3361 resultaten.
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
590 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen
de zon scheen bloemen
en hun geuren raakten…
Wie het hevigst verlangt
gedicht
3.0 met 17 stemmen
8.896 Wie het hevigst verlangt naar de ochtend
raakt als eerste verstrikt in de nacht.
Tot in het holst van de kast loert nageslacht.…
Tranen in de wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.306 de wind vertelde haar
dat zwijgen goud was
ze luisterde stillekes
tot een echte vriend
vertelde over een ongeluk
een klein vierjarig meisje
verdronken
achter in de auto
toen die in het kanaal raakte
haar beide ouders gered
ze werd stil
dacht aan dat intens grote verdriet
waar is dan die God
waar zoveel mensen over praten
wie kan zeggen…
Je hoekigheid wordt rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
567 wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt die mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus mijn mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer jij je ook dapper
we treden uit en in elkaar
de spanning breekt de draad
waarmee de hemel aarde raakt…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Want jij raakt
elke dag weer
de harten van
de bomen en planten door
aan de wolken
hun overvloedig water
te vragen.
Jij tilt elke dag
de bloemen liefdevol op
om ze te laten pronken
met hun schoonheid.
Elke nacht vraag je
de sterren en de maan
te waken over al dat moois
wat op je leeft.…
Oud bakkie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.066 mechaniek is van jaren terug
Je rammelt, stottert aan alle kanten
En je bent niet meer zo vlug
Je rimpelt, krimpt en bent aan het slinken
Ergens lek je in je vel
Je bent weliswaar nog niet aan het stinken
Maar dat komt vast ook nog wel
Je stompt al af, dreigt te verzaken
Kan niet wennen aan de nieuwe tijd
Hebt moeite aansluiting te maken
Raakt…
Pinksterlied
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
566 Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.
Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
Verdane jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
712 Hij die nadacht raakte uit de pas
en kwam in aanzien onderaan te staan
terwijl een nul de lage lat passeerde.
Er zaten studiehoofden in mijn klas.
Alleen de sukkel sloot zich daarbij aan.
Dat was wat deze vage tijd mij leerde!…
Zeefloos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
797 Als ze daarna ook nog
eens toenadering gaan zoeken, raakt
mijn zeef compleet verstopt.
Dat noemt men ook wel borderline.
Of simpelweg intens verdriet
om de gedoemde eenzaamheid.…
Pinksteren 2011
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
485 Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.
Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Hoge zomen vangen wind,
de zomer raakt nu op zijn bangst.
Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
de vriend die laatst iets ongelukkigs
zei toen zij op haar fiets passeerde.…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Maar bij 't vallen van de avond
raakt het dorp zijn drukte kwijt
en dan denk je soms tevreden:
ja, hier blijf ik voor altijd.…
BINNENSTEBUITEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 Het is de maand van het spirituele
Ik lees ’t essay van Sophie van der Stap
Het raakt me, nog geen dertig en zo knap
Ontleden al het individuele
Ze heeft de Fransen lief, het zijn er vele
Eén vissenkom is voor haar veel te krap
Maatschappelijke grenzen, zet u schrap
Establishment u vat haar maar ten dele
Het liefst begeeft ze zich in andere…
Vingers vinden pluizen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
566 denken lijkt langer te duren
door het in de verte turen
in theatraal gebaar
zoeken je handen mee
vingers vinden pluizen
als tijdelijk houvast
wij tasten samen af
of dat wat wij hadden
nog kan vonken maar
er blijkt slechts een zwart gat
dat onontkoombaar
groter wordt
waarvan jij de randen pakt
en meegaat in onzekerheid
jij raakt…
Dat is hij wel.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
958 In een vermagerd verlangen
raakt hij kwijt wat hij behouden
wil. Bang is hij nooit geweest –
kwaad was hij wel. Het waarom is
een vraag die hij liever vermijdt.
Liever houdt hij zich bezig met het
onmisbaar genoegen, een steeds
terugkerende pijn die hem telkens
voorziet van een nieuwe lading
onzekerheden.…
De waanzinnige werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Wij, mensen op aarde, hebben niet door,
wat er aan onbewust, en zelfs onderbewust leed
hiermee kan worden veroorzaakt,
ja, het kind in ons raakt beschadigd.
