7685 resultaten.
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het regent pijpestelen
de laffe, klamme warmte weggejaagd
Nieuw blad wordt gevormd
haarwortels, wit als melk
Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de…
Leve het onvolmaakte!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Onvolmaaktheid baart verlangen.
Naar anders, beter en naar elkaar.
Geef mij het onvolmaakte maar.…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 reik me je handen,
je lentehanden
de bloesem van je vingertoppen
reik me je mond,
je zomermond
het fruit van je lippen
laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wij allen zijn als die daarboven:
Wij leven zelden hier beneên;
Wij zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,…
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 ik vraag en antwoord keer op keer mijzelf:
komt mijn vertrouwen dan alleen nog neer
op hoop geloof en liefde, geven en niets terug
mogen verlangen?…
Iemand thuis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Iets op kunnen slaan
uitzetten tegen een bepaalde rente
Er van kunnen leven
tegen het vergeten
die kleur blauw in haar ogen…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.440 Mijn wereld eindigt bij de populier
die staat te wuiven waar de weg begint,
tegen een stukje lichtblauw vloeipapier...
Dit alles doet mij denken aan het kind
dat uren op een stadsveranda stond
en uitkeek over haveloze tuinen,
terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond
dan 't schamel rijtje rafelige kruinen
van zes verwaaide bomen middenin…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 Het blad wentelt zich nog even
in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in…
In de vroegte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Ik ben wakker en jij ligt naast mij
vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers
in je geopende hand, word gevangen
op je navel gelegd, op en neer
Mijn hart klopt regelmatig en jij
bent hier en zo nabij
Neurie ik een haast vergeten lied
iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?
Ik zing zacht de woorden, die komen
veeg mijn gedachten…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 Zó ons hart: naar de droom van ons leven begerend,
Boven diepten des doods nog in purperen pracht
Van laaiend verlangen zich langzaam verterend
In de eenzame uren der eindloze nacht.
-----------------------------------------------
uit: Experimenten (1930)…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 buiten sterft het windgeruis met de bladeren mee
is dit het juiste pad,
zullen hier onze voetsporen beklijven?
konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan…
Jong geleerd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 Morgen terugkomen en kijken
of gisteren veranderd is, achteraf
een treurwilg wiegt met de wind
Een engel gemaakt in de sneeuw
een sneeuwman met steenkolen ogen
versleten muts op en sjaal
Zelf geschapen met koude handen
rondgelopen met tenen, stampend koud
naar de melkman gezwaaid
Een poging tot vliegen gedaan
een meter van de grond gekomen…
De juiste toon te vangen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
583 Zelfs als je luchtledig hangt
tussen wanhoop en verlangen
is uiteindelijk de juiste toon te vangen
het ritselend herfsttapijt
voert vandaag de boventoon
de beuk klinkt hoger dan de eik
beukennootjes knappen met regelmaat
op het geïmproviseerde pad
dat je maakt dwars door het bos
als je stilstaat is er stilte
tot de solo van een lijster…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Er vaart een schip, het is een veronachtzaamd iets.
Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.
uit tegenzin kwam het…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht
Van ons bloed dat het wit van je wangen verandert in vlekkend verlangen.
