3701 resultaten.
herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4.377 Betoverend aanschouw ik de sterrehemel
Herinneringen die me raken denkend aan jou
hoe onze lippen versmolten die 1001 nachten
alsof we het levenslot onomkeerbaar volbrachten
Ooit zien we elkaar terug
het leven biedt enkel tijdelijk een brug
naar de sfeer waar wij eeuwig samenhoren
waar de bron van onze liefde ooit is geboren
de…
onbeschrijfbaar goed
hartenkreet
2.8 met 114 stemmen
8.365 Je warme zachte lippen op de mijne
We kussen elkaar oneindig lang
Je warme, heerlijke handen zijn overal
Ik geniet van elke aanraking nu het nog kan
Alles wat je doet is heerlijk
Alles wat je doet is goed
Je weet wat ik wil en hoe het moet
Je laat me genieten en dan ineens gaat het snel
zo heerlijk en zo fel
Hoe jij mij aanvoelt…
Sigaret
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Je kleurde mijn vingers,
hing aan mijn lippen.
Ik hield jou steeds brandend,
liet je niet ontglippen.
Jij was een wolf in schapenvacht.
Te lang was jouw wil mijn wet.
Ik wou en zou je vergeten,
maar rapper gezegd dan gedaan.
Na meerdere malen proberen
kon ik je eindelijk verslaan,
jij rokerig, adembenemende sigaret.…
Meer van hetzelfde: vier goeroegedichtjes
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
556 Zijn lippen zijn omlaag gevouwen.
Zijn denken is van bordkarton.
Verlichting/Oplichting
Voor hun publiek zijn ze uniek:
verlichte geesten en genieën.
Ze zijn gemaakt in de fabriek.
Het zijn kopieën van kopieën.
Inzicht/Hervorming
Nee zeggen is geen optie,
zei hij.…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Heiligschennis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 je mooie fonkelende ogen zijn het niet
alleen, je prachtig glanzende blonde haar
ook niet, dat prachtig opgestoken
verfrissend richting de hemel schiet,
je stijfrode lippen die lachen al zijn
ze gesloten, je wipneusje die je iets
grappigs geeft, je rode wangen die
stralen als door zonbeschenen appels
en verder al je fenomenale golvingen…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 we zijn niet als het zonlicht
over het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende fractie
één soepele beweging
zien
en voelen
dat onze lippen…
het stokje van de suikerspin
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 voorzichtig omwikkeld
van roze gesponnen draden
overgoten door zoete verlang-gedachtjes
besprenkeld met een vleugje liefs
zo niet meer te versmaden
groeit het stokje
naar suikerspin
vol en begerenswaardig
door lippen bewonderd
geraakt en gekust als een koningin
in kostbare stilte
zo stapje voor stapje
gedrenkt in kermiskleuren
geproefd…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 Geen geluid kwam
over haar lippen,
toch antwoordde zij:
- Als ik in de stilte
van de sterren woon
is er geen stem
meer nodig om de
alles omvattende
leegte te verwarmen,
daar buiten heerst
alleen koning winter,
daar ben ik eeuwen
lang vandaan, alvorens
om tot mijn kindsdom
terug te gaan, zal ik
immer zwijgen en alle
geluidloze…
Er waren eens...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.438 Het is zo eeuwig lang geleden
tijdens de schoonheid van onze jeugd
liefde was er even, passie vooral
strand, bos en gewone wandelpaden
jouw lippen, een mond vormende perfectie
we spraken over later, ooit… eens zouden we…
toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven
daarna nooit gelukkiger geweest of geworden
nu ben je er niet meer, weg… ziekte…
THE ANSWER MY FRIEND
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
761 op alle koopdagen zag je hem
zittend in zijn oude kloffie
ieder gat verried 'n herinnering
glorietijden van weleer
schitterende ogen tussen
lange verwilderde grijze haren
een mondharmonica tegen zijn lippen
dansend op de muziek
"the anwer my friend"
hij speelde het vol overgave
zijn centenbakkie deels gevuld
door gejaagde passanten…
Vergeten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
835 Dan zou ik groeten tot ik stem loos was,
dan zou ik zoenen tot mijn lippen barsten,
dan zou ik zwaaien tot je uit het zicht was,
dan zou ik,
dan zou ik alles doen, wat ik nu heb nagelaten.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende leegte schept
De landman is gereed
om weg te scheren, maar wacht
op het wegzweven van jong gevogelte
Ik groet hem zonder te spreken
hij verstaat bewegingsloze lippen…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Verstild hoofd, zo stil,
ondanks ik altijd
wat denk te horen,
onwetende geluiden
kwetsen dovemans
oren en de blinde
vlekken op mijn
geestesoog, worden
helder als de woorden
gestorven zijn op de lippen,
geketend door de muilkorf
van verwachtingen.…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister valt te vlug, mijn lief
ik kan niets anders dan berusten
met jou mijn laatste adem delen
als onze lippen…
eeuwig refrein
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 En als die liefde dan jubelend komt
en de wereld en al zijn geluiden verstomd
dan zal jouw naam op mijn lippen zijn
een eeuwigdurend en diep refrein.…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het ontwijde takkenlicht
op een stenen tafel hadden wij woorden geschreven:
tweevoud begint met elkaar in zacht gegons
onze lippen…
Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Haar mond lachte met volle rode lippen.
