39462 resultaten.
Ik heb me leven wel geleefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 leef me leven voordat je het weet is het afgelopen en ben je er geweest
Ik heb me leven wel geleefd
Ik ben en blijf die jongen van de straat
Toen was ik klein en nu ben ik groot
Ik ben en blijf die jongen van de straat tot aan mijn dood
Ik heb me leven wel geleefd…
Alles in het leven gaat voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
346 Alles in het leven gaat voorbij
Wanneer word je weer gelukkig en blij
Je voelt de pijn
Ooit word jij gelukkig
En zal het anders zijn
Alles in het leven gaat voorbij
Voel het als je plicht
Dan komen dromen weer in zicht…
Mama voor jou blijf ik leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Mama voor jou blijf ik leven
Hoe moeilijk het ook is
Ik kan het jou niet aandoen
Om zelfmoord te plegen
Want hoe moeten jullie thuis dan verder leven
Elke dag strijd elke dag geven elke dag van de pijn overleven
Mama voor jou blijf ik leven
Al heb ik in het leven niet gekregen wat ik verdiende
Ik heb me er doorheen geslagen
Met veel…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 De dageraad bekende zijn blauw.
Mijn lichaam werd gevonden door het licht
dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken.
Met mijn voeten bloot de trap afgelopen,
mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor…
Zolang het duurt.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
13 Teken van leven.…
Loslaten
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
3.473 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
neem mij in jouw armen laat hoop
geen laatste hoop, maar leven zijn
sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig
laat mij even in de armen van de adem
rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat
geef dan de fakkel door aan hen wie ik
liefheb, sta hen bij voor de tijd die
komen gaat, begeleid hen op de weg naar…
vallen en opstaan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.141 De strijd is gestreden
Bloedrode krassen op de muur
Je ijselijke lach zacht wegebbend in mijn hoofd
Het gevecht is voorbij
Ik dacht dat ik voor eeuwig zou blijven vallen
In deze duistere droom
De gedachte dat jij mijn leven zou leiden
Werd me teveel
En ik zou opstaan
Je de vorm van mijn hart tonen
Mijn tranen barstten uit
Als glazen…
Zonnestralen van geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 tot in de eeuwigheid
Waar enkel schaduwen bestonden
Bestaat nu slechts het licht
Zonnestralen van geluk
Voldaan en uitgeput knijp ik mijn ogen dicht…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.240 Aan de rand van de duinen,
voorbij het eeuwige water,
keten ik mijn handen aan de horizon,
verbonden met een uitgeputte achtergrond.
Het zand blijft aan mijn tranen kleven,
ik wil de afstand niet weten
tussen de leegte en het leven.
Hoog in de lucht,
blijft een laatste meeuw
om een gouden wolk smeken.…
Ik leef mijn dood.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
999 Want dat is mijn eeuwige prijs,
omdat ik voor immer naar je verlang.…
De laatste seconde
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.595 Maar ik zeg je die seconde
die duurt eerder een eeuwigheid.…
vragenvuur
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.272 is er nog leven
na de geboorte?
is er nog tijd
om dood te gaan?
is er nog geven
na het verkrijgen?
of zal ik voor eeuwig
in het krijt blijven staan?
is er vertrouwen
na de vriendschap?
of zul je me haten
voor elke kus?
is er nog bouwen
na de afbraak?
of laat je me praten
met mijn nek in een lus?…
Onder het zonnezeil
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.077 Onder het zonnezeil, verrukt door de wind,
Zit ik gelukkig.
’t Noodlot is nukkig,
Maar er blijft niets meer dat me aan ’t leven bindt.
De vrouwen, vroeger voor eeuwig bemind,
Liet ik gelukkig
Vroegtijdig achter zonder kind.
Ik heb genoeg aan de natuur,
Altijd grootmoedig,
En aan de stille of stormende oceaan,
Eindloos voorspoedig.…
Een ademtocht
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
840 Nu nog al die veelheid, al het duizendvoudig leven
van mensen, bloemen, kruiden, groen,
het denken aan het ooit en toen
we nog als kinderen gelukkig waren
omdat we leefden in het enkelvoudig nu.…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Telkens weer voerde je
onze harten mee
op de tonen
van volmaakte huiver
naar de witte wolk
van je eeuwige stilte…
Dag dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.260 Wanneer de nacht de dag bevrijdt
vanuit haar duistere onderkomen
hevelt het licht mijn diepe dromen
in ontdekking van de werkelijkheid
sluimerend voel ik me misleid
omdat ‘n leven mij werd ontnomen
waarin ik zonder me te schromen
kon dwalen door een eeuwigheid
ontdaan van zorgen, pijn en strijd
zonder knellende banden die tomen
wandelde…
Moeder
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
5.209 diep griefden
Door haar geloof ik nog in ware liefde
En hoewel ik mijzelf aardig volwassen vind
Blijf ik toch voor eeuwig haar beminnend kind…
woog mijn kracht te licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
570 dood
voel de rotsen
weet hun eenheid
als de tand des tijd
altijd zullen winden botsen
met hun eeuwige standvastigheid…
moederhart
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.715 voor eeuwig heb ik jou lief.…
In de ballerinatuin
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 verleden
doornen in haar kleed had geweven
het weten klautert langs de maan omhoog
om het antwoord van de sterren
te mogen plukken en om mij te
laven aan het eeuwige geluk…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in 't schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
- Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
'k u durf beminnen.…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Aan de haal met de dood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.333 Jij aan de haal met de dood
die jij herkende in een leven
vol levens en waar het sterven
neigde naar verrukking in ogen
die de angst tot aan de hemel droegen
je rode haren die met de jaren
verkleurden tot aan het oktobergrijs
waar jij je fiets voor eeuwig in etaleerde
evenals jouw rode pull-over
met de smaak van paardenworst
strijdmakker…
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 Aan jou,die mij het leven schonk
en wie ik mocht bevloeien
jouw betekenis voor mij
in voortdurende aanvaarding groeien
nooit waren zij gescheiden
noch immer zullen zij…
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Zonder lust brak ik
mijn deel van het dagelijks leven,
verstrooid, bang om de eeuwigheid
te verspelen aan liefde en brood.
Buiten waaide de wereld, wierp
steentjes tegen het raam.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 je berustte in het lot
ik laat je los
jij laat mij gaan
op weg naar eeuwig
samen voortaan
versmolten in het hart…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 we zagen akkers die doodgebloed
de hemel keerden, en rustten in
verlaten paleizen waar ik jou
wou tronen tot mijn eeuwige koningin…
Valentijnig hart
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.002 Jij straalt
een stortvloed van licht
naar ontvankelijk zicht
overgevoelig voor warmte
jouw Valentijnig hart
ontvangt en pijlt
vlammig liefde toe
blijft roodkloppend
In de palmen van mijn handen
brandend in de ziel
niet één keer per jaar
maar jaar in jaar uit
dagenlang achterelkaar
eeuwig symbool van het leven
telkens puur…
Alphen...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
790 Wilde hij stralen in de eeuwigheid zonder geweten, zonder spijt?
Waarom bleef hij niet in leven zodat wij hem zijn verdiende straf konden geven?
Zinloos geweld een nieuw tijdverdrijf van deze tijd,
ik schaam me voor het verval van mens en tijd,
dat moest ik even kwijt.…
Pa
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
793 sterven
was voor jou geen pretje
geen sniper joeg jou juichend
een kogel door het hoofd
je ging niet in een laatste natte droom
leven
was voor jou het einde
je vingers had men één voor één eraf gezaagd
in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd
je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord
dood zijn
behoeft ook geen betoog
dat…