Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

mijnwerker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 883
mijn zweet is verzuurd mijn longen zijn zwart de pijnen verdrongen de jeugd uit mijn hart de angsten doorstaan al het vuil dat ik vrat hervormde tot licht en tot hoop die ik had want eens zou ik gaan uit de gangen van zweet naar een beter bestaan dat mij dromen deed en toen ik gegaan ben een tijdlang vergat aan het donker alleen…

De waterlelie

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
nu rustig blij te bloeien In de stille morgenstond Geworteld in de zwarte grond Mag er in al z'n schoonheid zijn In de stille morgenstond Dansend in de zonneschijn - Zie de lelie op het water...…

judassen zijn in de meerderheid

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
ik wil geen krochten waar het wringt in alle bochten en het stinkt naar angst geef mij spelonken waar geluiden dronken worden van het zwart het duister je verwart in de diepte loeit het vuur het vage was van korte duur dit is de echte hel waar alle zielen pijnlijk branden wit marmer wordt hier zwart fel donderpreekt de haat voor…
wil melker20 oktober 2003Lees meer >

Regentesselaan

gedicht
3.9 met 53 stemmen aantal keer bekeken 22.339
Hoe dan ook, er kwam een mannetje aan waardoor je blik opeens werd aangezogen, een en al zwarte hoed en zwarte ogen, voorzichtig schuifelend, - en jij bleef staan. Kloos, zei je, toen hij bij het hoekje kwam - een hoopje mens, maar toch een zo geachte, dat je, eerbiedig, op een afstand, wachtte, en, ongezien door hem, je hoed afnam.…

Ingepakt

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.516
Zij loopt er lekker warmpjes bij 't Is winter, het zwart-wit contrast oogt prachtig, heels niet ongepast. Zo vangt ze blik van hem en mij. Vierkant verpakt in dassenbont, daarboven, strijdende om rechten, twee suikerhard geknechte vlechten tooiend haar hoofdje, lief-zwart-rond.…
hestia12 januari 2005Lees meer >

Overleven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
De schelle, hese stem verjaagt de zwarte vogels. Een overwinningskreet verscheurt haar lippen.…

wanneer ik ga

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.275
de jeugd reeds blijkt afgewezen, volprezen afgekeurd heeft men het vertrouwen reeds vroegtijdig verbeurd gepaard aan duivelse vrezen de aangereikte witte linten kunnen tranen niet drogen of gaten dichten veiligheid vervloog eer het hart het wilde gedogen warmte kent nog slechts zwarte tinten…

Horizon

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
De horizon ontwaakt in vroege stilte In een zachte waas van licht Langzaam vangt de zon de aarde Lichtbundels strepen vanuit de hemel De zachte dauwdruppels nevelen Geruisloos laten zij zich drogen Op het ritme van de warme zon Al het zwarte van de nacht lost op...…

MELODIE

hartenkreet
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Wonderlijke melodieën bespelen mijn gedachten ze zijn als vreemde klanken die vals noch zuiver zijn harde noten worden gekraakt in de nachten en als het dag is klinken ze door in refrein Een samenspel van witte en zwarte toetsen kruisen de zwarte mollen in mijn hoofd proberen de zuiverheid weg te poetsen waardoor de melodieën worden geroofd…

Donkergekleurd

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Zij wacht op een wonderlijke dag Misschien dat het wel nooit gebeurd Dat iemand verder kijkt dan haar lach En haar zwarte ziel weer kleurd Haar bloedend hart klopt Maar hoelang nog kan hij het aan?…

De banneling

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.170
De maagre boom staat zwart verbrand. De onzaalge boom schudt zwarte kraaien Onwillig over 't witte land: Een groot penseel dat onheiltekens waaien laat over het geduldig land. Ik kan de vreemde tekenen niet lezen. Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward. Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.…

Huwelijk 2

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Er zat even iets zwarts in. Een enge vlek, die broeide en onder eten, krantje lezen, haperend vloeide naar het verdwenen wit begin. De baard had snel lijfjes gesjouwd, en snoerde voetjes op pedalen, toen opeens de zwart omlijste glinsterkralen lachten, het beeld mij toevertrouwd.…

Zij vieren feest.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
Zo drammen zij hun zin tóch door en vieren zij feest ik zie, ik hoor zwarte hemden of zijn ze bruin ik voel met je mee: andersdenkenden andersvoelenden andersgelovenden Ik voel met je mee op deze vertroebelde dag.…
Peterdw.30 september 2010Lees meer >

Waanzin

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Neem nu mijn gekkentaal, het maakt al dansjes die ik zelf niet meer kan plaatsen, nog even, denk ik, maar dat dacht ik jaren geleden ook, terwijl ik met zwarte oogschaduw en zwarte nagellak toch behoorlijk in de buurt van een doorgeslagen dorpsgek kwam.…

Blad

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.088
De helft van het blad was zwart. Gevolgen in je lichaam. Je viel soms weg. Even weg uit deze wereld. Maar steeds niet naar het licht. De herfst was aangebroken. Het zwarte bereikte het hart van het blad. Jouw hart, tot het laatste moment gezond gebleven. Altijd groen, altijd geliefd.…
DvE23 januari 2011Lees meer >