De tuindeur waait open. Beginnende regen doorritselt de bomen,
Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken,
Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn.…
Proletarisch winkelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Volgens mijnheer B. werd hij in de Dagmarkt
's-Gravenhage, Fahrenheitstraat, jaren geleden
bevangen door de kou van een diepvrieshaan
die hij onder zijn hoed had gedaan
Op weg naar buiten sloeg het noodlot toe
mijnheer B. viel flauw en de diepvrieshaan
deed een laatste ultieme poging
te ontsnappen aan zijn vreselijk lot
Vanonder de hoed…
Kerstmis met ster
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 Verdwaald zijn en ergens
in het vierde kwadrant
een ster zien verschijnen
missend stukje van een puzzel
Zonder het kleinste deel
wordt het beeld nooit een geheel
Het is als hard blazen tegen
een uitgebloeide paardenbloem
In planeten en sterren verdwijnen
weerkaatsing van het licht voelen
in de ogen van de ander, in een
pupil jezelf zien…
Vrijmoedig
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
614 Mijn verlegen
ligt naakt
tussen de lakens
ik wacht op hem
die mij niet kent
en leg mij er bij neer
ik bloos…
Wrikbaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 wrikbaar ben ik
lang zo sterk niet
als dat ik je aanvankelijk
wilde doen geloven
maar dat was dan ook
voordat ik je had aangeraakt
verlangen is wreed
het veranderde mij
in een hebberig monster
met een ego gelijk aan
een veroveraar die desnoods
bereid was te doden
maar nu laat ik mij vallen
blijf ik naast je liggen
en vertel ik…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
Weerklank
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.105 In verband met de verbouwing
van dit pand, zijn wij verhuisd
naar de overkant, waar u ons
kunt vinden op nummer 103
Met dezelfde zorgzaamheid
en klantvriendelijkheid, die u
verder in deze stad niet meer
vindt dan aan deze en vroeger
in de straat aan de andere kant…
ZOEKEND IN DE STILTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.028 Waar bomen ‘t maanlicht dekken
en hun lover zachtjes laten ruisen
Zijn ‘t mijn ogen, die daar lekken
ik voel mij hier niet meer thuis en
Ik zoek wereldse stilte, al zo lang
gelijk gene zijde aan de overkant
De stilte van het verheven gezang
‘t vredige van Gods hemelse land
Ik zoek het land waarin het vuur
met de oceanen vriendschap sluit…
Liefdevolle ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 Ik sluit mijn ogen,
droom weg in een wereld van verlangen.
Kijk ik je aan,
wonderschoon gedaante gehuld in zeeën van zout.
Ik verdrink in je blauwe ogen,
drenkeling in een hemelse oceaan.
Drijf ik rond,
hopend nimmer gered te worden.
Ik ben verloren,
bevangen door je warme blik.
Liefde…
Halfslaap voor Noortje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
891 De droom zoekt zich een compagnon
met wie hij het brood breken kan
een glas drinken op het leven
op sterren, planeten en de zon
Een vlinder is de bontgekleurde droom
een mens die gezocht heeft
zich uitrekken, ontspannen kan
de tijd aan zich voorbij laat gaan
Zo hoog wuivend met de takken
innig met de aarde verbonden
Droom heeft een thuis…
Onzekere toenadering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Het voelt
dat het lijkt
of het kan
maar vraag niet hoe
ten koste van wat
op welke termijn
wil je er over denken
ooit over praten
hoe het voelt
als we elkaar
zouden verwarmen
in de kou…
De strelende pijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 ik zag tonen
van de kleine melodie
al komen in je ogen
vingers speelden
met akkoorden door
het strelen over huid
in het teder raken
lieten zij heel lief het
warme voelen ontwaken
jij lachte in het lichte
klateren van hoge tonen
wist mijn illuster bedoelen
maar ook de eerste viool
kent de strelende pijn van
onderdanig aan de strijkstok…
Komt er een dag
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.791 komt er een dag waarop
geen spijt meer klinkt geen
treurigheid in onze stem
in de woorden die we zeggen zoals:
vroeger wij soms toch
wanneer waartoe zoniet
komt er een dag waarop
we lachen om de dagen
die nog voor ons liggen
sprankelend vol
stadsgeluiden
dat we de dingen kunnen
noemen bij hun namen
en ze veranderen
--------------…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 De stormen zijn voorbij - het angstig jagen
van nood en drift, van zorg en pijn -
't Is warm op deze lentedag, geen vragen,
gelukkig om jouw vriendschap zijn.
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig,…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt schuimende golven
en mijn ogen volgen
Ik zweef met ze mee
verlangend…