Haar tanden waren wit, haar ogen groen.
Meer kleurtjes hoefde zij niet op te doen.
2
Bij haar is altijd alles waar.
Alles is altijd waar bij haar.
Altijd is alles waar bij haar.
Bij haar is alles altijd waar.
3
Haar leesbril op kijkt zij naar buiten.
Zij hoort de Noordzee en zijn ruis.…
Een vluggertje
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
4.049 Kus je lippen, lekker is dat.
Je opent je mond, je tong
verkent de mijne.
Tanden tegen tanden.
Dan voel ik je handen.
Ze kneden mijn borsten,
mijn billen.
Jouw tong in mijn mond
maakt duidelijk méér te willen.
Je handen voelen hard op mijn huid,
ik houd het bijna niet uit.…
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de lippen.
De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.
Ze beloofde haar vrijheid te schenken voor uiteindelijk
alle vrijheid voor de mensen der aarde.
Haar lot evenaarde niemand.
Ze leefde in haar eigen land.
Geluk en ongeluk in dichtershand.…
Het verbrijzeld aangezicht der liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
951 Het licht wat ooit nog fonkelde
de warme taal van het gelaat
krimpt ineen en zwijgt
De dode die niet op wil staan
De kiemkracht die op sterven staat
De onschuld die verdwijnt
De traanval glooit de wangen nat
en sluit de lippen kronkelend
om wat eens is geweest
Nu waanzin mij hier achterlaat
het breekpunt mij door midden zaagt
verlies…
Misverstand
gedicht
3.0 met 1 stemmen
20.204 Soms staat hij op om een woord te vervangen,
verandert 'geliefde' bv. in 'slet';
en likt zich de lippen, zelfvoldaan.
In gemeenschap wordt niets ondernomen.
Wel mompelt de vrouw af en toe in haar dromen,
ontregelde praat, door geen mens te verstaan.
---------------------------------
uit: 'Het huwelijk', 1996.…
Ergens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
904 Ergens heb ik u ontmoet
op een meridiaan
die naar het verleden voert
en ik weet niet waarvandaan
noch hoe het me beroert
Ooit toverden onze ogen
hetzelfde paradijs, lang vergaan
speelden elkaars lippen als één vertogen
naar het enig heilig woord gebogen
van liefde en bestaan
Zo lang geleden
de plaats vergeten
waar wij zoenend
het geheim…
Lovely Petra
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Ik ben nu ijzeren Hein
mijn adem, verzengend, smelt me de lippen
ik werk óók hard aan mijn eigen vernietiging...
Dit was de laatste kans,
die ik me gaf
die jij me gaf,
dank je, Markus.…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 Eerbiedig sta ik
bij de plaats
waar u ligt
innerlijk verscheurd
bij het afscheid
aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 nu ik hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen…
~De Volle Borsten~
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
656 In café ~De Volle Borsten~
zal in plaats van dood te slaan
schuim fris langs de lippen gaan
en de schrale keel ontkorsten.
In café ~De Volle Borsten~
spreekt de dwerg als een titaan.…
Een Spaans volkslied
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.226 In de gezegende dagen
Van jubelen en van bloeien
Wanneer de hartstochten schroeien
En hun dorst naar de lippen slaat,
Wordt soms ons geluk door vlagen
Van sombre weedom verdorven:
Dat zijn liefden, lang gestorven,
Die beschuldigen van verraad.…
Traan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 een traan rolt langzaam
langzaam maar zeker naar beneden
de andere tranen zijn volgzaam
er is verdriet geleden
een zout spoor achterlatend
zachtjes wenend
de emotie gehavend
niet redegevend
de mond gesloten
lippen die trillen
de trots ruw omgestoten
op zoek naar troost om te stillen
het verdriet heeft de overhand
treurend over dat…