Alle inzendingen over groei

2568 resultaten.

Sorteren op:

Negen

gedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.917
Mijn broer fluisterde in me dat ik groot werd en dat onder de haren van grote kunstenaars kleine oren zitten en dat oren groeien als je ouder wordt maar die van kunstenaars blijven klein en daarom sterven ze jong, een gotspe. Vind je niet? Wat? Laat maar.…

Appels te koop...

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Het was beter ze nog even te laten groeien, deze kun je niet verkopen. Teleurgesteld gingen ze verder, terwijl één ventje omkeek en zei: "bedankt mevrouw voor de goede tip".…
Thea Hulsbus21 augustus 2008Lees meer >

Veertig dagen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 915
Maar we zullen leven, groeien, uit het eind komt nieuw begin; veertig dagen doen ons bloeien, zuiveren lichaam, ziel en zin.…
Adeleyd26 februari 2007Lees meer >

Kindertaal (voor Ties en Otte)

netgedicht
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Zij groeien als kool in hun taal. Uit de chaos van klanken dringen woorden naar voor. Als een stormram rent hij erdoor en schaart ze energiek rond zijn onaantastbare "ik". Zij luistert bevallig, echoot "ik ook" door het huis, neemt eigenwijs haar tijd voor een nieuw geluid.…

Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.517
Maar negentienhonderd zestien zal, zij aan zij, pal, rij op rij, het aktieve leger groeien zien, tot een wil en tot een daad, gekromd de rug en vuist gebald, die de vijand slaat en de nacht; breekt de dag door dageraad.…

een appelgedicht

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
een melaatse aidslijder en mocht je kunnen die muur naast je negeren om zomaar van me af te gaan zitten wie weet kunnen we zelfs proeven van die verrekte gore appels en misschien kan ik wel een muilpeer op die van jou verkopen voor een dag of twee misschien dat je dan iets voelt van een stuk groene frustratie waarom hier niets wil groeien…

als onafhankelijke vrouw

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 713
vrijheid zwaar aan banden zonder spijt geef ik je mijn twee handen jij kan er niets mee doen niet eens een zoen op beide wangen je rust is magisch lief je stilte warmte voelbaar na die jaren kilte je hart is ruim nog onbewoond kijken naar jouw ruimte voelt niet ongewoon ik nam misschien te snel een deel van jou je moet nog groeien…

Liefde

gedicht
2.6 met 313 stemmen aantal keer bekeken 58.258
Twee slingerplanten in één wilde groei, die ondanks alles elkaar niet verlaten. --------------------------------------------- uit: Ad Interim, jrg. 4 (1947)…

Verknipt

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Een gedicht hoeft niet verknipt te zijn Laat dat maar over aan de dichter Hoe mooier het zielsgedicht Des te zieliger soms de dichter Waar in het elektrisch hersenveld Kortsluitingen met vuur ontstaan Daar groeien mooie combinaties Van lava en gas in dichtvorm aan En elke schoonheid heeft zijn bron Al is het hersenwerk toch wel bar krom…

Planten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
Onmatig groeien in ‘De Groene School’ de prenten, waar volop tekst en uitleg bij gegeven wordt. Het boek bezorgde mij beschouwende momenten: deed ik de mens en mensheid niet te vaak te kort? Thans prijkt het ding te midden van mijn folianten, al bleef het officieel dan van mijn kinderen.…

Vluchtig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
Ik kijk naar de lucht draag verloren woorden langs diepgewortelde honger naar klanken zie achter die ene kale boom jouw ingehouden grijns waar tussen spiedend voorjaarsgroen oude takken seizoenen trotseren hooghartig rust de vorst in de grond bot groeien en bloeien samen met oneindige rijkdom maar bewaart even zovele tranen schaatsen…
metha12 februari 2009Lees meer >

Kinderen toen en nu

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.036
Kleine kinderen worden groter ook hun mondjes groeien mee als je vriendelijk vraagt te helpen krijg je als antwoord steevast :nee Je hebt toch zelf ook handen nou, doe er dan wat mee laat mij met rust, en je handen wapperen want ik doe niks, ik kijk tv Kleine kinderen zijn eerst engeltjes en later komt de B ervoor plak je ze het liefst…
Moeke29 augustus 2009Lees meer >

NACHT-PIEKEREN

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Als 'k de slaap niet kan vatten en 't spookt maar in mijn kop wil ik 't liefst me gaan bezatten of sexen zowel bottum als top stoeien, zuipen, ze vermoeien brengen je gedachten tot staan maar de klamheid gaat ook groeien aan dat denken, aan dat gaan het verraadt leegte en angst niet weten hoe, waar en wat 'k word bang, banger, bangst…
Jan Anders24 november 2009Lees meer >

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Elke vorm gestremd in zijn groei, een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag. De binnenkant glanzend, glad parelmoer. Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind, zo wanhopig om toch weer een oorlog. Zij ging mee op een lange protesttocht en stierf in haar bed na haar thuiskomst. --------------------------- uit: 'Autogeografie', 1995.…

