3092 resultaten.
MIJN GEVOEL
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.348 in de kraag
De snor
Zo morsig als maar kan
Die stelt mij zo de vraag
Of ik wel met hem mee wil gaan
Hij heeft een stil verdriet
’t Gevoel dat ik dat wel begrijp
Terwijl hij dat niet ziet
Hij heeft gelijk
Hij pakt mijn hand
Ik kan het niet negeren
Dus loop ik mee
En ben benieuwd
Ik durf wel wat riskeren
Hij leidt mij naar een trieste plek…
Verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.333 als ik de keuze heb om jouw liefde te ontdekken
of de hele wereld te leren kennen
dan weet je waarom ik thuis ben gebleven
ik wil je naar plekken leiden die je leven zullen verrijken
samen met jou gebieden ontdekken waar het vuur óns vuur zal zijn
alleen al je blik die golven veroorzaakt in het rimpelloze meer van mijn bestaan
een kledingstuk…
Wij leven mee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.656 Zij gaat nu naar de plek waar alles begon
en wij, ja wij leven hier met haar mee.…
Een huis vol mooie mensen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
752 Aan het plafond
Tussen de muren
In de gordijnen
Op de vloer
Op elke plek
Waar je net nog stond
Altijd en overal
Ligt er ziekte op de loer
Bijna als de ‘Gouden Kooi’
Een beetje als de ‘Truman Show’
Net als dat ‘Big Brother’ toen
Maar dan zonder dat geklooi
Een huis vol zieke mensen
Stap er maar eens binnen
Zie het eerlijk samen zijn…
we waren er samen goed in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
727 samen goed in
liefde laten stromen door onze lijven
we bouwden ons plein steen voor steen
ik het voeteneind en jij het hoofdeind
zo kropen we samen naar elkaar toe
het werd een levendige schoonheid
waar we samen alles inbrachten
in een ruimte zonder omheiningen
liefde in lijnen naar alle hoeken
nimmer te bedwingen in houden
van onze plek…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
De weke wegen, waar ’t geplet fluweel
Van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.…
Veren in het blauw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
758 schouder
als het kouder
wordt
daarboven
in de lucht
ik donker met
een gouden rand
jouw schaapjes
veren in het blauw
wolken groeten
jou en mij
in stilte vliegen
wij voorbij
de zorgen
om elkaar
verwaaien
uit ons ogen
we zijn
voor even
weer een paar
daarboven
de glijvlucht
brengt ons bos
weer naderbij
het groen
de open plek…
Eeuwige eenzaamheid als enige werkelijkheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 De mens alleen
ontsluierd
uit de illusie van dagelijkse zingeving
laat zijn gedachten zinken tot in de dieptes van zijn bestaan
Deze plek kent slechts één waarheid
één waarheid als eikpunt van de werkelijkheid
De mens alleen
Bang
Voor de ultieme leegte die het met zich meebrengt.…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 Mijn plekje aan het water
zo, tussen 't ruisend riet
waar mooie boten varen
een plek waar ik geniet...
ik kan daar topless zonnen
geen mens die mij daar ziet
ik hoor het water kabbelen
een schitterend gebied...…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.
Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan,
de vrijheid is een crime voor al de braven
met huisje, boompje, beestje … vaste baan.
Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.…
jij die mij begrijpt als geen ander
hartenkreet
4.3 met 47 stemmen
6.341 wat ik graag zou willen zeggen is:
je bent mijn beste vriend en ik wil
met dit gezicht zeggen,
dat je een plek in mijn hart verdient.
Mijn maatje die ik kan vertrouwen,
en eindelijk iemand waar ik op kan bouwen.
