn hoofd gevuld
Ik begrijp niet waarom
het leven geen 2-de kansen duldt
De trein…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.…
jongen op een fiets
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.319 gerinkel
van zijn mooie nieuwe bel
zijn hoofd, zijn warrig hoofd
zit vol met miljoenen plannen
over wat hij nog moet doen
of af moet werken, hij is
geen echte deugniet, toch
kent hij elke hoek
van zijn eigen huis
na vele maanden duizelig
en zijn warrig hoofd te kaal
heeft de dokter hem genezen verklaard
de gangen van zijn ziekenhuis
liggen…
De ster
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.454 Ik kan het niet goed omschrijven
Nieuwschierigheid overheerst
De rest van de sterren verdwijnen
Ik ga liggen onder de hemel
Wachten op dat zelfde moment
Het was een flits
Het smaakt naar meer
Mijn gedachten blijven bij die ene flits
Dat geweldige moment
Mijn verlangen worden groter
Het vervaagt lichtelijk
Hoe meer het vervaagt hoe meer…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik huil
mijn neus bevroren en mijn wangen koud
mijn stramme knieën kraken, ik word oud
ik stap onhandig in een struikelkuil
en ik blijf liggen…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 Laat je bespatten
beslaan als een paard
rustig maar, beestje,
straks ben je nieuw
die manen van riet
krijgen kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
Zestig
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.730 Dagelijks liggen twee vijftigers jonger dan ik vandaag
In een rouwkapel gonzend van Nederduits en kerklatijn.
Dagelijks schrijf ik een kus op hun marmeren voorhoofd.
Dagelijks neem ik dat breekbare dubbelportret in mijn armen
En draag het omzichtig naar buiten, ik mag niet bezwijken
onder dat paar, ik mag met mijn paar niet verdwalen.…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 Nog even
nog even op de zij liggen
inhaleren en uit zwaar
eventjes nog gisteren
op toekomstige wijze
zoals het zegt, zoals
het je zou toekomen
straks is het weer
links rechts links
het bubbelt en ergens
is een loopplank van essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben het nu heerlijk warm
Je ogen lachen naar mij met kleine glinstertjes
Ik kus je zacht op je voorhoofd
voordat ik je opnieuw bemin
Hartstochtelijk houd ik je in mijn armen
en ik betover jou
Passioneel gaan we in elkaar op
en liggen…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 gang
geschaafd uit wilgen
vlucht in beeldspraak
als een impasse
waarin spiegels zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk gaan liggen…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…