BREDASE BOMENTAAL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
zachtgroene top met goudblinkende weerhaan blikt naar de noordzij van Breda waar de omheinde kastanjeboom gezegende bescherming geniet een kluizenaar onder zich wenste zittende wijsgeer in wijde mantel met lange sneeuwwitte baard bladerkrans om zijn hoofd peinzend over 't eeuwige spel tussen menselijke nijverheid en vrij bloeiende wilde groei…

Aambeeld van de poëzie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet, teelt van verleden en een toekomst op de akkers van nog te vormen taal, waarop hij alleen het onkruid wiedt, gewassen woorden ontstaan in trage groei, breekt inspiratie open, gezaaid in onwelriekende geuren van bemeste grond in een bestaan dan komen literaire knoppen geleidelijk tot bloei…
pama3 juni 2010Lees meer >

mijn gedachten

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.483
het gevoel is de wens van me gedachten zo als de jouwe geef me jouw gedachten en laat onze vriendschap tot iets mooi's uit groeien…

Hedera helix var. venloensis

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Stabiel ben ik niet maar jij wel, jij staat al jaren geworteld in Nederlandse bodem en als wij in symbiose gaan, dan garandeer ik jou voortgaande groei. Ik help jou aan een dikke sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je staat nooit meer in je hemd. Integendeel: ik isoleer jou.…

Woordeloze geheimen

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Op mijn pad groeien aldoor prachtige bloemen. Maar soms zit ik gevangen in een storm en weet niet wat ik er mee aan moet. Op zo’n moment verdwijnen al mijn mooie ideeën, is mijn hart bedroefd en omgeven met een sluier van vervelende emoties.…

Eerbied

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 796
Op mijn pad groeien aldoor prachtige bloemen. Maar soms zit ik gevangen in een storm en weet niet wat ik er mee aan moet. Op zo’n moment verdwijnen al mijn mooie ideeën, is mijn hart bedroeft en omgeven met een sluier van vervelende emoties.…

open zijn en blijven

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ik hou van alles wat hier klein begint te groeien om straks elders uitstulpend verder te bloeien meer in lieve gebaren dan in uitgezochte woorden.…

Aanwijzing

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.137
Zie het deinen van schijnsel door de ruiten, de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien. ------------------------- uit: 'Eerst', 2010.…

DE NOORDZEE

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.618
Maar dan komt, o Natuur, langs alle straten, Uw kracht, uw groei, uw dreiging, uw beloven - Hoe klopt mijn hart van nieuw, van eeuwig leven.…

WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
IJle nevels vatten verdwaald morgenrood, groeien tot wazige purperpaleizen, vlieden dan snel voor vroege vogelzang. Stemmen fluiten vloeiend, soms met hoge stoot, noden de zoekers naar fijne bladspijzen, te slapen onder varens, een dag lang.…
Han Messie18 augustus 2011Lees meer >

Het is tijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Het is nú tijd om te groeien. Het is nú tijd om te worden wie ik mag zijn. Daarom nu, aan mij de keuze. Blijf ik zitten in mijn diep, donkere poel waar het ondanks, toch vertrouwd en veilig voelt. Of..... treed ik naar buiten om me te laven aan het alles verslindende licht ?…
L. van de Worp27 september 2011Lees meer >

memoires van een misantroop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Aan alle kanten van mijn graf groeien dorens: als je naderbij komt ga je je voet bezeren. Hier ligt Timon, de mensenhater. Ga voorbij en verwens mij, maar loop door! (Timon van Athene) lees deze woorden niet!…
enrico9 maart 2012Lees meer >

Einde

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
poes is dood het huis is kil, geen kruimel brood van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden het leven hier vindt ook zijn weg de stank is niet te harden muizen knagen aan de vloeren luizen bijten in mijn kop ik zie de ratten stiekem naar me loeren want de poes is bijna op mijn haren reiken tot het kleed mijn nagels groeien…

GELIJK HET GRAS

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Stellen- hoe staat het met je groei, veel Onkruid tegengekomen, genoeg warmte Gehad, toch geen vergif?…

En toch

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.447
al lichten ze op in het schijnsel van de vroeg geboren ochtend al wemelen zij rond haar zwart en wit gesokte voeten zij ziet haar woorden niet al groeien ze in schaduw tegen muren uit ogen van mensen de kwispelstaart van een hond en de grijns van haar lapjeskat zij zwemt in woorden woorden als zachte strelingen woorden glad als…

Goedemorgen Nederland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
Naast mijn bed ontstaan weefselkorsten van voorafgegane orgaanstrijdperken er groeien brandnetels en kikkerbloemen in craquelé van onverzadigde olieverf. Mijn vlees is 50+-kaas met randschimmels de penetrante geur vlagt er breed van uit Het cement kruipt uit voegen en rimpels wordt een onstuitbare bouwval van tijd.…