Iemand met een hart van goud,
ja jij bent degene die ik in mijn leven houd…
Spooklicht
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
862 De stenen klinken hol
onder de aandacht van de regen
stappen plassen druppels kaatsen
leven onder nachtelijk gezang
het licht van een lantaarn het maanlijk
toeziend oog weet het woord te vinden
weet een lege plek waar het werkelijk
stil is.…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig schoongehouden
in het nu verlaten huis (doodstil is het)
de voordeur, die altijd open stond, kan niet
langer op het slot in verwrongen kozijnen
door gebroken ramen fluit de wind en laatst
zag ik een vogelpaar hun nest bouwen op
de plek…
je vingers zitten nog op slot
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 verborgen
je lacht de dag
waarvan de zin vervliegt
vergeten maanden waarin
alleen de tijd uitdrukkingsloos
zijn waarheid liegt
je wilde weg
maar bent gebleven
proeft de uren zonder smaak
alles is je maar gegeven het
krijgen maakt het minder waard
ik wil je spelend
in je jongensdroom
je ogen zien ontdekken
ideeën en geheime plekken…
POMBA
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.914 Ze is volmaakt blank, behalve de haren
En benen, in zijden kousen zwart;
Blank ronden de dijen zich weer tot waar een
Plek zwart dons ligt als een driehoekig hart.…
Twee bruine beren in Potjestan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 In het land van Potjestan
dansen twee bruine beren
poten klauwen door de lucht
"bewegen" schreeuwen de heren
snuiten kijken droevig rond
in doffe ogen schittert vocht
bekken zien er uit als mond
nadat alle tanden zijn verkocht
links en rechts op elke bil
zitten grote kale plekken
exceem zweert bij hoog en laag
verdwenen zijn stoere nekken…
de rivier
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
727 hebt het leven
Je bent een druppel
een druppel in een grote rivier
je gaat mee in de stroom
soms gaat het leven wat langzamer
dan weer wat sneller
dan gebeurt er iets
wat je leven totaal verandert
zoals een steen in de rivier
die de route van jouw druppel
een onverwachte wending geeft
maar uiteindelijk
komt iedereen terecht op dezelfde plek…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 nederige van hart bestaan,
gewikkeld in wollen doeken, te
lezen valt in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om dan
hun plek…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,
in de laatste woestijn, dekt een
schroeiende wind mij toe, mijn
spoor (nog) niet aangepast, voor
dieper graven ben ik te moe,waar
het ook zal zijn, ieder graf
verdient z'n eigen plaats, een
prima plek…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 De wind waait over land en zee
De wind waait altijd met je mee
Een mens blijft soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van…
Zoektocht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
872 Speuren, zoeken een lange tocht
bewandel vele wegen
heb ik op de juiste plek gezocht
waar kom ik mezelf nu tegen...
Naar links of toch maar rechtdoor
ga daar waar het pad me leidt
en zie, ineens sta ik ervoor
zie nu mij, stond daar al die tijd.…
De drie jaren
hartenkreet
1.7 met 11 stemmen
2.939 Je blijft een plek in mijn hart houden
en bent nog dagelijks in mijn gedachten.…
Op die berg
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.445 Op de berg, werd zij herdacht
die hoge berg, zorgde voor een diep dal
op die berg gebeurde iets
wat geen mens verwoorden zal
Op de hoogte waar een jaar terug
haar as verstrooid werd, wat ging het vlug
werd zij herdacht men legde een roos
’t was die plek, die ze bij leven uitkoos
om als laatste te mogen vertoeven
Op die berg, die hoge berg…
Verdraagzaamheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
671 Hij zag, dat zij hun tent op wilden zetten
juist op de mooie plek die hij beoogde,
wat zijn vakantievreugde niet verhoogde,
terwijl ze ook z'n uitzicht nog beletten.
Hij wist het hun heel tactisch uit te leggen.
Bij nader inzien mocht z'n tent er staan.
De man vergat niet 'Dank je wel' te zeggen.…
Zestig
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.730 Dagelijks dertig jaar heb ik de plek niet meer bezocht
Waar ik ben blijven staan. Ik kan er niet vandaan.
--------------------------------
uit: 'Woestijnkunde', 2008.…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 het gras waarop mij de liefde
werd ingegoten was dun gezaaid
het bleek geen onwil
of door tijd overgewaaid
neen, er waren kale plekken
aan de moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld…
houd van mij
hartenkreet
3.0 met 30 stemmen
2.746 Kun jij de plek zijn waar ik mezelf voor mezelf behoed?…
Handen
hartenkreet
2.7 met 32 stemmen
3.162 Mijn handen waren het
die deden wat je zelf niet meer kon
je eten gaven, water, medicijnen
je hand verlegden op de aangewezen plek.
Loempia’s op zaterdag.
Mijn handen waren het
die je haren streken uit gezicht en hals
je hoofd verschoven naar links, naar rechts
je tilden om in je stoel te zitten
Kussen aangeduwd in je nek.…
Laatste opdracht
gedicht
3.1 met 70 stemmen
17.990 Je zult me zoeken in het schuim
van woorden, ogen en gezichten,
maar ik zal blinken ergens
op een vreemde plek.
Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
zoals de jager de tere ree verliest,
als hij haar dode lichaam heeft.
Je zult me zoeken in het bos
van herinneringen en gebaren,
maar ik zal ergens kwijnen
in de dichte schaduw.…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…