2904 resultaten.
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 Waar hoeven net niet
vochtige zandkorrels
raken, schrijven schelpen
namen in opgewaaid zand
de wind heeft vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister…
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit naderend voorjaar kracht
zij schenkt hem haar beide ogen
laat nevel verdwijnen…
ONBEGRIP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 de strepen uit de rode pen
alarmkreten die gedoemd zijn
te verdwijnen in het land van On
boze blikken raken verdwaald
verklikkers zijn hot complicaties
verschijnen in het land van On
krachtdadige slagen in de lucht
beïnvloeden de positieve gedachten
die kwijnen in het land van On
planken voor hoofden pasklaar
gemaakt maten gestandaardiseerd…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
Een teken
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.169 een auto in de verte vertrekken
Waarom heb ik mij in deze chaos gemanouvreerd
Wist van tevoren, dit is verkeerd
Maar ik werd verliefd, wilde het echt voorkomen
Maar jij koos voor hem en het verpest al mijn dromen
Nu weet ik dat ik jou moet loslaten
Het is moeilijk, er valt niets meer te bepraten
Toch zal je nooit uit mijn hart verdwijnen…
Bedankt
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.600 Je maakt mijn leven liefdevol,
laat mijn zorgen verdwijnen.
Bedankt
Voor de passie die je wakker maakt,
mijn hart in vuur en vlam.
De gevoelige snaar die je raakt,
nooit verroerd, totdat jij kwam.
Bedankt
Ik zeg het nog een keer,
voordat je het vergeet.
Ik wil nooit een ander meer,
als je dat maar weet.…
Morgenster
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
918 Doe je je licht uit, of ga je verdwijnen?
Voel je hoe hard de wind nu waait?
Ken je de zon? Ken je de maan?
Zijn het je vriendjes, al ben je veel kleiner?
Wanneer moet je nou slapen gaan?
Of vind je wakker blijven fijner?
Morgenster, waar ben je nou?
Ik zie je niet. Ben je verdwenen?
De zon is nu wakker. Kom je weer gauw?…
Bloedbroeders
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.197 Niet omdat ze ‘m massaal gaan peren
maar ze verdwijnen wel en blijven weg.
Nadat de eerste kannibaal is geïntroduceerd.…
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 pijn
zitten verankerd in je hoofd
geven een gevoel onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen, oorlog van binnen
gevoelens van onmacht en een pijnlijk gemis
het doel is uiteindelijk om te overwinnen
beseffen dat het verleden niet te veranderen is
Verlangend naar vrede begint het vergeven
de wolken verdwijnen…
Bloedrood
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.663 mijn schoot
Vergeet alles in deze nacht
Blijf hopen op een wonder
Macht van mijn wilskracht
Stuur ik nu in 't bijzonder
Naar mijn schoot en wacht
Handen strelen weg de pijn
Verzachten het verscheiden
Van mijn kleine poppedein
Verdriet verlamt ons beiden
Maar sterkt ons samenzijn
Al mijn toewijding ten spijt
Ik zie het licht verdwijnen…
Ochtenddauw
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.105 Liggend in het natte gras
tuur ik naar de wolken
alsof ik echt verwacht
dat ik jou daar kan zien zwaaien
Denkend aan een dag van vroeger
staar ik naar de hemel
alsof mijn helderblauwe ogen
de tijd terugdraaien kunnen
Lachend om herinneringen
kijk ik naar vandaag
alsof ik werkelijk niet zie
dat wolken ook verdwijnen
En terwijl ik…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Zachtjes trilt de aarde
De stilte voor de storm
De natuur gaat flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig opslokt één voor één
en peilend in mijn ogen kijkt
wijl dagen stillen en ik ween
straalt teder mij op lijf
schilfert de stilte af
tot al mijn duistere gedachten
verdwijnen…
lage landen leed
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.101 hebben weet
van uw talrijke woorden
slechts enkelen vinden de weg
naar het fenomeen De Slechte
daar ligt nog voor een euro
al uw uitgebraakt lief en leed
dat u met passie hebt zitten knechten
ach, u hebt nog geen bundel
het licht doen verschijnen
dan is de tragiek niet te overzien
u zal dan na uw heengaan geheel
in het onbekende verdwijnen…
Vlucht
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.019 Ik denk nog even terug aan net
Voor ik in een diepe slaap verdwijn.…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes met
een foto van hem vallen
voor etalages van Louis Vuitton
zie hem gaan door het land
langs wuivend riet, trots
met al zijn werk nog bij hem
onvermoeibaar, in de golven
waar de mantelmeeuwen
het zwart op hun vleugels
uitslaan, soms even verdwijnen…
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 In de verte
ziet ze hem verdwijnen
zonder haar
smekende uitgestrekte handen
woedend weggeslagen.