We leven slechts in wanen;
en noemen haar: de realiteit,
de gekkigheid van de dolgedraaide samenleving.
Ik kan slechts beweren: er bestaat maar één tijd!…
zondag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Zoals ik warm word
van een vloeiende gitaarsolo
me dwingend
naar mijn eigen instrument
De snaren onder mijn vingertoppen
te voelen spannen
de akkoorden vol en zwoel
tegen elkaar te vleien
Zoals me diep van binnen raakt
hoe Remco Campert
bedeesd en broos
maar vol
van oude ingehouden kracht
zijn verzen leest
en ik
mijn eigen…
Het gaat sluipend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
825 belt iedere dag
-Goedemorgen schat
Hoe gaat het met de kinderen
Mijn achterkleinkind
Ook vraagt ze naar de honden
Vertelt over haar kat
Mijn zus, zwager en nicht
Gewoon het dagelijks oppervlakkige
Maar voor haar
Het belangrijkste weten
Iedere dag
Soms reageer ik bijna onverschillig
Maar
De vragen worden korter
En
Ons kleinkind raakt…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 een parkeerkelder
er ergens uit lazeren
en draaide elegant
met twee lange vingers
aan het leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost, legt hem op de zijne
en zij kust de hand
die haar raakte…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Verslingerd aan de oude rivier
bij een keerpunt net buiten deze haven
raakt men vanzelf verder terug..
op een bankje langs de kade
bij het tikken van de touwen aan de masten,
ademt de tijd als vanouds door,
het bestaat nog..
een Hollands uurtje.…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 stem
wat je toe mag komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich
ruimte met rust
vandaar uit wordt de koude
in slaap gesust en raakt…
Klinkerwerker*
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Ik houd niet van je spraakgebreken,
onze liefde raakt bekoeld…”
Hij zei: “Ik snp wt je bedoelt …
Ik zl eens prberen
Btr te articuleren …”
* klinkerwerker is Vlaams voor stratenmaker…
Op drift
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 Verdreven uit de moederschoot
en losgescheurd uit de beschutting
van loswal en kadekant
raakt het wonderwerk op drift
een onhoorbaar ijle wind
suist door onzichtbare zeilen
over de kleurloze stilte vallen
de schaduwen van niet nagekomen beloftes
zwijgend vormen zich de patronen
aan iedere vorm kleeft een stem
die als een paukenslag droomtijd…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 je schurkte tegen mij aan
lachte zacht mijn naam
vingers speelden hun spel in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief…
Zonder titel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
771 Ze duwden mijn lijf vol dope
en ander lekker spul,
de pijn verdween langzaam maar zeker,
alleen die zooi raakt uitgewerkt,
is ook maar beter!
Geen titel dus
En zo zit er weer een flinke jaap,
in mijn reeds zo geschonden lijf,
ach we zullen maar zeggen:
wie snijdt, die blijft?
Zonder titel maar.…
ik heb het vernomen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
471 de tijd vertraagt in het stil staan
doch jouw plaats is nu leeg, een ruimte
met een andere visie deelt het voeteneind
dat ik zojuist heb afgestoft
geen bediening op commando, mijn hand
is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig
waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt
tot waar mijn kruin je oksels raakte
het afscheid was rumoerig…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Ze komen en gaan, steeds sneller de seizoenen,
en je raakt steeds meer vrienden kwijt,
je leert je met de dood verzoenen,
en er komen hiaten in de tijd.
Maar misschien, wanneer het gaat zoals het immer gaat,
is het vergund iets vast te houden wat ons niet meer verlaat.…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Je raakt
iets of iemand kwijt, zoekt verwoed
in stapels onwaarschijnlijkheid, haalt
overhoop, kamt uit, weigert te slapen
want in de slaap verschijnt steeds wat verloren werd
zonder het aan te kunnen raken, de deur
die door verstand is dichtgedaan
gaat langzaam open: vermiste wordt te kijk gezet.…