3836 resultaten.
REEK'NING MAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.089 Zuinigheid baart overvloed;
Soberheid maakt zuiver bloed;
Volle magen, lege kasten;
Maanden smullen, jaren vasten;
Pronk van kleren, arm van goed!
Daarom is: een cent, bespaard,
't Winnen van een gulden waard'
Wie zijn reek'ning goed kan sluiten
Baat het binnenshuis en buiten —
In de Hemel als op Aard'!…
LODEWIJK X1V (2)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 Ze preste mij de kinderen te erkennen
Die zij had onderwezen, opgevoed
Ze waren immers van mijn vlees en bloed
Madame de Monteban kon dat bekennen
Aldus besloot ik, Koning, neer te pennen
Wat eerdere voorschriften hadden verhoed
Het deed de beide vrouwen zichtbaar goed
Françoise wist de hengst in mij te mennen
Er kwam een Internaat nadat…
Echt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 schone schijn
die afgebroken is
om haar te laten
in de stilte
van de storm
zodat enkel zij weet
dat echte liefde bestaat
het leven niet steeds liegt
of
is bloed toch enkel gif
zweef ik slechts in lange dromen
die in alle dagen samen komen
zo in de spiegel van jouw ogen
waar de stille waardig is
jij opent deuren
die toen niet…
De professor komt langs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Hij komt binnen met zijn gevolg
legt sober de problemen uit
omstandig met deze patiënt
nadrukkelijk wordt gewezen
foto's in zijn hand
de witte jassen kraken
Bloed stroomt minimaal naar boven
als gevolg van een kwetsuur
de geboorte was wat prematuur
Halsslagaders vervoeren weinig
naar de hersenen, die verdrogen
na verloop van…
Oergevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 de zeeën zijn oeroud, en wij mensen,
ach, wij komen en gaan. maar het zout
van onze wateren stroomt in ons bloed,
kalk zit in onze botten.…
BETRAPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Ze was gisteravond laat betrapt
nadat ze zich zo toegetakeld had
Ze had zich geheel opengekrabd
bloed lag op de tegels van ’t bad
Ze voelde zich nu ten einde raad
vanzelfsprekend werd ze gestraft
Geen kende immers haar zelfhaat
sedert ze door elk werd afgeblaft
Ze zou meteen verhoord worden
wat moest ze nochtans verklaren
Van ’t sein op…
Fuck de grizzly arend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.923 Bij sneeuwstorm draven wij de trappen af
de bloed bespatte ladder naar de
omega.
-------------------------------
uit: 'Boze wolven', 2002.…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Niemandsland van poëzie
voelt het als een drenkeling,
zwemmend in plassen bloed.
Na de woordsporen
tekent zich een omlijnd profiel
van geleefde maskers.
Blufpoker met mensen
met blanco dobbelstenen
wie komt uit de beker?…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
AFSCHEID
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
874 Dat hij zijn pen voorgoed heeft neergelegd
Er komt niet veel van schrijven meer terecht
Hij wordt te ziek, gaat beven, trillen, zweten
U zult hem op den duur wellicht vergeten
Wat rest heeft hij in verzen u gezegd
Hij laat wat doeken na, ze zijn niet slecht
Ook Jezus werd door hem breed uitgemeten
Als kind schetste hij kruishout al en bloed…
Kind
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.218 sympathieke geest
vooral als die je dat ook nog laat weten
Je geeft je ziel bloot, opent je geweten
al ben je in je hart ietwat bevreesd
wat er gebeurt met 't kind dat je verweest
-of 't, eenmaal vrij, nog iets van je wil weten-
Het is door jou op het papier geboren;
verwekt door vonken onder 't schedeldak
gevoed door 't voelend hart met levend bloed…
Wie we waren (en wat we werden)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
775 als kind droegen wij
zeeën aan land
in dunne emmers
wij bouwden kastelen
met water en bloed
en drukten gaten
in muren van zand
van ramen en deuren
wisten wij niet
dan kwamen de golven
luid en ongrijpbaar
liepen wij weg
op magere benen
wij vluchtten naar later
naar morgen en beter
vonden huizen
met winddichte luiken
gingen naar…
wassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 met waterverf leren we
schilderen over het
huiveringwekkend menselijk tekort
over het wassen van handen
in onschuld
met waterverf schilderen we
de oorlogen telkens opnieuw
lossen we ze op in water
tot de doeken nieuw en
helemaal wit zijn
als de wateren rood kleuren
wenden we de hoofden af
van het wassende bloed
in de duisternis…
Gedicht om de wereld te redden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 tot hij de wereld redt. tot hij het bloeden stelpt.
tot er geen wonde over blijft
die hij niet dichten kan.…
Coma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
661 Stil op 't bed te wachten,
Zie de tijd verstrijkt,
tergend langzaam,
een witte klok, een grijze muur,
secondes tikken verder,
bewijzen ieder uur,
waarin ik verder glijd
Bedrukt voel ik mijn bonzend hoofd,
het bloed vloeit uit mijn oor.