Het paradijs vol vogels
zingt zachtjes zinderende liedjes
van stille vrede
die niet is, nog steeds niet is.
Voelt hij geen prikken
van ogen vol tranen
die manen terug te komen
maar nu met tederheid.…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 Toen ving het huis
in d’ andre straat
langzaam te verdwijnen aan.
Nog even dreef de zwarte klink
en ook de boer zijn bovenhelft
boven het mobiel gewelf.
Een week nadien, ‘t was wasselijk weer,
bewoog nog slechts zijn norse kop
over de wiegende maïszee.
En opgelet ! nu volgt het dak,
het zinken zet zich door.…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Ik schrijf mijn vingers blauw
de kilometers die ik verdwijn
als dood afleg op reis naar jou.
Zeeuwse eilanden heb ik gedroomd
Terneuzen grijs zien worden
Dow Chemical tot aan de horizon.
Je kwam naar mij toe en samen
zoenden we november door
bossen die van kleur verschoten.…
Vuurwerk
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.282 Dan volgen fantastische fonteinen,
Die, ongeremd ontploffend, fluitend,
Onbeschaamd, orgastisch spuitend,
In de hemel van onze liefde verdwijnen.
Als we nadien gelukzalig samen liggen,
Dan streel ik even lief door je haar,
Schilder een tedere kus op je lippen
En fluister zacht, Gelukkig Nieuwjaar.…
Stilte schreeuwt je schuldig
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
991 je telt tegels tot oneindig
wilt verdwalen in de zon
schrijnen doet de pijn verdwijnen
je mag niet weten wie begon
vandaag is gisteren vergeten
alleen maar morgen telt
je ogen hebben het geweten
zijn handen hebben jou gepeld
je haat het stomme hijgen
doet alsof je er niet bent
je maakt je los uit deze lijven
wil niet dat hij je zo kent…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de stralen zich glijden over de aarde
Heerlijk warm zacht verkwikkend
De vogels laten zich wiegen op de wind
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van…
Een geurtje geluk
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.142 Langzaam verdwijnen de schaduwen
door mijn verlossend handgeklap.…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 vreemde dingen onder die deken
ik zie ze niet maar voel ze wel
hoor het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn eigen benen en de hond
nooit zal ik nog koeien benijden
vaak zonder poten in de wei
ik glijd dan veilig voor verdwijnen…
Langzaam naar het einde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.950 kon ons scheiden
Together Forever
Dat is wat we zeiden
Maar de tijd zou ons leren
Dat niets voor altijd zal zijn
Ons "Together Forever"
Deed ineens vreselijk pijn
er is niets tegen te doen
enkel uitstel van wat er komen gaat
maar geen toekomst is nog mooi
als je weet wat je te wachten staat
zo snel als geluk komt
zal het ook verdwijnen…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten telkens
opnieuw kwam spoken
steeds getelde jaren maken oud en zwaar
als ook het verleden dat zich grijst
in mijn haren doch het leven slentert
voort totdat de dagen zich voor altijd legen
kommer en kwel verdwijnen…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 ik zag je lopen
in het donker verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 In mijn huis hangt een klok
die voortdurend doorgaat
onverbiddelijk en ongerijmd
beukt als een hamer op de tijd
en laat mijn woorden verdwalen
in de sluiers van eenzaamheid
Ik zie steeds veranderingen
zonder dat er iets anders is
steeds de versnelling
waar vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het…
De steenvis
gedicht
2.9 met 62 stemmen
21.647 Wie uit zijn rol valt, heeft niet veel te eten
en ziet de toeschouwers gehaast verdwijnen.
O ja, ik ben een steen. Even vergeten.
---------------------------------------------
uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…
die rijp zijn voor de sloop
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
561 ik zag je ogen maar
je vragen bleven hangen
in de lucht de antwoorden
zijn mij altijd ontvlucht
ik zag de golven spelen
jij een kalme zee
ik liet de zon verdwijnen
je lachte, zei, ga mee
je sportte om te winnen
die strijd bond je wel aan
ik speelde met de knikkers
voor winnen ben ik nooit gegaan
jij loopt terwijl ik wandel
ik…