STILTE IN MIJN HART

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik proef de stilte van ’t oude hart diens laatste klop echoot in mij na Vandaag ziet morgen minder zwart doordat ik door eeuwige stilte ga…

The Buttery (Oxford)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
fietsen rij aan rij zwart gejaste jongeren omarmden elkaar wind speelde met hun capes het was in Broadstreet The Buttery schreef hij later de rode roos liet ze liggen…

Hooglied

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
de bomen, iets wilde zeggen: ben wel zwart maar lief en heel zachtaardig, strijk maar neer op die kleine bank: waar ik ging zitten pen en papier kwamen tevoorschijn doordacht verlengstuk van de geest welke woorden mij het beste lagen en mondde uit in dit gedicht en vloeide mijn ontroering. .…

was jij maar dood

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.162
was jij maar dood dan was het zoveel erger mijn tranen niet onzichtbaar mijn hoofd niet zo bewolkt een meisje een vrouw in rouw in stilte in zwart en niemand zou iets vragen want zwart is een gevoel van leegte onzekerheid en zaam want één is weg…
Eva Maria24 januari 2012Lees meer >

Een zoen van Piet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.416
Ik moet je wat bekennen Ik ben de braafste niet Het is wel even wennen Ik ben de echte zwarte Piet Het zwarte schaap van sinterklaas Goed voor het vuile werk Want hij is toch de baas En ik ben maar een vlerk Ik denk wel eens te gaan staken Want die zakken vullen is zwaar En dan dat geklim over daken Dat is eigenlijk heel naar Maar…

Winterlaan.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.167
En de een'ge kleur in 't blank en zwart van rouw Is, donkre bloedvlek op de horizon, Droefrood, de mantel van een vissersvrouw.…

Rouw

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 637
Denkend aan Holland zie ik vanaf nu voortaan 40 stille zwarte wagens plechtig door het laagland gaan over wegen en rivieren in dat groene weidse land door een laan vol populieren mensen zwijgend langs de kant ieder in zichzelf verzonken met een scherf van het verdriet met de woede en de beelden uit dat onbekend gebied 40 stille zwarte…
trawant24 juli 2014Lees meer >

Ontbijtcommunicatie

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Theelichtje met zwarte thee in blauwe pot hij drinkt uit een zwart glas, zij uit een wit Na het ontbijt loopt hij naar buiten, zij doet de afwas en schenkt de laatste thee in zijn glas om 't zelf te drinken, gaat verder met de afwas hij komt binnen ziet het glas en drinkt het op, loopt dan weer naar buiten zij maakt nu nieuwe thee en schenkt…
Ralameimaar25 september 2014Lees meer >

Pieter Saenredam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
Een stoet van zwarte pakken schrijdt daar plechtig in gouden ochtendlicht en deftig begroet de kleine hond. Waarom doet een wolk het gouden licht verzwakken? Er klinkt een lied, het knapenkoor verdeelt het doek in zeven vlakken. De jongste jongens zingen voor, weer schrijdt de stoet van zwarte pakken. Zijn ogen gaan de hoge kerk door.…
mark12 januari 2015Lees meer >

Anno 2016

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
Vier zwarte paarden voor een zwarte koets Gaan stapvoets richting kleine, witte kerk Weldra staat er een nieuwe marmeren zerk Waarop een lege hoorn des overvloeds Er hangt een wolk van licht boven de grond Waarin het lichaam van de vrouw straks rust De weduwnaar wordt zacht door haar gekust Ze is erbij, een glimlach om haar mond Hij merkt…

verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
laat nu maar los zegt mijn moeder hier maakt het niet meer uit de zwart witte meeuw dobbert zout en nat- in – nat en zout het water staat aan onze lippen verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren…

Slavendrijvers

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Zie ze komen als zwarte wolken. Zie ze vreedzaam verder gaan. Ontmasker de slavendrijvers die we zijn. Daarna hebben we geen zin meer. Geen zin om slaven te houden in onze kop. Geen zin om slavendrijvers te willen zijn.…

Kalligrafisch hoogstandje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 437
kanten verlichtten minerende zijden niet nog was het geen direct dictaat maar meer een open vraag waarop wij het antwoord schuldig bleven deze communicatie is blijven steken in spel dat niet resultaat gericht de anonieme weg zoekt en vindt in haar zwart vingerschrift…
wil melker16 december 2021Lees meer >

Heksensabbat

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 472
je haar was hanig hoog en piekig gestyled zwart reflecteerde uit het niets zijn kleur en om je heen hing de geliefde geur van chloroform uit jouw odeur je ogen loensden alle kleuren en de oren waren wit getipt op deze toch weer aparte outfit op de heksensabbat die in zwart en glinster paars een aardig stel gaat vormen met de…
wil melker11 november 2022Lees meer >

Yippie Ya Yee!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Als fado-vrouw en eeuwige treurwilg met haar strakke, zwarte jurk verhulde Nina haar sensualiteit in aarzelende bewegingen die in haar zwarte stiletto-lakschoenen wegzonken. De apostel Johannes keek mededogend op mij neer met de adelaar gedwee aan zijn voeten jazzy mee schommelend.…