Mijn ledematen zijn verdoofd,
en beweging is verstoord.…
Huichelen met gas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 van meisjes met vlechten
Die maken oorlog zo steriel
Zo willen we niet vechten
We willen darmen zien,
halve lijven, plassen bloed
Kortom oorlog zoals het moet…
Vernieuwd Licht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
708 wanneer wij in Uw vernieuwd licht zullen gaan
zien wij wegen waarlangs lentebloemen staan
graf en kruis zijn dan aan ons oog verdwenen
wij horen niet langer het klagen en het wenen
vol vreugde zijt Gij op paasmorgen opgestaan
en naar het eeuwig licht van Uw Vader gegaan
Uw lichaam en bloed hebt Gij voor ons gegeven
zo blijven wij in…
Getekend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
781 zwegen
Wij waren niet bang en keken
het verleden draag je altijd mee
Als je als Indo geboren bent
oorlogsacties hebt overleefd
dan raak je er aan gewend
dat je als Indo geboren bent
Nederlands-Indië warm moederland
wat was het koud in Nederland
het weer en de koele mensen
bijna dood en zonder wensen
Als je als Indo geboren bent
bloed…
Poli zie Demi à Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Het ziekenhuis
Weet inmiddels wie ik ben
Het ziekenhuis dat kent mij en ik
weet, ondanks mijn handicap
de artsen te vinden
Zij weet meer dan zij prijsgeeft
de poli zie Demi à Vera
Zij kennen gelaagdheid van bestaan
Zeker die van mij is voor hen
Zeer beslist zeker geen kunst
En zonder twijfel een raadsel evenmin
Ongebreideld een teveel aan bloed
echt…
Het dagelijks leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 nee, ik geef bloed
of ik nog koffie wil?
nee, doe maar iets sterkers.
Of ik een bonuskaart heb?
nee, ik zit zelf in de bonen
Airmiles misschien?
nee, ik heb vliegangst
of ik rook of drink?
nee, ik zuip en snuif
is er nog een optie?
nee, ik heb mijn portie gehad.…
Hun laatste groot alarm
gedicht
3.0 met 3 stemmen
1.891 Het is oktober en je stopt worst,
bloed aan je handen en je schoot.
De winter, en de braadlucht in
mijn trui. Ik denk aan roze dieren
wanneer jij in het darmvlies prikt:
ze sissen, spuwen naar de vork
die jij nu anders vasthoudt, hoger,
dan straks aan tafel, als je eet.
------------------------------
Uit: ‘Slapen bij een warme man’, 2008.…
Struise vogelaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Een struise vogelaar
tuurt uren naar een tureluur
duinpanschuilend hutverscholen
waant zij zich nochtans bespied
bloed kruipt zienderogen weg
als adders glijdend onder gras
het zegel der betovering verbreken
en haar kleur verschiet
de tureluur was puur natuur
door de glazen van 't montuur
nu zelfs het eekhoornkleurig
notensplijtend…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 hoe kan ik je kloven uit steen
als de beitel slechts de
jaarringen kent die hij
deelt met de jaren
die in hem verloren zijn gegaan
ik zie nog steeds geen markant
gelaat of een geschaduwd silhouet
die in ruste het bloed stelpt
van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet moet je doen
vrijwillig in levensvreugde
volg rode draad van het gevoel
emoties verwelken als bloemen
denk na over het ultieme doel
hart in alles bloed…
Alles perfect
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 De prins wil en eist, alles
moet perfect zijn, hij zal
de koning worden, met de scepter
van goud, de zijne is van zilver
besmeurd met bloed
van de oplossingen die hij bedenkt
voor weer een omgekeerd probleem
Sterk is zijn arm, zuiver het zilver
de wereld een smidse
en hamerend zijn hand
De prins speelt de nar, hij lacht
om de ernst van…
winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 wijl hun beenderen als vloeibaar
leven zich voortbewegen met
vleugels door de tot ballast
geklonken zware luchten
niets is nog zeker, dagen schaduwen
zich kort in het ontbreken van een
ware tijd, het opstaan knelt
in de knoken van ouderdom, er is
niets dat nog telt van hoe
iemand is, het aderlaten
schreeuwt om de laatste druppel bloed…
Poort van stilte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
449 Wanneer ons bloed wil kruipen
waar het niet wil gaan.
Waar ons verzet gedwongen wordt
tot staken.
Dan pas toont zich ons stille pad.
Pas dan opent zich een poort
die altijd open stond en staat.
Dan pas opent zich een venster.
Een venster in de tijd.
We zien een land waar niemand denkt.
Waar uitzicht inzicht is.…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en alle moedermelk en bloed…
Nachtvorst
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 ik heb jouw
zwaaien begroet
met een extra klop
van mijn hart en
opgewonden warm bloed
alsof je lach
de loper uitrolde
waarop wij als
jong stel holden en
later liefjes dolden
jij waaierde
energie naar
alle kanten uit
met een surplus Dat
iedereen deed dansen
tot het gras
zachtjes kraakte
omdat nachtvorst
de sprieten van een
een…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen als
de muziek weer als
vanouds gaat spelen
het is geen herbeleven
maar een diepe emotie
die in samen het met
elkaar leven weer nieuw
bloed…